Onbenul

Zelfs voor onbenul zijn er nog gradaties te bespeuren.
Een geluk voor sommigen kan de schaal niet negatief worden.
Alhoewel. Neem nu bvb...

Verkeerde kant

Als het te lang van 1 kant moet komen,
dan is dat uiteindelijk ook een verkeerde kant.

TTB

Thinking is cheaper than buying.
(live from Heidelberg)

Hei, Heidel, Heidelberg.

Ik kan begrijpen waarom men zong "Ik heb mijn hart in Heidelberg verloren".
Mooi is het hier wel.
Zelfs Goethe (toch eerder een stijve hark) verloor hier zijn hart.
Zo zien je maar.
Om maar te zwijgen van het aanbod koekoeksklokken dat ze hier hebben.
En fake rendiergeweien.
En bellen.

Oe? Hoe?

Hoe minder geheimen een mens heeft,
hoe geruster en gemakkelijker hij leeft.

Plezanter

Er is nog 1 iets plezanter dan lachen,
anderen doen lachen.
(binnen de regels van fatsoen...)

Eerst of laatst.

Voor alles is er een eerste keer, voor alles is er een laatste keer.
De eerste keer is meteen de laatste keer dat het de eerste keer is.
De laatste keer is meteen de eerste keer dat het de laatste keer is.
En zo is de wereld in balans, zo weet je dat je goed zit.
Je volgt het ritme van het leven. Niet meer en niet min.
Wat eerst is moet eerst zijn, wat laatst is moet laatst zijn.
All things must pass. In a logical order.
Zelfs voor een anarchist.

Dipje ooit? Dipje nooit.

Als je ooit eens een dipje hebt, het kan bijna niet ik weet het, maar stel je voor dat het kan in het mooie leven dat je hebt.
Bedenk dan dat er zoveel mensen zijn die je graag hebben, die je graag zien, die je mooi vinden, zelfs al mogen ze je eigenlijk niet mooi vinden, al mogen ze je niet graag zien. Maar toch, ze doen het. Voor jou, omdat je het waard bent. Omdat je straalt voor hen. Omdat je speciaal bent.
Bedenk dan dat er zoveel mensen zijn die op je rekenen, die denken dat jij er voor hen zult zijn als zij een dipje hebben. Die weten dat jij er zult zijn als ze je nodig zullen hebben. Die maken dat je er moet zijn als zij een dipje hebben.
En dan moet je weten dat er zoveel mensen je met liefde omringen dat je echt geen dipje mag hebben.
Nee, je mag niet.

Opwarming van de aarde

De krantenkop "Olifant botst met bus" zou je kunnen doen vermoeden dat de opwarming van de aarde van langs om meer een feit wordt. Als je dan verder leest en ziet dat het ongeval zich wel voordeed in Mexico dan kun je al een stuk geruster zijn.
Alhoewel, het blijft toch een triest verhaal. Hilda (zo heette de olifant) was ontsnapt uit een circus en hervond zo eindelijk haar vrijheid maar komt dan op zo'n ongelukkige wijze aan haar einde. Ook triest voor de chauffeur van de bus die er zijn dood aan haalde.
Maar toch, het heeft wel iets dat verhaal.
Alleen al het feit dat de olifant "Hilda" en niet "Hildar" noemt.

Onschuld

Ik denk aan die tijd van idealen
Aan die tijd waarin alles kon
Toen de wereld nog verdeeld was
In Oost en West
Het was zo duidelijk wie goed was
En zo duidelijk wie slecht
Maar nu de waarheid aan het licht komt
Er bestaat geen goed of slecht

Dan weet ik wat het is
Dan dringt het tot me door
Het is niet de wereld
Maar ik die de onschuld verloor
Wanneer kwam dat moment
Wanneer vond dat plaats
Wanneer ben ik onderweg
De onschuld kwijtgeraakt

Ik geloofde in waarheid
Ik geloofde in heldendom
En ik geloofde in vriendschap
En dacht dat eerlijkheid bestond
Maar natuurlijk ik leefde in dromen
Ik wou dat ik dat nog kon
Soms heel even als ik naar jou kijk
Zie ik dat het ooit bestond

Dan weet ik wat het is
Dan dringt het tot me door
Het zij niet de anderen
Maar ik die de onschuld verloor
Wanneer kwam dat moment
Wanneer vond dat plaats
Wanneer ben ik onderweg
De onschuld kwijtgeraakt

Was het de mislukking na een succes
Of het verraad van een goede vriend
Waren het de nachten van slapeloosheid
Na de dag dat jij mij verliet
Was het de vlucht in roekeloosheid
En in alles wat verboden is
Nee het was de aanblik op die morgen
In de spiegel mijn gezicht

Toen wist ik wat het was
Toen drong het tot me door
Dat ik door de jaren heen
Zo onschuldig ben geweest
Zolang bleek ik een kind
En het komt nog vaak terug
Maar over het algemeen
Verliest de onschuld haar geduld

Toen op dat moment
Was er geen weg terug
Want door de jaren heen
Verandert onschuld in schuld

Frank Boeijen

1 iets

Er is nog 1 iets plezanter dan met een motor rijden.
Met een Ducati rijden.

