Happy Birthday Philip

Je moet jezelf ook eens iets cadeau doen.

Terugvlucht

Het moet ergens boven de Bermuda driehoek geweest zijn...

57, waarom nou jij?

Even samen op je verjaardag.

Platteland

Vandaag met E., Hansen en Louisa naar het platteland in Parque Alto, vlakbij Cienfuegos. Naar haar plattelandsmama waar ze als kind veel vakanties doorbracht.
Een les in relativeren, een les in nederigheid.
Hoe je met minder dan het nodige kunt overleven. Ook lessen in gastvrijheid, lessen in delen van het weinige dat je hebt. Ik kom steeds terug met een dubbel gevoel van dat andere, vreemde Cuba.
Nu, ook gerustgesteld. Het leven proberen in processen te gieten is uiteindelijk maar bezigheidstherapie. Wat je zelf ervaart en ondergaat blijft gegarandeerd hangen. Wat halfzachte goeroes en hun adepten je proberen te slijten kost enkel geld. Neem nu de "flow" bijvoorbeeld. Dit soort bullshit helpt je nergens ter wereld. Behalve bij de Hare Krishnas misschien.
Maar die zingen tenminste.

Banden

Ik heb iets met banden in Cuba. Word ik ze niet gepikt in Santa Clara, dan rij ik ze plat tussen Trinidad en Cienfuegos. Dat is dan weer het voordeel om van de typische autostoppers mee te nemen. Vooral als een daarvan toevallig in een garage blijkt te werken.
Geen enkel probleem om een reservewiel te monteren en daarna binnen het half uur een gestopte band voor een vriendenprijsje. Niets is toeval.

Corfu

En ik die dacht ooit nog op Corfu te kunnen wonen omdat het naast dat gastvrije Griekse ook nog dat zweempje van de vele Italiaanse bezettingen had. Niet in het minst door zijn hoofdstad Corfu stad zelf. Met zijn gaanderijen en koffieterrasjes. Ik zit nu tussen ergens halfweg boven de oceaan tussen Europa en de Caraïben met mijn uurwerk reeds op Cubaanse tijd omdat ik dan wat dichter bij E. ben. E. die nu richting busstation gaat om de bus naar Matanzas te nemen om me op de luchthaven op te wachten.
Nee, het leven is niet voorspelbaar. Nu denk ik dat Havana ook best leuk moet zijn om te wonen.
Of Cienfuegos die mooie open stad gesticht door de Fransen. Aan de baai en zo bij de zee.
Misschien is de zee wel de constante voor mij.
Ik weet het begot niet. Enkel dat ik me er goed bij voel.

Triggertrap

Nu, op 23°11'20" Noord en 81°10'51" West, kijk ik op een eenzaam en verlaten strand samen
met E. naar het einde van de zonsondergang over de intens blauwe Caraïbische oceaan.
Alle schakeringen van rood gemengd met nog meer schakering van blauw.
Een verwarrend maar daardoor zo intens moment.
Het is nu exact 19h55 en dat was triggertrap ook voorspeld had. De fenomenale fotografie-app op de iPad waarmee we nu met 2 koptelefoons naar Bach's pianoconcerten 3,5,6 en 7 aan het luisteren zijn.
Technology mag best ten dienste van romantiek staan en romantiek hoeft niet per definitie volledig van technologie gespeend te zijn.
Gelukkig maar, anders zat hier naast ons ook Murray Perahia met zijn vleugel, het voltallig orkest van The Academy of Saint Martins in the Field en een legertje astronomen.
Dat zou pas de schoonheid van het moment in de weg gestaan hebben.

Ook

Alles gaat voorbij.
Ook de tijd.

Delen

Geluk en innerlijke vrede heeft alles te maken met delen.
Vanuit de "wij- "en "ons-reflex".
Delen vanuit de ik-reflex brengt je nergens.
Nergens waar het goed is om te leven.

1 mei

Wat moet je onthouden van 1 mei.
Dat het de sossenversie is van het tjevenfeest Rerum Novarum?
Neen, helemaal niet. Je moet enkel onthouden dat het de verjaardag is van de eerste uitgifte van "De Heestige Hazette". Al de rest is niet belangrijk.
Behalve misschien dat het ook de start is van het seizoen voor Bar Amorse.

