8.12.17
7.12.17
Zien
Gisteren kreeg ik van het rusthuis waar Pa en Ma hun laatste jaren doorbrachten een pak foto's van hun periode daar. Eerst Pa en Ma samen, dan Pa alleen.
Nu valt het pas op hoe oud ze eigenlijk wel waren, hoe moe en ook op het laatste, hoe ziek. In de tijd dat ze nog leefden zagen we hen zo regelmatig dat we die trage maar onherroepelijke veranderingen niet opmerkten. Pas als je ermee geconfronteerd wordt na een lange tijd, pas dan valt het op.
Het is best ontnuchterend om zien.
Nu valt het pas op hoe oud ze eigenlijk wel waren, hoe moe en ook op het laatste, hoe ziek. In de tijd dat ze nog leefden zagen we hen zo regelmatig dat we die trage maar onherroepelijke veranderingen niet opmerkten. Pas als je ermee geconfronteerd wordt na een lange tijd, pas dan valt het op.
Het is best ontnuchterend om zien.
6.12.17
Sinterklaas
De Sint hoeft niet per se vandaag te komen met wat ik graag zou hebben.
Als hij er maar mee komt, dat is wat telt.
;-)
Als hij er maar mee komt, dat is wat telt.
;-)
5.12.17
3.12.17
Je ne dors plus tu sais, je veille
et tout ce qui la blesse me tue...
Julien met zijn mooi repertoire ;-)
2.12.17
Min twee aan de voordeur
Min twee aan de voordeur.
Het zal vriezen denk ik dan.
Maar wie weet stonden er 2 mensen aan de voordeur en nu niemand meer.
Dat is eigenlijk ook min twee aan de voordeur.
8.000 en nu maar 7.998 is overdreven.
Het zal vriezen denk ik dan.
Maar wie weet stonden er 2 mensen aan de voordeur en nu niemand meer.
Dat is eigenlijk ook min twee aan de voordeur.
8.000 en nu maar 7.998 is overdreven.
30.11.17
24.11.17
Leven en zijn
We worden beoordeeld op onze keuzes, maar we zijn meer dan onze fouten.
Wat we vooral goed gedaan hebben en waar we in geloven maakt ons de mens die we zijn.
De mens die moet herinnerd worden.
Die we zijn en waren.
Wat we vooral goed gedaan hebben en waar we in geloven maakt ons de mens die we zijn.
De mens die moet herinnerd worden.
Die we zijn en waren.
22.11.17
19.11.17
-
Er is een groot verschil tussen bezig zijn en je amuseren.
Bezig zijn is tijdverdrijf, je amuseren is leven.
Bezig zijn is tijdverdrijf, je amuseren is leven.
17.11.17
15.11.17
11.11.17
11
Wapenstilstand van wereldoorlog 1 in 1918.
Hadden de wapens in de wereld maar voor eeuwig gezwegen.
De mens leert niet uit zijn fouten.
Hadden de wapens in de wereld maar voor eeuwig gezwegen.
De mens leert niet uit zijn fouten.
9.11.17
Rest
Vroeg of laat telt enkel nog wat is overgebleven.
Blijft enkel nog wat rest.
Rest enkel nog wat blijft.
Blijft enkel nog wat rest.
Rest enkel nog wat blijft.
6.11.17
Kaars
Het belangrijkste bij kaarsen is de wiek, de was en de verhouding tussen die twee.
Net zoals bij de mens.
Net zoals bij de mens.
4.11.17
1.11.17
30.10.17
Best
Als ik zo mijn blogs doorblader schrijf ik soms best wel mooie dingen.
Soms ver weg in mijn geest, maar ik ben dan eigenlijk wel een echt warhoofd.
;-)
Soms ver weg in mijn geest, maar ik ben dan eigenlijk wel een echt warhoofd.
;-)
Tijd
Ik heb de indruk dat tijd niet voor iedereen gelijk is, dat het voor de ene sneller gaat dan voor de andere. Het valt me vooral op dat er mensen zijn die sneller ouder worden dan andere, dan ik.
Dat bij dezen zelfs het sneller ouder worden en de versombering in een stroomversnelling zit. Exponentieel bijna.
