Nogmaals klikken en hij/zij stopt.
Je eigen fanfare...
http://www.audepicault.com/
22.6.12
Fanfare
Klik op een muzikant en hij/zij begint te spelen.
Nogmaals klikken en hij/zij stopt.
Je eigen fanfare...
http://www.audepicault.com/
Nogmaals klikken en hij/zij stopt.
Je eigen fanfare...
http://www.audepicault.com/
21.6.12
20.6.12
Keuze
Gisteravond ben ik met de 48 op pad geweest. Heerlijk machien. Retro met pakken koppel.
Deze middag halve dag verlof genomen en met de Ducati langs veel omwegen heen en ook terug naar de zee gereden. Zo'n rusteloos machien, echt nerveus rijden op z'n Italiaans. Toeren maken.
Mij op mijn vertrouwde bank met zicht op zee gezet en wat gemijmerd en gepraat.
Met Brigitte en mezelf. Mooi intens moment.
Ik denk dat ik zaterdag met de Night Rod zal gaan. Ook zo'n fijn machien.
Het zal tof zijn met D. en M.
Ik weet het nu al.
Deze middag halve dag verlof genomen en met de Ducati langs veel omwegen heen en ook terug naar de zee gereden. Zo'n rusteloos machien, echt nerveus rijden op z'n Italiaans. Toeren maken.
Mij op mijn vertrouwde bank met zicht op zee gezet en wat gemijmerd en gepraat.
Met Brigitte en mezelf. Mooi intens moment.
Ik denk dat ik zaterdag met de Night Rod zal gaan. Ook zo'n fijn machien.
Het zal tof zijn met D. en M.
Ik weet het nu al.
19.6.12
18.6.12
Hekel
Waar ik eigenlijk het meest een hekel aan heb is plat schaamteloos opportunisme.
Alles voor mij en niets voor een ander, als ik er maar wel bij vaar.
Mensen wegduwen om de eerste te zijn, ik haat het.
Alles voor mij en niets voor een ander, als ik er maar wel bij vaar.
Mensen wegduwen om de eerste te zijn, ik haat het.
Tik
Vanmorgen werd ik wakker door het tikken van de regen op mijn dak.
Je gelooft het niet, het gevoel thuis te zijn deed me goed.
Home sweet home.
;-)
Je gelooft het niet, het gevoel thuis te zijn deed me goed.
Home sweet home.
;-)
17.6.12
Veldbloemen
Vandaag terug naar huis.
Geen dag te vroeg want het begon allemaal een beetje op mijn systeem te werken en mezelf kennende wordt het dan gevaarlijk. Alles wat daar in de buurt te zien is had ik trouwens al gezien.
Blij dat het gedaan is. Zoals altijd kan ik zeggen dat je uit alle situaties iets kunt leren.
Maar presenteer steeds de rekening. Niets voor niets.
Benieuwd als de veldbloemen die ik rond de bomen gezaaid heb al zullen bloeien.
Dat is uiteindelijk stukken belangrijker voor mijn leven.
Dat zijn pas "uitdagingen".
Mijn enige uitdaging is om van iedere dag een mooie dag te maken.
De edele "targets" laat ik voor de onnozelaars die niet weten wat echt leven is.
Het pas ontdekken als het te laat is.
Of nooit.
;-)
Geen dag te vroeg want het begon allemaal een beetje op mijn systeem te werken en mezelf kennende wordt het dan gevaarlijk. Alles wat daar in de buurt te zien is had ik trouwens al gezien.
Blij dat het gedaan is. Zoals altijd kan ik zeggen dat je uit alle situaties iets kunt leren.
Maar presenteer steeds de rekening. Niets voor niets.
Benieuwd als de veldbloemen die ik rond de bomen gezaaid heb al zullen bloeien.
Dat is uiteindelijk stukken belangrijker voor mijn leven.
Dat zijn pas "uitdagingen".
Mijn enige uitdaging is om van iedere dag een mooie dag te maken.
De edele "targets" laat ik voor de onnozelaars die niet weten wat echt leven is.
Het pas ontdekken als het te laat is.
Of nooit.
;-)
15.6.12
Zwemmen
Vandaag rustdag. Enkel mijn meters zwemmen en voor de rest wat lezen en schrijven voor mijn artikel in de juli editie van de "Heestige Hazette".
Ditmaal over minder gekende fietsziekten. Straks doorsturen naar Herr V.
Ditmaal over minder gekende fietsziekten. Straks doorsturen naar Herr V.
14.6.12
Spreuken en Murcia platse
Best plezant mensen die spreuken eigenlijk verkeerd gebruiken.
Wat denk je van "hoeveel meter heb je al achter de kiezen"?
De vraag sloeg op het aantal meter dat ik al gezwommen had. Ik had nochtans niet de indruk dat ik baantjes van het zwembad opgevreten had.
Een "draconische omweg" vond ik ook iets om te onthouden maar niet zelf te gebruiken.
Enfin, los daarvan vandaag Murcia bezocht en heel mooi bevonden.
Prachtige smalle straatjes, mooie pleinen en mooie gebouwen.
Daar bovenop de zuiderse rust en kalmte.
Enkel de discussies die een oorlog lijken maar gewone doen zijn.
Heerlijk om bekijken vanaf een schaduwrijk terrasje want nog steeds 30 graden in het lommer hier op "Murcia Platse"
Vanavond vanop het terras naar de woeste zee aan het kijken met surfers die de wilde golven trotseren. Brigitte zou dit ook echt fijn gevonden hebben.
Wat denk je van "hoeveel meter heb je al achter de kiezen"?
De vraag sloeg op het aantal meter dat ik al gezwommen had. Ik had nochtans niet de indruk dat ik baantjes van het zwembad opgevreten had.
Een "draconische omweg" vond ik ook iets om te onthouden maar niet zelf te gebruiken.
Enfin, los daarvan vandaag Murcia bezocht en heel mooi bevonden.
Prachtige smalle straatjes, mooie pleinen en mooie gebouwen.
Daar bovenop de zuiderse rust en kalmte.
Enkel de discussies die een oorlog lijken maar gewone doen zijn.
Heerlijk om bekijken vanaf een schaduwrijk terrasje want nog steeds 30 graden in het lommer hier op "Murcia Platse"
Vanavond vanop het terras naar de woeste zee aan het kijken met surfers die de wilde golven trotseren. Brigitte zou dit ook echt fijn gevonden hebben.
13.6.12
Het zout der aarde
Vandaag enkel zoutmeren bezocht. Dat van La Mata en dat van San Pedro.
Rond beide is er een nationaal park met mooie uitgestippelde wandelingen.
Mooie natuur, mooie vogels en zelfs een Spaans konijn gezien.
De natuur is dor maar waar er water is heel interessant.
Ik moet meer wandelingen door de natuur doen in de toekomst.
Rond beide is er een nationaal park met mooie uitgestippelde wandelingen.
Mooie natuur, mooie vogels en zelfs een Spaans konijn gezien.
De natuur is dor maar waar er water is heel interessant.
Ik moet meer wandelingen door de natuur doen in de toekomst.
12.6.12
Elche met z'n 200.000 palmen.
Het zijn er meer. Ik ben gestart in het wereldbefaamde park "El Huerte del Cura". Met palmen, bamboes, cactussen en mooie waterpartijen. Brigitte zou dit ook wonderlijk mooi gevonden hebben.
Trouwens : zeg ook nooit zomaar "Ge kunt beter maat zijn met een cactus, het stekt minder" voor je de indrukwekkende verzameling cactussen van dit park gezien hebt (zie foto).
Daarna de klokkentoren van de Santa Maria de Elche beklommen (langs de trappen...).Daar heb ik ze allemaal kunnen tellen die palmen en het klopt.
Voorbij de Salinas gereden met honderden flamingo's. Echt exotisch.
Nog steeds tegen de 30 graden maar het went.
Het zijn er meer. Ik ben gestart in het wereldbefaamde park "El Huerte del Cura". Met palmen, bamboes, cactussen en mooie waterpartijen. Brigitte zou dit ook wonderlijk mooi gevonden hebben.
