Kiekens die herkauwen.
Ja, ze bestaan.
12.1.12
11.1.12
Mop omtrent mop
Hij noteerde aangebrande moppen steevast op boterpapier.
Zo kwamen ze nog wat vettiger over.
Zo kwamen ze nog wat vettiger over.
10.1.12
Incompetentie
"Onwetendheid leidt vaker dan kennis tot zelfvertrouwen".
Dit schreef Charles Darwin. Het klopt nog ook.
"Totaal niet gehinderd door enige kennis terzake"
was de variante van de slimste mens van ons departement.
Zie ook "Dunning-Kruger-effect".
Je ziet ongetwijfeld voorbeelden in je omgeving.
(Met dank aan Bertus voor de insteek)
Dit schreef Charles Darwin. Het klopt nog ook.
"Totaal niet gehinderd door enige kennis terzake"
was de variante van de slimste mens van ons departement.
Zie ook "Dunning-Kruger-effect".
Je ziet ongetwijfeld voorbeelden in je omgeving.
(Met dank aan Bertus voor de insteek)
9.1.12
Vreemd
Vreemd dat ik het nog steeds niet kan vatten.
Dat ik het nog steeds niet geloof, nog steeds niet begrijp.
Maar misschien is het omdat ik dat niet wil.
En koppig ben ik altijd al geweest.
Vannacht droomde ik dat je plots de kamer binnenkwam.
"Ik ben heel ziek geweest maar ik ben nu genezen"
zei je me, lachend zoals steeds.
Zelfs in mijn dromen denk ik dat ik droom...
Ik blijf het oneerlijk vinden als ik zoveel andere dingen zie.
Nee, niet vreemd dat ik het niet wil vatten.
Dat ik het nog steeds niet geloof, nog steeds niet begrijp.
Maar misschien is het omdat ik dat niet wil.
En koppig ben ik altijd al geweest.
Vannacht droomde ik dat je plots de kamer binnenkwam.
"Ik ben heel ziek geweest maar ik ben nu genezen"
zei je me, lachend zoals steeds.
Zelfs in mijn dromen denk ik dat ik droom...
Ik blijf het oneerlijk vinden als ik zoveel andere dingen zie.
Nee, niet vreemd dat ik het niet wil vatten.
8.1.12
Nieuwjaarstreffen
Met Pol deze namiddag de eerste honderd kilometer van 2012 gereden.
Best mooi weer eigenlijk als je iets over hebt voor de fun en de zen van het motorrijden.
Hij met zijn Black Bomber, een oldtimer racemotor, ik met wat ik noem de brommer voor grote bestellingen, de Night Rod Special. Ja, eigenlijk ook wel een cool adrenalinebeest.
Langs de IJzervlakte met in Stuivekenskerke, op de polderweiden, een groep van ongetwijfeld meer dan duizend donkergrijze ganzen die samen aan het uitrusten en het kwebbelen waren.
Mooi om even te rusten en die pracht van de natuur in je op te nemen en ervan te genieten
Spectaculair mooi toen ze plots besloten om gezamelijk hun tocht verder te zetten.
De opengetrokken lucht was op slag weer grijs.
Dan verder tot aan "De Rotonde" in Westende.
Tot aan het strand gereden en genoten van de wilde zee in vloed. Met het schaduwspel van zon en wolken in ontelbaar vele tinten van grijs, groen en blauw. Altijd anders, nooit hetzelfde.
Langs de vismijn terug naar "De Gevallen Engel" even buiten Diksmuide. Het eerste bezoek voor 2012 zeg maar. Eigenlijk kom ik daar altijd een beetje thuis, nooit voor lang, daar ben ik finaal te onrustig voor geworden sedert Brigitte er niet meer is, maar het is altijd fijn toeven in deze bruine kroeg. Altijd wel iemand om mee te praten, vreemden die kortstondig vrienden zijn en dan hun weg verder zetten. Met Jeanne als vaste katalysator. Heerlijk.
Dan snel voor het donker terug naar Roeselare.
Beetje doortrekken in de rechte.
Meer moet dat niet zijn.
Best mooi weer eigenlijk als je iets over hebt voor de fun en de zen van het motorrijden.
Hij met zijn Black Bomber, een oldtimer racemotor, ik met wat ik noem de brommer voor grote bestellingen, de Night Rod Special. Ja, eigenlijk ook wel een cool adrenalinebeest.
Langs de IJzervlakte met in Stuivekenskerke, op de polderweiden, een groep van ongetwijfeld meer dan duizend donkergrijze ganzen die samen aan het uitrusten en het kwebbelen waren.
