Seizoen

Hebben we nu te maken met een verloren seizoen of met een gewonnen seizoen?

Thuis

Havana begint zowaar een beetje op "thuiskomen" te lijken...
Toffe stad, altijd boeiend.
Goeie gids natuurlijk.

Genoeg

Wonderbaarlijk hoeveel wij denken te moeten hebben zonder erbij stil te staan hoeveel balast we wel meesleuren daardoor. Hoe meer je hebt, voor des te meer je moet zorgen.

Te weinig is natuurlijk nog erger maar net genoeg is waarschijnlijk beter voor je gemoedsrust.

Als je maar beseft dat net genoeg voldoende is.

Er mee kunt leven.

Pergolesi

Je ziet dat je dicht tegen de evenaar zit aan de snelheid waarmee de dag overgaat in de nacht. Volgens de app op mijn iPad om 18h19 vandaag en je kunt er je klok op gelijk zetten.

Nu weer op het terras op de eerste etage van de woning van E. Het heeft iets tegennatuurlijks om in die zwoele Caraïbische winteravond met toch om en bij de 25 graden met de koptelefoon naar de Stabat Mater van Pergolesi te luisteren. Opnieuw dat vreemd gevoel van balans en evenwicht dat me overvalt. Vreemd zeg wel.

Morgen weer voor een 3-tal dagen naar Havana. Stad van mijn hart ondertussen. Door E. , dat wel. Genieten van wat je overkomt, op het moment dat je dat kan.

Wat volgt zien we wel. Dat heb ik dan toch geleerd in dit leven.

Baat

Het vergt veel meer moed en onbaatzuchtigheid om te delen vanuit armoede dan vanuit rijkdom en overdaad.

Rust

Vreemd welke rust ik hier ken, ver uit mijn biotoop nochtans.

Op het balkonterras van E. met enkel een zachte bries, wat verre geluiden en verder niets.

De vraag is natuurlijk als je in die andere cultuur tevreden kunt blijven.

Wanneer heimwee dit gevoel kan overstijgen.

Ik weet het niet.

Sereen

Ik voel opnieuw die sereniteit in mijn geest en hart.
De sereniteit die me overkomt als ik alles wat ik kon en moest doen heb gedaan.
Dat ik niets méér kan doen dan in mijn -beperkte- macht ligt.
Een "ainsi soit-il" zonder berusting maar met het besef van de beperktheid van het ik, van het zijn.
Met een gevoel van "op hoop van zegen".

De wereld, mijn wereld.

Geen echt mooie dag vandaag.
Een van de vrienden die me het nauwst aan het hart liggen, een brother in arms, heeft niet zo'n goed nieuws gekregen. Volgende week verder en dieper onderzoek. Bang afwachten dus en hopen dat het ofwel niet zo erg is ofwel in de groep van goed gekende en te behandelen aandoeningen zit.
Ondertussen draait de wereld verder. Enkel als je persoonlijk betrokken wordt of van dichtbij geconfronteerd wordt besef je dat die wereld zich niets van enkelingen aantrekt.
Wat men er ook mag van denken.

Doel

Ik ben veel alleen,

maar ik heb iets om voor te leven.
Niet eenvoudig, niet dichtbij,
maar daardoor zo boeiend, zo intens.
Voor minder wil ik niet leven.

Niets

Als je alles weet valt er niets meer te ontdekken.

Pas

Je weet maar pas als je het niet meer bent,

hoe goed je wel was.

Bezig

Als je alleen bent moet je goed voor jezelf zorgen.

Ook dat houd je bezig ;-). .

Verhaal

Moet ik je nog eens een verhaaltje vertellen?

Weer een van de jouwe zeker?

Ja, maar het is wel een speciaal.

Ok, als het maar niet te lang duurt.

Wel, er was eens een ...

Voor Brigitje

Ik had een boot gehuurd en samen met 60 van onze vrienden hebben we je drie
jaar geleden naar je laatste rustplaats op zee gebracht. Het was een mooie dag
want je had de zon laten schijnen. Dat zonnetje dat jij altijd voor ons was.

Verschil

Ik wil de wereld niet veranderen. Ik hoef niet overal de beste te zijn.

Als ik maar in wat voor mij belangrijk is het verschil kan maken.

Kansen te geven waar ze anders niet mogelijk zouden zijn.

