Verwarring

Het minste wat je kan zeggen van de interactie tussen wetenschappers en politiekers is dat de politiekers er soms een zootje van maken. Eenmaal in het nieuws (en daar hebben de journalisten eigenlijk ook wel schuld aan) proberen ze hun eigen visie over bepaalde van de corona-regels te geven. Het is al niet evident voor de gewone piot maar dit veroorzaakt nog meer verwarring want het "ik vind" van de betrokken politieker wordt dan soms aanzien als "het is zo".
Al bij al zo triestig, Ik vrees dat sommige het met opzet doen om zich te profileren tegen dat ze weer gaan mogen proberen een regering te vormen. Mijn conclusie : er lopen weinig goeie tussen en ze zijn het sterkst in kritiek geven op collega's, soms zelfs uit hun eigen partij...
Zootje ongeregeld.

Zijn

Veel tijd alleen hebben stimuleert je nadenken, enfin, bij mij toch. Zo bedenk ik nu dat ik leef en dus een "zijn" heb. Maar had ik nu niet geleefd, zou dat "zijn" dan ook bestaan? Onder welke vorm? In welk universum? Kunnen verschillende universa elkaar raken? Elkaar kruisen? En als mijn "zijn" hier eindigt, gaat het dan over naar een nieuw universum? Zal ik me daar bewust van zijn? Of zoals nu, enkel bewust van het momentele "zijn" op dat ogenblik. Als er al een ander "zijn" zou geweest zijn. Maar als er geen geweest is, waar komt dit "zijn" dan vandaan?
Uit het niets?

Dicht

Door de beperkte mogelijkheden om je te verplaatsen heb ik eigenlijk al veel zaken ontdekt dicht bij mijn huis waar ik vroeger altijd aan voorbij reed zonder me er echt van bewust te zijn dat ze er waren. Gisteren nog een boerderijwinkel in mijn achtertuin (die zelfs restaurant houtskool heeft ;-) ) Ook wat bakkerijen en twee beenhouwerijen met een mooi aanbod op bijna loopafstand. Ik denk dat veel mensen inderdaad wat meer gaan winkelen in kleine zaken ipv supermarkten. De balans zal meer doorslaan langs de kant van de kleinhandel. Eigenlijk is dat wel niet slecht maar verder geen enkel slecht woord over mijn favoriete Delhaize , Lidl en Aldi in de buurt.

Onnozel

Een voordeel van periodes zoals deze is dat onnozel volk zich niet meer kan wegsteken. Ik weet het, het is een beetje gemeen van mij maar zo nu en dan mag ik dat ook eens zijn. In een light versie.

Toekomst

Een mens stelt zich vragen, als deze toestanden samen met bijvoorbeeld verdere opwarming van de aarde met alle gevolgen vandien gewone kost worden in de toekomst. Verder doorgedreven isolement waar iedereen in zijn bubbel of op zijn eiland moet leven. Leven zonder de mensen die je echt wil zien, wil voelen, wil mee praten (en dan niet van achter een scherm of aan de telefoon), wil mee gaan eten, even weggaan... Misschien moeten we dan veranderen maar de vraag is, willen we wel zo gaan leven, verliezen we dan niet veel van wat echt mooi is als mensen onder elkaar...
Niet zo evident vind ik.

Mantra

Iedereen heeft zijn eigen mantra's om te overleven.

Dagen na Pasen

Blij dat Pasen voorbij is, eigenlijk was er niet zoveel aan.
Normaal is het een periode waarin je samen komt, elkaar even ziet, een van de eerste -familie-feesten van het jaar maar nu even niet door omstandigheden. Alleen is er eigenlijk niet zoveel aan. Maar goed, nog even verstandig doorbijten en dan zien we wel.

Goede vrijdag

In deze paasperiode zonder echt contact zijn de paasdagen veel intenser heb ik de indruk. Er wordt meer stilgestaan bij het verhaal er rond. Het wordt ook veel persoonlijker beleefd denk ik, toch voor wie het verhaal iets betekent, want gelovig of niet, het blijft een boeiend en spiritueel verhaal. Een verhaal van alle tijden, niet passen volgens de gevestigde waarden, daardoor aan de kant gezet worden en pas later op volle waarde begrepen worden.
Doordat er nu niets kan georganiseerd worden moet je, als je dat wil, er zelf iets rond organiseren. Op welke manier ook en daardoor is er toch een virtuele spirituele verbondenheid.
Elk in zijn cocon.