Mooi om even te rusten en die pracht van de natuur in je op te nemen en ervan te genieten
Spectaculair mooi toen ze plots besloten om gezamelijk hun tocht verder te zetten.
De opengetrokken lucht was op slag weer grijs.
Dan verder tot aan "De Rotonde" in Westende.
Tot aan het strand gereden en genoten van de wilde zee in vloed. Met het schaduwspel van zon en wolken in ontelbaar vele tinten van grijs, groen en blauw. Altijd anders, nooit hetzelfde.
Langs de vismijn terug naar "De Gevallen Engel" even buiten Diksmuide. Het eerste bezoek voor 2012 zeg maar. Eigenlijk kom ik daar altijd een beetje thuis, nooit voor lang, daar ben ik finaal te onrustig voor geworden sedert Brigitte er niet meer is, maar het is altijd fijn toeven in deze bruine kroeg. Altijd wel iemand om mee te praten, vreemden die kortstondig vrienden zijn en dan hun weg verder zetten. Met Jeanne als vaste katalysator. Heerlijk.
Dan snel voor het donker terug naar Roeselare.
Beetje doortrekken in de rechte.
Meer moet dat niet zijn.
7.1.12
Amerikaanse brommer
Gisterenavond dan toch maar de FortyEight van Harley gekocht.
Opnieuw een icoon maar nu met een hoog James Dean gehalte.
Speciaal voor de korte afstanden en de wandelingen.
Om bvb snel 150 gram salami te halen, of 5 schellen Mortadella.
Niet om 5 kilo patatten of een bak Spa te halen in De Laize of de Kol Ruit.
Kerekiwere.
(Foto HD 48 2011)
Opnieuw een icoon maar nu met een hoog James Dean gehalte.
Speciaal voor de korte afstanden en de wandelingen.
Om bvb snel 150 gram salami te halen, of 5 schellen Mortadella.
Niet om 5 kilo patatten of een bak Spa te halen in De Laize of de Kol Ruit.
Kerekiwere.
(Foto HD 48 2011)
6.1.12
Driekoningen
"De wijzen kwamen uit het Oosten" zei hij licht triomfantelijk.
"Weet je ook waarom ze uit het Oosten kwamen?" vroeg ik.
"Ah omdat het daar veel beter was zeker?" vroeg hij zichtbaar verbaasd.
"Nee, ze kwamen hun koning bezoeken in het Westen"
"Weet je ook waarom ze uit het Oosten kwamen?" vroeg ik.
"Ah omdat het daar veel beter was zeker?" vroeg hij zichtbaar verbaasd.
"Nee, ze kwamen hun koning bezoeken in het Westen"
2.1.12
Geïnteresseerd en nieuwsgierig
De meeste mensen zijn niet echt geïnteresseerd in wat je doet, denkt of bent.
Over het algemeen zijn ze enkel platweg nieuwsgierig naar iets wat als roddel kan gebruikt worden.
Over het algemeen zijn ze enkel platweg nieuwsgierig naar iets wat als roddel kan gebruikt worden.
1.1.12
2012
Voor 2012 wens ik voor iedereen van goeie wil voorspoed en geluk.
Voor al de anderen : veel jeuk en een kort armpje.
Voor mezelf, ik weet het nog niet.
Ik zie het wel als het komt.
Voor al de anderen : veel jeuk en een kort armpje.
Voor mezelf, ik weet het nog niet.
Ik zie het wel als het komt.
30.12.11
29.12.11
Wel fijn
Roeselare - Kapellen - Leuven - Roeselare
En overal fijne momenten gehad.
Buren, zus, broer, neefje en nichtjes, Eend en jonge dromer en dan weer lieve buursmurfjes.
De wereld verwent mij soms.
En overal fijne momenten gehad.
Buren, zus, broer, neefje en nichtjes, Eend en jonge dromer en dan weer lieve buursmurfjes.
De wereld verwent mij soms.
25.12.11
24.12.11
23.12.11
21.12.11
Beroepskeuze
Wie graag zaagt werkt best in een zagerij.
Tenzij hij telkens oordoppen uitdeelt aan zijn omstaanders.
Tenzij hij telkens oordoppen uitdeelt aan zijn omstaanders.
20.12.11
Dark Side of the Moon
Weeral de donkerste en de kortste van het jaar.
Vanaf nu wordt het enkel helderder en langer.
Ook iets om naar uit te zien.
Vanaf nu wordt het enkel helderder en langer.
Ook iets om naar uit te zien.