Nexclusief

Als het erop aan komt doen we allemaal hetzelfde.
Hoe exclusief we ook denken te zijn.

Wanhoop

Wanhoop nooit.
Misschien bestaat het paradijs wel.

Prachtige lucht nu...

A part bien sur Madame Tatcher

Kwalijk

Ik neem het de wereld kwalijk dat jij moest sterven.
Maar de wereld trekt zich daar niets van aan.
Trek mezelf ook minder en minder van de wereld aan.
Ik vertrouw de wereld niet meer als hij lacht.

From over here I miss the joke.

Zelf

Gek zijn is niet erg zolang je het zelf nog weet.

On Fire

Happy

Een van mijn mooiste foto's.

Omdat iedereen gelukkig is.
Ook de fotograaf.

Kerst

Ik heb zonet een CD met beroemde klassieke kerstconcerten opgezet.
Past niet bij de lente maar wel bij mijn zwaar geïnfecteerde ogen waardoor ik momenteel enkel wat sneeuw zie tussen de sessies oogdruppels door.

Loos

Er is iets loos,
als machteloos
neigt naar moedeloos.

Bericht aan mijn goeie vriend Marc, daaronder in die mielies.

Ik heb vannacht (in mijn dromen, maar in uw afwezigheid) samen met u een nieuw gezelschapsspel ontwikkeld. Maar ik vrees dat het niet veel sukses zal hebben. Wij hadden een kruiswoordraadsel serieus vergroot (kotjes van ongeveer 10cm/10cm) en we hadden daar wanden rond gezet. Een variante op de letterbakken die vroeger in iedere living hingen, gevuld met miniaturen. Iedereen in de zaal had een A4-versie van het groot model om dan in te vullen. Ons groot 3D-exemplaar was voorzien van handvaten zodat we het de zaal konden binnendragen.
Een beetje zoals dat schilderij van Breughel : ge ziet het voor u, ik weet het.

Waar normaal de zwarte vlakjes waren hadden we de hokjes opgevuld met zand. Al de andere bakjes hadden we gevuld met van alle soorten vleeswaren en kaas. Merguezen, Chipolata's (in een rondje op een spies) kaasblokjes, salami, chips, nootjes, enz... Weliswaar maar 1 soort per kotje.
Onder de spelers in de zaal ontstond er grote ruzie omtrent het invullen van de kruiswoordraadsel.
De ene wilden per hokje de naam van het product invullen, de anderen enkel de eerste letter van het product maar zelfs daar was discussie over want specifiek over de Chipolata was er iemand die zei dat het daar niet de C was maar de E omdat hij dat interpreteerde als "Een chipolataworstje".
Bon als conclusie wil ik enkel zeggen dat we het beter niet commercialiseren. Zelfs al was ons "gat in de markt" dat initieel voorzien was dat na het invullen van de puzzle de ingrediënten van het voorbeeld mochten opgegeten worden. Ik vrees eerder dat het publiek de "marsandieze" zal gebruiken om naar elkaars kop te gooien in het gevecht.Ik hou je op de hoogte.

Free as a bird

No love without freedom.
No freedom without love.

Tijd

Als je niet zoekt kom je plots tegen wat je diep in je hart wilde ontmoeten.
Zonder dat je het beseft, zonder dat je dacht het niet te missen.
Wordt wakker, sta op. Het is tijd om te gaan.
Naar waar het lot ons brengt.

Magisch realisme in Ardooie

Het was een oude man in een Mercedes.

Bij Mercedes denk ik meestal aan beenhouwers, landbouwers of zelfstandigen met veel zwart geld.

Maar goed, het was een oude man met bruine tanden en een bruine rand rond zijn mond.

Was het van zelfgedraaide sigaretten met extra veel teer of gewoon van pruimtabak, 

de Heer was het wijs. Als hij dat al was natuurlijk.