Ouder worden gaat steeds trager bij mij denk ik soms. Maar misschien is dat wel omdat ik het voorgespiegelde patroon van ouder moeten worden niet wil volgen.
Kind blijven in je geest houdt je eeuwig jong.
Dat bij dezen zelfs het sneller ouder worden en de versombering in een stroomversnelling zit. Exponentieel bijna.
Ouder worden gaat steeds trager bij mij denk ik soms. Maar misschien is dat wel omdat ik het voorgespiegelde patroon van ouder moeten worden niet wil volgen.
Kind blijven in je geest houdt je eeuwig jong.
22.10.17
Op tijd
Alles heeft z'n tijd.
Hoofdstukken moeten afgesloten worden en tijd voor iets nieuws dan maar.
Zo heb ik besloten om het Harley- en het Ducatihoofdstuk af te sluiten.
Met enige weemoed weliswaar. Van beide merken heb ik meerdere exemplaren gehad en de laatste 2 hier in beeld bevielen me wel het meest.
De Harley omdat hij eigenlijk a-typisch Harley is, motor ontworpen door Porsche en dus flitsend snel, een powercruiser (de Harley entourage spreekt me eigenlijk ook niet aan). De Scrambler omdat het zo'n snel toegankelijk vervoermiddel was. Wel een stuk agressiever om mee om te gaan. Maar goed, alles heeft z'n tijd. Op naar iets nieuws. Een hooverboard lijkt me ook wel wat.
Come and see next year, het seizoen is toch bijna gedaan bijna en er staat nog een ander a-typisch model in m'n garage ;-).
18.10.17
15.10.17
13.10.17
9.10.17
4.10.17
2.10.17
29.9.17
25.9.17
Generatie
Als je ouders beiden uit dit aardse leven vertrokken zijn, dan ben je eigenlijk de generatie die de volgende in de rij is. Het kan best nog een tijdje duren natuurlijk maar waar je zeker moet over waken is dat je goed overeen komt onderling. Het leven is veel te kort om als bloedverwanten in onenigheid of naast elkaar te leven.
22.9.17
Slof slof
Het is niet omdat je sloffen draagt dat je een pantoffelheld bent
maar net omwille van dit misverstand dragen echte pantoffelden
met opzet geen sloffen, "kijk eens hoe stoer ik wel ben".
De echte pantoffelheld herken je dwars dóór de looks die hij
wil nalaten, aan het kleinburgerlijke dat achter de facade zit.
maar net omwille van dit misverstand dragen echte pantoffelden
met opzet geen sloffen, "kijk eens hoe stoer ik wel ben".
De echte pantoffelheld herken je dwars dóór de looks die hij
wil nalaten, aan het kleinburgerlijke dat achter de facade zit.
20.9.17
Morgen
Morgen begint de herfst.
De tijd van de mooie warme kleuren als de zon schijnt,
de vele zachte tinten tussen zwart en wit als ze verdwijnt.
Zicht op licht dat komt.
De tijd van de mooie warme kleuren als de zon schijnt,
de vele zachte tinten tussen zwart en wit als ze verdwijnt.
Zicht op licht dat komt.
15.9.17
14.9.17
12.9.17
11.9.17
8.9.17
7.9.17
4.9.17
Pa
Vier weken reeds dat Pa overleden is.
Hij laat een leegte na die niet te vullen valt.
Best dat hij in ons verder leeft en in de vele mooie herinneringen aan hem.
Aan zijn wijsheid, zijn nieuwsgierigheid, zijn gave om mensen te entertainen, zijn humor.
Zo'n toffe Pa.
Hij laat een leegte na die niet te vullen valt.
Best dat hij in ons verder leeft en in de vele mooie herinneringen aan hem.
Aan zijn wijsheid, zijn nieuwsgierigheid, zijn gave om mensen te entertainen, zijn humor.
Zo'n toffe Pa.
26.8.17
Carmel Market
Het is iets meer dan een jaar geleden. Ik liep op de gekende kleurrijke Carmel Market in Tel Aviv.
Zoveel geuren, smaken, kleuren, zo mediterraan. Plots zag ik een stalletje met hoeden waarvan ik wist dat ze je zouden staan Eén hoed trok speciaal mijn aandacht, hij was licht van kleur, met grote randen. Ik zag je zo voor me met die hoed in de zon in een veld vol lavendel ergens in de Provence.