17.12.11
16.12.11
Opruimen
De voorbije dagen heb ik samen met zussen en broers opgeruimd.
Grondig. Een mens zou dat meer moeten doen.
Maar alleen ligt dat toch altijd moeilijker.
Aan alles hangt een herinnering, een beeld, een zin.
Van alles denk je dat je met de spullen ook de herinnering weggooit.
Maar dat is niet zo. De herinnering is het enige wat niet vergaat.
Wat altijd bij je blijft.
En dat is maar goed ook.
Bloemen verwelken.
Scheepjes vergaan.
Maar ...
Grondig. Een mens zou dat meer moeten doen.
Maar alleen ligt dat toch altijd moeilijker.
Aan alles hangt een herinnering, een beeld, een zin.
Van alles denk je dat je met de spullen ook de herinnering weggooit.
Maar dat is niet zo. De herinnering is het enige wat niet vergaat.
Wat altijd bij je blijft.
En dat is maar goed ook.
Bloemen verwelken.
Scheepjes vergaan.
Maar ...
15.12.11
12.12.11
Never
I tell my heart that I will find a way to get over you,
cause I've already lost my mind tryin' to get over you.
cause I've already lost my mind tryin' to get over you.
Het Verbond
Of ik het nu wil of niet :
aan alles hangt een herinnering.
Ieder voorwerp, ieder blad, ieder beeld.
En raar, er komen steeds meer herinneringen uit het verleden bij.
Zaken waarvan ik dacht dat ik ze al lang vergeten was.
Maar het worden meer en meer enkel mooie leuke gedachten.
Ik betrap me telkens weerop een glimlach van herkenning.
Een glimlach van verbondenheid.
En dat het goed was.
aan alles hangt een herinnering.
Ieder voorwerp, ieder blad, ieder beeld.
En raar, er komen steeds meer herinneringen uit het verleden bij.
Zaken waarvan ik dacht dat ik ze al lang vergeten was.
Maar het worden meer en meer enkel mooie leuke gedachten.
Ik betrap me telkens weerop een glimlach van herkenning.
Een glimlach van verbondenheid.
En dat het goed was.
11.12.11
7.12.11
Déja Vu
Je vindt altijd een Eskimo
die aan een Afrikaan wil uitleggen
hoe je met hittegolven moet omgaan.
(Stanislaw J. Lec)
die aan een Afrikaan wil uitleggen
hoe je met hittegolven moet omgaan.
(Stanislaw J. Lec)
5.12.11
Een jaar is niets in een mensenleven...
Nu exact 1 jaar geleden. Dag op dag, uur op uur. Minuut op minuut.
Ik vergeet nooit het moment waarop Brigitte in mijn armen stierf.
Net zo min als het moment waarop ik haar de eerste keer zag, 39 jaar daarvoor.
Met alles wat daartussen ligt.
Van het mooiste meisje van 15 van de ganse stad,
tot het moedigste doodziek meisje van 54.
Nog altijd even opgewekt en trots tot haar laatste adem.
http://denken-aan-brigitte.blogspot.com/
Ik vergeet nooit het moment waarop Brigitte in mijn armen stierf.
Net zo min als het moment waarop ik haar de eerste keer zag, 39 jaar daarvoor.
Met alles wat daartussen ligt.
Van het mooiste meisje van 15 van de ganse stad,
tot het moedigste doodziek meisje van 54.
Nog altijd even opgewekt en trots tot haar laatste adem.
http://denken-aan-brigitte.blogspot.com/
4.12.11
Niet meer dan dat...
P. "Morgen ga ik naar de zee"
M. "Om te herdenken?"
P. "Nee, omdat ik alleen wil zijn met mezelf en met wat belangrijk is voor mij"
M. "Niet meer dan dat?"
P. "Nee, niet meer maar ook niet min, maar als er iemand is die dat begrijpt dan ben jij dat".
M. "Om te herdenken?"
P. "Nee, omdat ik alleen wil zijn met mezelf en met wat belangrijk is voor mij"
M. "Niet meer dan dat?"
P. "Nee, niet meer maar ook niet min, maar als er iemand is die dat begrijpt dan ben jij dat".
3.12.11
2.12.11
Blijvend bezorgde vrienden...
Dag G.,
Bedankt voor je bezorgdheid.
Je hebt gelijk.
Dit jaar hebben de bloemen nog nooit zo mooi en veelvuldig gebloeid in onze tuin.
Vooral haar witte rozenboompjes.
Het was wel geen jaar zonder Brigitte want ze leeft hier nog altijd.
Wat minder in de tastbare dingen hier maar des te meer in mijn hart.
