Vertrouwd

Ik loop in het duister en ik vind alles terug.
Omdat ik met de duisternis vertrouwd ben.

Quand

Quand on est aimé,
on peut tout faire, je crois.
(A.C.)

Zijn

De mens is het enige wezen dat weigert te zijn wat het is.
(Albert Camus)

Soms kijk ik naar boven...

Crazy

Soms denk ik dat we allemaal gek zullen worden.
Misschien wel en misschien is dat ook niet erg ;-) .

Wisselstukken

De mens leeft als maar langer, daar is hij eigenlijk niet voor ontworpen of gebouwd. Maar de wetenschap maakt de levensverwachting hoger en hoger. Niet raar dat er dan soms wisselstukken of reparaties nodig zijn. Eigenlijk heel normaal maar we staan er niet genoeg bij stil. Nieuwe heup, nieuwe knie en weet ik veel. Moeten we er blij om zijn? Ja en nee zeker.
Nu, ben in elk geval blij dat binnenkort mijn ogen weer als nieuw zouden moeten zijn ;-)  .

Tant...

Erger

Ik denk, ben zeker, dat er mensen gaan sneuvelen in deze coronaperiode. Het isolement, vooral voor mensen die alleen zijn, door welke oorzaak ook, zal blijvende sporen nalaten. Ik denk dat we dit allemaal onderschatten. Het is veel erger dan we ons kunnen inbeelden. Het wordt zeker nooit meer zoals voorheen maar de schade zal veel groter zijn dan we ons kunnen indenken.
We verliezen allemaal iets wat waardevol is, was. De een al meer dan de ander.

Basic

Deze tijden van isolement en quarantaine hebben ook wel voordelen. We worden allemaal weer op onszelf aangewezen en beseffen wat er eigenlijk essentieel is op deze planeet. Ik heb de indruk dat we meer dan ooit beseffen dat een teveel ook niet goed is, nooit goed is. Het besef van wat er nodig is om gelukkig te zijn verdwijnt teveel. Dat is goed.
Less is more.

Vijf mei tweeduizend en vier

Verjaardag van mijn beste vriend ooit uit de dierenwereld ;-).

Langzaam

Als we in deze fase van onze afzondering stilaan naar een normale(re) toestand willen evolueren gaan we het langzaam moeten doen. Niet als veulens de stal uitstormen, wat wel aantrekkelijk lijkt gezien het mooie weer dat voorspeld wordt. Het zal trouwens nooit meer hetzelfde worden. Ik vraag me af hoe. Wat er zal veranderen, wat we blivend niet leuk zullen vinden, wat er in de plaats zal/kan komen.
Affaire à suivre, we hebben geen keuze trouwens.

Verwarring

Het minste wat je kan zeggen van de interactie tussen wetenschappers en politiekers is dat de politiekers er soms een zootje van maken. Eenmaal in het nieuws (en daar hebben de journalisten eigenlijk ook wel schuld aan) proberen ze hun eigen visie over bepaalde van de corona-regels te geven. Het is al niet evident voor de gewone piot maar dit veroorzaakt nog meer verwarring want het "ik vind" van de betrokken politieker wordt dan soms aanzien als "het is zo".
Al bij al zo triestig, Ik vrees dat sommige het met opzet doen om zich te profileren tegen dat ze weer gaan mogen proberen een regering te vormen. Mijn conclusie : er lopen weinig goeie tussen en ze zijn het sterkst in kritiek geven op collega's, soms zelfs uit hun eigen partij...
Zootje ongeregeld.

Zijn

Veel tijd alleen hebben stimuleert je nadenken, enfin, bij mij toch. Zo bedenk ik nu dat ik leef en dus een "zijn" heb. Maar had ik nu niet geleefd, zou dat "zijn" dan ook bestaan? Onder welke vorm? In welk universum? Kunnen verschillende universa elkaar raken? Elkaar kruisen? En als mijn "zijn" hier eindigt, gaat het dan over naar een nieuw universum? Zal ik me daar bewust van zijn? Of zoals nu, enkel bewust van het momentele "zijn" op dat ogenblik. Als er al een ander "zijn" zou geweest zijn. Maar als er geen geweest is, waar komt dit "zijn" dan vandaan?
Uit het niets?