Ik zie het nog steeds en ik hoop nog steeds om het in het echt mee te maken.
Dromen worden waar als je maar hard genoeg wenst.
Wishing on a star.
Zoveel geuren, smaken, kleuren, zo mediterraan. Plots zag ik een stalletje met hoeden waarvan ik wist dat ze je zouden staan Eén hoed trok speciaal mijn aandacht, hij was licht van kleur, met grote randen. Ik zag je zo voor me met die hoed in de zon in een veld vol lavendel ergens in de Provence.
Ik zie het nog steeds en ik hoop nog steeds om het in het echt mee te maken.
Dromen worden waar als je maar hard genoeg wenst.
Wishing on a star.
22.8.17
Media
Sociale media zijn een gevolg van de vereenzaming van de mens en tegelijkertijd maken ze de mens nog meer eenzaam. Het brengt mensen helemaal niet dichterbij wat men er ook mag van denken. Het verbindt mensen zonder ze echt te verbinden met elkaar. Een eigenaardig fenomeen.
Niets boven een goed gesprek van mens tot mens.
Zijn er eigenlijk wel media die de mens echt goed doen?
Ik weet het niet.
Niets boven een goed gesprek van mens tot mens.
Zijn er eigenlijk wel media die de mens echt goed doen?
Ik weet het niet.
21.8.17
Iedere dag opnieuw
"Every morning we are born again,
what we do today is what matters most."
Buddha.
what we do today is what matters most."
Buddha.
2
Vandaag twee weken geleden dat Pa zachtjes insliep.
Zo snel vliegt de tijd voorbij.
Pa is misschien niet meer op deze tastbare wereld maar hij blijft altijd dichtbij.
In wat ik denk,
in wat ik voel,
in wat ik zeg,
in wie ik ben.
Zo snel vliegt de tijd voorbij.
Pa is misschien niet meer op deze tastbare wereld maar hij blijft altijd dichtbij.
In wat ik denk,
in wat ik voel,
in wat ik zeg,
in wie ik ben.
20.8.17
19.8.17
Giscard
Vandaag is Giscard ingeslapen. Hij was heel ziek.
Je kunt zeggen "het was maar een hond" maar op zijn manier schiep hij een band tussen mensen, een verbondenheid. Hij was altijd aanwezig op zijn manier. Hij was onlosmakelijk verbonden met het etablissement waar hij woonde. Straks wordt hij gecremeerd en Jeanne zal hem uitstrooien in de tuin.
Zijn tuin. Giscard gaat nooit van ons weg. Nooit uit onze gedachten.
Al is het "maar" een hond.
Je kunt zeggen "het was maar een hond" maar op zijn manier schiep hij een band tussen mensen, een verbondenheid. Hij was altijd aanwezig op zijn manier. Hij was onlosmakelijk verbonden met het etablissement waar hij woonde. Straks wordt hij gecremeerd en Jeanne zal hem uitstrooien in de tuin.
Zijn tuin. Giscard gaat nooit van ons weg. Nooit uit onze gedachten.
Al is het "maar" een hond.
16.8.17
11.8.17
10.8.17
Perfect
De mens verstaat perfect de kunst
om het zichzelf moeilijk te maken
waar het eigenlijk niet nodig is.
om het zichzelf moeilijk te maken
waar het eigenlijk niet nodig is.
7.8.17
Voor Pa...
Met z"n 96 jaar en 5 maanden was hij heel moe geworden.
Moe van zijn rijk en vol leven. Geen gemakkelijk leven.
Ik zal hem missen maar ik ben blij dat hij in mij verder leeft.
Hij hield ook van Mozart...
4.8.17
Nee
Kiezen is verliezen zeggen de pessimisten. Niets is minder waar.
Als je niet moet kiezen betekent dit eigenlijk dat je alles -zou/zou kunnen- hebben.
Een utopie wel beschouwd.
Integendeel, kiezen is winnen. Af zijn van het dilemma, weten waarvoor je gaat, een zorg minder.
Een probleem dat je achter je kan laten.
Je moet eigenlijk blij zijn dat je kan kiezen. Sommigen hebben die luxe niet.