Thuis

Geen enkele bestemming is ver als je het gevoel hebt daar dan een beetje thuis te komen.

Another day at the office

Je kan en moet enkel doen wat je in eer en geweten kunt verdedigen tegenover jezelf.

Eerlijk is niet altijd gemakkelijk, wat men er ook mag van denken.

Wat men er ook wil van denken.

Maand

De dagen zijn alweer een maand langer aan het worden, de winter is al een maand voorbij maar het lijkt alsof de seizoenen niet meer meewerken.

Giusy

De gitaar is ook mooi ;-)

Werken

Working hard for something we don't care is called stress.
Working hard for something we love is called passion.

Overdreven

Alles wordt uitvergroot in die mate waarin het in een bepaalde context of stemmingmakerij past.

Hetzelfde geldt trouwens voor minimaliseren.

Herkenbaar

In 2010 stierf de man van Liliane Keuninckx,
op enkele maanden van de dood van Brigitte.
Ze schreef er een lied over, zo herkenbaar.
Wie het niet meemaakt begrijpt niet wat het met je doet...


Bleke handen, koude huid
Herinnering zonder geluid
Gevat in één moment 
Dat niemand anders kent
De dag dat de klok voor ons werd stilgezet
Jij blijft altijd naast me staan
Waar je ook bent heen gegaan
Je neemt me bij de hand
Als ik het moeilijk heb
Jij blijft altijd naast me staan
Helpt me stormen te doorstaan
Voor eeuwig een plaats in m'n hart

Zonnestraal op mijn gelaat
Alsof geluk nog echt bestaat
Elke lach en traan
Iedere rimpel zijn verhaal
Wordt ik overmand door stil verdriet
Dan raak je mij plots aan
Jij blijft altijd naast me staan
Waar je ook bent heen gegaan
Je neemt me bij de hand
Als ik het moeilijk heb
Jij blijft altijd naast me staan
Helpt me stormen te doorstaan
Voor eeuwig een plaats in m'n hart

De hemelgrens vervaagt
Als jouw liefde mij weer raakt
Dan voel ik weer jouw warme gloed
En geef je mij weer moed

Jij blijft altijd naast me staan
Waar je ook bent heen gegaan
Je neemt me bij de hand
Als ik het moeilijk heb
Jij blijft altijd naast me staan
Helpt me stormen te doorstaan
Voor eeuwig een plaats in m'n hart

Tweet

Twitteren kun je best vergelijken met een groot plein waar iedereen een beetje door mekaar staat te roepen in de hoop dat iemand anders zal antwoorden of je tweet interessant zal vinden.

Waarschijnlijk een volgende stap in de vereenzaming van de mens.

Belangrijk

Strange, was het niet geweest van Di Rupo en zijn nest politiekers dan had ik nu nog maar enkele weken, maanden te werken. Niet dat ik me zo oud voel. Als ik veel van die jonge tjeutens zie met hun oude manieren dan moet ik zeker nog 60 jaar werken. Maar ik heb nog zoveel te doen naast mijn job.
Belangrijke dingen...

God, ik en ...

ZAZ zomaar. Zomaar ZAZ?

Venster

Maak van 2014 een mooi nieuw venster op wat je boeit en anderen pleziert.

Leonard Cohen - Hallelujah

Tijd

Niet de tijd op zich telt,
wel de manier waarop je hem invult.

Leef

Een mens leeft niet van herinneringen alleen.
Je hebt ook wat toekomst nodig.

Om nieuwe herinneringen te maken.

21/12

De kortste dag van het jaar en de eerste dag van de winter.
Maar meteen ook weer groeien naar de zomer.
Iedere dag een paar seconden meer.
Gelukkig.

Gifgas

Gasboetes zijn gebaseerd op het wetboek van willekeur en worden meestal uitgeschreven door een heir van onverdraagzamen. Uitzonderingen niet te na gesproken.

Wil, goede.

Vrede op aarde aan alle mensen van goede wil.

Mooi is dat, en wat met die van slechte wil of zonder wil?

Moeten die dan in oorlog leven, geen vrede hebben?

Dat veronderstelt wel dat die laatsten dan in een afgebakend deel van de wereld wonen of gaan wonen om diegenen van goede wil niet per ongeluk mee te sleuren in hun niet-vredig bestaan.