Dicht

Door de beperkte mogelijkheden om je te verplaatsen heb ik eigenlijk al veel zaken ontdekt dicht bij mijn huis waar ik vroeger altijd aan voorbij reed zonder me er echt van bewust te zijn dat ze er waren. Gisteren nog een boerderijwinkel in mijn achtertuin (die zelfs restaurant houtskool heeft ;-) ) Ook wat bakkerijen en twee beenhouwerijen met een mooi aanbod op bijna loopafstand. Ik denk dat veel mensen inderdaad wat meer gaan winkelen in kleine zaken ipv supermarkten. De balans zal meer doorslaan langs de kant van de kleinhandel. Eigenlijk is dat wel niet slecht maar verder geen enkel slecht woord over mijn favoriete Delhaize , Lidl en Aldi in de buurt.

Onnozel

Een voordeel van periodes zoals deze is dat onnozel volk zich niet meer kan wegsteken. Ik weet het, het is een beetje gemeen van mij maar zo nu en dan mag ik dat ook eens zijn. In een light versie.

Toekomst

Een mens stelt zich vragen, als deze toestanden samen met bijvoorbeeld verdere opwarming van de aarde met alle gevolgen vandien gewone kost worden in de toekomst. Verder doorgedreven isolement waar iedereen in zijn bubbel of op zijn eiland moet leven. Leven zonder de mensen die je echt wil zien, wil voelen, wil mee praten (en dan niet van achter een scherm of aan de telefoon), wil mee gaan eten, even weggaan... Misschien moeten we dan veranderen maar de vraag is, willen we wel zo gaan leven, verliezen we dan niet veel van wat echt mooi is als mensen onder elkaar...
Niet zo evident vind ik.

Mantra

Iedereen heeft zijn eigen mantra's om te overleven.

Dagen na Pasen

Blij dat Pasen voorbij is, eigenlijk was er niet zoveel aan.
Normaal is het een periode waarin je samen komt, elkaar even ziet, een van de eerste -familie-feesten van het jaar maar nu even niet door omstandigheden. Alleen is er eigenlijk niet zoveel aan. Maar goed, nog even verstandig doorbijten en dan zien we wel.

Goede vrijdag

In deze paasperiode zonder echt contact zijn de paasdagen veel intenser heb ik de indruk. Er wordt meer stilgestaan bij het verhaal er rond. Het wordt ook veel persoonlijker beleefd denk ik, toch voor wie het verhaal iets betekent, want gelovig of niet, het blijft een boeiend en spiritueel verhaal. Een verhaal van alle tijden, niet passen volgens de gevestigde waarden, daardoor aan de kant gezet worden en pas later op volle waarde begrepen worden.
Doordat er nu niets kan georganiseerd worden moet je, als je dat wil, er zelf iets rond organiseren. Op welke manier ook en daardoor is er toch een virtuele spirituele verbondenheid.
Elk in zijn cocon.

Anders

Hier komen we met z'n allen toch anders uit. Hoe anders dat weet ik niet.
Gaan we trager leven? Meer stilstaan bij de zaken die echt tellen, de mensen die echt tellen, onmerkbaar het verschil uitmaken?  Vriendschap, genegenheid, behulpzaamheid? Hopelijk ontdekken we die waarden weer beter dan voorheen. Misschien ook wat blijer zijn met wat we hebben, dat we genoeg hebben, geen overschotten vandoen hebben. Vooral blij zijn dat we leven.
Ik ben benieuwd.