Moeten gewoon ondergaan.
Kiezen is winnen, voor jezelf.
Als je niet moet kiezen betekent dit eigenlijk dat je alles -zou/zou kunnen- hebben.
Een utopie wel beschouwd.
Integendeel, kiezen is winnen. Af zijn van het dilemma, weten waarvoor je gaat, een zorg minder.
Een probleem dat je achter je kan laten.
Je moet eigenlijk blij zijn dat je kan kiezen. Sommigen hebben die luxe niet.
Moeten gewoon ondergaan.
Kiezen is winnen, voor jezelf.
3.8.17
Soms
Ik denk dat een mens ook niet teveel mag dromen.
De werkelijkheid is soms heel anders.
Anders dan je droomt, dan je zou willen.
Dromers zijn kwetsbaar.
De werkelijkheid is soms heel anders.
Anders dan je droomt, dan je zou willen.
Dromers zijn kwetsbaar.
26.7.17
Mild
Hoe langer je leeft, hoe meer je meemaakt,
hoe milder je wordt, hoe begrijpender.
Toch voor diegenen die je graag ziet.
Denk ik toch, merk ik toch bij mezelf.
hoe milder je wordt, hoe begrijpender.
Toch voor diegenen die je graag ziet.
Denk ik toch, merk ik toch bij mezelf.
25.7.17
Begrip
Soms weet ik het, soms weet ik het niet.
Soms wil ik het weten, soms wil ik het niet weten.
Ik wil het altijd begrijpen, ook al lijkt het onbegrijpelijk.
21.7.17
21
Raar hé, of ook weer niet. 21 juli voel ik echt aan als een feestdag.
11 juli en consoorten compleet niet, het doet me teveel denken aan de kneuterigheid van vlaanderen en een deel van z'n vlamingen die zich kunnen vinden in hun taalpartijtjes.
Voor een stuk symbool van onverdraagzaamheid en onwil om een gemeenschappelijk perspectief te willen zien. Misschien moeten ze bij de volgende verkiezingen ipv de euro "de vlaamse stuiver" invoeren...
Geef me maar België met z'n verscheidenheid en eigenheid. Europa gaat dan wel aan mij voorbij.
Behave voor het gemak van de Euro ;-)
20.7.17
Honderdenelf.
Toen ik vannacht wakker werd zag ik dat het 111 was.
Ik moet dromen dacht ik, er zijn maar 24 uren in een dag.
17.7.17
15.7.17
12.7.17
Zeker weten...
Ik heb gevaarlijke hobby's, ik weet het.
Maar moest ik dan plots weg zijn,
dan meen ik wat Charles zingt.
Nous nous reverrons un jour ou l'autre.
J'y tiens beaucoup.
(Et que votre dieu vous garde et vous protège...)
9.7.17
Mooi
Het was een mooie dag, een mooie zomerdag.
Samen met vrienden op het terras. Praten, de wereld verleggen
Maar er was iemand tekort.
Om perfect te zijn.
Maar goed.
Wie weet...
Samen met vrienden op het terras. Praten, de wereld verleggen
Maar er was iemand tekort.
Om perfect te zijn.
Maar goed.
Wie weet...
Zomer
In de vroegte van deze warme dag laat ik mijn zwembad leeg.
Ik hoop dat de zomer niet denkt dat hij al voorbij mag zijn...
5.7.17
Prioriteit
Het belangrijkste in het leven is delen, zorgen voor.
Delen met elkaar, zorgen voor elkaar.
Anders heeft het allemaal niet veel zin.
4.7.17
2.7.17
1968
Het staat in Romeinse cijfers, in koper gegraveerd, aan de binnenkant van de klok van Opa.
Hij was er heel trots op toen hij ze gekocht had. Je kent het wel, een staande klok van vroeger.
Op bestelling gemaakt bij de meubelmaker die ook de meubels van het ouderlijk huis gemaakt had en daarna door een bevriende "horlogeur" voorzien van een uurwerk met koperen front, regelbare slinger, slag en melodie op het kwartier en het uur en gewichten, een mini Big Ben.
