Johny Turbo

Op een dag als deze is het passend om nog eens te denken aan Ivan Carlier,
beter gekend als Johny Turbo, de Kortrijkse Serge Gainsbourg.
Ondertussen al lang bij de heer (kan niet anders) maar nog steeds gesmaakt om zijn rap-versie van een Sinterklaaslied. Zoek maar eens op.
"tê Sêeniekloas mee ziene zak zak zak"

Puntdicht

Een puntdicht is helemaal geen gedicht met een punt, laat staat een punt die kan dichten, dichten uiteraard niet in de zin van toedoen maar in de zin van zinnen zodanig construeren dat er nu en dan een zelfde klank op het einde ervan komt.
Pfpfpfpf moeilijk allemaal, maar nog niet zo moeilijk als sommige mensen een eenvoudig iets kunnen maken. Te lang geleerd hebben ze in elk geval meestal niet. Niet geleerd zou ik eerder denken.
Tiens, nu ik eraan denk, een epigram of puntdicht is meestal schetsend of hekelend.
Zonder punt.

Geluk

Net terug op en in deze wereld en weer al iets stichtends gelezen in een tijdschrift.
"Geluk is op z'n mooist als het zonder hoogten en laagten is".
Ja, ik kan daar eigenlijk wel inkomen want het is zoiets als mijn lijfspreuk : "het leven gaat in stille vreugde verder".
Maar toegegeven, je moet er iets voor doen, je moet stoppen met hoogtepunten na te streven (waarna je gegarandeerd in een dal valt) en je moet leren om alles af te vlakken zodat er een gelijkmatige lijn van geluk, tevredenheid en vrede over jezelf komt.
Soms eventjes weg maar altijd snel terug.
Ik hoef helemaal niet de snelste te zijn want ik weet dat ik de beste ben...
(Als je kan lachen om jezelf, dan mag je ook eens stoefen met jezelf)

En nu?

Jaja, maar hoe is het nu?

Zo is het nu!

Zelf

Je hebt maar gevoel voor humor als je kan lachen om jezelf.
Niet om je eigen moppen, om jezelf.

Glim

Vreemd was het wel.
Vreemd ook voor hemzelf.
Dat hij steeds glimlachte als hij aan haar dacht.
Vreemd was het inderdaad want ze was niet de gemakkelijkste.
Maar ze had iets wat hem vertederde en dus deed glimlachen.
Achter die ruwe, stoere bolster.
Glimlachen, een ganse dag.
Zet mijn verstand op nul.
Keer op keer.
Elke keer opnieuw.

bewust onbewust of onbewust bewust?

De evolutie van onwetende naar expert kent volgende fasen :

-> onbewust onkundig
-> bewust onkundig
-> bewust kundig
-> onbewust kundig.

Vooral de onbewust onkundigen zijn gevaarlijk.
Meestal omdat ze denken de evolutie reeds doorgemaakt te hebben.

Meter

Om iets te meten heb je altijd een referentie nodig, een meetinstrument of meter kortweg.
Maar ieder te meten grootheid heeft een andere meter. Om een lengte te meten heb je een lengtereferentie nodig, om een volume te meten heb je een volumereferentie nodig en ga zo maar door.
Het wordt een stuk moeilijker als het te meten voorwerp of onderwerp niet echt tastbaar is. Moeilijk? Nee hoor, ik geef een paar voorbeelden.
Hoe meet je hoe zondig iemand is? Hoe meet je hoe braaf iemand is? Niet simpel want je bent geneigd je eigen referentie naar voor te schuiven en niet een soort algemeen aanvaarde referentie. Niet simpel dus maar terzelfdertijd ook heel eenvoudig. Je bent maar zo zondig als je zelf wil of zo zondig als je zelf denkt. Zalig!
Alhoewel, hoe meet je de graad van zaligheid? En voelen zondigen zich zaliger dan heiligen?
De wereld is niet eenvoudig maar wel plezant. Soms. Veel?