Of is dat zinnetje enkel bedoeld om een paar weken rond Kerstmis te zingen, omdat het mooi klinkt?

Zou ook kunnen natuurlijk. Ik weet het niet. Misschien is het ook niet belangrijk.

Ik weet het niet.

Erger

Er is nog één iets erger dan tjeven.
Tjeven met geitenwollen sokken.

Sneller dan te voet

Dolfijn

Soms ben ik als een dolfijn en zwem Ik een flink stuk onopgemerkt onder het wateroppervlak om snelheid te maken en daarna onverwacht heel hoog te springen.

The power of Soundcloud

Was en is

Wat je in liefde ontvallen is kun je niet vervangen. Het zou ook niet eerlijk zijn.
Niet eerlijk ten opzichte van de mensen die je opnieuw tegenkomt in de liefde
maar ook niet eerlijk tegenover wie je verloren bent, niet eerlijk tegenover jezelf.
De wereld, je wereld wordt anders maar nooit meer de wereld zoals hij was.
Niet dat het niet mooi kan zijn. Het is een andere weg die je volgt.
Een weg waarvan je je vroeger niet bewust van was dat hij bestond.
Maar ook met mooie rustplaatsen, mooie vergezichten.
Vanuit een andere optiek dan vroeger. Gewoon anders.
Wat je enkel nog het mooie van die andere wereld doet herinneren.
Met spijt, met weemoed, met tederheid, met vreugde.
Bezorgd en blij om wat nu is, kan zijn.

Police

Walking on the moon.

Voor Brigitje

Nu reeds 3 jaar van ons heengegaan,
maar nog steeds en voor eeuwig in ons hart.
Ik wou dat ik je even bellen kon ...

Vier en drie.

Dag op dag vier jaar geleden dat ik hier de laatste keer kwam skiën met Brigitte,
toen reeds terminaal ziek maar nog steeds zo levenswillend.

Morgen dag op dag drie jaar geleden dat Brigitte stierf nadat ze een week vanuit haar zetel naar de mooie beelden van de sneeuw en de zon op haar terras  gekeken had.
Zwevend tussen leven en sterven, leven en dood weet ik nu.

De laatste dagen verken ik de vele plaatsen die we hier tientallen malen bezocht en beleefd hebben. Het is heel stil dit jaar. Bijna niemand op de zonovergoten pisten.

Brigitte zou erg genoten hebben. Ik voel haar aanwezigheid hier heel sterk.

Alleen zou ik dit niet aangekund hebben, die overweldigende confrontatie met mijn herinneringen in een alles verslindend hooggebergte waar de stilte van de natuur pijn doet aan je oren en aan je hart.

Blij dat E. hier nu samen met mij is.

Dat ik me nu  niet alleen voel.

Not done

You don't count your money in front of poor people.

Zijn

Zij vult mijn huis met heel haar zijn.

Heerlijk.

Nada

Voor niets staat de zon op...

Misschien

Er is niets fijner dan met een motor nergens naartoe te gaan.
De geplande doelloosheid, zien wat je tegenkomt, of niet.
En dan weer op zoek gaan. Naar wat je niet zoekt
maar toch wil vinden. Rusteloos maar tevreden.
Lay a whisper on my pillow...

Je mag

Je mag gerust mensen te stom vinden om ermee te praten.
Vooral als ze niks van "en soi" hebben.
Wat ze sowieso al niet begrijpen...

Voor M.

Wiskunde

Delen is liefde,
vermenigvuldigen is drift.

Druk

"druk druk druk" heeft enkel zin als het ook nog iets opbrengt.
Voor de anderen en voor jezelf, aards of geestelijk.

E.

Ik was alleen op reis met een gebroken hart
en van weemoed liep ik doelloos en verward.
Toen op een avond zij voor mij verscheen
en alle onrust plots verdween.

(P.E.)

Mens

Het enige waarvoor je mensen moet beschermen is voor henzelf.

Krijt op de toog

Hoe lang geleden schreef of tekende je nog iets met krijt?

Eigenlijk zonde als het lang geleden is. Een antiek instrument

dat gemaakt is om creatief mee om te springen. Op een bord

op straat, op het voetpad of op een muur, het plafond, op het

arduinen blad van je favoriete cafétoog waar het nog kan.

Gemaakt om te schrijven, te tekenen, aan te vullen wat niet af was, 

te wissen wat verkeerd was, te onderstrepen wat belangrijk is.

