Om gelukkig te zijn hoef je niet alles te weten.
Wat belangrijk is volstaat ruimschoots.
4.1.18
3.1.18
2.1.18
Geluk
Een groot deel van het ongelukkig gevoel van de mens is dat hij bijna nooit tevreden is met wat hij heeft. De mens wil steeds meer. Eigenaardig om zien hoe armer de mens is hoe gelukkiger hij kan zijn met iets kleins, iets essentieels in de ogen van anderen. Dat doet me dikwijls denken dat veel mensen ver boven hun stand leven, wat hen eigenlijk heel ongelukkig maakt.
Daarom misschien dat de kunst der onthechting zo gelukkig kan maken.
In dat opzicht lijkt tevredenheid soms op een vorm van berusten. Of is het omgekeerd?
Het is in elk geval niet eerlijk verdeeld en dat willen we niet echt beseffen.
Daarom misschien dat de kunst der onthechting zo gelukkig kan maken.
In dat opzicht lijkt tevredenheid soms op een vorm van berusten. Of is het omgekeerd?
Het is in elk geval niet eerlijk verdeeld en dat willen we niet echt beseffen.
31.12.17
Jaar
Wat is een jaar in een mensenleven.
Veel maar ook weinig. Er blijven altijd nieuwe dingen te leren, nieuwe dingen te begrijpen. Sommige zaken leren we niet of begrijpen we niet, maar de vraag is als we alles moeten leren, alles moeten begrijpen. Soms moeten we enkel aanvaarden en dat is waarschijnlijk de moeilijkste les die we moeten leren maar eenmaal aangekomen op het punt van aanvaarding geeft het waarschijnlijk het meeste innerlijke rust. Denk ik, ik weet het soms ook niet.
Veel maar ook weinig. Er blijven altijd nieuwe dingen te leren, nieuwe dingen te begrijpen. Sommige zaken leren we niet of begrijpen we niet, maar de vraag is als we alles moeten leren, alles moeten begrijpen. Soms moeten we enkel aanvaarden en dat is waarschijnlijk de moeilijkste les die we moeten leren maar eenmaal aangekomen op het punt van aanvaarding geeft het waarschijnlijk het meeste innerlijke rust. Denk ik, ik weet het soms ook niet.
30.12.17
29.12.17
27.12.17
De waanzin en het verstand.
Als je het jaaroverzicht bekijkt is het droevig om zien dat er meer triestig nieuws is dan echt goed nieuws. Ieder mens kan desondanks maar zijn best blijven doen om zelf zijn deel van het goede nieuws te realiseren. Hoe klein dat ook mag zijn.
24.12.17
Traditie
Ben vandaag traditioneel nog eens met mijn motor gaan rijden. Doe ik steeds op kerstavand of kerstdag zelf. Het weer was wel goed dit jaar. Droog en 10 graden. Ik heb het ooit anders geweten. Amper 3-4 graden zodat ik als een smurf terug thuis kwam. Dit jaar heb ik -voorlopig- maar 1 motor meer. Een Engelse, iets waarvan ik altijd gezegd had "Ooit koop ik mij een Engelse motor" Wat ik nu begin dit jaar gedaan heb en me nog geen seconde beklaagd. Blij, zo blij dat ik een maand terug een tweede Triumph besteld heb. De nieuwe Speedmaster, zo veelbelovend dat ik hem gewoon op zicht, karakteristieken en looks gekocht heb. Verwacht ergens eind februari volgend jaar. Na 1 Honda, 4 Harley's en 2 Ducati's (de beste motos ter wereld) nu 2 x Triumph, na Ducati de beste moto's ter wereld ;-). Maar een detail eigenlijk om naar uit te zien. Er zijn veel belangrijker dingen in het leven...
Vrolijk kerstfeest aan allen die ik in mijn hart draag.
Vrolijk kerstfeest aan allen die ik in mijn hart draag.
22.12.17
21.12.17
Kort en licht
Vandaag de kortste en donkerste dag van het jaar.
Maar vanaf nu groeien we weer naar het licht.
Maar vanaf nu groeien we weer naar het licht.
18.12.17
14.12.17
9.12.17
7.12.17
Zien
Gisteren kreeg ik van het rusthuis waar Pa en Ma hun laatste jaren doorbrachten een pak foto's van hun periode daar. Eerst Pa en Ma samen, dan Pa alleen.
Nu valt het pas op hoe oud ze eigenlijk wel waren, hoe moe en ook op het laatste, hoe ziek. In de tijd dat ze nog leefden zagen we hen zo regelmatig dat we die trage maar onherroepelijke veranderingen niet opmerkten. Pas als je ermee geconfronteerd wordt na een lange tijd, pas dan valt het op.