Les

Wat we vooral leren in deze moeilijke periode zijn lessen over mensen.
Mensen die we van dicht kennen en mensen die we eigenlijk niet kennen.
Hoe we dachten ze te kennen en gelijk krijgen en hoe we ze niet kenden en bijleren hoe ze zijn in het echt, als het erop aan komt. Hoe ze authentiek blijven, zoals we ze kenden of hoe ze worden zoals we ze niet kenden. Hoe ze begaan zijn met mensen of niet. Hoe ze begaan zijn met zichzelf en niet met de ander. We worden er alleen maar wijzer door.

hoop

Vernis

Het blijft onwezenlijk hoe stil alles is, hoe je de natuur weer echt hoort.
We zijn niet meer gewoon om zo traag te leven alhoewel dat eigenlijk voor een stuk een verademing zou moeten zijn. Best wel leuk maar de andere beperkingen blijven wel werken op het gemoed en iedereen verwerkt dat op zijn manier. De ene al meer bezorgd om z'n medemens dan de andere, de ene al eenzamer dan de andere. Raar om zien hoe mensen die je dacht te kennen plots anders zijn. Of is het gewoon het laagje vernis dat er af gaat in dergelijke omstandigheden.
Laagje vernis in goede en in slechte zin.
Ook de vragen, hoe lang nog, komt het wel weer goed, wat zal de nasleep zijn.
Zoveel onbekende factoren. Het enige wat we echt goed weten is dat het erg is, heel erg.
Hoe komt de mensheid daar uit, hoe komen bepaalde bevolkingsgroepen daar uit.
Als ze al het geluk hebben om het te overleven.

zondagnamiddag

Vandaag weer een stukje gereden met mijn fiets, langs eerder verlaten wegen, door een verlaten stad met enkel voetgangers en fietsers en hier en daar een wagen. Doordat er een mooi zonnetje scheen deed het me eigenlijk denken aan een zomerse zondagnamiddag in mijn jeugd, zelfs al was het een doordeweekse dag. Dan was er eigenlijk ook niets te doen als je niet van voetbal hield. Raar hoor, dat zelfde gevoel overviel mij. Niet dat het onaangenaam was want die rust was eigenlijk best fijn. Ik rij nu ook iedere keer door de oude stedelijke begraafplaats, omdat het mooi rijden is tussen het groen en de mooie -oude- graven want behalve bijzetten in familiegraven of -kelders zijn daar geen nieuwe graven meer. Het is ook mooi gereorganiseerd met mooie paadjes in betonblokken en hier en daar een bankje.
De oude stedelijke begraafplaats van Roeselare is eigenlijk een aanrader om eens te gaan wandelen, of erdoor te fietsen naar het centrum. Albrecht Rodenbach heeft er trouwens zijn graf. Niet dat dit zo'n belangrijk dichter was, een beetje overroepen eigenlijk. Maar goed, wie ben ik.

Menselijk

Waarschijnlijk nog gans april in lockdown, of langer.
Niemand die weet wat daar de gevolgen van zijn.
Vooral op menselijk vlak...

Pa en Ma

Het is niet evident maar ik ben al blij dat mijn ouders dit niet meer moeten meemaken. Waren beiden stuk boven de 90 en zwaar hulpbehoevend op het einde van hun leven. Het geïsoleerd worden van hun kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen ging voor hen veel te zwaar om dragen geweest zijn. Beter zo.

Inkopen

Vandaag na de middag inkopen gaan doen in Delhaize. Helemaal geen opstopping en alles verliep vlotjes. Wat controle aan de ingang maar goed, dat is ook nodig. De rush van net bij het begin van de lockdown was er niet (en er lag zelfs toiletpapier in de rekken ;-) )
Maar het is wel eigenaardig, de mensen zijn precies allemaal bang van elkaar. Geen mondkapjes gezien maar wel veel handschoenen. De mensen zijn ook veel gehaaster, het lijstje wordt afgelopen en daarna snel weg. Ik moet eerlijk zijn, ik keek ook goed uit waar ik liep en hoe dicht de mensen kwamen. De enige die er wat rustiger onder leken waren de mensen van Delhaize zelf. Allemaal handschoenen maar geen mondmaskers.  Uiteindelijk staan deze mensen ook in de vuurlinie net zoals de mensen uit de verzorging. Voor de continuïteit en het goede doel. Ook een beetje chapeau hoor.
Ik denk, ik ben zeker, dat we allemaal heel anders uit deze periode zullen komen. Als we het geluk hebben om deze periode ongeschonden te laten voorbij gaan.
Veel zal herdacht worden, er zal wat meer stilgestaan worden bij eigenlijk slechte gewoonten die we nu hebben, we zullen zaken anders gaan doen. Misschien moest dat wel al lang zo zijn.
Waarschijnlijk wel maar we stonden met onze rug niet tegen de muur. Jammer dat dat eigenlijk het enige is wat ons soms tot nadenken en radicaal veranderen aanzet.