Te ontwerpen wat niet bestaat, de evolutie van de dingen te ontdekken,

te illustreren en te presenteren. Verlengstuk van je geest.

Een aanzet naar andere inzichten. Vakantie voor je brein.

De heks van Maredsous

Geef toe, de heks van Maredsous, het klinkt goed als titel voor een verhaal of een cartoon.

De titel is één iets maar dan moet je er ook nog een verhaal bij verzinnen. 

Nu, dat moet best lukken. Stel je voor dat er een heks, vermomd als gidse van een Benedictijnenklooster ergens in de Ardennen, in opdracht van de duivel zelve verwarring zaait onder de mensen die ze een rondleiding geeft. Een soort heidense beurt als het ware (van het werkwoord "een heidense beurt krijgen").

Veel fantasie heb je niet nodig om je zoiets voor de geest te halen (de heks, niet de beurt). 

Maar wat zou ze de mensen dan precies wijsmaken? Hoe zou ze verwarring zaaien?

Misschien door de geschiedenis te vervalsen, of door verkeerde informatie te verspreiden.

Over adellijke families bijvoorbeeld die ooit electriciteit verdeeld hebben in Doornik maar waar zij van beweert dat het eigenlijk drukkers of uitgevers waren. Wel wetende dat één van de nazaten nu hervormd is tot schaapjesherder (zijn schaapjes die waren geteld) doch dit volledig terzijde.

Behekste vervalsingen dus enkel en alleen met het doel de aandacht af te leiden van het klooster.

Om te vermijden dat er een spontane intreding zou gebeuren als gevolg van het overweldigend decor.

En pas op, zeg niet : "het is onmogelijk dat zoiets zou bestaat". Ik kan je wel verzekeren dat er tijdens onze rondleiding geen enkele spontane intreding geweest is. Zelfs geen spontane uittreding.

Zo zie je maar, zeg niet te rap "dat bestaat niet". Het kan je zo overvallen.

Wat mij trouwens nog meer sterkte in mijn vermoeden was dat ik in een donker gat in de abdijkerk een sportbezem zag staan (geen 4x4 bezem), een punthoed op een bank zag liggen en een zwarte kater zich aan het wassen was aan de doopvont. Geef toe, geen toeval.

En dan heb ik nog niet gesproken over de Heiligen die daar rondliepen.

Maar dat is voor een volgende oefening.

Indruk

Ik geef de indruk snel te beslissen, snel te kunnen beslissen.
Eigenlijk is dit niet zo. Ik denk goed na over alles wat me overkomt,
wat me kan overkomen. Als het dan gebeurt dan weet ik al wat ik
moet doen, ik had er al over nagedacht, voor de anderen dat deden meestal.
Maar als iets me overvalt, dan kan ik ook snel beslissen. Meestal goed.
Zouden ze dan toch gelijk hebben? Ja zeker? ;-).

Belangrijk

De laatste tijd denk ik veel dat ik misschien iets anders moet beginnen.
Weer eens alles achter me laten, het was mooi maar niets is voor altijd.
Eigenlijk deed ik dat al dikwijls, iets anders doen, als het vorige af was.
Even slikken en weer doorgaan.
Ik heb ook weinig om achter te laten behalve materiële of aardse zaken.
En ik weet dat je zoiets snel vergeet, snel niet meer mist, uit het oog verliest.
Nu heb ik veel, te veel. Maar ik was even gelukkig met veel, veel minder.
Soms moet je ook vertrekken om echt afscheid te nemen, te kunnen nemen.
Wat belangrijk is zit in je hart en in je hoofd, dat heb je altijd mee.
Daar hoef je nooit afscheid van te nemen.
Hoef je niet voor te vertrekken.

Opties

Oud worden is voor mij geen streven.

Ik wil enkel alert en onafhankelijk blijven.

Als dat niet meer kan dan verdwijn ik liever.

In een wolk van solfer en pek.