Trouwens : zeg ook nooit zomaar "Ge kunt beter maat zijn met een cactus, het stekt minder" voor je de indrukwekkende verzameling cactussen van dit park gezien hebt (zie foto).
Daarna de klokkentoren van de Santa Maria de Elche beklommen (langs de trappen...).Daar heb ik ze allemaal kunnen tellen die palmen en het klopt.
Voorbij de Salinas gereden met honderden flamingo's. Echt exotisch.
Nog steeds tegen de 30 graden maar het went.
11.6.12
Vandaag 800 meter gezwommen. Eeuwen geleden dat ik nog gezwommen had en merkwaardig hoe snel je dat aantal meters weer kunt opbouwen.
Misschien is dit wel de sport die ik opnieuw moet beoefenen. Want zwemmen kun je ook met je verstand op nul, kun je ook alleen.
Vanavond heel lekker gegeten op een terras met een prachtig uitzicht over een jachthaven. Maar zoals steeds voor mij is het niet de maaltijd die bepalend is voor een avond maar wel de ambiance, het gezelschap. Het kon beter maar met de techniek van de geestelijke afwezigheid maak je veel goed.
En dan viel het eigenlijk nog best mee.
Misschien is dit wel de sport die ik opnieuw moet beoefenen. Want zwemmen kun je ook met je verstand op nul, kun je ook alleen.
Vanavond heel lekker gegeten op een terras met een prachtig uitzicht over een jachthaven. Maar zoals steeds voor mij is het niet de maaltijd die bepalend is voor een avond maar wel de ambiance, het gezelschap. Het kon beter maar met de techniek van de geestelijke afwezigheid maak je veel goed.
En dan viel het eigenlijk nog best mee.
10.6.12
Vrede 2
Vrede vinden na het verlies van iemand waarmee je meer dan de helft van je leven lief en leed gedeeld hebt is heel moeilijk. Ik denk nog ieder moment van iedere dag aan Brigitte. Als ik opsta zijn mijn eerste woorden voor haar, als ik ga slapen zijn mijn laatste woorden voor haar en daartussen zijn er eindeloos veel zaken die me aan haar, en ons leven samen, herinneren.
Ik zit nu (21h30) ergens in het zuiden bij 29 graden onder de palmbomen te kijken naar een eindeloze zee op amper 20 meter van mijn terras. Ik tik dit bericht met in mijn koptelefoon het adagio van het Mozart's klarinet concerto in À major. Beter bekend als het thema van "Out of Africa". Een stuk dat Brigitte en ik graag op volle concertsterkte naast elkaar beluisterden. Verbonden door dit mooie romantische stuk. Stuk wat ik ook op haar begrafenis heb laten horen aan de aanwezige vrienden en kennissen. Zo vol van emoties. Over twee mensen die elkaar liefhebben zolas ze zijn maar waar een van de twee onverwachts verongelukt en de ander verlaten, verweesd achterblijft.
Met dit mooie stuk in mijn koptelefoon en het zicht op de wijdse zee waar Brigitte nu voor altijd rust, voel ik een weemoedig soort vrede over me.
Triest, dat wel. Want we hadden nog zoveel samen willen doen.
Wat had ik nu zo graag met jou willen genieten van dit mooie zicht en die wondermooie muziek.
Ik zit nu (21h30) ergens in het zuiden bij 29 graden onder de palmbomen te kijken naar een eindeloze zee op amper 20 meter van mijn terras. Ik tik dit bericht met in mijn koptelefoon het adagio van het Mozart's klarinet concerto in À major. Beter bekend als het thema van "Out of Africa". Een stuk dat Brigitte en ik graag op volle concertsterkte naast elkaar beluisterden. Verbonden door dit mooie romantische stuk. Stuk wat ik ook op haar begrafenis heb laten horen aan de aanwezige vrienden en kennissen. Zo vol van emoties. Over twee mensen die elkaar liefhebben zolas ze zijn maar waar een van de twee onverwachts verongelukt en de ander verlaten, verweesd achterblijft.
Met dit mooie stuk in mijn koptelefoon en het zicht op de wijdse zee waar Brigitte nu voor altijd rust, voel ik een weemoedig soort vrede over me.
Triest, dat wel. Want we hadden nog zoveel samen willen doen.
Wat had ik nu zo graag met jou willen genieten van dit mooie zicht en die wondermooie muziek.
9.6.12
8.6.12
Geld
Zaaien naar de zak is een oude spreuk die nog altijd van toepassing is.
Helaas, ze wordt nogal eens versmolten met die spreuk over ogen die groter kunnen zijn dan de buik. Zo wordt er veel gezaaid op krediet met virtueel zaad.
Helaas, ze wordt nogal eens versmolten met die spreuk over ogen die groter kunnen zijn dan de buik. Zo wordt er veel gezaaid op krediet met virtueel zaad.
7.6.12
Graden
Op 150 minuten afstand 1 graad per 10 minuten verschil meer. De wereld komt echt klein.
Maar misschien juist heel groot als we de groeiende eenzaamheid van de mensheid beschouwen.
Maar misschien juist heel groot als we de groeiende eenzaamheid van de mensheid beschouwen.
5.6.12
Hoeken en kanten
Een probleem heeft meerdere hoeken en kanten.
Breng eerst alle hoeken en kanten in kaart,
Probeer dan om alle hoeken, kanten en standpunten te begrijpen.
Ik weet zeker dat je dan al dicht bij de oplossing bent.
Of bij een compromis.
Als je daar open voor staat.
Breng eerst alle hoeken en kanten in kaart,
Probeer dan om alle hoeken, kanten en standpunten te begrijpen.
Ik weet zeker dat je dan al dicht bij de oplossing bent.
Of bij een compromis.
Als je daar open voor staat.
4.6.12
Maanstanden
In mijn astrologisch denken heeft de maan heeft vier belangrijke standen : volle maan, lege maan en dan nog twee keer halve maan.
Afhankelijk van de persoon zijn die twee laatste standen ofwel halfvolle- ofwel halflege maan.
Er zijn er ook die dit eerste- en laatste kwartier noemen.
Wie ben ik om dat te verbieden.
http://www.kalender-365.nl/maan/maanstanden.html
Afhankelijk van de persoon zijn die twee laatste standen ofwel halfvolle- ofwel halflege maan.
Er zijn er ook die dit eerste- en laatste kwartier noemen.
Wie ben ik om dat te verbieden.
http://www.kalender-365.nl/maan/maanstanden.html
2.6.12
Lijfartse
Deze namiddag heerlijk cruisen met m'n persoonlijke lijfartse.
Lendelede, Kortrijk, Bar Amorse, Ardooie,Tielt,
Aalter, Ruiselede, Kanegem, Poeke.
Verfrissing bij de kerk met de fonteinen.
Daarna op terras in huize T. laatste zon meepikken.
En huisartse in spe die ons komt vervoegen.
Mama lijfartse oppikken met de wagen.
Jong enthousiasme op het terras.
Bijpraten en plagen en vragen.
Het leven kan mooi zijn.
Lendelede, Kortrijk, Bar Amorse, Ardooie,Tielt,
Aalter, Ruiselede, Kanegem, Poeke.
Verfrissing bij de kerk met de fonteinen.
Daarna op terras in huize T. laatste zon meepikken.
En huisartse in spe die ons komt vervoegen.
Mama lijfartse oppikken met de wagen.
Jong enthousiasme op het terras.
Bijpraten en plagen en vragen.
Het leven kan mooi zijn.
1.6.12
Deur
2 goeie vrienden met een nieuwe voordeur vandaag.
Patrick die er een 6 op schildert en Dirk die er een 5 van maakt.
Zou er ook een spreuk bestaan over voordeuren?
Naar analogie met : "zo zot als een achterdeur".
Dat laatste zie ik zo voor me...
Patrick die er een 6 op schildert en Dirk die er een 5 van maakt.
Zou er ook een spreuk bestaan over voordeuren?
Naar analogie met : "zo zot als een achterdeur".
Dat laatste zie ik zo voor me...
29.5.12
Leven
Als ik zo wat rond me kijk en luister is samenleven blijkbaar niet zo eenvoudig.
