Vandaag is mijn goeie vriend "Meneer D." op welverdiende rust vertrokken.
Ik zal hem missen op het werk, weer een klare kijk die verdwijnt.
Maar we hebben een maandelijkse strategische lunch afgesproken.
Om wat te lachen met would-be elitaire nullen, kotjesvolk in foute kostuums, nutteloze drukdoeners met zaagmeel in hun hoofd, mensen die gelukkig ná hun vader geboren zijn, meelopers en eenogen in een blindenwereld.
Maar vooral met het absurde in deze wereld, de humor in ogenschijnlijk ernstige zaken, hetgene wat de "serieuzen" duidelijk ontgaat.
En uiteraard, om de vlam levendig te houden.
De echte vlam.
De vlam die warmte geeft.
De vlam die niet schroeit.
26.3.10
Jonge gast
BB : "wanneer moet je wagen buiten?"
BB2 : "12 mei verloopt mijn contract"
BB : "neem je hem over?"
BB2 : "nee, maar ze zullen hem wel rap kwijt zijn aan 'n jonge gast"
BB : "een ándere jonge gast bedoel je"
bb2 : "juist, ja ;-)"
BB2 : "12 mei verloopt mijn contract"
BB : "neem je hem over?"
BB2 : "nee, maar ze zullen hem wel rap kwijt zijn aan 'n jonge gast"
BB : "een ándere jonge gast bedoel je"
bb2 : "juist, ja ;-)"
24.3.10
21.3.10
Voordeur en daar achter.
Is gehuwd, heeft een relatie, woont samen, heeft een vriend, heeft een vriendin, heeft een LAT-relatie, allemaal zaken die je ziet bij mensen op facebook.
Jammer, de mensen geven zich niet bloot.
Waarom staat er nooit of zeer weinig : rijdt nu en dan een scheve schaats, houdt aan, is een vrouwenzot, gaat geregeld vreemd, is nymphomane, zou graag eens vreemd gaan, loopt zijn pik achterna, maakt carriere met korte rokken en diep décolleté.
Dat zijn toch ook vormen van omgaan of samenleven met anderen?
Raar hé, als de voordeur opengaat is iedereen plots tamelijk betrouwbaar en respectabel.
Enfin, dat zal wel de wereld zijn.
Best plezant.
Jammer, de mensen geven zich niet bloot.
Waarom staat er nooit of zeer weinig : rijdt nu en dan een scheve schaats, houdt aan, is een vrouwenzot, gaat geregeld vreemd, is nymphomane, zou graag eens vreemd gaan, loopt zijn pik achterna, maakt carriere met korte rokken en diep décolleté.
Dat zijn toch ook vormen van omgaan of samenleven met anderen?
Raar hé, als de voordeur opengaat is iedereen plots tamelijk betrouwbaar en respectabel.
Enfin, dat zal wel de wereld zijn.
Best plezant.
20.3.10
13.3.10
Ontroering
In de muziek kan niets mij meer ontroeren dan een sopraan.
Nuchter of zat (ik),
schoon of lelijk (zij) ;-)
6.3.10
4.3.10
3.3.10
Fata Morgana
Ik heb een fata morgana gezien vandaag.
Alleen jammer dat ik juist in de wagen zat op de expressweg tussen Zeebrugge en Brugge.
En niet in de woestijn dichtbij een oase.
Je kent wel die filmbeelden genomen in de woestijn, waar je de horizon in warmtegolven ziet opgaan, dat beeld wat je ook kunt hebben in de verte boven de warme asfalt op een hete zomerdag.
Een soort echo op je zicht. Duurt misschien nog geen seconde.
Maar het is wel een sein van je lichaam.
Dat je er niet naar luistert.
En je moet luisteren, willen of niet.
Alleen jammer dat ik juist in de wagen zat op de expressweg tussen Zeebrugge en Brugge.
En niet in de woestijn dichtbij een oase.
Je kent wel die filmbeelden genomen in de woestijn, waar je de horizon in warmtegolven ziet opgaan, dat beeld wat je ook kunt hebben in de verte boven de warme asfalt op een hete zomerdag.
Een soort echo op je zicht. Duurt misschien nog geen seconde.