In zijn soort en tijd was het best wel mooi. Het tikken en het luiden werd ook een onderdeel van de sfeer van het huis, van onze jeugd toen we nog thuis woonden en daarna als we op bezoek kwamen. Je lette er niet meer op, enkel als ze stilgevallen was, raar en de klok kon met opgehaalde gewichten 3-4 dagen werken. Opa had er dagelijks plezier van. Hij wilde telkens de klok fijnregelen met het gewicht onderaan de slinger, wat vooruit of wat achteruit laten lopen maar nooit exact. Het was een voortdurende taak. De calibratie gebeurde met "de sprekende klok" (bestond toen nog) of met het uursignaal van het nieuws op de radio.
Toen opa en oma het huis moesten verlaten was er niemand echt geïnteresseerd om ze over te nemen, ik ook niet eigenlijk maar we vonden het allemaal zonde dat die klok ergens in Togo of zo ging terecht komen. Bij het definitief leegmaken van het ouderlijk huis kwam ze dan maar naar hier, ik had toch plaats op mijn logeerkamer en ze kon net onder het dak. Broer Jan en ik hadden nogal wat moeite om ze naar de eerste verdieping te krijgen maar uiteindelijk was ik wel tevreden met de plaats op de logeerkamer boven. Als ik overnachters heb moet ik hen wel zeggen dat ze de slinger moeten stopzetten want slapen ze door het monotone getik dan worden ze zeker wakker van het slag. Maar goed, zo is de regel van de logeerkamer hier.
Ikzelf ben blij dat ze hier staat, want net als opa probeer ik de klok heel juist te laten lopen, wat me ook niet lukt. Als calibratie gebruik ik nu een DCF-gestuurd klokje van misschien geen 20 euro dat ik vlak naast de staande klok gezet heb. Dus om de 2-3 dagen ga ik naar de logeerkamer om de gewichten op te trekken en te zien in welke mate ik de slinger moet regelen, vooruit of achteruit, ze mag eigenlijk ook nooit stilvallen behalve als ik eens een paar dagen weg moest zijn wat niet zoveel gebeurt. Ik hoor ook altijd op de achtergrond het slag om het kwartier en als ik 's nachts toevallig wakker lig op het uur hoor ik het slag heel ver weg en tel ik mee.
Maar iedere keer als ik de klok hoor of ze aan het bijregelen ben zeg ik "Dag Opa" en dat is de grote verdienste van de klok.
Hij was er heel trots op toen hij ze gekocht had. Je kent het wel, een staande klok van vroeger.
Op bestelling gemaakt bij de meubelmaker die ook de meubels van het ouderlijk huis gemaakt had en daarna door een bevriende "horlogeur" voorzien van een uurwerk met koperen front, regelbare slinger, slag en melodie op het kwartier en het uur en gewichten, een mini Big Ben.
In zijn soort en tijd was het best wel mooi. Het tikken en het luiden werd ook een onderdeel van de sfeer van het huis, van onze jeugd toen we nog thuis woonden en daarna als we op bezoek kwamen. Je lette er niet meer op, enkel als ze stilgevallen was, raar en de klok kon met opgehaalde gewichten 3-4 dagen werken. Opa had er dagelijks plezier van. Hij wilde telkens de klok fijnregelen met het gewicht onderaan de slinger, wat vooruit of wat achteruit laten lopen maar nooit exact. Het was een voortdurende taak. De calibratie gebeurde met "de sprekende klok" (bestond toen nog) of met het uursignaal van het nieuws op de radio.
Toen opa en oma het huis moesten verlaten was er niemand echt geïnteresseerd om ze over te nemen, ik ook niet eigenlijk maar we vonden het allemaal zonde dat die klok ergens in Togo of zo ging terecht komen. Bij het definitief leegmaken van het ouderlijk huis kwam ze dan maar naar hier, ik had toch plaats op mijn logeerkamer en ze kon net onder het dak. Broer Jan en ik hadden nogal wat moeite om ze naar de eerste verdieping te krijgen maar uiteindelijk was ik wel tevreden met de plaats op de logeerkamer boven. Als ik overnachters heb moet ik hen wel zeggen dat ze de slinger moeten stopzetten want slapen ze door het monotone getik dan worden ze zeker wakker van het slag. Maar goed, zo is de regel van de logeerkamer hier.