Het is ook niet eenvoudig zonder overleg, begrip, toegevingen en concessies.
Maar ik denk dat dit de enige manier is om er iets moois en duurzaam van te maken.
Eigenlijk is het overal hetzelfde als ik er goed over nadenk.
You give some, you take some.
Het is ook niet eenvoudig zonder overleg, begrip, toegevingen en concessies.
Maar ik denk dat dit de enige manier is om er iets moois en duurzaam van te maken.
Eigenlijk is het overal hetzelfde als ik er goed over nadenk.
You give some, you take some.
27.5.12
25.5.12
33
Nu 33 jaar geleden gingen Brigitte en ik naar het stadhuis.
Het was een mooie dag, net voor mijn eindexamens in Gent.
Fijn ook het etentje achteraf met de nauwe familie.
This one 's for you.
Het was een mooie dag, net voor mijn eindexamens in Gent.
Fijn ook het etentje achteraf met de nauwe familie.
This one 's for you.
24.5.12
Sleur
Wie probeert de dagelijkse sleur te ontvluchten komt nogal eens in een andere dagelijkse sleur terecht.
Niet veel, niets gewonnen uiteindelijk.
Veel verloren misschien.
Waarschijnlijk
Zeker.
Niet veel, niets gewonnen uiteindelijk.
Veel verloren misschien.
Waarschijnlijk
Zeker.
18.5.12
17.5.12
Fijne dag
't was wel fijn vandaag.
M'n verjaardag, al vroeg op, om 6h. De laatste tijd ongeveer mijn uur.
Heel veel SMS'jes, posts op facebook, telefoons, bezoekjes.
Ik ben een gelukkig mens dat ik zo gepamperd wordt.
Vanmorgen om 9h uur al op pad met de FortyEight. Kuifjes motor.
Mijn kleinste brommer maar wel een 1200cc ;-) fun.
Snel nog even goeiedag gaan zeggen aan Greta en Pol, Chris10 en Herr V. die vertrokken naar de baai van de Somme. Nog wat lachen. Foto genomen met mijn splinternieuwe iPad van de caravaan en mijn brommer. Dan wat gaan koken, Italiaans want dat doe ik graag.
Saltimbocca al forno, steeds een sukses.
En dan als René van Allo Allo met Michèle van "La Résistence" met de Night Rod naar de kust en via omwegen terug. Heerlijk cruisen met een echte "Mean Machine".
Terug in café René nog wat volk ontvangen en wat gefilosofeerd.
Nu wat aan het chillen.
En morgen en het weekend komen er ook nog aan.
En volgende week, volgende maand,...
Nog zo veel om naar uit te zien.
Zo veel om in mijn hart mee te dragen.
M'n verjaardag, al vroeg op, om 6h. De laatste tijd ongeveer mijn uur.
Heel veel SMS'jes, posts op facebook, telefoons, bezoekjes.
Ik ben een gelukkig mens dat ik zo gepamperd wordt.
Vanmorgen om 9h uur al op pad met de FortyEight. Kuifjes motor.
Mijn kleinste brommer maar wel een 1200cc ;-) fun.
Snel nog even goeiedag gaan zeggen aan Greta en Pol, Chris10 en Herr V. die vertrokken naar de baai van de Somme. Nog wat lachen. Foto genomen met mijn splinternieuwe iPad van de caravaan en mijn brommer. Dan wat gaan koken, Italiaans want dat doe ik graag.
Saltimbocca al forno, steeds een sukses.
En dan als René van Allo Allo met Michèle van "La Résistence" met de Night Rod naar de kust en via omwegen terug. Heerlijk cruisen met een echte "Mean Machine".
Terug in café René nog wat volk ontvangen en wat gefilosofeerd.
Nu wat aan het chillen.
En morgen en het weekend komen er ook nog aan.
En volgende week, volgende maand,...
Nog zo veel om naar uit te zien.
Zo veel om in mijn hart mee te dragen.
15.5.12
1 zaam
Ik denk niet dat ik eenzaamheid ken.
Door mijn natuur, mijn ingesteldheid misschien.
Net als ik denk de eenzaamheid te ontmoeten
kruist er weer iemand mijn pad,
is er weer iets wat mij mateloos intrigeert.
Iets wat mij verstrooit. Iemand die me boeit.
Maar mij nooit mijn doel doet vergeten.
Door mijn natuur, mijn ingesteldheid misschien.
Net als ik denk de eenzaamheid te ontmoeten
kruist er weer iemand mijn pad,
is er weer iets wat mij mateloos intrigeert.
Iets wat mij verstrooit. Iemand die me boeit.
Maar mij nooit mijn doel doet vergeten.
13.5.12
Cadeautje bij laag water
Bij eb een mooie vuurrode roos op de golfbreker gelegd.
Voor je verjaardag.
Omdat ik wist dat je ze met de vloed kwam halen.
Gelukkige verjaardag.
Niemand weet waarom..
Vandaag is Brigitte jarig.
Straks breng ik haar een mooie rode roos, naar de zee hier vlakbij. Onze zee.
Met de Night Rod, want die vind ze veel mooier dan de Ducati.
Ik weet zeker dat ze me verwacht, daar op me wacht.
Waarom ze zo jong moest heengaan, weet niemand...
Niemand weet waarom.
Denken aan Brigitte
Straks breng ik haar een mooie rode roos, naar de zee hier vlakbij. Onze zee.
Met de Night Rod, want die vind ze veel mooier dan de Ducati.
Ik weet zeker dat ze me verwacht, daar op me wacht.
Waarom ze zo jong moest heengaan, weet niemand...
Niemand weet waarom.
Denken aan Brigitte
10.5.12
8.5.12
7.5.12
Niet erg
"Nee, dat is niet erg" zei ik steeds.
Het was wel erg. Maar niet als je doodziek en aan het sterven bent.
Dan heb je geen extra zorgen nodig.
Het is al erg genoeg.
Het was wel erg. Maar niet als je doodziek en aan het sterven bent.
Dan heb je geen extra zorgen nodig.
Het is al erg genoeg.
4.5.12
2.5.12
Zeker onzeker
Het meeste geld kun je verdienen door onzekere mensen te laten betalen om ze de indruk te geven dat ze zeker zijn. Als je er even over nadenkt zijn er tal van bedrijven en instellingen die zich daarin gespecialiseerd hebben en, tegen achteraf bekeken grof geld, een velletje papier afleveren dat de onzekere kan tevoorschijn halen als hem (M/V) op zijn onzekerheid gewezen wordt. Iets waarvan je eigenlijk zou moeten weten dat de natuur of je inborst moeilijk aan te passen is. Enkel als het potentieel niet gecultiveerd is kan zoiets helpen. Maar er moet dan ook potentieel zijn.
Een beetje zoals de spreuk : "men kan niet preken waar geen geloof is".
Enkel de meer radicale instellingen (die dan ook zeer grof geld probeerden te verdienen) zoals het LSP en consoorten lopen vroeg of laat tegen de lamp. Maar de andere kunnen blijven "bullen" afleveren. Als je maar betaalt krijg je een attestje van "gewone", "slimme", "zeer slimme", ""ondraaglijk slimme".
Een beetje zoals al die pin's en badges op een gala-uniform. Het blijft wel het koketteren van de haan op de mesthoop.
Als de nood daaraan niet bestaat in een organisatie volstaat het om gewoon de nood te creëren.
Nodig daarvoor eens een onzekere uit in plaats van een eenzame.
Die zal voor u de nood in zijn organisatie ontdekken.
Een beetje zoals de spreuk : "men kan niet preken waar geen geloof is".
Enkel de meer radicale instellingen (die dan ook zeer grof geld probeerden te verdienen) zoals het LSP en consoorten lopen vroeg of laat tegen de lamp. Maar de andere kunnen blijven "bullen" afleveren. Als je maar betaalt krijg je een attestje van "gewone", "slimme", "zeer slimme", ""ondraaglijk slimme".
Een beetje zoals al die pin's en badges op een gala-uniform. Het blijft wel het koketteren van de haan op de mesthoop.