Fiets

Een voordeel van deze periode is dat ik weer met de fiets leer rijden om me te verplaatsen.
Even wennen maar het valt best mee, het weer helpt ook wel een beetje.
Zelfs inkopen doen lukt best met de fiets.
Niet te vergeten, mijn wagen heeft nog nooit zo weinig verbruikt...
Het is -voorlopig- niet allemaal kommer en kwel.
Op hoop van zegen.

Anders

Gisteren eens met de fiets gaan rijden, mooie zon maar fris.
Veel volk op stap te voet en met de fiets maar wat me opviel was dat veel mensen eigenlijk de opgelegde regels van afstand en samen lopen niet of niet goed toepasten. Ik versta dat eigenlijk niet goed, we moeten er allemaal aan werken, de regels zijn voor iedereen.
Het doet me denken aan het "Me, myself and I" van sommigen. Zo triestig.
En dan als klap op de vuurpijl, deze morgen in het gewestelijk nieuws, een burgemeester die een soort straatfeest in zijn straat eigenlijk niet zo erg vond. De politie kwam tussen en moest toen ervaren dat 1 van hun "chefs" ook ter plaatse was en alles probeerde te banaliseren, zelfs op de radio.
Pffff triestig volk, waar zijn we dan mee bezig. Een kaakslag voor diegenen die zich dag en nacht inzetten om deze pandemie meester te kunnen met zo weinig mogelijk verliezen.
Los daarvan, na deze periode waar we hopelijk zo goed mogelijk door komen zal het wel anders zijn,
op zeer veel vlakken. Jammer dat dergelijke veranderingen enkel kunnen met de rug tegen de muur. Zoals nu.
Wat we allemaal moeten leren is dat we nog beter voor elkaar moeten zorgen.

Zelf

In periodes zoals deze leren we veel over de mens,
in het bijzonder over onszelf.

Gewoon

De dag van vandaag is werkelijk alle nieuws "breaking news" met pop-ups die onze ganse dag door belagen. Het goeie daaraan is dat het door de overvloed aan breaking news maar weer gewoon nieuws wordt. Nieuws wat de mensen zo niet meer moet opjagen.
Als de media zot worden, ons zot willen maken dan moeten wij hen daarom nog niet volgen.
Laat ons zelf maar onze prioriteiten in het nieuws zien en bepalen.

Isolement

Begin van een periode die veel mensen nog nooit meegemaakt hebben.
We kunnen maar hopen dat we er allemaal wat sterker uit komen en dat de balans solidariteit/egoïsme maar ten goede verbetert. Sommigen zijn wel onverbeterlijk maar dat ze dan een beetje meer geïsoleerd worden tot ze onschadelijk worden.
Je moet altijd het beste hopen.

Zorg

In tijden zoals deze moet je net genoeg voor jezelf zorgen om des te beter voor de anderen te kunnen zorgen en niet teveel voor jezelf zorgen zodat er geen plaats meer is om voor anderen te zorgen.

Leven

Veel vragen en weinig antwoorden, weinig zekerheden.
Dat wordt ongetwijfeld van langs om meer het leven zoals het is, zal zijn.
Was.

Zorg

Vandaag is volgens de kalender de dag van de zorg.
Eigenlijk is iedere dag een dag van de zorg maar we vergeten dat teveel.
Enkel in periodes zoals nu is iedereen daar zo te horen en te zien van overtuigd...
Buiten dergelijke periodes getuigen veel mensen van een groot gebrek aan respect voor de zorgdragers, voor wie zorg draagt voor een ander. Een typische vorm van egoïsme waar velen misschien een beetje ziek aan zijn. De een al -veel- meer dan de andere. De talloze acties van "ik eerst" van deze dagen zijn daar het bewijs van. Solidariteit moet bij veel mensen wijken voor het ingebakken "ik eerst".
Zo jammer maar helaas zo ingeburgerd.
We kunnen alleen maar ons best doen om ons daar van te distantiëren,..