Early adopter

Niet gewoon die boxen van Philippe Starck die ik vandaag toegezonden kreeg.
Qua design en ergonomie prachtig maar qua technologie niet te doen.
Kun je met alles koppelen. Voor de ouden van dagen nog met gewone kabels.
Voor de jongeren kun je ook je iPhone erop docken.
Of doe gewoon alles draadloos, met bluetooth, met een match op je wifi netwerk.
Gans je huis door muziek vanop je PC streamen naar je boxen
die je enkel ergens in een stopcontact moet stoppen.
Chique, al zeg ik het zelf. Tuurlijk ook door de vormgeving?
En ik ben heel wat gewoon ;-)

BSW

Ik denk dat er ook zoiets bestaat als de week van de bullshit (bullshitweek).

Allez, als ik zie wat ik deze week allemaal reeds gehoord en gezien heb.

Leonardo

Het edelste genot is de vreugde van het begrijpen.

LdV

Virtueel evenwicht

Hoe kleiner de problemen van de mens des te meer hij ze uitvergroot.

Noem het een soort zoeken naar een emotioneel empatische balans.

Looks familiar

Een gevecht dat je niet kan winnen...

Mooie dag vandaag

Wat zijn we verwend, ben ik verwend.
Deze morgen beetje laat op naar mijn normen.
Ouders gaan bezoeken in RVT, hoesje gaan kopen voor mijn nieuwe iPhone,
klein beetje gekookt, heel veel met de Fat Bob gereden, de typische geplande
doelloosheid en bijna niet meer geweten waar ik was, niet erg eigenlijk.
Terug via andere toevallig gekozen wegen en bij broer Jan even de wereld
stilgelegd. Naar huis via ik-weet-niet-waar en gezien dat de zon het gras redelijk
gedroogd had. De Honda gestart en in een uurtje mijn gras gemaaid, laatste keer
voor de winter. Douche en dan tafel dekken, rest menu klaarmaken en J en F
ontvangen voor een mooie avond met ernst en luim. Ideale mix onder vrienden.
Ik ben een verwend kind, zo'n mooie dag.
En er komen er nog, ik voel het, hoop het.
Ik weet het. Neem wat komt.
Voorbij is voorbij.

DD

Je hebt denkers en en je hebt doeners.

Elk zijn sterkte, elk zijn beperking.

Zijn

Wat niet is kan nog komen.
Wat is kan verdwijnen.

Dwang

We hebben momenteel een groot gebrek aan dwangbuizen om al die gestoorden die van Zwarte Piet een rassenkwestie maken af te voeren.

Niets

Wie steeds zoekt naar dingen die er niet zijn,

verliest gewoon en alleen maar veel tijd en energie.
Tenzij het zoeken zelf de oplossing van het probleem is.

;-)

Nog steeds

Nog steeds deze die mij het meest adrenaline injecteert.
Ook wel de gevaarlijkste als ik er dan weer eens thuis over nadenk.
Hij rijdt en stuurt zo fijn dat je de snelheid niet eens voelt.
Zalig.

Altijd

Onsterfelijkheid is niet tastbaar.

Vandaar dat niemand eeuwig in zijn lichaam kan blijven.

Eeuwigheid is enkel, maar niet alleen, het voortbestaan in de geest.

In de geest van anderen meerbepaald.

Inzicht

Een gebrek aan "en soi" maakt dat je eerder oordeelt dan begrijpt.

Niet dat begrip daarom eerder je oordeel moet beïnvloeden.

Elk zijn oor, elk zijn deel.

Neus

Je hebt snotneuzen in alle leeftijdsklassen.
Sommige mensen ontgroeien hun korte broek niet.

Scherven

Ik raap de scherven van de grond

en bouw weer op wat er ooit stond.

Het gaat om vallen en weer opstaan.

Voor Brigitte

Ik mis je nog altijd even veel.
Dit gaat nooit over.

Ja mijn oor...

Veilig

Op de vluchtmonitor zie ik dat het nu 5 am is in Brussels.
Nog een goeie 4h vliegen. We vliegen nu ergens onder Groenland.
Het ganse vliegtuig slaapt of is wat moe.
Behalve de automatische piloot dan ;-).

Cancun

14h30 en het regent in Cancun.
Langs de warmwaterkraan.