Als de nood daaraan niet bestaat in een organisatie volstaat het om gewoon de nood te creëren.
Nodig daarvoor eens een onzekere uit in plaats van een eenzame.
Die zal voor u de nood in zijn organisatie ontdekken.
1.5.12
Serene morgen, plezante namiddag.
Met "AVRO Baroque around the clock", mijn favoriete internetzender, op de achtergrond nog snel de laatste voorbereidingen doen voor de maandelijkse fietstocht van "de Heestige Hiedong".Alle kaartjes zijn klaar, de stempel voor de controlekaart en nog wat kleine details die het allemaal plezant maken. Alleen jammer dat Brigitte er niet meer bij kan zijn.
Ze genoot ook enorm van al die uitstappen. Maar eigenlijk blijft ze nog steeds overal meegaan.
In ons hart.
Herr V. en ikzelf hebben zonder dat de anderen het weten een ludieke "Hazette" gemaakt die we zullen uitdelen bij het eindpunt in "De Gevallen Engel". Klinkklare nonsens waar Herr V. en ikzelf stilaan een patent op hebben. De echte zin voor onzin. Maar, gezien de professionaliteit, de beroepseer en de faciliteiten van "Ally Graph-X" van Herr V., weer in stijl gebracht.
Neem nu bijvoorbeeld het logo dat hij voor ons ontworpen heeft.
Yes, the posse rides again.
30.4.12
29.4.12
V V S
De vriendin van Sven verjaart vandaag.
Een mooi meisje van veertig.
Met twintig jaar ervaring.
Ook ons monument Toots verjaart vandaag.
Wordt 90 vandaag.
"Nun toffe pee" die altijd zichzelf gebleven is.
Ook om trots op te zijn.
Een mooi meisje van veertig.
Met twintig jaar ervaring.
Ook ons monument Toots verjaart vandaag.
Wordt 90 vandaag.
"Nun toffe pee" die altijd zichzelf gebleven is.
Ook om trots op te zijn.
28.4.12
Leren
Er zijn weinig of geen dingen in dit bestaan waar ik mijn leven voor zou willen geven.
Het is geen onverschilligheid, integendeel, het is de ervaring met de objectiviteit van het leven en het leren relativeren van de wegen die het leven je aanbiedt, willen of niet.
Ik heb geleerd tevreden te zijn met wat ik heb en wat er mij te beurt gevallen is.
Het streven blijft, maar niet ten koste van alles.
In zoverre dat ik ook niet krampachtig wil blijven leven als
het lot beslist heeft dat het ook mijn tijd geweest is.
Ik heb nu al veel gehad om gelukkig mee te zijn,
om goede herinneringen aan te hebben.
Wat minder was heb ik leren te vergeten.
Mijn idealen neem ik toch verder mee.
Dit houdt me eeuwig jong.
Eeuwig en altijd.
Het is geen onverschilligheid, integendeel, het is de ervaring met de objectiviteit van het leven en het leren relativeren van de wegen die het leven je aanbiedt, willen of niet.
Ik heb geleerd tevreden te zijn met wat ik heb en wat er mij te beurt gevallen is.
Het streven blijft, maar niet ten koste van alles.
In zoverre dat ik ook niet krampachtig wil blijven leven als
het lot beslist heeft dat het ook mijn tijd geweest is.
Ik heb nu al veel gehad om gelukkig mee te zijn,
om goede herinneringen aan te hebben.
Wat minder was heb ik leren te vergeten.
Mijn idealen neem ik toch verder mee.
Dit houdt me eeuwig jong.
Eeuwig en altijd.
27.4.12
21.4.12
Have you ever been to Dresden in April?
Soms mag je eens lak hebben aan de wereld.
Gewoon doen waar je zin in hebt.
Gewoon doen waar je zin in hebt.
20.4.12
19.4.12
15.4.12
14.4.12
Op de schaal
Na de geijkte gradaties op de schaal van Richter,
binnenkort hier ook de gradaties op de schaal der Onbekwamen.
binnenkort hier ook de gradaties op de schaal der Onbekwamen.
13.4.12
12.4.12
Weg
Als je er zelf voor kiest dan is geen enkel pad het slechte pad.
Integendeel, het wordt dan het enige juiste pad.
Enkel je voeten goed plaatsen.
Integendeel, het wordt dan het enige juiste pad.
Enkel je voeten goed plaatsen.
10.4.12
Hotel California
Het is zoals in de song van The Eagles.
"We are programmed to receive.
You can check-out any time you like,
But you can never leave..."
"We are programmed to receive.
You can check-out any time you like,
But you can never leave..."
9.4.12
Stroever
Ik weet dat ik ogenschijnlijk wat stroever geworden ben.
Ik kies veel meer dan voorheen wat ik zal doen en met wie.
Zoals je nu en dan eens de grote kuis moet doen in je huishouden, opruimen wat je niet echt meer nodig hebt, moet je ook nu en dan eens de grote kuis doen in wie je kent.
Niet nodeloos energie stoppen in mensen die je laten vallen als er niets meer te verdienen is, die je laten vallen als je hen echt nodig hebt.
Die keuze maakt je alleen maar sterker.
Niet wranger, al denken de afgedankten dat.
Nee, juist veel vrijer.
Ik kies veel meer dan voorheen wat ik zal doen en met wie.
Zoals je nu en dan eens de grote kuis moet doen in je huishouden, opruimen wat je niet echt meer nodig hebt, moet je ook nu en dan eens de grote kuis doen in wie je kent.
Niet nodeloos energie stoppen in mensen die je laten vallen als er niets meer te verdienen is, die je laten vallen als je hen echt nodig hebt.
Die keuze maakt je alleen maar sterker.
Niet wranger, al denken de afgedankten dat.
Nee, juist veel vrijer.
8.4.12
Klokken
Sedert gisteren zijn de klokken terug uit Rome.
Ik heb ze deze morgen gehoord toen ze luid aan iedereen goeiedag zegden.
Op paaszaterdag kunnen ze dat niet omdat ze dan nog vol met paaseiertjes zitten.
Enkel de klokken waar de paashaas de ronde overgenomen heeft kunnen dan luiden.
Maar ik denk dat ze dan liever een tukje doen na het lange vliegen.
Ik heb ze deze morgen gehoord toen ze luid aan iedereen goeiedag zegden.
Op paaszaterdag kunnen ze dat niet omdat ze dan nog vol met paaseiertjes zitten.
Enkel de klokken waar de paashaas de ronde overgenomen heeft kunnen dan luiden.
Maar ik denk dat ze dan liever een tukje doen na het lange vliegen.
6.4.12
De bank en de post
Vandaag kreeg ik een brief in mijn bus voor Brigitte.
Van de bank, over haar pensioensparen.
Brigitte die nooit van haar pensioen zal kunnen genieten.
De bank die gewoon naast het leven van mensen enkel in cijfers denkt.
En de post die gewoon alles bezorgd wat hen gevraagd wordt.
Zoals iedereen die niet nadenkt over wat zoiets aan emoties kan teweeg brengen.
Bij mensen die weten wat iemand verliezen eigenlijk echt is.
Eigenlijk echt doet met een mens.
Van de bank, over haar pensioensparen.
Brigitte die nooit van haar pensioen zal kunnen genieten.
De bank die gewoon naast het leven van mensen enkel in cijfers denkt.
En de post die gewoon alles bezorgd wat hen gevraagd wordt.
Zoals iedereen die niet nadenkt over wat zoiets aan emoties kan teweeg brengen.
Bij mensen die weten wat iemand verliezen eigenlijk echt is.
Eigenlijk echt doet met een mens.
1.4.12
Achtenveertig keer niets en toch veel
Vandaag heb ik maar vier dingen gedaan. Het kan ook meer geweest zijn.
Gaan rijden met de FortyEight, verder inrijden want dat moet wel de eerste duizend miles.
Heerlijk kalm want iedereen was weg om een plaatsje te zoeken om de ronde te kunnen bekijken die voorbijflitste. Daarna naar huis en een nieuwe versie gehaktbrood "CDN" gemaakt als try-out op de catering voor de jaarbijeenkomst van de Heestige Hiedong. Geproefd en opgegeten met Ibu Ibu.