Kans

Kansarmoede is het niet krijgen, het ontzegd zijn, van kansen.
Niet het onbenut laten van (aan)geboden kansen.

Erg

Je aan niets of niet veel ergeren is al een goeie stap in de richting van goed overeenkomen met jezelf maar vooral een goeie stap in de richting van met je evennaaste overeen te komen.
Alhoewel, je niet ergeren aan sommigen is soms wel moeilijk.
Maar goed, beschouw dat dan als de uitzonderingen waar je eigenlijk toch niet mee moet overeen komen. ;-)

Geheel

Je hoeft niet alles te geloven wat je verteld wordt.
Als je het maar kunt plaatsen in een groter geheel.

Niet

Je kunt niet preken waar geen geloof is.

Mix

Dag met gemengde gevoelens vandaag.
Afscheid van een compagnon de route, verwelkoming van een nieuwe.
Straks even goeiedag aan mijn 2 beste viervoetvriendjes 😀.

Complimentendag

Echte vriendschap verdient zo nu en dan een compliment.

Een

Alleen met velen.
Met velen alleen.

Eerst en laatst

Wel mooi die eerste sneeuw.
Ook wel laat ;-)

Koest, koester.

Mensen moeten leren de mooie momenten te koesteren, liever dan uit te zien naar wat eventueel fout kan zijn, kan gaan. Koester wat mooi is en hoop dat er nog veel van dat voorbij mag komen.

Schatten

Ik heb me al veel verbaasd over een gebrek aan fantasie, een gebrek aan inbeeldingsvermogen van mensen. Het vervelendste is wel dat dit de oorzaak kan zijn van misverstanden, conflicten die er niet zouden zijn als alles goed geïnterpreteerd zou worden.
Helaas is dit gemis zeer aanwezig in een groot deel van de populatie, meestal dat deel dat te pas en te onpas veel misbaar maakt over zaken die verkeerd ingeschat worden, waar een zekere mildheid en begrip de hoeken en scherpe kanten zou kunnen afronden.

Magda

Vandaag kreeg ik het overlijdensbericht van een heel sterke vrouw, echtgenote, moeder en oma.
Altijd optimist en nooit opgeven ondanks alles wat ze meemaakte.
Het ga je goed Magda, je hebt je rust meer dan verdiend.

4

20160217

Registreren

Soms denk ik dat ik mijn dromen en mijn gedachten die 's nachts door mijn geest flitsen zou moeten kunnen registreren. Ik heb de indruk dat ik soms veel inspiratie verlies.
Maar misschien wil ik me wel niet alles herinneren.

DHL

Mij vandaag weer eens verwonderd over hoe efficiënt DHL wel werkt. Ik had er al een goed gedacht over maar ze zijn werkelijk onklopbaar.
Worldwide.

Soms ook wel

Soms kan ik ook wel eens tevreden zijn van een fotocorrectie die op het eerste zicht niet oplosbaar leek. Goeie punten straks bij het vrijwilligerswerk ;-).

Ook niet

Leven is niet gemakkelijk.
Het leven ook niet.