Ik kwam uit een oprit naar het erf van een boerderij gereden (waar op de rolluiken "Dirk is niet thuis" ge-airbrushed was) en moest dus stoppen voor de man.

Hij deed me teken om naar zijn wagen te komen en draaide zijn raampje open.

Behulpzaam, en vooral nieuwsgierig, als ik ben stapte ik van mijn Night Rod Special en liet de door Porsche ontwikkelde V-twin nerveus in vrijloop draaien (geef toe, klinkt stukken avontuurlijker dan "stapte ik van de BMW GS met motorblok-uit-de-tijd-van-Adolf-H. die tokkelde als een naaimachine").

"Kan ik u van dienst zijn?" vroeg ik.

"Is dit de weg naar Torhout?" vroeg hij me licht sputterend wegens 2 ontbrekende voortanden.

"Nee", zei ik hem. "Daarvoor keer je beter terug naar de autostrade, neem je richting Brugge en aan de afrit Torhout sla je af".

"Ik rij nooit op autostrade's" zei hij.

"Zou ik langs hier ook in Torhout komen?" vroeg hij me.

Het was wel compleet de verkeerde weg maar alles is mogelijk natuurlijk.

Ik moest denken aan het feit dat ook alle wegen naar Rome leiden.

De Night Rod Special stond ondertussen nerveus te grommen,

gretig om me mee te nemen op de weg naar nergens.

"Tja, ik denk wel dat je langs hier ook in Torhout komt, maar die weg kan ik je niet uitleggen" zei ik hem naar waarheid.

"Moest ik doorrijden tot aan de platse, zouden ze het daar dan weten?" polste hij.

"Ongetwijfeld" zei ik vanuit de wijsheid dat niets onmogelijk is.

"Hartelijk dank" zei de oude man opgelucht en welgemeend waarop hij met enkele zwarte roetwolken uit zijn uitlaat en mijn zicht verdween.

Dirk was ondertussen nog steeds niet thuis waardoor ik mijn weg naar nergens verder zette.

Il principe

Wie voor de prinsen werkt
moet geen dank verwachten.

(Niccolo Machiavelli 1469-1527)

Puur

Zo mooi rijden door de velden tussen Diksmuide en de Franse grens.
Niemand te zien, felle zon over de ochtendlijke vrieskou.
Hier en daar een kerkje met wat huizen errond,
een boerderij midden de akkers en weiden.
Vlak, zo vlak en toch een mooie skyline.
Zo'n puur moment.

Meten is weten

Erg

Je kunt je niet ergeren aan iemand die je niet interesseert.
Al vind je het erg om dat aan jezelf toe te geven.
Negeren is moeilijker dan ergeren.
Menselijke nieuwsgierigheid naar fouten?
Heerlijk om over na te denken.

Next Generation Scada Europe 2013

De cirkel

Einde en begin raken elkaar.
Zoals vreugde en verdriet.
Verdriet en vreugde.

Eternity

Kon dit moment maar eeuwig duren.
Maar alles duurt maar een moment,
in de eeuwigheid van het leven.

Happy B. C. E.

Happy Birthday Crocotera.
;-)

Enthousiasme

Zelfs

Zelfs op deze sombere morgen schijnt de zon.
Ze slaapt bij mij.
Shhhhhhhhh.

Nene

Spring

De lente is begonnen.
Ik zou hier zoveel kunnen schrijven
maar eigenlijk is het niet nodig.
Ik weet het, ik voel het.
Dat is voldoende.

Raad 2

Ik heb van niemand nog raad nodig om te leven.
Pretentie? Nee, ervaringsdeskundige na al die jaren hier.
Ondertussen heb ik zelf wel ondervonden wat het leven is.
Wat het kan doen met een mens, hoe je kunt overleven.
Overleven zonder al te veel schade, littekens dat wel.
Heb ik voor mezelf uitgemaakt wat belangrijk is.
Welke vlag ik nog wil volgen en welke niet.
Wie de pot op kan, maar vooral wie niet ;-) .
Iedereen kan die keuze maken. Kiezen is niet verliezen.
Kiezen is doorgaan aan de splitsing,
niet ter plaatse blijven trappelen.
Vamos.