Ikzelf ben blij dat ze hier staat, want net als opa probeer ik de klok heel juist te laten lopen, wat me ook niet lukt. Als calibratie gebruik ik nu een DCF-gestuurd klokje van misschien geen 20 euro dat ik vlak naast de staande klok gezet heb. Dus om de 2-3 dagen ga ik naar de logeerkamer om de gewichten op te trekken en te zien in welke mate ik de slinger moet regelen, vooruit of achteruit, ze mag eigenlijk ook nooit stilvallen behalve als ik eens een paar dagen weg moest zijn wat niet zoveel gebeurt. Ik hoor ook altijd op de achtergrond het slag om het kwartier en als ik 's nachts toevallig wakker lig op het uur hoor ik het slag heel ver weg en tel ik mee.
Maar iedere keer als ik de klok hoor of ze aan het bijregelen ben zeg ik "Dag Opa" en dat is de grote verdienste van de klok.
1.7.17
30.6.17
29.6.17
26.6.17
24.6.17
20.6.17
19.6.17
18.6.17
16.6.17
8.6.17
Maar
Je kan je hele leven proberen goed te doen,
maar toch steeds verkeerd begrepen worden.
Hoe goed je ook je best doet.
Een mens kan maar zijn best doen.
Hoe moeilijk ook. Hoe goed hij het ook meent.
Best ontgoochelend soms. Nooit opgeven wel.
Alhoewel soms moeilijk hoor.
maar toch steeds verkeerd begrepen worden.
Hoe goed je ook je best doet.
Een mens kan maar zijn best doen.
Hoe moeilijk ook. Hoe goed hij het ook meent.
Best ontgoochelend soms. Nooit opgeven wel.
Alhoewel soms moeilijk hoor.
6.6.17
3.6.17
31.5.17
30.5.17
28.5.17
27.5.17
26.5.17
16.5.17
15
Nog 15 dagen en ik ben officieel mijn eigen werkgever.
Niet dat ik mijn vorige werkgevers zal missen. Het warm water wordt om de zoveel tijd opnieuw uitgevonden en het blijft uiteindelijk maar warm water. Enkel de nieuwelingen (laag, hoog en zeer hoog) die zich nog moeten bewijzen vinden dat hun warm water beter is maar het kookt ook maar aan 100 graden. Het feit dat ze hun wereld "smart" noemen verandert daar niets aan.
Het doet me eerlijk gezegd denken aan chiroknaapjes die met meneer pastoor op kamp zijn.
(Best gevaarlijk...)
Het doet me eerlijk gezegd denken aan chiroknaapjes die met meneer pastoor op kamp zijn.
(Best gevaarlijk...)
14.5.17
Zondagskinderen
Brigitte en haar tweelingszus zijn geboren op moederdag, in Mei, op een zondag.
Nu al weer 61 jaar geleden. Echte zondagskinderen, ook voor hun moeder die het mooiste geschenk kreeg dat een moeder maar kan krijgen op moederdag.
Ma en Brigitte zijn ondertussen gestorven, eerst Brigitte. Na wat men noemt een slepende en ongeneeslijke ziekte. Daarna haar ma, na een vol leven met flink wat tegenslagen. Vroeg haar man en 2 van de kinderen verloren.
Brigitte en haar zus waren door een onzichtbare band met elkaar verbonden, ze voelden elkaar aan, ook als ze ver van elkaar waren. Echt tweelingen. Toen ik gisteren Lut een gelukkige verjaardag wenste zei ze me dat ze haar tweelingszus van langs om meer mist. Best ontroerend.
Op de foto hier onder kun je zien dat het twee gelukkige kinderen waren. Ondanks het feit dat ze als twee druppels water op elkaar lijken kun je ze toch uit elkaar herkennen.
Hun eigen eigenheid staat op hun gezicht te lezen.
Voor wie het weet.
Nu al weer 61 jaar geleden. Echte zondagskinderen, ook voor hun moeder die het mooiste geschenk kreeg dat een moeder maar kan krijgen op moederdag.
Ma en Brigitte zijn ondertussen gestorven, eerst Brigitte. Na wat men noemt een slepende en ongeneeslijke ziekte. Daarna haar ma, na een vol leven met flink wat tegenslagen. Vroeg haar man en 2 van de kinderen verloren.