Oude zagen

Oude zagen hebben altijd al gezaagd, het heeft niets met oud worden te maken,
enkel met de -aangeboren- eigenschap van het zagen, het neuten. Best hilarisch soms.
Gisteren las ik op "sociale media" wat commentaren omtrent de voorbije storm Ciara. Over het feit dat de media het weer eens ferm overdreven hadden.
Nu, ik denk dan : best dat we goed en op tijd verwittigd werden, we hebben waarschijnlijk ook een beetje geluk gehad want het was best hevig bij momenten. Natuurlijk ook makkelijk om achteraf commentaar te hebben, dan heb je altijd gelijk.
Het meest belachelijke dat ik te lezen kreeg was wel "Weer een geval van brood en spelen? Manipulatie op en in de media viert hoogtij. Ondertussen denkt de brave burger aan geen andere dingen" (Dat van dat hoogtij was wel correct ;-) , want het was de dag erop om 13h45 stormtij en ik ben het gaan filmen, dat "brood en spelen" kon ik niet echt goed plaatsen maar ik moest onwillekeurig aan de film "Ben Hur" denken...).
Jaaaa, als je in alles manipulatie ziet dan zegt dat wel iets over je manier van bestaan en toen moest ik eraan denken dat oude zagen al zagen gemaakt zijn, altijd al gezaagd hebben en altijd verder zullen zagen. Ik ging bijna schrijven "tot ze omgezaagd worden" maar het is "tot ze uitgezaagd zijn".
Tot slot, als het allemaal zo 'n fake news is, allemaal manipulatie van de burger : luister dan niet en kijk dan niet. Je zult een stuk beter slapen. Maar ook dat geloof ik niet want dan denken ze waarschijnlijk "wat zouden ze nu aan het manipuleren zijn zonder dat ik het weet" ;-).
Lang leve de gave om gezond te interpreteren, gezond in te schatten.
Niet aan iedereen gegeven maar dat wisten we al.

Latent

Mooi weer gisteren en vandaag en aangename temperatuur.
Ben dan ook met de motor gaan rijden 2 dagen, heel fijn in de zon.
Goed en veilig motorrijden eist je volledige concentratie op, anders loopt het verkeerd af.
Net zoals skiën trouwens. Moet je ook even alles aan de kant zetten om het goed te doen.
Het eist zodanig je geest op dat je voor even alles kunt vergeten.
Je zorgen, je vragen, je latente eenzaamheid.

Paradox

Zelfs als alles eindig is dan is er waarschijnlijk een oneindigheid nodig om daar voor te zorgen.

Natuur

De mens kan proberen de natuur naar zijn hand te zetten
maar de natuur zal steeds het laatste woord hebben.

Plaats

Je hoeft het verleden niet te vergeten.
Als je het maar een plaats kan geven in het heden.

Berg

Afhankelijk van de kant van waar je kijkt kan iets bergop of bergaf zijn
en zowel bergop als bergaf kunnen negatief of positief zijn.

Jong

Verwondering in nieuwe dingen, wat je nog niet kent, is heel belangrijk.

Om je alertheid te onderhouden, niet te vervallen in routine, in het gemak van wat je al kent.

Want anders wordt je stilletjes aan oud.

Zorg

Zorgen is een passie.

Maar niet altijd fijn.

Ie

In het leven heeft een mens iets nodig om voor te leven.
Maar nog veel meer iemand om alles mee te delen.

Koest, koester, koestst.

Koester de mensen die je momenten van geluk geven,
er zijn zoveel andere. Momenten en mensen...

Victor

Ik kreeg vandaag een brief voor steun voor het kleinzoontje van een collega dat aan een ongeneeslijke spierziekte lijdt. Iets zoals de sms-campagne voor baby Pia. Ook daar heb ik een steun-SMS gestuurd en voor baby Victor heb ik iets overgeschreven, vele kleintjes maken een groot en baby Victor staat me wat dichter dan baby Pia.
Maar eigenlijk is het erg dat de samenleving zoveel geld verkwist aan nutteloze zaken, aan oorlogen, aan prestigeprojecten maar dat er geen geld is om gewoon leed te verhelpen. Pia en Victor hebben geluk dat hun wieg op de juiste plaats staat en ze daardoor alsnog geholpen worden. Maar wat met al die kinderen die op de verkeerde plaats op de wereld geboren zijn. Daar hoor en zie je niks van. Gewoon aan hun lot overgelaten. We leven eigenlijk in een wrede wereld.

Heden

Wat je bezig houdt is wat niet zeker is, wat onzeker is.
Misschien onafwendbaar, ten kwade of ten goede, maar misschien gebeurt het ook helemaal niet.
Dat is waar je meest aan denkt als je naar de toekomst kijkt. Dat is wat je 's nachts wakker houdt.
Daarom dat je beter meer in het heden leeft en probeert van de dag te genieten.

Zoon van...