Tukje gedaan en dan opnieuw de FortyEight verder ingereden tot mijn knieën blauw waren, warm was het niet echt maar opnieuw zo kalm langs de wegen. Maar toch te koud om nog snel nog even naar mijn favoriete bruine kroeg te rijden alhoewel ik daar steeds de indruk heb dat ik thuis kom tussen vreemden die vrienden en lotgenoten zijn.
Aquavit uit de diepvries om op te warmen, wat gefilosofeerd met neefje Bob.
Mijn nieuwe downloads van iTunes volle bak gezet ("The Scene" met The Lau en de "Dresdner Concerten" van Heinichen) en nu aan het genieten van de felle voorjaarszon in mijn tuin.
Straks genieten van de ondergaande zon over de weidse velden achter mijn huis.
Het blijft wel alleen genieten.
Het was zoveel mooier met twee...
Delen is meer dan verdubbelen.
Gaan rijden met de FortyEight, verder inrijden want dat moet wel de eerste duizend miles.
Heerlijk kalm want iedereen was weg om een plaatsje te zoeken om de ronde te kunnen bekijken die voorbijflitste. Daarna naar huis en een nieuwe versie gehaktbrood "CDN" gemaakt als try-out op de catering voor de jaarbijeenkomst van de Heestige Hiedong. Geproefd en opgegeten met Ibu Ibu.
Tukje gedaan en dan opnieuw de FortyEight verder ingereden tot mijn knieën blauw waren, warm was het niet echt maar opnieuw zo kalm langs de wegen. Maar toch te koud om nog snel nog even naar mijn favoriete bruine kroeg te rijden alhoewel ik daar steeds de indruk heb dat ik thuis kom tussen vreemden die vrienden en lotgenoten zijn.
Aquavit uit de diepvries om op te warmen, wat gefilosofeerd met neefje Bob.
Mijn nieuwe downloads van iTunes volle bak gezet ("The Scene" met The Lau en de "Dresdner Concerten" van Heinichen) en nu aan het genieten van de felle voorjaarszon in mijn tuin.
Straks genieten van de ondergaande zon over de weidse velden achter mijn huis.
Het blijft wel alleen genieten.
Het was zoveel mooier met twee...
Delen is meer dan verdubbelen.
31.3.12
Brood en Spelen
Ik gun ieder zijn plezier maar ik ben nooit echt, totaal niet eigenlijk, geïnteresseerd geweest in sporten die de modale menigte in beroering brengen. Voetbal en wielerwedstrijden op kop.
Het is de hedendaagse variante van brood en spelen. Vooral als je ziet dat nu zondag het parcours van de ronde van vlaanderen (zonder hoofdletters) zo aangepast wordt dat de gladiatoren tot drie maal toe dezelfde berg moeten op zien te raken waar "vips" tussen twee happen door eens opzij gaan kijken om het sportplebs te zien voorbijzwoegen.
Het interesseert me in zoverre dat ik wil weten waar ik naartoe moet rijden om zo ver mogelijk uit de buurt te blijven van wat Jan Modaal (met hoofdletters) en z'n vips (met kleine letters) aantrekt.
Niet dat ik me beter voel.
Gewoon anders.
Het is de hedendaagse variante van brood en spelen. Vooral als je ziet dat nu zondag het parcours van de ronde van vlaanderen (zonder hoofdletters) zo aangepast wordt dat de gladiatoren tot drie maal toe dezelfde berg moeten op zien te raken waar "vips" tussen twee happen door eens opzij gaan kijken om het sportplebs te zien voorbijzwoegen.
Het interesseert me in zoverre dat ik wil weten waar ik naartoe moet rijden om zo ver mogelijk uit de buurt te blijven van wat Jan Modaal (met hoofdletters) en z'n vips (met kleine letters) aantrekt.
Niet dat ik me beter voel.
Gewoon anders.
30.3.12
Zagen
Naarmate de mensen meer tijd hebben om na te denken, meer geld hebben om te spenderen, meer middelen hebben om te gebruiken hebben ze soms ook de neiging om ook meer te zagen.
En als er nu een ding is waar ik meer en meer een hekel aan krijg dan is het wel aan zagen.
Niet dat ik daarover zelf ga beginnen zagen...
Als de lucht invalt zijn alle mussen dood.
En als er nu een ding is waar ik meer en meer een hekel aan krijg dan is het wel aan zagen.
Niet dat ik daarover zelf ga beginnen zagen...
Als de lucht invalt zijn alle mussen dood.
25.3.12
Choco en Chicong
Het is niet veranderd.
Ik praat nog evenveel met jou, jij praat nog evenveel met mij.
We zijn nog steeds geïnteresseerd in dezelfde dingen en we lachen nog steeds
met dezelfde, soms flauwe moppen. Wij tegen de wereld, met de wereld.
Alleen hoeven we het niet meer luidop te zeggen, aan elkaar te tonen.
We vertellen het in onze gedachten, zien het in onze fantasie.
Rusteloos, immer opnieuw.
Wounded Rhymes...
Ik praat nog evenveel met jou, jij praat nog evenveel met mij.
We zijn nog steeds geïnteresseerd in dezelfde dingen en we lachen nog steeds
met dezelfde, soms flauwe moppen. Wij tegen de wereld, met de wereld.
Alleen hoeven we het niet meer luidop te zeggen, aan elkaar te tonen.
We vertellen het in onze gedachten, zien het in onze fantasie.
Rusteloos, immer opnieuw.
Wounded Rhymes...
21.3.12
20.3.12
19.3.12
18.3.12
15.3.12
14.3.12
Head & Shoulders
Hij had zodanig veel pelletjes in zijn haar
dat het sneeuwde als je op zijn schouder klopte.
dat het sneeuwde als je op zijn schouder klopte.
12.3.12
11.3.12
10.3.12
9.3.12
Rendement
De verhouding "eroverpraten" / "hetuiteindelijkdoen" is naar mijn ervaring zeer streekgebonden.
Het rendement wordt nog slechter naarmate "eroverpraten" meer en meer neigt naar "eroverleuteren", "eroverpanikeren" of "eroverbezigblijven".
Het rendement wordt nog slechter naarmate "eroverpraten" meer en meer neigt naar "eroverleuteren", "eroverpanikeren" of "eroverbezigblijven".
7.3.12
Precisie
De precisie (of het gebrek eraan) van mijn GPS-tracker bij weinig zichtbare satellieten maakt dat het hier lijkt alsof ik zwalpend over de weg liep... Wat niet het geval was.
Volgende keer instellen op werkelijk gereden meters en niet puur op tijd zodat voor punten "binnenshuis" geen "estimated points" gemaakt worden.
Plezant toch?
Volgende keer instellen op werkelijk gereden meters en niet puur op tijd zodat voor punten "binnenshuis" geen "estimated points" gemaakt worden.
Plezant toch?
4.3.12
Iedere dag
Iedere dag nog zie ik het beeld van Brigitte die in mijn armen sterft.
Na haar enorm moedige strijd tegen een ongeneeslijke kanker.
Als ik dan ook nog iedere dag bestookt wordt met "1.000 km fietsen voor kanker", "plaats dit een uur op je prikbord" in FB; en weet ik veel wat nog dan hoeft het even niet meer.
Kanker wordt bestreden met research en moedigen die nieuwe genezingswijzen willen mee uittesten.
Dit kost geld, weet ik wel maar je betrokkenheid is minstens even groot, zoniet groter als je mensen die het ongeluk treffen daadwerkelijk steunt in een dergelijke moeilijke periode.
Een woordje, een persoonlijk mailtje, een bezoek, "je bent niet alleen".
Geld alleen geneest niet.
Het circus er rond ook niet.
Na haar enorm moedige strijd tegen een ongeneeslijke kanker.
Als ik dan ook nog iedere dag bestookt wordt met "1.000 km fietsen voor kanker", "plaats dit een uur op je prikbord" in FB; en weet ik veel wat nog dan hoeft het even niet meer.