Raad

Een natie, bedrijf gaat initieel niet ten onder door zijn leiders,
maar door de slechte raadgevers van de top.
Als je het zo bekijkt dan toch eigenlijk door de leiders,
omdat ze geen verstand hebben van goede raad.

Buvons un verre, allons pêcher...

Buvons un verre, allons pêcher, pas une guerre ne pourra durer,
lorsque la bière et l'amitié, et la musique nous ferons chanter...

Tijd

De lente heeft nog wat gewacht.
Omdat ze wist wanneer ze moest beginnen.

A good day

"It's a good day to die" zei de medicijnman.
Hij wist dan ook wanneer alles gezegd was.
Er niets meer hoefde uitgelegd te worden.
Wanneer een ander leven kon beginnen.

Puur

Niet gemakkelijk

"Je hebt ook nooit een gemakkelijk leven gewild" zei ze me en dat mocht ze want als mijn beste vriendin kende ze me door en door.
"Nu herken ik je weer, je begint weer te leven, je zoekt weer de moeilijke kanten op want anders is er geen uitdaging aan voor jou"
Ze had gelijk, zij mocht me dat zeggen.

"Ga je dan niets missen?" vroeg ze me tenslotte.

"Jou ga ik missen" zei ik naar waarheid.

GeZant

Gemakkelijk is nooit plezant.

Time to get up

Een belangrijke dag.
Hier en elders.

Engels

Als een bedrijf jobs en diensten in het engels begint te vertalen gaat de kwaliteit erop achteruit.
Kijk maar even rond en maak je eigen bedenkingen. Een personeelsdienst werkt dubbel zo goed als een afdeling human ressources, verkoop maakt veel meer winst dan sales, een key account manager vaagt er veel meer zijn kloten (m/v) aan dan een contacpersoon en ik kan zo nog een tijdje doorgaan.
De reden is heel simpel, de meesten verstaan de vertaling niet en weten daardoor niet meer waarmee ze bezig zijn. Als ze dan ook nog eens te pas en te onpas trendy engelse termen beginnen te gebruiken ben je ver van je huis. Nee, ga je eigenlijk beter naar huis. Er wordt toch niet meer gewerkt.
Ik vraag me af wat de engelse term is voor muggenzifter. Die moeten we dringend invoeren.
Dan zal de essentie van het muggenziften wat vervagen.

Verzuren

Als je spieren te lang of te zwaar belast ga je in wat ze noemen "verzuring".
Resultaat daarvan is dat je verkrampt, spierpijn hebt, je kracht verliest.

Als je te lang willens nillens een imago wilt ophouden dat eigenlijk het jouwe niet is krijg je ongeveer hetzelfde fenomeen. Het uit zich meestal in een verzuurd gedrag.
Als iedereen je begint te mijden ligt het waarschijnlijk voor een groot stuk aan jezelf.
Probleem is dat niemand het je zegt en dat je het zelf niet weet.

El Nicho

Bemerk de waterval.

Voorbeschiktheid

Mijn vader was geen timmerman.
Waarschijnlijk daarom dat ik niet kan zagen
en ook niets heb met mensen die dat goed kunnen.
Allez, denk ik ;-)

Let's sing our own song...

Postzegel

Je hebt postzegels in iedere prijsklasse en voor ieder doel.
Vandaag kocht ik een postzegel van 104,40 Euro.
Voor een omslag met 250 gram A4-tjes per expresskoerier.
Veel en niet veel maar best de prijs waard als je wil
dat de zending snel en zeker zijn bestemming bereikt.
Kwestie van prioriteiten.
Prioriteiten in je leven.

Haast verliezen

De kunst is om je niet te haasten maar toch geen tijd te verliezen.
Als de tijd rijp is moet je er gewoon voor gaan.
Op een snelheid net onder "haastig haastig".
Vastberaden en zeker van jezelf.

Beter

Ik word er steeds beter in.
In het stellen van mijn prioriteiten.
Noem het de leeftijd, de ervaring, het inzicht.
Nee, het is gewoon wie ik ben, steeds geweest ben.
Heb nooit blind een vlag gevolgd.
Ik heb ze steeds zelf gemaakt.
Blijft het langst duren.