Het is best ontnuchterend om zien.
Nu valt het pas op hoe oud ze eigenlijk wel waren, hoe moe en ook op het laatste, hoe ziek. In de tijd dat ze nog leefden zagen we hen zo regelmatig dat we die trage maar onherroepelijke veranderingen niet opmerkten. Pas als je ermee geconfronteerd wordt na een lange tijd, pas dan valt het op.
Het is best ontnuchterend om zien.
6.12.17
Sinterklaas
De Sint hoeft niet per se vandaag te komen met wat ik graag zou hebben.
Als hij er maar mee komt, dat is wat telt.
;-)
Als hij er maar mee komt, dat is wat telt.
;-)
5.12.17
3.12.17
Je ne dors plus tu sais, je veille
et tout ce qui la blesse me tue...
Julien met zijn mooi repertoire ;-)
2.12.17
Min twee aan de voordeur
Min twee aan de voordeur.
Het zal vriezen denk ik dan.
Maar wie weet stonden er 2 mensen aan de voordeur en nu niemand meer.
Dat is eigenlijk ook min twee aan de voordeur.
8.000 en nu maar 7.998 is overdreven.
Het zal vriezen denk ik dan.
Maar wie weet stonden er 2 mensen aan de voordeur en nu niemand meer.
Dat is eigenlijk ook min twee aan de voordeur.
8.000 en nu maar 7.998 is overdreven.
30.11.17
24.11.17
Leven en zijn
We worden beoordeeld op onze keuzes, maar we zijn meer dan onze fouten.
Wat we vooral goed gedaan hebben en waar we in geloven maakt ons de mens die we zijn.
De mens die moet herinnerd worden.
Die we zijn en waren.
Wat we vooral goed gedaan hebben en waar we in geloven maakt ons de mens die we zijn.
De mens die moet herinnerd worden.
Die we zijn en waren.
19.11.17
17.11.17
11.11.17
9.11.17
6.11.17
4.11.17
3.11.17
30.10.17
Tijd
Ik heb de indruk dat tijd niet voor iedereen gelijk is, dat het voor de ene sneller gaat dan voor de andere. Het valt me vooral op dat er mensen zijn die sneller ouder worden dan andere, dan ik.
Dat bij dezen zelfs het sneller ouder worden en de versombering in een stroomversnelling zit. Exponentieel bijna.
Ouder worden gaat steeds trager bij mij denk ik soms. Maar misschien is dat wel omdat ik het voorgespiegelde patroon van ouder moeten worden niet wil volgen.
Kind blijven in je geest houdt je eeuwig jong.
Dat bij dezen zelfs het sneller ouder worden en de versombering in een stroomversnelling zit. Exponentieel bijna.
Ouder worden gaat steeds trager bij mij denk ik soms. Maar misschien is dat wel omdat ik het voorgespiegelde patroon van ouder moeten worden niet wil volgen.
Kind blijven in je geest houdt je eeuwig jong.
22.10.17
Op tijd
Alles heeft z'n tijd.
Hoofdstukken moeten afgesloten worden en tijd voor iets nieuws dan maar.
Zo heb ik besloten om het Harley- en het Ducatihoofdstuk af te sluiten.
Met enige weemoed weliswaar. Van beide merken heb ik meerdere exemplaren gehad en de laatste 2 hier in beeld bevielen me wel het meest.
De Harley omdat hij eigenlijk a-typisch Harley is, motor ontworpen door Porsche en dus flitsend snel, een powercruiser (de Harley entourage spreekt me eigenlijk ook niet aan). De Scrambler omdat het zo'n snel toegankelijk vervoermiddel was. Wel een stuk agressiever om mee om te gaan. Maar goed, alles heeft z'n tijd. Op naar iets nieuws. Een hooverboard lijkt me ook wel wat.
Come and see next year, het seizoen is toch bijna gedaan bijna en er staat nog een ander a-typisch model in m'n garage ;-).
15.10.17
13.10.17
4.10.17
2.10.17
29.9.17
25.9.17
Generatie
Als je ouders beiden uit dit aardse leven vertrokken zijn, dan ben je eigenlijk de generatie die de volgende in de rij is. Het kan best nog een tijdje duren natuurlijk maar waar je zeker moet over waken is dat je goed overeen komt onderling. Het leven is veel te kort om als bloedverwanten in onenigheid of naast elkaar te leven.
22.9.17
Slof slof
Het is niet omdat je sloffen draagt dat je een pantoffelheld bent
maar net omwille van dit misverstand dragen echte pantoffelden
met opzet geen sloffen, "kijk eens hoe stoer ik wel ben".