Kanker wordt bestreden met research en moedigen die nieuwe genezingswijzen willen mee uittesten.
Dit kost geld, weet ik wel maar je betrokkenheid is minstens even groot, zoniet groter als je mensen die het ongeluk treffen daadwerkelijk steunt in een dergelijke moeilijke periode.
Een woordje, een persoonlijk mailtje, een bezoek, "je bent niet alleen".
Geld alleen geneest niet.
Het circus er rond ook niet.
KMK
Vroeger moesten we op school op ieder blad rechtsboven KMK zetten.
Dat stond voor "Kristus mijn koning".
Ik gebruik dit nog steeds.
Maar nu als een welgemeend "Kus Mijn Kloten"
Met hoofdletters.
Dat stond voor "Kristus mijn koning".
Ik gebruik dit nog steeds.
Maar nu als een welgemeend "Kus Mijn Kloten"
Met hoofdletters.
1.3.12
Raakpunt op oneindig
Net zoals twee rechten elkaar raken op oneindig, zo zal de mens en de natuur uiteindelijk ook alles uitgevonden hebben. We vinden trouwens ook nooit iets nieuws uit. Alles om het uit te vinden was steeds voorhanden of beschikbaar.
Alleen zien of weten we het soms nog niet, kennen we de juiste combinatie niet.
We leren enkel dingen combineren of gebruiken om iets anders te maken dat dan ook bestaat.
Net zoals in de meetkundige stelling van de twee rechten die elkaar op oneindig raken moeten we dus ook veronderstellen dat we ooit alles zullen uitgevonden hebben. De kans is groot dat het laatste wat we uitvinden onze eigen ondergang zal zijn. En als wij het niet doen, dan zal de natuur het wel doen voor ons, barmhartig als ze is...
Alleen zien of weten we het soms nog niet, kennen we de juiste combinatie niet.
We leren enkel dingen combineren of gebruiken om iets anders te maken dat dan ook bestaat.
Net zoals in de meetkundige stelling van de twee rechten die elkaar op oneindig raken moeten we dus ook veronderstellen dat we ooit alles zullen uitgevonden hebben. De kans is groot dat het laatste wat we uitvinden onze eigen ondergang zal zijn. En als wij het niet doen, dan zal de natuur het wel doen voor ons, barmhartig als ze is...
29.2.12
26.2.12
Veel
Er zijn veel eenzame mensen in deze wereld...
Vandaag (allez gisteren) weer gezien.
Ik acht me gelukkig veel mensen te kennen.
Vandaag (allez gisteren) weer gezien.
Ik acht me gelukkig veel mensen te kennen.
21.2.12
Ogen op de wereld
Ik mis al die uren dat ik je verhalen vertelde.
Verhalen om in je diepe, bijna bewuste, slaap toch een stukje van mezelf te laten horen.
Dat er iemand was die voor je zorgde, dat je niet alleen vertrok.
Soms was je dichtbij en reageerde je mompelend of glimlachend op wat ik vertelde, soms was je ver en zag ik enkel aan de trekken om je mond en de rimpeltjes rond je ogen dat je me hoorde in je diepe weg zijn van de wereld. Je wereld die op het eind enkel nog draaglijk was door de vele morfine.
Maar ik bleef maar praten, vertellen wat ik zag, jou ogen zijn op een wereld die je eigen ogen aan het sluiten was. Angstvallig proberen om je hier te houden, maar ik zag meer en meer dat ik de strijd aan het verliezen was. Net als jij.
Ik blijf nog steeds dezelfde verhalen vertellen omdat ik hoop dat je me nog hoort.
Omdat ik nog steeds je ogen op de wereld wil zijn.
Al weet ik stilaan dat ik enkel nog voor mezelf die verhalen vertel.
Om je niet te vergeten. Om je hier bij mij te houden.
Verhalen om in je diepe, bijna bewuste, slaap toch een stukje van mezelf te laten horen.
Dat er iemand was die voor je zorgde, dat je niet alleen vertrok.
Soms was je dichtbij en reageerde je mompelend of glimlachend op wat ik vertelde, soms was je ver en zag ik enkel aan de trekken om je mond en de rimpeltjes rond je ogen dat je me hoorde in je diepe weg zijn van de wereld. Je wereld die op het eind enkel nog draaglijk was door de vele morfine.
Maar ik bleef maar praten, vertellen wat ik zag, jou ogen zijn op een wereld die je eigen ogen aan het sluiten was. Angstvallig proberen om je hier te houden, maar ik zag meer en meer dat ik de strijd aan het verliezen was. Net als jij.
Ik blijf nog steeds dezelfde verhalen vertellen omdat ik hoop dat je me nog hoort.
Omdat ik nog steeds je ogen op de wereld wil zijn.
Al weet ik stilaan dat ik enkel nog voor mezelf die verhalen vertel.
Om je niet te vergeten. Om je hier bij mij te houden.
Drang
Ik denk dat er in ieder mens een drang bestaat om uit te munten in iets.
Bij de ene al exclusiever dan de andere. De aard van dat uitmunten wordt, denk ik,
bepaald door hoe de mens in elkaar zit.
Is het een solitair en wil hij/zij dat ook beklemtonen in het uitmunten in iets niet alledaags.
Is het een kuddebeest en volstaat het om in veilige groepsidealen uit te munten.
Is het een creatief iemand dan wil hij uitmunten in iets waar een ander normaal niet aan denkt
en ga zo maar door. Vul het ook eens voor jezelf in.
Maar ieder wil ooit zijn "Moment of Glory".
Sowieso kom je in onze -Westerse- samenleving toch 2 maal in de gazetten.
De eerste keer als je geboren wordt, de tweede maal als je sterft.
Vroeger was dat drie keer want toen kwam je nog eens in de krant als je trouwde.
Uitzonderingen niet te na gesproken, tijden veranderen natuurlijk.
Maar de drag om uit te munten blijft.
Uitblinken, excelleren, onderscheiden,
overtreffen, schitteren, uitsteken,
voorbijstreven...
Kies maar.
Bij de ene al exclusiever dan de andere. De aard van dat uitmunten wordt, denk ik,
bepaald door hoe de mens in elkaar zit.
Is het een solitair en wil hij/zij dat ook beklemtonen in het uitmunten in iets niet alledaags.
Is het een kuddebeest en volstaat het om in veilige groepsidealen uit te munten.
Is het een creatief iemand dan wil hij uitmunten in iets waar een ander normaal niet aan denkt
en ga zo maar door. Vul het ook eens voor jezelf in.
Maar ieder wil ooit zijn "Moment of Glory".
Sowieso kom je in onze -Westerse- samenleving toch 2 maal in de gazetten.
De eerste keer als je geboren wordt, de tweede maal als je sterft.
Vroeger was dat drie keer want toen kwam je nog eens in de krant als je trouwde.
Uitzonderingen niet te na gesproken, tijden veranderen natuurlijk.
Maar de drag om uit te munten blijft.
Uitblinken, excelleren, onderscheiden,
overtreffen, schitteren, uitsteken,
voorbijstreven...
Kies maar.
20.2.12
Monster
Met de mooie zon en nog 6 graden snel even met de Ducati gaan rijden.
M'n Italiaan geeft me toch dat tikje meer adrenaline dan de twee Harley's.
Het verschil tussen rijden en cruizen. Alhoewel die NightRod... en de FortyEight dan.
Eigenlijk een soort heilige drievuldigheid als ik er goed over nadenk.
Ze vullen elkaar perfect aan maar wie is wie?
De Ducati is de geest in elk geval ;-)
M'n Italiaan geeft me toch dat tikje meer adrenaline dan de twee Harley's.
Het verschil tussen rijden en cruizen. Alhoewel die NightRod... en de FortyEight dan.
Eigenlijk een soort heilige drievuldigheid als ik er goed over nadenk.
Ze vullen elkaar perfect aan maar wie is wie?
De Ducati is de geest in elk geval ;-)
Wachtzaal
Soms vergelijk ik dit leven met een wachtzaal.
Het enige wat ik niet weet is op wát we juist wachten.
Wie weet wachten we misschien wel gewoon op niets.