Club

Niet ver van mijn deur is er een cowboyclub.
Cowboyhoeden, lederen jassen met linten, een sporadische indiaan, nu en dan een trapper met een bontmuts, je ziet het zo'n beetje allemaal.
Voor de rest rustige jongens en meisjes maar ik vroeg me al van bij het begin af wat iemand er toe kan bewegen om aldus gekleed samen te komen en eigenlijk een rol te spelen in een fictieve wereld.
Eigenlijk is het niet zo vreemd als je de maatschappij bekijkt en ziet hoe een groot deel ervan een rol speelt op een andere manier.
Even merkwaardig als de club in mijn buurt. Doen alsof.
Maar dan met een kostuum, een das, de juiste modekleuren en eigenlijk ook maar met 1 doel: erbij horen, mogen meedoen met een clubje, niet uit de band springen.
Best vermakelijk om de gelijkenissen te zien.
Alhoewel, onder die trappers en cowboys zitten er meer handige Harry's en kleurrijke figuren.
Niet dat ik me daar nu lid ga maken.

Jezelf en tevreden

Het moeilijkste om leren is tevreden zijn.
Tevreden met wat je hebt, tevreden met wat je bent, tevreden met wat je kan, tevreden met whatever.
Maar eenmaal je het geleerd hebt ben je echt tevreden.

Schaap

In de weide palend aan mijn tuin zit een zwart schaap.
Maar dan wel een zwart schaap met een witte streep in het midden van zijn hoofd.
Ik noem hem Monster...

Wacht een beetje

Als je jammer genoeg in een gezelschap raakt dat graag roddelt, vraag dan als ze wat willen wachten om over jou te beginnen als je vertrekt.
Simpel volk...

perpetuum

Achter iedere horizon zit er een nieuwe.

Illusie

De 30e verdieping was voor mij niet hoog genoeg
ik keek uit over de stad, over het water
ik zocht naar iets van jou
maar vond alleen iets van mezelf
dat zei me niets dat was voor later

ik zat in Parc Guelle tussen Gaudisch mozaiken
zo gebroken en zo bont en blauw
was alles in mijn hoofd en in mijn hart
de Ramblas op en neer, ik hoorde fel muziek
maar ik wist dat die voorgoed veranderd was

en er was niets in Barcelona
niets in Barcelona
er was niets in Barcelona
niets in Barcelona

Meer dan eens dacht ik dat ik je zag in deze stad
dat je ergens heel even op me wachtte
aan een tafel in het midden
maar toen ik goed keek was er niets
een visioen breekt zo in twee bij een gedachte

Ik at op straat, en dronk door diepe dalen
liet me rijden door de stad, langs de hoeren, de kroegen en de havens
van noord naar zuid en nergens iets te halen
en ik wist dat ik voorgoed veranderd was

en er was niets in Barcelona
niets in Barcelona
er was niets in Barcelona
niets in Barcelona

ooit kom ik terug, ga ik picasso achterna
de harde rake streken van een zinderend penseel
een herinnering vooraf, de herinnering voor jou
hoe je er niet was, en hoe je er nooit komen zou
geschilderd in jouw favoriete geel

dan is er iets in Barcelona
iets in Barcelona
er was niets in Barcelona
niets in Barcelona

(Barcelona - Blof)

Je veille

Des souliers noirs, une jupe en laine
Je ne dors plus tu sais , je veille
Sur son sommeil
Et tout ce qui la blesse me tue
Je ne vis plus, tu sais je brûle
Et tout se qui la blesse me tue
Jalouse et belle

Tu sais , je veille sur son sommeil
Elle se penche, elle se balance
Vous voyez bien que rien ne manque
Ni les silences, ni les serments
Ni les rubans fidèles et bleus

Ni les querelles des amoureux
Des souliers noirs, une jupe en laine
Je ne dors plus tu sais , je veille
Sur son sommeil
Et tout ce qui la blesse me tue
Quand vient le soir
N'allez pas croire
Qu'on fera l'amour dans le noir
Et dans la chambre elle rit, elle ment
Et moi je meurs d'amour pour elle
Les autres fois je pense à elle
Comme au Bon Dieu sans trop y croire
Le fol espoir de l'amour fou

Elle danse, elle chante
Et quand elle sort
J'attends j'attends, je prie surement
Des souliers noirs, une jupe en laine
Je ne dors plus tu sais , je veille
Sur son sommeil
Et tout se qui la blesse me tue
Elle se penche, elle se balance
Vous voyez bien que rien ne manque

Elle change sa robe et l'eau des fleurs
Et moi je meurs d'amour pour elle
Les autres fois je pense à elle
Comme au Bon Dieu sans trop y croire
Les autres fois je pense à elle
Comme au Bon Dieu sans trop y croire
Le fol espoir de l'amour fou
Elle danse, elle rit
Et quand elle sort
J'attends j'attends, je prie surement
Les souliers noirs, une jupe en laine

Je ne dors plus tu sais , je veille
Sur son sommeil
Et tout ce qui la blesse me tue

JC 07/08

Mooie job

De mooiste job is er een waar je in de zon en uit de regen
lekker je goesting kunt doen.
Al de rest is gewoon te lastig voor dit korte leven.

Ni, nog steeds

Ni maître, ni Dieu.