Verstandige jongen

Om 7h30 opgestaan en om 8h45 reeds in de Belgische ambassade hier in Havana.
Ik begin het reeds aardig gewoon te worden om hier rond te rijden.
Het valt nog mee in deze Caraïbische administratie., niet te lang wachten en vriendelijk onthaal.
Nog geen foto van Filip en Mathilde aan de muur. Albert en Paola houden hier nog steeds de wacht.
 De officiële portretten zullen niet klaar zijn vermoed ik.
Daarna E. afgezet aan het busstation van Habana Platse en als een grote alleen met mijn Geely door het spitsuur van Havana gereden. Valt best mee hoor. Alhoewel, de Skobbler-GPS op mijn iPad (met de kaarten van heeeeeel de wereld erop) is wel handig.
Via de eeuwig boeiende Malecon de kustweg naar Varadero genomen. Prachtige zichten op de kustlijn en naar Cubaanse normen een goeie weg zonder putten en bulten. Hier durf ik met de Night Rod rijden. 2uur later in Las Brisas, gelukkig enkel om te overnachten en morgenvroeg terug te vliegen.
Wel nog even op het verlaten witte strand gaan zitten en kijken naar de Carribean Blue.
Zoals in de films, onder een palmboom. B. Is hier ook, ik voel het.
De zee, waar ook ter wereld, is altijd een beetje thuiskomen om bij te praten.
Nog een Cuba Libre, wat eten en dan naar bed.
Verstandige jongen.

Ha, Vana..

Lekker lang geslapen hier in Occidental Miramar, in de “wijk” Miramar van Havana, midden de ambassades en dat zie je. Op iedere hoek politie of security. Hier vijzen ze geen wielen van je auto. Met de Geely naar “Old Havana”. Voor 3,5 Cuc (1,5 voor de parking en 2 om de wagen te wassen want vuil was hij wel) gans de dag bewaakt parkeren aan het Havana Club Museum vlakbij het centrum. Sigaren (2) gekocht voor Alexander wegens bewezen diensten. Onze vriend met zijn blauwe convertible uit mijn geboortejaar weer tegengekomen en hartelijk gelachen om de fun van de vorige keer..
Dan de rest van de dag lekker rondstruinen in de mooie stad die Havana is.
De tropische charme met een fel koloniaal patrimonium. Wat verwaarloosd dat wel.
En dan dat eeuwig mooie wagenpark uit de tijd van de Fonz.
 Chevy's uit 1955, Plymouth, Dodge, Buick, noem maar op.
Op iedere hoek, in ieder cafe de typische muziek er bovenop. Heerlijk.
Terug naar het hotel om wat op te frissen en tegen zevenen naar “El Templete”, het beste restaurant van Havana met een zicht op de haven en de Malecon.
E. en ik hebben iets te vieren, iets met 7.
Nu, alle redenen zijn goed om hier te komen eten en prijs/kwaliteit/sfeer mogen alle sterren-pipo's uit ons landje hier iets komen leren. Hier leef je, moet je niet gezegd worden wat je eet op een bedje van tralala. Heerlijke momenten.
Morgen Lazy Sunday.

Stil

Wat wij normaal vinden is voor anderen een klein wonder.
Gewoon door de plaats waar we geboren worden.
Maar we staan veel te weinig stil bij ons geluk.
Ons toevallig geluk.

Vroeg maar niet vroeg genoeg

Om 4h met broer Jan vertrokken naar Zaventem. Vandaag vlucht naar Varadero en dan met de huurwagen naar Cienfuegos. Op het vliegtuig zit ik naast een Engelse zangeres die in het zuiden van Mexico woont. In San Cristobal meerbepaald. Ze geeft er ook les omdat het zingen niet genoeg brood of tortilla's op de plank brengt.
Heel interessante gesprekken over wat mensen beweegt, culturen, filosofie, muziek, leven en sterven en hoe daarmee omgaan. Echt boeiend. Ik weet eerst niet eens haar naam maar dit hoeft ook niet. Onze geest klikt even. 2 passanten die ideeën met elkaar delen. Terwijl mijn reisgezel een dutje doet luister ik naar de Stabat Mater van Pergolesi. Met mijn draadloze Parrot Zik van Philippe Starck. Op de bijhorende app “Concerthall” gekozen. De active noise cancelling zorgt ervoor dat ik met mijn ogen dicht ook denk dat ik in een concerthall zit en de vliegtuiggeluiden weggefilterd worden.
Technologie hoeft niet altijd een reukje te hebben. Wat ben ik een verwend kind.
Maar soms denk ik dat dat ook even mag. Zoals nu op weg naar E.
Een uur te vroeg geland op Varadero maar dat geeft niet.
Hoe sneller je in het Cuba-voor-toeristen bent hoe sneller je er ook kan vertrekken.
Ik neem afscheid van Lucy en we wensen elkaar veel geluk.
Zij mag best mijn vriendje worden op FB.
Only trees never meet.
Eenmaal uit het vliegtuig valt de evenaar loodzwaar bovenop mij. 32 graden en extreem vochtig.
Zelfs in de regen lopen is hier plezant.
Voor de eerste keer met een Geely naar Cienfiegos. Niet slecht als auto als je 20 jaar terugdenkt.
Nu, snel rijden is hier toch geen optie.
Ik ben blij terug te zijn. Ook het weerzien met CC, Louisa en Marko is fijn.
 Ik voel me welkom. Zoals de vorige keren. Ik hou van de cultuurshock.
Dat doet een verwend kind als ik enkel goed.
Na 230 km een frisse Crystal en dan een Cuba Libre.
Ik ben bijna 24 uur op maar nog lang niet gaan slapen.
Morgen zijn de 6 uur tijdsverschil enkel luxe.
Heerlijk. Hier schrijft een gelukkig mens.
Neem het leven zoals het komt.
Als je dat kan. Nog kan.