Anders

Hier komen we met z'n allen toch anders uit. Hoe anders dat weet ik niet.
Gaan we trager leven? Meer stilstaan bij de zaken die echt tellen, de mensen die echt tellen, onmerkbaar het verschil uitmaken?  Vriendschap, genegenheid, behulpzaamheid? Hopelijk ontdekken we die waarden weer beter dan voorheen. Misschien ook wat blijer zijn met wat we hebben, dat we genoeg hebben, geen overschotten vandoen hebben. Vooral blij zijn dat we leven.
Ik ben benieuwd.

Les

Wat we vooral leren in deze moeilijke periode zijn lessen over mensen.
Mensen die we van dicht kennen en mensen die we eigenlijk niet kennen.
Hoe we dachten ze te kennen en gelijk krijgen en hoe we ze niet kenden en bijleren hoe ze zijn in het echt, als het erop aan komt. Hoe ze authentiek blijven, zoals we ze kenden of hoe ze worden zoals we ze niet kenden. Hoe ze begaan zijn met mensen of niet. Hoe ze begaan zijn met zichzelf en niet met de ander. We worden er alleen maar wijzer door.

hoop

Vernis

Het blijft onwezenlijk hoe stil alles is, hoe je de natuur weer echt hoort.
We zijn niet meer gewoon om zo traag te leven alhoewel dat eigenlijk voor een stuk een verademing zou moeten zijn. Best wel leuk maar de andere beperkingen blijven wel werken op het gemoed en iedereen verwerkt dat op zijn manier. De ene al meer bezorgd om z'n medemens dan de andere, de ene al eenzamer dan de andere. Raar om zien hoe mensen die je dacht te kennen plots anders zijn. Of is het gewoon het laagje vernis dat er af gaat in dergelijke omstandigheden.
Laagje vernis in goede en in slechte zin.
Ook de vragen, hoe lang nog, komt het wel weer goed, wat zal de nasleep zijn.
Zoveel onbekende factoren. Het enige wat we echt goed weten is dat het erg is, heel erg.
Hoe komt de mensheid daar uit, hoe komen bepaalde bevolkingsgroepen daar uit.
Als ze al het geluk hebben om het te overleven.

zondagnamiddag

Vandaag weer een stukje gereden met mijn fiets, langs eerder verlaten wegen, door een verlaten stad met enkel voetgangers en fietsers en hier en daar een wagen. Doordat er een mooi zonnetje scheen deed het me eigenlijk denken aan een zomerse zondagnamiddag in mijn jeugd, zelfs al was het een doordeweekse dag. Dan was er eigenlijk ook niets te doen als je niet van voetbal hield. Raar hoor, dat zelfde gevoel overviel mij. Niet dat het onaangenaam was want die rust was eigenlijk best fijn. Ik rij nu ook iedere keer door de oude stedelijke begraafplaats, omdat het mooi rijden is tussen het groen en de mooie -oude- graven want behalve bijzetten in familiegraven of -kelders zijn daar geen nieuwe graven meer. Het is ook mooi gereorganiseerd met mooie paadjes in betonblokken en hier en daar een bankje.
De oude stedelijke begraafplaats van Roeselare is eigenlijk een aanrader om eens te gaan wandelen, of erdoor te fietsen naar het centrum. Albrecht Rodenbach heeft er trouwens zijn graf. Niet dat dit zo'n belangrijk dichter was, een beetje overroepen eigenlijk. Maar goed, wie ben ik.

Menselijk

Waarschijnlijk nog gans april in lockdown, of langer.
Niemand die weet wat daar de gevolgen van zijn.
Vooral op menselijk vlak...