Dan maken we beter iets van dat wachten op niets.
Het enige wat ik niet weet is op wát we juist wachten.
Wie weet wachten we misschien wel gewoon op niets.
Dan maken we beter iets van dat wachten op niets.
19.2.12
17.2.12
Koud en warm in mijn hart.
Net terug van 100km met mijn nieuwe brommer door zon, wolken, miezerige regen,
opnieuw wolken, wind, regen. Gaan kijken naar de zee op mijn vertrouwde plekje.
Even bijpraten met Brigitte. Vragen hoe het met haar gaat, zeggen hoe ik haar mis.
Kijken naar de onstuimige zee en de meeuwen die spelen op de wind.
Weg van de wereld. Alleen met de natuur en zijn elementen.
Voelen dat je leeft omdat het je botten belaagt, in je opnemen wat mooi is en blijft hangen.
Even gestopt om m'n handen en knieën wat te warmen. In de Lanterfanter, men kent me daar een beetje. Die gast met z'n moto die nu en dan eens stopt. Soms alleen, soms niet.
Niemand die weet waar hij vandaan komt, niemand die weet waar hij naartoe rijdt.
Met het meisje achter de bar wat gepraat over van alles en nog wat.
"Nog een goed weekend en tot ziens". Meer moet dat niet zijn om je geest te zuiveren.
Daarna weer op weg. Geplande doelloosheid.
Meer hoef ik niet meer.
Ik voel me goed zo.
opnieuw wolken, wind, regen. Gaan kijken naar de zee op mijn vertrouwde plekje.
Even bijpraten met Brigitte. Vragen hoe het met haar gaat, zeggen hoe ik haar mis.
Kijken naar de onstuimige zee en de meeuwen die spelen op de wind.
Weg van de wereld. Alleen met de natuur en zijn elementen.
Voelen dat je leeft omdat het je botten belaagt, in je opnemen wat mooi is en blijft hangen.
Even gestopt om m'n handen en knieën wat te warmen. In de Lanterfanter, men kent me daar een beetje. Die gast met z'n moto die nu en dan eens stopt. Soms alleen, soms niet.
Niemand die weet waar hij vandaan komt, niemand die weet waar hij naartoe rijdt.
Met het meisje achter de bar wat gepraat over van alles en nog wat.
"Nog een goed weekend en tot ziens". Meer moet dat niet zijn om je geest te zuiveren.
Daarna weer op weg. Geplande doelloosheid.
Meer hoef ik niet meer.
Ik voel me goed zo.
16.2.12
Hôtel des Caravelles
Veel mensen zouden het leven beter wat lichter opnemen als ik zo rond me kijk en zie hoeveel problemen eigenlijk bijna onbestaande zijn als je de lichtheid ervan beschouwt.
Die ondraaglijke lichtheid van het bestaan.
Hier past nu "Hôtel des Caravelles" van Julien Clerc bij (*).
Over hoe mooi het leven wel kan zijn.
Hoe mooi het zijn kan zijn.
Zou kunnen zijn.
Zou moeten zijn.
Is.
(*) Op dat liedje wil ik de kerk uitgedragen worden als ik ooit eens sterf ...
Morgen, volgende week, volgend jaar, op mijn honderdste ;-)
Die ondraaglijke lichtheid van het bestaan.
Hier past nu "Hôtel des Caravelles" van Julien Clerc bij (*).
Over hoe mooi het leven wel kan zijn.
Hoe mooi het zijn kan zijn.
Zou kunnen zijn.
Zou moeten zijn.
Is.
(*) Op dat liedje wil ik de kerk uitgedragen worden als ik ooit eens sterf ...
Morgen, volgende week, volgend jaar, op mijn honderdste ;-)
14.2.12
Valentijn
Vandaag Valentijn.
Feest of feestdag van de verliefden.
Mensen die elkaar graag zien. Echt graag zien, wat er ook gebeurt.
Van die liefde die duurt, langer dan een uur, een dag, een week, een maand, een jaar.
Van liefde die niet alleen feesten maar vooral stormen overwint.
Ik las erover in een magazine. Iets heel ontroerend omdat het zo basic was.
De reporter sprak over wat liefde was met iemand die eigenlijk heel nuchter was in dat soort zaken. Ik herkende mezelf voor een stuk.
Het kwam erop neer dat liefde tussen mensen veel moet doorstaan en dat de kracht van de liefde tussen 2 mensen was dat ze alle stormen kon overwinnen.
Maar wat me het meest trof was de eindconclusie van die heel nuchtere persoon.
"Als je elkaar echt graag ziet en een van de twee sterft, dan heeft diegene die achterblijft veel verdriet." Zo simpel gesteld, zo basic. Maar zo is het.
Niet meer en niet min.
Veel verdriet.
12.2.12
8.2.12
4.2.12
Sneeuwzicht
De natuur en onze tuin zijn nu net zo mooi als de laatste week dat Brigitte hier was.
Het terras en de toegevroren vijvers,de tuin, de weiden, de landerijen, alles ondergesneeuwd en daarop een felle zon in een staalblauwe hemel.
Het waren de laatste beelden die Brigitte in haar toestand tussen waken
en slapen van de hoge doses morfine vanuit haar relaxzetel zag.
Als je haar zo zag dan leek ze tevreden, met een glimlach op haar gezicht.
Het deed haar ogenschijnlijk goed om zoveel moois als afscheid te aanschouwen.
Een beeld dat ik ongetwijfeld steeds zal oproepen als ik ook maar ergens sneeuw zie.
Maar daarbij ook van langs om meer de glimlach om haar mond.
Alsof ze zei : "het is goed geweest"...
Het terras en de toegevroren vijvers,de tuin, de weiden, de landerijen, alles ondergesneeuwd en daarop een felle zon in een staalblauwe hemel.
Het waren de laatste beelden die Brigitte in haar toestand tussen waken
en slapen van de hoge doses morfine vanuit haar relaxzetel zag.
Als je haar zo zag dan leek ze tevreden, met een glimlach op haar gezicht.
Het deed haar ogenschijnlijk goed om zoveel moois als afscheid te aanschouwen.
Een beeld dat ik ongetwijfeld steeds zal oproepen als ik ook maar ergens sneeuw zie.
Maar daarbij ook van langs om meer de glimlach om haar mond.
Alsof ze zei : "het is goed geweest"...
2.2.12
31.1.12
Identiteit
Langzaam maar zeker krijgt iedereen er een identiteit bij of als je het omkeert, verliest men z'n identiteit.
Ik heb het over een e-mailadres. Want zonder e-mailadres ben je langzaam maar zeker onbereikbaar in onze maatschappij. Zonder e-mailadres krijg je niet alleen van langs om minder info maar je wordt door het gebrek aan een e-mailadres ook d'office uitgesloten op allerhande sociale netwerken zoals Twitter en Facebook. Niet dat je zonder niet kunt leven natuurlijk.
Het aanvoelen ván en het contact mét de wereld kan op vele wijzen.
Een beetje zoals het vroeger eerder intellectueel stond om geen TV te hebben staat het nu soms nog chic om niet mee te doen aan de e-communicatie. Elk zijn goesting natuurlijk en er bestaat altijd een best-of-both-worlds.
Ik heb het over een e-mailadres. Want zonder e-mailadres ben je langzaam maar zeker onbereikbaar in onze maatschappij. Zonder e-mailadres krijg je niet alleen van langs om minder info maar je wordt door het gebrek aan een e-mailadres ook d'office uitgesloten op allerhande sociale netwerken zoals Twitter en Facebook. Niet dat je zonder niet kunt leven natuurlijk.
Het aanvoelen ván en het contact mét de wereld kan op vele wijzen.
Een beetje zoals het vroeger eerder intellectueel stond om geen TV te hebben staat het nu soms nog chic om niet mee te doen aan de e-communicatie. Elk zijn goesting natuurlijk en er bestaat altijd een best-of-both-worlds.
