Ik vertrouw haar niet als ze lacht...
4.5.12
2.5.12
Zeker onzeker
Het meeste geld kun je verdienen door onzekere mensen te laten betalen om ze de indruk te geven dat ze zeker zijn. Als je er even over nadenkt zijn er tal van bedrijven en instellingen die zich daarin gespecialiseerd hebben en, tegen achteraf bekeken grof geld, een velletje papier afleveren dat de onzekere kan tevoorschijn halen als hem (M/V) op zijn onzekerheid gewezen wordt. Iets waarvan je eigenlijk zou moeten weten dat de natuur of je inborst moeilijk aan te passen is. Enkel als het potentieel niet gecultiveerd is kan zoiets helpen. Maar er moet dan ook potentieel zijn.
Een beetje zoals de spreuk : "men kan niet preken waar geen geloof is".
Enkel de meer radicale instellingen (die dan ook zeer grof geld probeerden te verdienen) zoals het LSP en consoorten lopen vroeg of laat tegen de lamp. Maar de andere kunnen blijven "bullen" afleveren. Als je maar betaalt krijg je een attestje van "gewone", "slimme", "zeer slimme", ""ondraaglijk slimme".
Een beetje zoals al die pin's en badges op een gala-uniform. Het blijft wel het koketteren van de haan op de mesthoop.
Als de nood daaraan niet bestaat in een organisatie volstaat het om gewoon de nood te creëren.
Nodig daarvoor eens een onzekere uit in plaats van een eenzame.
Die zal voor u de nood in zijn organisatie ontdekken.
Een beetje zoals de spreuk : "men kan niet preken waar geen geloof is".
Enkel de meer radicale instellingen (die dan ook zeer grof geld probeerden te verdienen) zoals het LSP en consoorten lopen vroeg of laat tegen de lamp. Maar de andere kunnen blijven "bullen" afleveren. Als je maar betaalt krijg je een attestje van "gewone", "slimme", "zeer slimme", ""ondraaglijk slimme".
Een beetje zoals al die pin's en badges op een gala-uniform. Het blijft wel het koketteren van de haan op de mesthoop.
Als de nood daaraan niet bestaat in een organisatie volstaat het om gewoon de nood te creëren.
Nodig daarvoor eens een onzekere uit in plaats van een eenzame.
Die zal voor u de nood in zijn organisatie ontdekken.
1.5.12
Serene morgen, plezante namiddag.
Met "AVRO Baroque around the clock", mijn favoriete internetzender, op de achtergrond nog snel de laatste voorbereidingen doen voor de maandelijkse fietstocht van "de Heestige Hiedong".Alle kaartjes zijn klaar, de stempel voor de controlekaart en nog wat kleine details die het allemaal plezant maken. Alleen jammer dat Brigitte er niet meer bij kan zijn.
Ze genoot ook enorm van al die uitstappen. Maar eigenlijk blijft ze nog steeds overal meegaan.
In ons hart.
Herr V. en ikzelf hebben zonder dat de anderen het weten een ludieke "Hazette" gemaakt die we zullen uitdelen bij het eindpunt in "De Gevallen Engel". Klinkklare nonsens waar Herr V. en ikzelf stilaan een patent op hebben. De echte zin voor onzin. Maar, gezien de professionaliteit, de beroepseer en de faciliteiten van "Ally Graph-X" van Herr V., weer in stijl gebracht.
Neem nu bijvoorbeeld het logo dat hij voor ons ontworpen heeft.
Yes, the posse rides again.
30.4.12
29.4.12
V V S
De vriendin van Sven verjaart vandaag.
Een mooi meisje van veertig.
Met twintig jaar ervaring.
Ook ons monument Toots verjaart vandaag.
Wordt 90 vandaag.
"Nun toffe pee" die altijd zichzelf gebleven is.
Ook om trots op te zijn.
Een mooi meisje van veertig.
Met twintig jaar ervaring.
Ook ons monument Toots verjaart vandaag.
Wordt 90 vandaag.
"Nun toffe pee" die altijd zichzelf gebleven is.
Ook om trots op te zijn.
28.4.12
Leren
Er zijn weinig of geen dingen in dit bestaan waar ik mijn leven voor zou willen geven.