Het heeft niet mogen zijn. Het was ook quasi onmogelijk.
Zo'n stom ongeval dat het leven van mensen voorgoed tekent.
Veel sterkte daar in Vilvoorde.

link naar "Zo"

Dagen

De dagen na "de dagen" zadelen veel mensen op met een soort kafard. Waarschijnlijk het gevolg van de opgekloptheid van die periode. Het wakker worden met "eigenlijk is het dat maar...".
Ikzelf ben ook altijd blij als het voorbij is, het wordt meer en meer een gedwongen iets.
Het beste eraan, voor de liefhebbers, is dat daarna de solden beginnen ;-).
Speciale gedachte ook naar jeugdvriend L. die nu samen met echtgenote en familie een zeer angstige, sombere periode moet doormaken. Het ziet er niet goed uit. Iets dat voor de rest van hun leven de eindejaarsperiode zal bezwaren. Ik hoop in het quasi onmogelijke.
Sterkte daar...

1920

Vandaag was ma 100 geworden.
Zo onwezenlijk eigenlijk, hoe snel de tijd vliegt.
Beter onze tijd hier goed gebruiken terwijl we kunnen.
Gelukkig nieuwjaar.

2020

Simpel

Leven is lang niet altijd simpel.
En dan hebben wij nog niet te klagen.

Zuur

In de pseudo-euforie van de eindejaarsperiode, voor sommigen dan toch, is een van de mooiste geschenken een vermindering van de algemene verzuring.
Buiten deze periode zit een groot deel van de mensheid te denken, te kijken naar wat er eigenlijk wel eens verkeerd kan zijn, kan gaan.  Aan de wereld en aan de anderen, niet aan zichzelf. Zonder alternatieven aan te bieden. Gewoon negatief zijn. Een beter omschrijfbaar geschenk is dan misschien wel postiviteit.
Het is raar om zeggen maar, wie niet in die overvloed die wij kennen leeft heeft vaak enkel nog positieve gedachten omdat er anders niets is, niet kan overleefd worden.
Rare wereld.

Nous ou moi

Après nous le déluge.

(MmeDP)

Découverte

Eenieder is op voortschrijdende ontdekkingstocht door het leven.
Het stopt nooit en als het stopt, wie weet, dan misschien nog.

Licht

Vanaf vandaag dag per dag meer licht.
Mooi is dat.

Zorg

Zorg goed voor wie je dierbaar is.
Merkbaar maar vooral onmerkbaar...

Ander leven

In een vorig leven was ik misschien wel een kat en in een volgend dan misschien weer een hond.
Ben ik dan nu tussen de twee?

Gedachte

Speciale intentie en speciale kaarsjes nu.
Voor iemand die het kan gebruiken.

Gelijk

Iedereen kijkt naar de wereld op zijn manier.
Maar het is dezelfde wereld.
Vanuit een ander standpunt.

12

December is mijn maand niet, niet alleen omdat het een donkere maand, de donkerste maand is.
Het is voor mij ook een geladen maand met veel moeilijke herinneringen, vroeger en nu.
December is ook de maand waar de extremen tussen wie het goed heeft en wie niet, extra accenten krijgen in de eindejaarsperiode. Ook tussen wie omringd is met familie en vrienden en wie eenzaam is, eenzaam gelaten wordt. Het kunstmatige van december wordt nog meer in de verf gezet als het plots weer januari wordt . Dan verdwijnt de glitter als bij toverslag. Back to reality.

Soms

Soms begrijp ik de wereld niet.

Best

Een mens kan maar proberen zijn best te doen.
Ook al wordt hij soms verkeerd begrepen.

Mens

Het moeilijkst om begrijpen in deze schepping zijn de mensen.
Vooral omdat als je denkt hen te begrijpen ze plots weer helemaal anders kunnen zijn.
Het is heel simpel, echt begrijpen doe je de mens nooit.
Een blijvende uitdaging, een blijvende frustratie?
Ook als mens.

maar fijn

De kleine vogels fluiten het mooist.