Valentine

Aftreden

De paus treedt af.
De enige stiel waar men tot een stuk in de dementie mag blijven functioneren.
Of hoe moeten we zijn debiele en wereldvreemde uitspraken anders verklaren?
Tenzij dat allemaal dogma's zijn : geloven zonder te begrijpen.

Witte bloemen

Ik lig al een paar nachten wakker van wat me nu overkomt. Hoe ik het moet plaatsen.
Kan ik alles achter me laten en duizenden kilometer van hier een ander, een nieuw leven beginnen?
Wat moet ik ervan denken, wat zou jij ervan denken want voor mij ben je er nog steeds.
Zelfs al vertrok je iets meer dan 2 jaar geleden uit dit aardse.
Een paar weken geleden vertelden mijn goeie vrienden H. en C. dat je hen kort voor je dood gezegd had dat je hoopte dat ik altijd dezelfde ging blijven, dat ik niet ging veranderen na je dood.
Dat je hoopte dat ik die jongen met de grote fantasie, de vreemde dromen en de gekke verhalen bleef. Iets wat ze me tot dan toe nog nooit verteld hadden. Ik was er heel ontroerd door, dat je zelfs op die moeilijke momenten nog met mijn welzijn begaan was.
Vanmorgen zag ik plots op het einde van onze tuin een prachtige bos witte bloemen in bloei.
In het putje van de winter. Was het een teken van jou? Of van de natuur waar je nu één mee bent?
Een goedkeurende glimlach omdat je zag dat mijn fantasie, mijn dromen en mijn verhalen er nog steeds zijn?
Ik weet het niet. Straks rij ik naar ons plekje aan de zee. Om te praten, om je raad te vragen.
Om te vragen als dat jou bloemen zijn.
Ik denk het wel.

Long time no see...

Zelfgemaakt

Het probleem van veel zelfverklaarde "Selfmade men" is dat ze eigenlijk beter door iemand anders gemaakt geweest waren.

Klein en toch groots

Wat is de wereld klein.
Gisteravond nog in Havana, deze middag in Parijs, vanavond redactievergadering in Roeselare.
De laatste 3 weken zonder heimwee ver van huis geweest, niets gemist.
Niets gemist want wat echt belangrijk was had ik mee in hart en ziel.
Iedere dag een andere weg, een andere stad, een ander verhaal.
In goed, heel goed gezelschap. Leven van dag tot dag.
Lang geleden dat ik de wereld zo mooi vond.
Zelfs zonder Ducati of Harley ;-).
Ik haal die schade wel in.
Als dat moet natuurlijk.
Ik heb iets om van te dromen...

Plaza de armas

Twee jaar

Twee jaar nu reeds dat we samen met jou naar de zee gingen.
Om je aan de zee terug te geven. Aan moeder aarde.
Droef, maar blij dat we je lach hadden mogen zien.
Voor altijd in ons hart.
Klik hier voor de blog van Brigitte

Stromend warm water

De zee

Met het wijzigen van de seizoenen, het opwarmen van de aarde en zo.
Zou de zee nu overlopen of uitdrogen?
Ik bedoel, als al het ijs gesmolten is moet door de warmte de zee toch beginnen uit te drogen.
Of zie ik iets over het hoofd?

Bécaud

La place rouge était blanche...

Butler

Normaal moest ik nu butler spelen.
Voor een bont gezelschap dat "Menere V. uitgenodigd heeft nu.
Wel "no dogs allowed".
Alhoewel...

Adaptief vermogen

Een mens moet zich aanpassen aan de omgeving.

Paradox

Ik herinnerde me deze nacht het verhaal van de paradox van Clovis.
Alleen weet ik niet meer goed welke paradox dat was.
Vooral dat Clovis niet de Clovis is waar jullie nu aan denken.
Misschien is het typisch voor iemand die Clovis noemt.
Of ernaar genoemd wordt.