Het is geen onverschilligheid, integendeel, het is de ervaring met de objectiviteit van het leven en het leren relativeren van de wegen die het leven je aanbiedt, willen of niet.
Ik heb geleerd tevreden te zijn met wat ik heb en wat er mij te beurt gevallen is.
Het streven blijft, maar niet ten koste van alles.
In zoverre dat ik ook niet krampachtig wil blijven leven als
het lot beslist heeft dat het ook mijn tijd geweest is.
Ik heb nu al veel gehad om gelukkig mee te zijn,
om goede herinneringen aan te hebben.
Wat minder was heb ik leren te vergeten.
Mijn idealen neem ik toch verder mee.
Dit houdt me eeuwig jong.
Eeuwig en altijd.
Het is geen onverschilligheid, integendeel, het is de ervaring met de objectiviteit van het leven en het leren relativeren van de wegen die het leven je aanbiedt, willen of niet.
Ik heb geleerd tevreden te zijn met wat ik heb en wat er mij te beurt gevallen is.
Het streven blijft, maar niet ten koste van alles.
In zoverre dat ik ook niet krampachtig wil blijven leven als
het lot beslist heeft dat het ook mijn tijd geweest is.
Ik heb nu al veel gehad om gelukkig mee te zijn,
om goede herinneringen aan te hebben.
Wat minder was heb ik leren te vergeten.
Mijn idealen neem ik toch verder mee.
Dit houdt me eeuwig jong.
Eeuwig en altijd.
27.4.12
21.4.12
Have you ever been to Dresden in April?
Soms mag je eens lak hebben aan de wereld.
Gewoon doen waar je zin in hebt.
Gewoon doen waar je zin in hebt.
20.4.12
19.4.12
15.4.12
14.4.12
Op de schaal
Na de geijkte gradaties op de schaal van Richter,
binnenkort hier ook de gradaties op de schaal der Onbekwamen.
binnenkort hier ook de gradaties op de schaal der Onbekwamen.
13.4.12
12.4.12
Weg
Als je er zelf voor kiest dan is geen enkel pad het slechte pad.
Integendeel, het wordt dan het enige juiste pad.
Enkel je voeten goed plaatsen.
Integendeel, het wordt dan het enige juiste pad.
Enkel je voeten goed plaatsen.
10.4.12
Hotel California
Het is zoals in de song van The Eagles.
"We are programmed to receive.
You can check-out any time you like,
But you can never leave..."
"We are programmed to receive.
You can check-out any time you like,
But you can never leave..."
9.4.12
Stroever
Ik weet dat ik ogenschijnlijk wat stroever geworden ben.
Ik kies veel meer dan voorheen wat ik zal doen en met wie.
Zoals je nu en dan eens de grote kuis moet doen in je huishouden, opruimen wat je niet echt meer nodig hebt, moet je ook nu en dan eens de grote kuis doen in wie je kent.
Niet nodeloos energie stoppen in mensen die je laten vallen als er niets meer te verdienen is, die je laten vallen als je hen echt nodig hebt.
Die keuze maakt je alleen maar sterker.
Niet wranger, al denken de afgedankten dat.
Nee, juist veel vrijer.
Ik kies veel meer dan voorheen wat ik zal doen en met wie.
Zoals je nu en dan eens de grote kuis moet doen in je huishouden, opruimen wat je niet echt meer nodig hebt, moet je ook nu en dan eens de grote kuis doen in wie je kent.
Niet nodeloos energie stoppen in mensen die je laten vallen als er niets meer te verdienen is, die je laten vallen als je hen echt nodig hebt.
Die keuze maakt je alleen maar sterker.
Niet wranger, al denken de afgedankten dat.
Nee, juist veel vrijer.
8.4.12
Klokken
Sedert gisteren zijn de klokken terug uit Rome.
Ik heb ze deze morgen gehoord toen ze luid aan iedereen goeiedag zegden.
Op paaszaterdag kunnen ze dat niet omdat ze dan nog vol met paaseiertjes zitten.
Enkel de klokken waar de paashaas de ronde overgenomen heeft kunnen dan luiden.
Maar ik denk dat ze dan liever een tukje doen na het lange vliegen.
Ik heb ze deze morgen gehoord toen ze luid aan iedereen goeiedag zegden.