30.1.12
29.1.12
Een jaar
Precies een jaar geleden hebben we met 60 vrienden Brigitte begeleid op haar laatste reis naar de oneindigheid van de zee. Eigenaardig, precies dezelfde weersomstandigheden als toen. Eerst weken storm op zee waardoor alles opnieuw en opnieuw moest uitgesteld worden en dan plots die eerste mooie winterdag met stralende zon. Bitter koud maar zo intens.
De omstandigheden die Brigitte ongetwijfeld zelf gekozen had.
Klik voor een impressie.
De omstandigheden die Brigitte ongetwijfeld zelf gekozen had.
Klik voor een impressie.
27.1.12
Leven
Mijn knieën en mijn gezicht zijn bevroren van door de hagelregen te rijden.
Mijn nieuwe brommer is nu echt gedoopt.
Thuis al mijn natte kleren in de wasmachine en lekker warm nieuw goed aan.
Een Zweedse borrel en dicht bij de haard met op de achtergrond klavierconcert nr 5 in f, BWV1056 van J.S. Bach gebracht door Murray Perahia en The Academy of St Martin in the Field.
En ik voel dat ik leef.
Mijn nieuwe brommer is nu echt gedoopt.
Thuis al mijn natte kleren in de wasmachine en lekker warm nieuw goed aan.
Een Zweedse borrel en dicht bij de haard met op de achtergrond klavierconcert nr 5 in f, BWV1056 van J.S. Bach gebracht door Murray Perahia en The Academy of St Martin in the Field.
En ik voel dat ik leef.
24.1.12
Speaking in tongues, speaking in Powerpoints.
Christelijke glossolalie of christelijke glossolalia, ook wel 'spreken in tongen', 'tongentaal' of 'klanktaal' genoemd, is een verschijnsel binnen het christendom. Het wordt in het Nieuwe Testament genoemd als één van de gaven van de Heilige Geest (1 Korintiërs 12) en als een teken dat men gelovig is (Marcus 16:17). Het is een spreken in een voor de spreker onbekende taal. De gave kwam volgens de teksten uit het Nieuwe Testament bij de eerste kerk veelvuldig voor. Zo spraken allen in tongen bij de uitstorting van de Heilige Geest (het Pinksterfeest), met als resultaat dat tientallen internationale toehoorders over "Gods grote daden" in hun eigen taal of dialect hoorden. Het spreken in tongen werd gezien als een gebeurtenis waardoor de Heilige Geest zich manifesteerde (Handelingen 10:44-46).
Dat is dus de uitleg. Het wordt heden ten dage ook nog wel gezien en gehoord bij bepaalde sterk gestoorde sekten in het zuiden van de States en volgelingen ervan. Zij zien er een summum van geloof en gelovig zijn in.
Omgetwijfeld omdat geen kat kan verstaan welk soort onzin uitgebraakt wordt.
Dat is ook een van de technieken die consultancy bureau's zoals bvb Accenture en consoorten gebruiken. Zoveel onzin uitkramen dat geen kat er zijn jongen in terug vindt.
Daar is het niet "spreken in tongen" of "speaking in tongues" maar spreken in Powerpoints.
Als je zo'n pipo's binnenhaalt dan weten ze eigenlijk niets te vertellen wat je niet al weet. Alleen verstaan ze de kunst om alles te vertellen in Powerpoint-presentaties van tientallen en nog eens tientallen slides. Zoveel dat je er in slaap van moet vallen en denkt "ik zal ze maar gelijk geven want dan stopt dit misschien."
Ook het continu te pas en te onpas gebruiken van Engelse termen om het iets geleerder te doen klinken is een must. Pas op, ze krijgen het verkocht...
Laatst moest ik daar eigenlijk erg mee lachen toen ik met een hyperfunctionele consultacy-madam geconfronteerd werd die voortdurend aan het spreken was over de "top down approach" van de zaak. Uiteindelijk een ongelooflijk saai wijf met ongetwijfeld een even ongetwijfeld saaie vent (ze was getrouwd).
Ik zag ze 's avonds voor hun kunsthaard communiceren in powerpoint voorstellingen met enkel krachtlijnen en toen ze eindelijk naar bed gingen vroeg ze ongetwijfeld aan haar vent die op zijn rug lag met een powerpoint erectie: "Zal ik vanavond weer een top down approach doen?"
Speaking in tongues. Nog steeds van deze wereld.
Enkel gestoorden die het geloven.
Dat is dus de uitleg. Het wordt heden ten dage ook nog wel gezien en gehoord bij bepaalde sterk gestoorde sekten in het zuiden van de States en volgelingen ervan. Zij zien er een summum van geloof en gelovig zijn in.
Omgetwijfeld omdat geen kat kan verstaan welk soort onzin uitgebraakt wordt.
Dat is ook een van de technieken die consultancy bureau's zoals bvb Accenture en consoorten gebruiken. Zoveel onzin uitkramen dat geen kat er zijn jongen in terug vindt.
Daar is het niet "spreken in tongen" of "speaking in tongues" maar spreken in Powerpoints.
Als je zo'n pipo's binnenhaalt dan weten ze eigenlijk niets te vertellen wat je niet al weet. Alleen verstaan ze de kunst om alles te vertellen in Powerpoint-presentaties van tientallen en nog eens tientallen slides. Zoveel dat je er in slaap van moet vallen en denkt "ik zal ze maar gelijk geven want dan stopt dit misschien."
Ook het continu te pas en te onpas gebruiken van Engelse termen om het iets geleerder te doen klinken is een must. Pas op, ze krijgen het verkocht...
Laatst moest ik daar eigenlijk erg mee lachen toen ik met een hyperfunctionele consultacy-madam geconfronteerd werd die voortdurend aan het spreken was over de "top down approach" van de zaak. Uiteindelijk een ongelooflijk saai wijf met ongetwijfeld een even ongetwijfeld saaie vent (ze was getrouwd).
Ik zag ze 's avonds voor hun kunsthaard communiceren in powerpoint voorstellingen met enkel krachtlijnen en toen ze eindelijk naar bed gingen vroeg ze ongetwijfeld aan haar vent die op zijn rug lag met een powerpoint erectie: "Zal ik vanavond weer een top down approach doen?"
Speaking in tongues. Nog steeds van deze wereld.
Enkel gestoorden die het geloven.
23.1.12
Armoede
Kansarmoede is een gebrek aan mogelijkheden om zelf tot een zelfontplooïng te komen die voor anderen mogelijk is. Vaak is het te wijten aan opvoeding en alles wat die opvoeding kan beïnvloeden of in de weg staan. Bijvoorbeeld waar ben je geboren, denk maar aan arm Afrika waar de eerste en enige zorg is om niet om te komen van de honger. Best begrijpelijk daar daardoor veel van je kansen voor eeuwig en altijd verkeken zijn.
Maar je mag het ook niet altijd ver van je deur zoeken. Kansarmoede kan ook te maken hebben met een soort georganiseerde domheid, een soort georganiseerd meerwaardigheidscomplex waardoor je de essentie van de wereld niet meer vat. Daarvoor hoef je zeker niet naar een ander continent te gaan. Neen, niet naar een ander land. Zelfs niet naar een ander taalgewest.
Neem nu bijvoorbeeld...
Maar je mag het ook niet altijd ver van je deur zoeken. Kansarmoede kan ook te maken hebben met een soort georganiseerde domheid, een soort georganiseerd meerwaardigheidscomplex waardoor je de essentie van de wereld niet meer vat. Daarvoor hoef je zeker niet naar een ander continent te gaan. Neen, niet naar een ander land. Zelfs niet naar een ander taalgewest.
Neem nu bijvoorbeeld...
22.1.12
21.1.12
Als dat kon
Als dat kon zou ik nog even met je willen praten.
Zo'n verhaaltje "voor-het-slapengaan" vertellen dat nergens op sloeg.
Of zo'n flauwe mop die zo hilarisch was dat je er altijd mee kon lachen.
Als dat maar even kon.
Zo'n verhaaltje "voor-het-slapengaan" vertellen dat nergens op sloeg.
Of zo'n flauwe mop die zo hilarisch was dat je er altijd mee kon lachen.
Als dat maar even kon.
19.1.12
18.1.12
17.1.12
14.1.12
13.1.12
Abonneren op:
Posts (Atom)