Pa en Ma

Het is niet evident maar ik ben al blij dat mijn ouders dit niet meer moeten meemaken. Waren beiden stuk boven de 90 en zwaar hulpbehoevend op het einde van hun leven. Het geïsoleerd worden van hun kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen ging voor hen veel te zwaar om dragen geweest zijn. Beter zo.

Inkopen

Vandaag na de middag inkopen gaan doen in Delhaize. Helemaal geen opstopping en alles verliep vlotjes. Wat controle aan de ingang maar goed, dat is ook nodig. De rush van net bij het begin van de lockdown was er niet (en er lag zelfs toiletpapier in de rekken ;-) )
Maar het is wel eigenaardig, de mensen zijn precies allemaal bang van elkaar. Geen mondkapjes gezien maar wel veel handschoenen. De mensen zijn ook veel gehaaster, het lijstje wordt afgelopen en daarna snel weg. Ik moet eerlijk zijn, ik keek ook goed uit waar ik liep en hoe dicht de mensen kwamen. De enige die er wat rustiger onder leken waren de mensen van Delhaize zelf. Allemaal handschoenen maar geen mondmaskers.  Uiteindelijk staan deze mensen ook in de vuurlinie net zoals de mensen uit de verzorging. Voor de continuïteit en het goede doel. Ook een beetje chapeau hoor.
Ik denk, ik ben zeker, dat we allemaal heel anders uit deze periode zullen komen. Als we het geluk hebben om deze periode ongeschonden te laten voorbij gaan.
Veel zal herdacht worden, er zal wat meer stilgestaan worden bij eigenlijk slechte gewoonten die we nu hebben, we zullen zaken anders gaan doen. Misschien moest dat wel al lang zo zijn.
Waarschijnlijk wel maar we stonden met onze rug niet tegen de muur. Jammer dat dat eigenlijk het enige is wat ons soms tot nadenken en radicaal veranderen aanzet.

Fiets

Een voordeel van deze periode is dat ik weer met de fiets leer rijden om me te verplaatsen.
Even wennen maar het valt best mee, het weer helpt ook wel een beetje.
Zelfs inkopen doen lukt best met de fiets.
Niet te vergeten, mijn wagen heeft nog nooit zo weinig verbruikt...
Het is -voorlopig- niet allemaal kommer en kwel.
Op hoop van zegen.

Anders

Gisteren eens met de fiets gaan rijden, mooie zon maar fris.
Veel volk op stap te voet en met de fiets maar wat me opviel was dat veel mensen eigenlijk de opgelegde regels van afstand en samen lopen niet of niet goed toepasten. Ik versta dat eigenlijk niet goed, we moeten er allemaal aan werken, de regels zijn voor iedereen.
Het doet me denken aan het "Me, myself and I" van sommigen. Zo triestig.
En dan als klap op de vuurpijl, deze morgen in het gewestelijk nieuws, een burgemeester die een soort straatfeest in zijn straat eigenlijk niet zo erg vond. De politie kwam tussen en moest toen ervaren dat 1 van hun "chefs" ook ter plaatse was en alles probeerde te banaliseren, zelfs op de radio.
Pffff triestig volk, waar zijn we dan mee bezig. Een kaakslag voor diegenen die zich dag en nacht inzetten om deze pandemie meester te kunnen met zo weinig mogelijk verliezen.
Los daarvan, na deze periode waar we hopelijk zo goed mogelijk door komen zal het wel anders zijn,
op zeer veel vlakken. Jammer dat dergelijke veranderingen enkel kunnen met de rug tegen de muur. Zoals nu.
Wat we allemaal moeten leren is dat we nog beter voor elkaar moeten zorgen.

Zelf

In periodes zoals deze leren we veel over de mens,
in het bijzonder over onszelf.

Gewoon

De dag van vandaag is werkelijk alle nieuws "breaking news" met pop-ups die onze ganse dag door belagen. Het goeie daaraan is dat het door de overvloed aan breaking news maar weer gewoon nieuws wordt. Nieuws wat de mensen zo niet meer moet opjagen.
Als de media zot worden, ons zot willen maken dan moeten wij hen daarom nog niet volgen.
Laat ons zelf maar onze prioriteiten in het nieuws zien en bepalen.