Op paaszaterdag kunnen ze dat niet omdat ze dan nog vol met paaseiertjes zitten.
Enkel de klokken waar de paashaas de ronde overgenomen heeft kunnen dan luiden.
Maar ik denk dat ze dan liever een tukje doen na het lange vliegen.
6.4.12
De bank en de post
Vandaag kreeg ik een brief in mijn bus voor Brigitte.
Van de bank, over haar pensioensparen.
Brigitte die nooit van haar pensioen zal kunnen genieten.
De bank die gewoon naast het leven van mensen enkel in cijfers denkt.
En de post die gewoon alles bezorgd wat hen gevraagd wordt.
Zoals iedereen die niet nadenkt over wat zoiets aan emoties kan teweeg brengen.
Bij mensen die weten wat iemand verliezen eigenlijk echt is.
Eigenlijk echt doet met een mens.
Van de bank, over haar pensioensparen.
Brigitte die nooit van haar pensioen zal kunnen genieten.
De bank die gewoon naast het leven van mensen enkel in cijfers denkt.
En de post die gewoon alles bezorgd wat hen gevraagd wordt.
Zoals iedereen die niet nadenkt over wat zoiets aan emoties kan teweeg brengen.
Bij mensen die weten wat iemand verliezen eigenlijk echt is.
Eigenlijk echt doet met een mens.
1.4.12
Achtenveertig keer niets en toch veel
Vandaag heb ik maar vier dingen gedaan. Het kan ook meer geweest zijn.
Gaan rijden met de FortyEight, verder inrijden want dat moet wel de eerste duizend miles.
Heerlijk kalm want iedereen was weg om een plaatsje te zoeken om de ronde te kunnen bekijken die voorbijflitste. Daarna naar huis en een nieuwe versie gehaktbrood "CDN" gemaakt als try-out op de catering voor de jaarbijeenkomst van de Heestige Hiedong. Geproefd en opgegeten met Ibu Ibu.
Tukje gedaan en dan opnieuw de FortyEight verder ingereden tot mijn knieën blauw waren, warm was het niet echt maar opnieuw zo kalm langs de wegen. Maar toch te koud om nog snel nog even naar mijn favoriete bruine kroeg te rijden alhoewel ik daar steeds de indruk heb dat ik thuis kom tussen vreemden die vrienden en lotgenoten zijn.
Aquavit uit de diepvries om op te warmen, wat gefilosofeerd met neefje Bob.
Mijn nieuwe downloads van iTunes volle bak gezet ("The Scene" met The Lau en de "Dresdner Concerten" van Heinichen) en nu aan het genieten van de felle voorjaarszon in mijn tuin.
Straks genieten van de ondergaande zon over de weidse velden achter mijn huis.
Het blijft wel alleen genieten.
Het was zoveel mooier met twee...
Delen is meer dan verdubbelen.
Gaan rijden met de FortyEight, verder inrijden want dat moet wel de eerste duizend miles.
Heerlijk kalm want iedereen was weg om een plaatsje te zoeken om de ronde te kunnen bekijken die voorbijflitste. Daarna naar huis en een nieuwe versie gehaktbrood "CDN" gemaakt als try-out op de catering voor de jaarbijeenkomst van de Heestige Hiedong. Geproefd en opgegeten met Ibu Ibu.
Tukje gedaan en dan opnieuw de FortyEight verder ingereden tot mijn knieën blauw waren, warm was het niet echt maar opnieuw zo kalm langs de wegen. Maar toch te koud om nog snel nog even naar mijn favoriete bruine kroeg te rijden alhoewel ik daar steeds de indruk heb dat ik thuis kom tussen vreemden die vrienden en lotgenoten zijn.
Aquavit uit de diepvries om op te warmen, wat gefilosofeerd met neefje Bob.
Mijn nieuwe downloads van iTunes volle bak gezet ("The Scene" met The Lau en de "Dresdner Concerten" van Heinichen) en nu aan het genieten van de felle voorjaarszon in mijn tuin.
Straks genieten van de ondergaande zon over de weidse velden achter mijn huis.
Het blijft wel alleen genieten.
Het was zoveel mooier met twee...
Delen is meer dan verdubbelen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