De echte pantoffelheld herken je dwars dóór de looks die hij
wil nalaten, aan het kleinburgerlijke dat achter de facade zit.
maar net omwille van dit misverstand dragen echte pantoffelden
met opzet geen sloffen, "kijk eens hoe stoer ik wel ben".
De echte pantoffelheld herken je dwars dóór de looks die hij
wil nalaten, aan het kleinburgerlijke dat achter de facade zit.
20.9.17
14.9.17
12.9.17
11.9.17
7.9.17
4.9.17
Pa
Vier weken reeds dat Pa overleden is.
Hij laat een leegte na die niet te vullen valt.
Best dat hij in ons verder leeft en in de vele mooie herinneringen aan hem.
Aan zijn wijsheid, zijn nieuwsgierigheid, zijn gave om mensen te entertainen, zijn humor.
Zo'n toffe Pa.
Hij laat een leegte na die niet te vullen valt.
Best dat hij in ons verder leeft en in de vele mooie herinneringen aan hem.
Aan zijn wijsheid, zijn nieuwsgierigheid, zijn gave om mensen te entertainen, zijn humor.
Zo'n toffe Pa.
26.8.17
Carmel Market
Het is iets meer dan een jaar geleden. Ik liep op de gekende kleurrijke Carmel Market in Tel Aviv.
Zoveel geuren, smaken, kleuren, zo mediterraan. Plots zag ik een stalletje met hoeden waarvan ik wist dat ze je zouden staan Eén hoed trok speciaal mijn aandacht, hij was licht van kleur, met grote randen. Ik zag je zo voor me met die hoed in de zon in een veld vol lavendel ergens in de Provence.
Ik zie het nog steeds en ik hoop nog steeds om het in het echt mee te maken.
Dromen worden waar als je maar hard genoeg wenst.
Wishing on a star.
Zoveel geuren, smaken, kleuren, zo mediterraan. Plots zag ik een stalletje met hoeden waarvan ik wist dat ze je zouden staan Eén hoed trok speciaal mijn aandacht, hij was licht van kleur, met grote randen. Ik zag je zo voor me met die hoed in de zon in een veld vol lavendel ergens in de Provence.
Ik zie het nog steeds en ik hoop nog steeds om het in het echt mee te maken.
Dromen worden waar als je maar hard genoeg wenst.
Wishing on a star.
22.8.17
Media
Sociale media zijn een gevolg van de vereenzaming van de mens en tegelijkertijd maken ze de mens nog meer eenzaam. Het brengt mensen helemaal niet dichterbij wat men er ook mag van denken. Het verbindt mensen zonder ze echt te verbinden met elkaar. Een eigenaardig fenomeen.
Niets boven een goed gesprek van mens tot mens.
Zijn er eigenlijk wel media die de mens echt goed doen?
Ik weet het niet.
Niets boven een goed gesprek van mens tot mens.
Zijn er eigenlijk wel media die de mens echt goed doen?
Ik weet het niet.
21.8.17
Iedere dag opnieuw
"Every morning we are born again,
what we do today is what matters most."
Buddha.
what we do today is what matters most."
Buddha.
20.8.17
19.8.17
Giscard
Vandaag is Giscard ingeslapen. Hij was heel ziek.
Je kunt zeggen "het was maar een hond" maar op zijn manier schiep hij een band tussen mensen, een verbondenheid. Hij was altijd aanwezig op zijn manier. Hij was onlosmakelijk verbonden met het etablissement waar hij woonde. Straks wordt hij gecremeerd en Jeanne zal hem uitstrooien in de tuin.
Zijn tuin. Giscard gaat nooit van ons weg. Nooit uit onze gedachten.
Al is het "maar" een hond.
Je kunt zeggen "het was maar een hond" maar op zijn manier schiep hij een band tussen mensen, een verbondenheid. Hij was altijd aanwezig op zijn manier. Hij was onlosmakelijk verbonden met het etablissement waar hij woonde. Straks wordt hij gecremeerd en Jeanne zal hem uitstrooien in de tuin.
Zijn tuin. Giscard gaat nooit van ons weg. Nooit uit onze gedachten.
Al is het "maar" een hond.
16.8.17
10.8.17
7.8.17
Voor Pa...
Met z"n 96 jaar en 5 maanden was hij heel moe geworden.
Moe van zijn rijk en vol leven. Geen gemakkelijk leven.
Ik zal hem missen maar ik ben blij dat hij in mij verder leeft.
Hij hield ook van Mozart...