Maar het is wel een sein van je lichaam.
Dat je er niet naar luistert.
En je moet luisteren, willen of niet.
21.2.10
18.2.10
17.2.10
15.2.10
14.2.10
Het jaar rond
Het is eigenlijk het jaar rond Valentijn.
Enkel de winkeliers hebben er een (1) dag op gekleefd.
Hopelijk hebben ze zelf ook meer dan een dag om het te vieren.
Enkel de winkeliers hebben er een (1) dag op gekleefd.
Hopelijk hebben ze zelf ook meer dan een dag om het te vieren.
11.2.10
Mijn andere ik
Als ik zo nu en dan deze blog doorloop kom ik vele andere ikken van mezelf tegen.
Ik herken situaties die ik ogenschijnlijk vergeten was, gevoelens die nog sluimeren maar achter een muur van zelfbehoud, zinnen van een romantische ziel die verborgen zijn onder de luchtige snelheid van de optimist.
Ik ben met veel alleen.
Alleen met veel.
Ik herken situaties die ik ogenschijnlijk vergeten was, gevoelens die nog sluimeren maar achter een muur van zelfbehoud, zinnen van een romantische ziel die verborgen zijn onder de luchtige snelheid van de optimist.
Ik ben met veel alleen.
Alleen met veel.
10.2.10
Ciao Philip
grazie allo strepitoso successo riscosso nel 2009 dalle Tribune Ducati MotoGP e dai nuovissimi Ducati SBK Village, ispirati ai grandi villaggi dei paddock americani, anche quest’anno Ducati ti offre la possibilità di immergerti nel cuore delle gare.
La passione per le corse, l’adrenalina della velocità e l’entusiasmo del gruppo sono solo alcune delle emozioni che vogliamo farti provare.
Vivi insieme a noi l’esperienza unica di tifare per i tuoi beniamini direttamente dalle speciali Tribune dedicate ai Ducatisti, dalle curve colorate di Rosso che ti aspettano nei più affascinanti circuiti internazionali.
Scegli l’emozione e assicurati un posto nel cuore del Pianeta Rosso!
Clicca qui per tutti i dettagli.
Il Team Ducati
Jaja, ze kennen me daar in Bologna ;-)
La passione per le corse, l’adrenalina della velocità e l’entusiasmo del gruppo sono solo alcune delle emozioni che vogliamo farti provare.
Vivi insieme a noi l’esperienza unica di tifare per i tuoi beniamini direttamente dalle speciali Tribune dedicate ai Ducatisti, dalle curve colorate di Rosso che ti aspettano nei più affascinanti circuiti internazionali.
Scegli l’emozione e assicurati un posto nel cuore del Pianeta Rosso!
Clicca qui per tutti i dettagli.
Il Team Ducati
Jaja, ze kennen me daar in Bologna ;-)
7.2.10
6.2.10
2 druppels
4.2.10
Oog
Zo onwerelds.
Zo onwezenlijk.
Leven in een orkaan.
Het ene moment volop in de kolk,
weet je niet wat er gebeurt,
gaat het allemaal zo snel,
wordt je ademloos van de jacht,
denk je dat je stikt.
En plots zit je in het oog van de storm,
is er niks wat je beweegt,
niets wat je raakt.
Zie je enkel enorme chaos rond je heen,
blijf je zelf volledig buiten schot.
In het oog van de orkaan.
Geen geluid, geen zuchtje wind.
Het is jou wereld niet.
Enkel schijn,
als je weer wakker wordt,
in de kolk.
Zo onwezenlijk.
Leven in een orkaan.
Het ene moment volop in de kolk,
weet je niet wat er gebeurt,
gaat het allemaal zo snel,
wordt je ademloos van de jacht,
denk je dat je stikt.
En plots zit je in het oog van de storm,
is er niks wat je beweegt,
niets wat je raakt.
Zie je enkel enorme chaos rond je heen,
blijf je zelf volledig buiten schot.
In het oog van de orkaan.
Geen geluid, geen zuchtje wind.
Het is jou wereld niet.
Enkel schijn,
als je weer wakker wordt,
in de kolk.
Abonneren op:
Posts (Atom)


