Césaria en Bernard

Alleen al voor het filmpje ;-)

Zorg

Wie zorgzaam is van nature houdt er beter rekening mee dat waarvoor men zorgzaam is die eigenschap hoogstwaarschijnlijk niet heeft. Wie zorgzaam is voor anderen kan meestal ook goed voor zichzelf zorgen. Alhoewel het soms fijn zou zijn om een of andere vorm van zorg terug te krijgen.
Bijvoorbeeld de zorg dat je tevredenheid of iets soortgelijks kunt voelen.
Nu, ik weet het, wie voor de prinsen werkt moet geen dank verwachten.
Tja, waarvoor doen we het eigenlijk?
Voor onszelf?

Hitte

Gisteren wel memorabel qua hitte, alle records blijkbaar gebroken.
Ik blijf het wel angstwekkend vinden die warmte.
Maar je wordt het ook voor een stuk "gewoon".
Gewoon is relatief natuurlijk,
je probeert je aan te passen is misschien wel beter gesteld.

Meester aarde

Toch eigenaardig die hoge, voor onze streken, uitzonderlijke warmte en droogte. De aarde warmt ongetwijfeld op en misschien moeten we daar wel het meest bang voor zijn.
De natuur, de aarde laat zich niet knechten en presenteren ons vroeg of laat de rekening.
Maar op z'n minst ook merkwaardig hoe de mens zich daaraan probeert aan te passen.
Probeert eraan te ontsnappen maar vluchten kan niet meer.

LR

In de kamer van het licht,
wordt geschikt, gesneden
gezocht en vermeden,
tot perfectie heel dicht.

Moois

Er is zoveel moois in de wereld.
Als we het maar willen zien.

Moment

Iedere glimlach die je op je gezicht krijgt is een kort moment van geluk dat je voelt.
Een moment waar de zorgen een stukje naar de achtergrond schuiven. Het is eigenlijk een beetje een bewijs dat geluk vooral in de kleine alledaagse dingen zit. Geluk is eigenlijk niet iets groots, het is een aaneenschakeling van momenten om te koesteren.

Hoop

Het eigenaardige van hoop is dat het je nooit loslaat.
Zelfs al wil je het zelf loslaten.

Vergeten

Ik heb deze namiddag als bij toeval iets meegemaakt waarvan ik niet echt besefte dat het nog bestond. Ik kwam terecht in een ommegang, een soort processie. Wat me vooral opviel was de volksdevotie van de toeschouwers die langs de weg stonden. Best ontroerend.
Blij dat ik dit nog eens kon meemaken in deze jachtige wereld.

Geduld

Niet alle geduld wordt beloond.

Remmen

Vandaag heb ik op een van mijn ritten van geplande doelloosheid met de motor door het eeuwig mooie Heuvelland mijn remmen eens dichtgetrokken voor de deur van goeie vriend Jan uit Reningelst. Het was zeker 5 jaar geleden dat we elkaar nog gehoord of gezien hadden. In dit weer kan zijn huis net zo goed in de Provence zijn. Die natuur, die rust en natuurlijk Jan en Ingrid... Het was een hartelijk weerzien en heerlijk toeven op een van zijn zonovergoten terrassen, net alsof we elkaar gisteren voor de laatste keer gezien had. De klik was er onmiddellijk weer, zoals hij er zo'n 35-40 jaar ook onmiddellijk was. Met drie waren we, Jan, Philip V. en Philip T., de oudsten van de avondschoolklas voor systeemanalist-programmeur. Bij de start van de overweldiging van de informatica. 3 jaar avondschool die eigenlijk wel ons leven veranderd heeft.
Jan is uit het onderwijs gestapt (hij was docent wiskunde) en heeft een mooie loopbaan als IT-specialist uitgebouwd. Philip V. heeft zijn  zekerheid als kantoordirecteur van een bank opgezegd om succesvol een compleet ander pad te bewandelen en ik ben in een ouderwetse maatschappij begonnen met informatiseren van verstarde diensten. Voor de volgende 30-40 jaar.
Tot een jaar of 5 terug zijn we heel intens contact blijven houden met elkaar. Contact dat nu weer opgerakeld is, ik zag Philip V. een week of 2 terug, Jan vandaag. Zo tof ;-). De drie musketiers noemden ze ons in de avondschool.
Echte vriendschap is voor eeuwig. Al de rest vergaat.
Als je dat maar weet.

Dicht

Doordat de afstanden steeds korter lijken en sneller overbrugd kunnen worden in onze wereld, hebben we meer en meer de neiging om het geluk verder en verder te zoeken terwijl het meestal om de hoek te vinden is.

Zin zen

Gisteren naar een begrafenis geweest, dat doe ik niet zoveel.
Het is altijd afscheid nemen, zelfs al kende je de mensen wat minder. Het doet je steeds denken aan het feit dat er in deze wereld mensen bij komen en dat er mensen verdwijnen, na een al dan niet lang leven. Dan sta je even stil bij de zin van een leven. Was het enkel dat? Komt er nog iets na? Hoe zit het met die zin van het leven moest er niets meer na komen? Is het enkel reproduceren geweest om de soort in stand te houden en waarom moet ze in stand gehouden worden? En als er iets na komt, wat is dat dan? Ik kan daar soms serieus van wakker liggen en nooit vind ik een antwoord.
Misschien stel ik me dan ook teveel vragen, heeft dat dan zin...?

Eigen

Is de eigendunk groot over iets, dan is het meestal andersom.

Accu

We worden meer en meer afhankelijk van batterijen.
Of daardoor juist niet misschien.

Dag

Iedere dag kan mooi zijn als je hem probeert mooi in te vullen.
Een beetje meeval of geluk speelt ook wel zijn rol.

Kans

Er zijn dingen die je niet mag uitstellen omdat de kans misschien nooit meer voorbij komr,

Meer dan 1.000 woorden

Every picture tells a story...
Klik

Juste quelqu'un de bien

Juste quelqu'un de bien

Quelq'un de bien

Le coeur à portée de main

Juste quelq'un de bien

Kunst

Het leven van de mens bestaat hoofdzakelijk uit gewoonten, goede en slechte.
De kunst is om de goede gewoonten te cultiveren en de slechte af te bouwen.