Hot in the city

Veel

Veel kiekens in deze wereld.
Meer dan kalveren denk ik.

Dubbel koud maar mooi

Er was eens

Alle mooie verhalen beginnen met "Er was eens...".
En eigenlijk is dat het mooiste van het verhaal, hoe mooi het verhaal ook zal zijn.
"Er was eens" maakt je al blij omdat je weet dat er een mooi verhaal zal beginnen.
"Weet je, er was eens..."
Zie je, het werkt.

Le gardien du sommeil de ses nuits...

Dagboek

Zou ik een dagboek bijhouden?
Misschien verandert het wel mijn leven.
Of misschien kom ik wel niet terug.
Kom ik nooit meer, nooit meer terug.
Ik heb eigenlijk toch niets te verliezen.
Wel een paar goeie vrienden.
Twee of drie, vier vijf misschien.
Echt goeie. Hele goeie.
Dat wel...

Hoed

De oude is versleten en de nieuwe is kapot.

Nog steeds...

Eros Ramazzotti-Un angelo disteso al sole(Video... door  Marko_Lupini

Voor 1 muntstukje...

2013

Beste wensen aan ieder medemens van goede wil.
Voor de anderen veel jeuk en een kort armpje

Sylvester

Op deze laatste dag van het jaar ben ik nog even met de NightRod op dool geweest.
Zoals ik het noem : mijn geplande doelloosheid, overal en nergens naar toe.
Aan niets denken behalve aan de wind waar je doorheen klieft.
Very Zen al denkt niet iedereen dat.

2012-12-29 15:48

Ik kom eventjes met je praten.

Winter

De winter is gestart en we zijn de donkerste dagen reeds voorbij.
Iedere dag komt er ietsje bij, we zijn op weg naar de lente. Maar goed ook.
Duisternis buiten brengt veelal ook wat extra duisternis in onze geest en ons hart.
Ook daar hebben we licht nodig. Gewoon licht of licht in de verte.
Iets om naar toe te stappen in het tijdelijke duister dat ons omringt.
Soms heb je tijd nodig.
Nu pas begin ik te geloven dat het leven een leven is van mensen die komen en mensen die gaan.
Dat we maar onze tijd hebben. Dat niets voor eeuwig is en dat de tijd voor de ene wat korter is dan de tijd voor de andere. Dat je van alles het beste moet maken en van alles het beste moet onthouden.
Niet dat dit besef je plots gelukkiger maakt.
Het is een stap in de verwerking van verlies, niet de gemakkelijkste weliswaar.
Maar een noodzakelijke. Of je nu wil of niet. De natuur blijft baas.
Wat je ook mocht denken in vermetel vertrouwen.
Je kan wensen maar de natuur en het lot beslissen.
Wens elkaar niet teveel toe. alles gebeurt.
Van het werkwoord gebeuren.
Ik gebeur, jij gebeurt,...

Reizen

De mooiste reizen maak je in je hoofd.

Analfabeet

Analfabetisme zal nooit uitgeroeid zijn want het heeft al lang
niets meer te maken met niet kunnen lezen of schrijven.

Wensen

Beter geen wensen dan wensen uit gewoonte.
Of wensen omdat het zo hoort.

Eerst dageraad van de tweede Mayakalender

Wat spijtig, wat zonde.

Wat spijtig dat we nu niet samen de avond konden zien overgaan in nacht.
Ik had kaarsjes op de vensterbank gezet, om een mooi flikkerend contrast
te hebben met het licht dat aan de horizon langzaam naar morgen vertrok.
Zoals we zoveel samen stil de komende nacht over de velden voelden komen.
Gewoon blij waren dat we daar mochten van genieten.
Ik mis je.

Snel even

Twaalf graden en de wegen bijna droog.
Snel even met de FortyEight gaan dromen.
Van wat, zie ik wel onderweg.

Als

If it is to be,
it is up to me.

Wijsheid in tien woorden

Bijna nog serener dan "het origineel".
Echt iets om daarop het verhaal te vertellen van de goede koning die na zijn dood alle wijsheid van de wereld wilde nalaten aan zijn onderdanen. Alle wijsheid van de wereld in 10 woorden van 2 letters.
Ik ken ze alle 10, die woorden.
Heb ze vandaag geleerd.
Wist het eigenlijk al.