Allerafvalligen

Jaja, niet alle heiligen zijn saai net zo min als alle zondaars goed gezelschap zijn.
Het is zoals alles in het leven : de perfecte heilige of de voorbeeldzondaar zijn niet van deze wereld. Je moet zelf een mengsel van heiligen en zondaars selecteren als vrienden om een evenwichtig en boeiend leven te hebben.
Deze jongens en meisjes proberen Othodox heilig te worden

Morning Dew

Leerling Tovenaar

Wees voorzichtig met mensen die denken dat hun kennis en het aantal domeinen waarin ze iet of wat kennis hebben recht evenredig is met de trap waarop ze zich bevinden.
Ze houden meestal geen rekening met een vorm van intrinsieke kansarmoede.

En dan

En dan ben je plots alleen, moet je alleen verder.
Al je zekerheden, al je referenties, al je toevlucht, al je ruggesteun verdwenen.
En je weet dat je verder moet, dat je niet mag aarzelen, dat je de koers moet houden.
Voor hen voor wie jij de zekerheid, de referentie, de toevlucht en de ruggesteun bent.

Bedevaart

Op bedevaart gaan is een ritueel dat je volledig moet afwerken en waarbij ook de tijdsvensters moeten gerespecteerd worden.
Onze laatste bedevaart was best gezellig maar toch zijn we niet lang genoeg in de kerk geweest.
Te snel begonnen aan de afterparty.

Niet vergeten

Ja, niet vergeten dus, als je het wil proberen met www.maps.google.be moet je een url gebruiken om een route zichtbaar te maken. Je kunt er dan wel een beetje de kantjes van aflopen.
Ben je nieuwsgierig? Vraag me dan eens een url.

Dilbert

Ik was het alweer bijna vergeten tot ik deze morgen een stukje las over het Dilbert principe.
Grote bedrijven hanteren veeleer het principe van de wet van de minst nuttige, minst capabele en niet die van de sterkste of beste om personeel omhoog te katapulteren.
De onderliggende gedachte is simpel en tweevoudig :
- dat minder capabelen als managers het minst of helemaal niet voor de voeten van de directie lopen en bijgevolg naar daar toe het minst kwaad kunnen aanrichten,
- dat de personen onder die managers voldoende hun werk kennen om de boel te doen draaien.
Juist, ja.

Voorzienigheid

N'oubliez pas de commander vos chrysanthemes"
hangt er boven de toog van "Au Lion Noir.
Het zegt zoveel over de aard en de vriendelijkheid van de zaak en zijn patron.
Jammer dat zo weinig mensen "Au Lion Noir" kennen.
En ook maar best dat zo weinig mensen "Au Lion Noir" kennen.

Van leven en dood

Van de doden niks dan goed.
Al was je zo zwart als de nacht en
al was je zo zot als een achterdeur.
Dan nog zal men schrijven :
Hij was wit en toerekeningsvatbaar.

Zeggen en doen, denken en zijn.

Tussen wat een mens denkt te zijn en wat hij werkelijk is,
daartussen staat enkel het niet kennen van zichzelf.

Goed Tempelaere.

De heerser

"Wie voor de prinsen werkt moet geen dank verwachten" schreef Machiavelli enkele eeuwen terug reeds. Een waarheid van elke tijd die eigenlijk betekent dat je altijd beter voor jezelf (en wie je dierbaar is) werkt. Hetzij voor persoonlijke vreugde, hetzij voor persoonlijk gewin. En als het even kan, voor beide samen.
Verwacht geen faveurs van wie anderen uitbuit als puntje bij paaltje komt.

Confusion?

"The superior man is modest in his speech but exceeds in his actions"

Zo zei Confusius eeuwen geleden maar als ik wat rondkijk blijkt dat niet zo te zijn bij het uitreiken van de prijzen in de modale grote onderneming.
Daar is het veelal omgekeerd (op uitzonderingen na).
Vandaar dat de meesten in het echte leven ook kleine ventjes zijn en blijven.
(Zelfs met plateauzolen en een trede achter de kansel).