Brigitte en haar zus waren door een onzichtbare band met elkaar verbonden, ze voelden elkaar aan, ook als ze ver van elkaar waren. Echt tweelingen. Toen ik gisteren Lut een gelukkige verjaardag wenste zei ze me dat ze haar tweelingszus van langs om meer mist. Best ontroerend.
Op de foto hier onder kun je zien dat het twee gelukkige kinderen waren. Ondanks het feit dat ze als twee druppels water op elkaar lijken kun je ze toch uit elkaar herkennen.
Hun eigen eigenheid staat op hun gezicht te lezen.
Voor wie het weet.
5.5.17
Registreren.
Ik heb ontdekt dat mijn dromen eigenlijk steeds een versie zijn van wat ik die dag of kort voordien meegemaakt heb. Ook waar ik mee bezig ben voor de nabije toekomst speelt mee.
Normaal waarschijnlijk want alles speelt zich af in je onderbewustzijn. De essentie zit er steeds in en ik kan steeds het verband leggen maar de situaties en de personen die meespelen zijn altijd anders of anderen. Ook de sfeer van de situaties kan anders zijn, meer gekleurd als het ware.
Jammer dat je je dromen niet kan opnemen want er ontglipt je veel, veel wat je je eigenlijk niet meer herinnert. Misschien maar best dat je niet alles meer weet.
Normaal waarschijnlijk want alles speelt zich af in je onderbewustzijn. De essentie zit er steeds in en ik kan steeds het verband leggen maar de situaties en de personen die meespelen zijn altijd anders of anderen. Ook de sfeer van de situaties kan anders zijn, meer gekleurd als het ware.
Jammer dat je je dromen niet kan opnemen want er ontglipt je veel, veel wat je je eigenlijk niet meer herinnert. Misschien maar best dat je niet alles meer weet.
26.4.17
Wolken
Een van de mooiste natuurfenomenen vind ik eigenlijk het voortdurend wisselend tafereel van de wolken. Vandaag is een uitmuntende dag daarvoor. Zware dreigende wolken worden voortdurend afgewisseld met mooie witte wolken die de blauwe lucht er achter extra mooi maken.
Eigenlijk kan ik daar een ganse dag naar kijken en nooit de indruk krijgen dat ik mijn tijd verdoe.
Je ziet ook voortdurend wisselende figuren, enkel afhankelijk van je fantasie en je wil om iets te zien. Heerlijk. Watching the clouds go by...
Je ziet ook voortdurend wisselende figuren, enkel afhankelijk van je fantasie en je wil om iets te zien. Heerlijk. Watching the clouds go by...
22.4.17
Best
Een mens kan maar zijn best doen en hopen dat het op de lange duur z'n vruchten afwerpt.
Belangrijk is dat je er blijft in geloven, hoe moeilijk het soms ook mag zijn.
Leven zonder doel heeft eigenlijk weinig tot geen zin...
Belangrijk is dat je er blijft in geloven, hoe moeilijk het soms ook mag zijn.
Leven zonder doel heeft eigenlijk weinig tot geen zin...
21.4.17
18.4.17
Discovery
Wie goed om zich heen kijkt ontdekt overal iets moois.
Als je er maar voor open staat komt het vanzelf naar je toe...
16.4.17
15.4.17
Gewoon
soms lijkt je leven op een liedje, maar dat komt
omdat liedjes vanuit het leven geschreven zijn.
omdat liedjes vanuit het leven geschreven zijn.
8.4.17
Breaking News
In deze tijd leven we van "breaking news" naar "breaking news".
Jammer dat het allemaal slecht nieuws is. Nu ja, de media leven blijkbaar enkel nog van sensatie, overdrijven en valse emo.
De mensheid zou er deugd van hebben om eens een periode van "goed nieuws" naar "goed nieuws" te leven. Om de batterijen weer wat op te laden.
Jammer dat het allemaal slecht nieuws is. Nu ja, de media leven blijkbaar enkel nog van sensatie, overdrijven en valse emo.
De mensheid zou er deugd van hebben om eens een periode van "goed nieuws" naar "goed nieuws" te leven. Om de batterijen weer wat op te laden.
6.4.17
Abonneren op:
Posts (Atom)