Gisteren en vandaag

Mooie dag gisteren. Van alles en nog wat wat moest gedaan worden,
administratie, was, beetje tuin, beetje opruimen.
Daarna van alles en nog wat wat niet moet gedaan worden.
Stuk speelgoed voor grote jongens gekocht en mee gespeeld
(een draadloze wifi-lens op mijn iPad, prachtig), met de Night Rod
naar Veurne, naar De Zwaan, en daar cadeautje voor E. gekocht.
Dan door naar mijn bankje aan de zee om wat bij B. te zijn en eens te zwaaien.
Tot slot in Delhaize in Diksmuide wat inkopen doen, Michael tegengekomen en
daarna samen in de GE wat bijpraten, bijzeveren en Italiaanse wijn
geproefd zonder kurkrecht te moeten betalen. Het plezier was voldoende.
Net extra thuiszorg draadloos vanop een Grieks terrasje gekregen.
Goed zo, goed bezig.

Hondje Bill

Hondje Bill toen hij nog klein was, nu iets meer dan 5 jaar geleden.

Zo schattig, zo lief. Een pup van enkele weken oud. De pup van Donald Duck.

Vandaag heeft Donald Duck hem een spuitje moeten laten geven. 

Bill was ondertussen een grote Bill maar ziekjes in zijn hoofd. 

Het ene moment zo lief, het andere moment zo gevaarlijk.

Dag Bill, je was voor mij altijd een lieve hond.

Je blijft hondje Bill in mijn gedachten.

Mooie dag

Vanmorgen bij dag en nevel een uurtje gaan sporten.
Deugddoend relaxbad achteraf en dan met mijn persoonlijke lijfartse iets gaan eten waar de tijd stilstaat. Lekker scheuren met de Night Rod langs Vlaamse wegen. Heuvelland, Veurne, de zee, de polders, de IJzervlakte. Thuiskomen bij Jeanne (die me een kieken vindt als ik op het eerste zicht onmogelijke verhalen vertel, een complement trouwens), vrienden begroeten en de wereld even verleggen. Niet dat hij niet goed lag. Maar toch.
Een van die dagen om in te kaderen.
Het leven is maar wat je er van maakt.

Komen en gaan, gaan en komen

Deze morgen de begrafenis van de moeder van goeie vrienden F en B,
deze namiddag de babyborrel van Vic, nieuw mensje op deze wereld.
Het gaat altijd zo op de wereld.
Voortdurend komen er mensen toe en voortdurend zijn er mensen die ons verlaten.
Enkel als het in je eigen omgeving gebeurt ben je je er bewust van.
Hoe lang zal dit zo verder gaan? Eeuwig of eindig in de tijd?
Wat is eeuwig trouwens? Met ons tijdsbesef is dit niet te vatten.
Net zoals we niet kunnen vatten dat 2 rechten elkaar snijden op oneindig.
Maar misschien is oneindig helemaal niet zo ver.
We zien het alleen niet.

La vie, ma vie.