4.8.17
Nee
Kiezen is verliezen zeggen de pessimisten. Niets is minder waar.
Als je niet moet kiezen betekent dit eigenlijk dat je alles -zou/zou kunnen- hebben.
Een utopie wel beschouwd.
Integendeel, kiezen is winnen. Af zijn van het dilemma, weten waarvoor je gaat, een zorg minder.
Een probleem dat je achter je kan laten.
Je moet eigenlijk blij zijn dat je kan kiezen. Sommigen hebben die luxe niet.
Moeten gewoon ondergaan.
Kiezen is winnen, voor jezelf.
Als je niet moet kiezen betekent dit eigenlijk dat je alles -zou/zou kunnen- hebben.
Een utopie wel beschouwd.
Integendeel, kiezen is winnen. Af zijn van het dilemma, weten waarvoor je gaat, een zorg minder.
Een probleem dat je achter je kan laten.
Je moet eigenlijk blij zijn dat je kan kiezen. Sommigen hebben die luxe niet.
Moeten gewoon ondergaan.
Kiezen is winnen, voor jezelf.
3.8.17
26.7.17
25.7.17
21.7.17
21
Raar hé, of ook weer niet. 21 juli voel ik echt aan als een feestdag.
11 juli en consoorten compleet niet, het doet me teveel denken aan de kneuterigheid van vlaanderen en een deel van z'n vlamingen die zich kunnen vinden in hun taalpartijtjes.
Voor een stuk symbool van onverdraagzaamheid en onwil om een gemeenschappelijk perspectief te willen zien. Misschien moeten ze bij de volgende verkiezingen ipv de euro "de vlaamse stuiver" invoeren...
Geef me maar België met z'n verscheidenheid en eigenheid. Europa gaat dan wel aan mij voorbij.
Behave voor het gemak van de Euro ;-)
20.7.17
Honderdenelf.
Toen ik vannacht wakker werd zag ik dat het 111 was.
Ik moet dromen dacht ik, er zijn maar 24 uren in een dag.
12.7.17
Zeker weten...
Ik heb gevaarlijke hobby's, ik weet het.
Maar moest ik dan plots weg zijn,
dan meen ik wat Charles zingt.
Nous nous reverrons un jour ou l'autre.
J'y tiens beaucoup.
(Et que votre dieu vous garde et vous protège...)
9.7.17
5.7.17
Prioriteit
Het belangrijkste in het leven is delen, zorgen voor.
Delen met elkaar, zorgen voor elkaar.
Anders heeft het allemaal niet veel zin.
2.7.17
1968
Het staat in Romeinse cijfers, in koper gegraveerd, aan de binnenkant van de klok van Opa.
Hij was er heel trots op toen hij ze gekocht had. Je kent het wel, een staande klok van vroeger.
Op bestelling gemaakt bij de meubelmaker die ook de meubels van het ouderlijk huis gemaakt had en daarna door een bevriende "horlogeur" voorzien van een uurwerk met koperen front, regelbare slinger, slag en melodie op het kwartier en het uur en gewichten, een mini Big Ben.
In zijn soort en tijd was het best wel mooi. Het tikken en het luiden werd ook een onderdeel van de sfeer van het huis, van onze jeugd toen we nog thuis woonden en daarna als we op bezoek kwamen. Je lette er niet meer op, enkel als ze stilgevallen was, raar en de klok kon met opgehaalde gewichten 3-4 dagen werken. Opa had er dagelijks plezier van. Hij wilde telkens de klok fijnregelen met het gewicht onderaan de slinger, wat vooruit of wat achteruit laten lopen maar nooit exact. Het was een voortdurende taak. De calibratie gebeurde met "de sprekende klok" (bestond toen nog) of met het uursignaal van het nieuws op de radio.
Toen opa en oma het huis moesten verlaten was er niemand echt geïnteresseerd om ze over te nemen, ik ook niet eigenlijk maar we vonden het allemaal zonde dat die klok ergens in Togo of zo ging terecht komen. Bij het definitief leegmaken van het ouderlijk huis kwam ze dan maar naar hier, ik had toch plaats op mijn logeerkamer en ze kon net onder het dak. Broer Jan en ik hadden nogal wat moeite om ze naar de eerste verdieping te krijgen maar uiteindelijk was ik wel tevreden met de plaats op de logeerkamer boven. Als ik overnachters heb moet ik hen wel zeggen dat ze de slinger moeten stopzetten want slapen ze door het monotone getik dan worden ze zeker wakker van het slag. Maar goed, zo is de regel van de logeerkamer hier.