"Er was eens een goede koning..."

Barometer

Pretentie is de barometer voor de graad van dwaasheid.

Mooi

Mooi uitzicht over de velden nu.
Net Kerstmis zonder sneeuw.

Fijn

't was weer fijn toeven bij M. en C. vanavond.
Zoals steeds had M. heerlijk gekookt,
was C. de perfecte gastvrouw en Gwenno de braafste ;-).
Ook C. en C. leren kennen, medegasten vanavond.
Heel fijn gezelschap...

Wakker

- "Waar lig jij wakker van?" vroeg ze me.
- "Enkel nog van zeer existentiële vragen" sprak ik naar waarheid.
- "Wat bedoel je? Ik ken je maar dit klinkt nogal somber" zei ze enigszins verbaasd.
- "De zin van het leven, wat er hierna komt of niet komt, waarom ik hier ben, wat de waarde van mijn leven is, wie het wat kan schelen dat ik hier ben of niet. Zeker niet wat ik morgen moet doen of wie ik belangrijk moet vinden. Dat gaat wel helemaal aan mij voorbij."
- "Lig je dan nooit wakker van eerder aardse problemen?"
- "Ja hoor, als het wel verstandig is om een Rick's dragster te kopen. Maar ik weet dat het verstand meestal het hart voor de voeten loopt. En dat is het enige wat het leven de moeite maakt. Het hart."

Illusie

Als individu vertaal je alles wat je ziet, hoort, smaakt, voelt en ruikt naar je eigen referentiekader.
Je zintuigen hebben een eigen archief waar ze een vertaling zoeken van wat jij ervaart.
Wat we zelf denken is best niet wat anderen denken bij een zelfde prikkel. Er zijn ook situaties waar je vanuit het onderbewuste ongemerk maar onbewust bewust verkeerde vertalingen krijgt.
Deze week zat ik foto's te bekijken van de laatste weken van Brigitte hier.
Voor het eerst zag ik beelden van een zwaar zieke waar je zo het levenseind kon van aflezen.
Compleet verschillend van mijn perceptie indertijd.
Twee jaar terug zag ik dit zelf niet, iedereen rond mij wel begrijp ik nu achteraf.
Ik zag Brigitte nog steeds als een gezond persoon, ondanks het feit dat ik wist dat ze stervende was.
Maar mijn hart wilde dat niet geloven. Uiteindelijk is dit ook een soort bescherming van je geest tegen jezelf denk ik nu. Bescherming tegen radeloosheid ongetwijfeld.

Enquete

Zojuist een enquete gelanceerd om bij geheime stemming onze nieuwe voorzitter te bevestigen in zijn functie. Meteen mijn eerste stappen op het blogpad...

Brigitte

Reeds 2 jaar geleden, dag op dag, uur op uur.
Maar nog steeds hier. Met haar glimlach.
Met haar optimisme door alles heen.
Blijvend zonnetje in ons leven.
Ik mis je nog altijd evenveel.

http://denken-aan-brigitte.blogspot.be/

Bloempje voor jou.

Ik weet het, vanavond bij hoog tij op zee,

Neem je dat roosje van mij met je mee...

Opties

Niet kiezen is nooit een optie.
Het klinkt net zo stoer als  "Ik heb beslist om niet te beslissen".
Net dezelfde bullshit.
Kiezen is nooit verliezen.
Het is jezelf rust schenken. Durven, je niet wegsteken.
Wat ook de consequenties zijn.
Maar je durft ze tenminste onder ogen zien.
Loopt er niet van weg...

Antwerpen

't was best fijn in Antwerpen gisteren en vandaag.
Al lang geleden dat ik nog tot 2h 's morgens van kroeg naar kroeg getrokken was.
Met een sublieme gids en een stel vrienden voor een avond.
Maar deze morgen om half negen weer ernstig vergaderen.
Een beetje lastig maar te doen.
Een kermis is een geseling waard.