Het leven is kiezen,
En in tegenstelling tot wat veelal gezegd wordt
is kiezen niet verliezen, enkel winnen.
Niet kiezen is eeuwig verliezen.
Kunnen kiezen is willen winnen.
Winnen op de twijfel, de onzekerheid, de onbeslistheid.
Weten dat "alles" niet mogelijk is en voluit gaan voor de beste optie.
Wat men er ook van zegt, er ook van denkt.

Como un Nino

Ahora que la inquietud y confusión
Han robado espacio a nuestra ilusión 
Quiero más que nunca mantener la ingenuidad 
Y una esperanza dentro en mí
Para como entonces no dejar de preguntar siempre por que

S.T.

Beam me up Scotty.

There's no sign of intelligent life down here.

1 en 10

Wat is één leven in de geschiedenis van de wereld? Niets eigenlijk.
Wat is tien jaar in één leven? Helemaal niets eigenlijk.
Behalve als het je eigen leven is.
Als ik bedenk wat er de voorbije tien jaar aan mij voorbijgekomen is van vreugde en verdriet, zorgen en opluchting, pijn en gelukzaligheid, vragen en antwoorden, verliezen en winnen, spreken en zwijgen, geven en krijgen, twijfels en bevestigingen, duisternis en licht, warmte en kilheid, regen en zon, woede en berusting, liefde en onverschilligheid, bewust en intuitief handelen, ongenoegen en tevredenheid, machteloosheid en daadkracht, beperkingen en talenten en ga zo maar door, dan weet ik dat ik geleefd heb.
Op mijn manier maar steeds in harmonie met mijn geest en gevoel.
Niet meer, maar ook niet min.

10 jaar Blog

Vandaag reeds 10 jaar dat deze blog bestaat.

Night

Vandaag weer op pad met de Night Rod Special.
Dat rijdt toch wel goed hoor.
Een plezier.

Marcel

Gedeeld geven

Geven is eenrichting.
Delen is bilateraal, elk schenkt iets.
Zij het niet tastbaar.

Pecker

Niet alle spechten heten Woody.

Steeds opnieuw

Het is heel eenvoudig samen te vatten.
Zoals Arne zo kernachtig zingt, het gaat om vallen en weer opstaan.
En vooral : eruit leren om wijzer te worden.

Mooi liedje

Richting

Het verschil tussen geven en delen is niet enkel het voorvoegsel van de richting.
Geven is eenrichting, van rijk naar arm, van beter bedeeld naar minder bedeeld.
Delen is tweerichting, communicerende vaten als het ware, gelijkheid nastreven.
Het verschil tussen jezelf een beetje sussen omdat je op een betere plek
terecht kwam in de lotto van het leven en tenvolle genieten en echt blij zijn omdat
je beseft dat je geluk had maar dat je dit kan ombuigen naar iemand die dat niet had
maar het evenveel verdient, meer zelfs soms. Terwijl je het niet eens voelt.
Niet onmiddellijk antwoorden, eerst even nadenken :-)  .
Zoals altijd.

Users

Enkel informatici en drugsdealers spreken over gebruikers.

Al de rest heeft het over klanten.

In a manner of speaking...

In a manner of speaking I just want to say

That I could never forget the way
You told me everything
By saying nothing
How love in silence becomes reprimand
But the way that I feel about you
Is beyond words
But tell me nothing
Ooh give me the words, give me the words
That tell me everything
In this life that we live we only make do
And the way that we feel
Might have to be sacrificed
That just like you, I should find a way
To tell you everything
By saying nothing
But tell me nothing
Ooh give me the words, give me the words
That tell me everything
But tell me nothing
Ooh give me the words, give me the words
That tell me everything

In a manner of speaking I don't understand

Oh give me the words, give me the words

In a manner of speaking, semantics won't do

So in a manner of speaking, I just want to say

Oh give me the words, give me the words

Oh give me the words, give me the words

Gracht

Als overtuigen niet werkt dan is de enige oplossing om mensen tot inzicht te brengen
hen toelaten om zichzelf de gracht in te rijden.
Soms help ik door wat extra wegwijzertjes te plaatsen richting gracht.
In het algemeen belang.

;-)

Ja ze is er.
Tenvolle.

Totaal

Vreemd hoe mensen "totaal niet gehinderd door enige kennis terzake" de boel in de soep kunnen doen draaien. Het is een vorm van burgerplicht om dat soort mislukte padvinders tegen te houden.
Al is het maar om hen tegen zichzelf te beschermen.
We blijven compassie hebben.