Ikzelf ben blij dat ze hier staat, want net als opa probeer ik de klok heel juist te laten lopen, wat me ook niet lukt. Als calibratie gebruik ik nu een DCF-gestuurd klokje van misschien geen 20 euro dat ik vlak naast de staande klok gezet heb. Dus om de 2-3 dagen ga ik naar de logeerkamer om de gewichten op te trekken en te zien in welke mate ik de slinger moet regelen, vooruit of achteruit, ze mag eigenlijk ook nooit stilvallen behalve als ik eens een paar dagen weg moest zijn wat niet zoveel gebeurt. Ik hoor ook altijd op de achtergrond het slag om het kwartier en als ik 's nachts toevallig wakker lig op het uur hoor ik het slag heel ver weg en tel ik mee.
Maar iedere keer als ik de klok hoor of ze aan het bijregelen ben zeg ik "Dag Opa" en dat is de grote verdienste van de klok.
Hij was er heel trots op toen hij ze gekocht had. Je kent het wel, een staande klok van vroeger.
Op bestelling gemaakt bij de meubelmaker die ook de meubels van het ouderlijk huis gemaakt had en daarna door een bevriende "horlogeur" voorzien van een uurwerk met koperen front, regelbare slinger, slag en melodie op het kwartier en het uur en gewichten, een mini Big Ben.
In zijn soort en tijd was het best wel mooi. Het tikken en het luiden werd ook een onderdeel van de sfeer van het huis, van onze jeugd toen we nog thuis woonden en daarna als we op bezoek kwamen. Je lette er niet meer op, enkel als ze stilgevallen was, raar en de klok kon met opgehaalde gewichten 3-4 dagen werken. Opa had er dagelijks plezier van. Hij wilde telkens de klok fijnregelen met het gewicht onderaan de slinger, wat vooruit of wat achteruit laten lopen maar nooit exact. Het was een voortdurende taak. De calibratie gebeurde met "de sprekende klok" (bestond toen nog) of met het uursignaal van het nieuws op de radio.
Toen opa en oma het huis moesten verlaten was er niemand echt geïnteresseerd om ze over te nemen, ik ook niet eigenlijk maar we vonden het allemaal zonde dat die klok ergens in Togo of zo ging terecht komen. Bij het definitief leegmaken van het ouderlijk huis kwam ze dan maar naar hier, ik had toch plaats op mijn logeerkamer en ze kon net onder het dak. Broer Jan en ik hadden nogal wat moeite om ze naar de eerste verdieping te krijgen maar uiteindelijk was ik wel tevreden met de plaats op de logeerkamer boven. Als ik overnachters heb moet ik hen wel zeggen dat ze de slinger moeten stopzetten want slapen ze door het monotone getik dan worden ze zeker wakker van het slag. Maar goed, zo is de regel van de logeerkamer hier.
Ikzelf ben blij dat ze hier staat, want net als opa probeer ik de klok heel juist te laten lopen, wat me ook niet lukt. Als calibratie gebruik ik nu een DCF-gestuurd klokje van misschien geen 20 euro dat ik vlak naast de staande klok gezet heb. Dus om de 2-3 dagen ga ik naar de logeerkamer om de gewichten op te trekken en te zien in welke mate ik de slinger moet regelen, vooruit of achteruit, ze mag eigenlijk ook nooit stilvallen behalve als ik eens een paar dagen weg moest zijn wat niet zoveel gebeurt. Ik hoor ook altijd op de achtergrond het slag om het kwartier en als ik 's nachts toevallig wakker lig op het uur hoor ik het slag heel ver weg en tel ik mee.
Maar iedere keer als ik de klok hoor of ze aan het bijregelen ben zeg ik "Dag Opa" en dat is de grote verdienste van de klok.
30.6.17
29.6.17
26.6.17
24.6.17
20.6.17
16.6.17
13.6.17
9.6.17
8.6.17
Maar
Je kan je hele leven proberen goed te doen,
maar toch steeds verkeerd begrepen worden.
Hoe goed je ook je best doet.
Een mens kan maar zijn best doen.
Hoe moeilijk ook. Hoe goed hij het ook meent.
Best ontgoochelend soms. Nooit opgeven wel.
Alhoewel soms moeilijk hoor.
maar toch steeds verkeerd begrepen worden.
Hoe goed je ook je best doet.
Een mens kan maar zijn best doen.
Hoe moeilijk ook. Hoe goed hij het ook meent.
Best ontgoochelend soms. Nooit opgeven wel.
Alhoewel soms moeilijk hoor.
6.6.17
3.6.17
31.5.17
Abonneren op:
Posts (Atom)