Sint

De Sint doet kinderen dromen, zelfs als je er niet meer in gelooft blijft het een mooi gebruik.
Je hebt wel zuurpruimen en fantasieloze betweters die vinden dat je op die manier kinderen iets wijs maakt maar ze vergeten dat ze zelf zoveel wijs gemaakt worden door bijvoorbeeld politiekers die ook het paradijs op aarde beloven maar zich -bijna- altijd verliezen in stammenoorlogen of eigenbelang.
Geef mij maar de Sint, die maakt onverdeeld gelukkig, of hij probeert het tenminste.

201012051430

Reeds 9 jaar. Mensen komen en gaan, maar echt 

beseffen doe je dat maar als je het van heel nabij raakt.

Zowel dat komen als dat gaan. 

Dat alleen voedt het echte begrip.

Orkestje

Ik heb een orkestje gevonden, een klein orkestje.
Dat muziek speelt voor wie er nood aan heeft.
Voor wie wat vleugels kan gebruiken,
om over de muur te raken.

Post 3000

De wereld mag dan al opwarmen,
de mensheid wordt er niet warmer op.

Start

Ook de intentie telt,
dat is op z'n minst al de start.

Gewoon

Een mens zit vol gewoonten, slechte en goede.
De goede hoef je niet af te leren, de slechte bij voorkeur wel.
Maar een mens is een gewoontedier.
Een moeilijke opdracht met dagelijkse aandacht.

Pil

Lachen zou ook als medicament moeten beschikbaar zijn.
Enkel op voorschrift, bij langdurige somberheid.

Spiegel

Dromen zijn de spiegel van de ziel.

Beter

Wie alles gelooft wat hij leest,
kan beter niet meer lezen.
Wie alles gelooft wat hij denkt,
kan beter niet meer denken.
(Japans gezegde)

Goed

Ieder mens wordt verondersteld zijn best te doen om goed te doen.
Om anderen te helpen waar het kan. Dan alleen heeft het leven echt zin denk ik.
Denk ik, want het is soms niet gemakkelijk.

Hulp

Je kunt de liefde niet dwingen maar je kunt ze wel een handje helpen.

Emoi

Als je geen emoi's meer vindt op je klavier moet je misschien gewoon eens zeggen wat je voelt.
Soms zijn we dat een beetje vergeten.

Onderweg

We zijn steeds onderweg.
In het begin met velen en met goeie moed maar er vallen steeds gezellen af, die niet meer meestappen, die een andere weg kiezen, omdat wij een andere weg kiezen, andere horizonten kiezen, omdat het uiteindelijk geen goeie gezellen blijken, opportunisten, tijdelijke gezellen met een dubbele agenda en twee gezichten,  omdat ze ons ontvallen. Zoveel redenen.
Onderweg ontmoeten we soms nieuwe metgezellen, die van elders op ons pad komen, die we zelf ontmoeten op hun pad omdat onze paden als bij toeval kruisen.
Maar met de jaren verminderen die ontmoetingen. Misschien omdat de weg steeds hoger en moeilijker wordt, misschien omdat we meer eenzame paden opzoeken die niet kruisen met andere paden.
Maar de goeie gezellen die reeds lang meestappen en blijven meestappen, maken de reis de moeite waard.
Soms valt het ons pas na een tijdje op dat er iemand uit ons zicht verdwenen is en soms is het gemis daar vanaf het eerste moment, of vanaf het ogenblik dat we beseffen dat we iemand zullen moeten missen omdat het leven zo in elkaar zit.
Niets is voor eeuwig.
Enkel de eeuwigheid.

Blijven

Wie schrijft, die blijft.

En route

We zijn altijd onderweg.
Alleen weten we soms niet meer naar waar of waarom.

MH

Mooie herfst.

Hoofdstuk

Met plezier een hoofdstuk afgesloten deze namiddag.
Pages are meant for turning, bridges are meant for burning.
Het verlies is klein tot nihil.
Enkel voordelen 😀.

De kracht der

Sommige dingen in je leven ben je zo gewoon dat je er niet meer bij stilstaat dat ze eigenlijk heel speciaal zijn.  Geldt ook voor mensen waar het ook als ondankbaar kan overkomen, of is.
Het hangt er maar vanaf hoe de receptor echt bestaat.
In wezen is.

AHH