Ik praat ieder moment van de dag met haar, van als ik opsta tot ik ga slapen.
Raar hé, ik dacht in het begin dat het wat ging slijten, waar ik eigenlijk een beetje bang voor was omdat ik dat zo jammer ging gevonden hebben, maar dat doet het niet, integendeel.
En eigenlijk ben ik daar blij om.
Ik ga heel veel naar de zee, om even te kijken, te praten, raad te vragen, er gewoon te zijn.
Al bij al stel ik het redelijk wel.
Ik heb een mooie mantel van zussen en broers, vrienden om me heen.
Veel hobbies en zaken waar ik mee bezig blijf, ik blijf me verwonderen en dat is belangrijk om niet stil te vallen.
Ik ben veel, bijna altijd, alleen maar ik voel me nooit eenzaam.
En dat is wat telt.
Bedankt, het ga je goed en tot nog eens.
Philip
Bedankt voor je bezorgdheid.
Je hebt gelijk.
Dit jaar hebben de bloemen nog nooit zo mooi en veelvuldig gebloeid in onze tuin.
Vooral haar witte rozenboompjes.
Het was wel geen jaar zonder Brigitte want ze leeft hier nog altijd.
Wat minder in de tastbare dingen hier maar des te meer in mijn hart.
Ik praat ieder moment van de dag met haar, van als ik opsta tot ik ga slapen.
Raar hé, ik dacht in het begin dat het wat ging slijten, waar ik eigenlijk een beetje bang voor was omdat ik dat zo jammer ging gevonden hebben, maar dat doet het niet, integendeel.
En eigenlijk ben ik daar blij om.
Ik ga heel veel naar de zee, om even te kijken, te praten, raad te vragen, er gewoon te zijn.
Al bij al stel ik het redelijk wel.
Ik heb een mooie mantel van zussen en broers, vrienden om me heen.
Veel hobbies en zaken waar ik mee bezig blijf, ik blijf me verwonderen en dat is belangrijk om niet stil te vallen.
Ik ben veel, bijna altijd, alleen maar ik voel me nooit eenzaam.
En dat is wat telt.
Bedankt, het ga je goed en tot nog eens.
Philip
29.11.11
27.11.11
Leven
Leven.
Is krijgen,
maar ook geven.
Is praten,
maar ook zwijgen.
Is doen,
maar ook laten.
Van de middag tot de noen.
Is krijgen,
maar ook geven.
Is praten,
maar ook zwijgen.
Is doen,
maar ook laten.
Van de middag tot de noen.
25.11.11
Ongewervelde eenzaamheid
Veel van de mannen die ze kende waren weekdieren,
want in het weekend waren ze thuis bij hun vrouw.
want in het weekend waren ze thuis bij hun vrouw.
23.11.11
22.11.11
Het Gemis
Of het nu eens een dagje wat kleiner is of eens een dagje groot,
het gemis is je steeds nabij.
In zoveel kleine dingen, in zoveel grote dingen om je heen.
's Morgens, "s avonds, 's nachts.
Soms wordt het aangewakkerd, soms geluwd,
maar blijven flakkeren doet het steeds.
Nee ik weet, het gaat nooit voorbij.
het gemis is je steeds nabij.
In zoveel kleine dingen, in zoveel grote dingen om je heen.
's Morgens, "s avonds, 's nachts.
Soms wordt het aangewakkerd, soms geluwd,
maar blijven flakkeren doet het steeds.
Nee ik weet, het gaat nooit voorbij.
20.11.11
Weg met de moto
Even weg met de motor.
Zonnetje, 7 graden (boven nul) en niemand op de baan.
Als je Google Earth op je PC hebt en je klikt op deze link (Waar zat Mr. T.?), dan weet je waar ik reed en waar ik op de terugweg stopte voor een glas en en een babbel...
Daar trouwens ook een verdomd schoon kind van middelbare leeftijd gedepanneerd dat het sleuteltje van haar fietsslot niet meer vond. Ze is me eeuwig dankbaar zei ze. Er zijn geen zekerheden meer...
Die fietssloten trekken trouwens qua veiligheid op niets trouwens.
Of ik ben een geavanceerde schurk, je mag kiezen.
Zonnetje, 7 graden (boven nul) en niemand op de baan.
Als je Google Earth op je PC hebt en je klikt op deze link (Waar zat Mr. T.?), dan weet je waar ik reed en waar ik op de terugweg stopte voor een glas en en een babbel...
Daar trouwens ook een verdomd schoon kind van middelbare leeftijd gedepanneerd dat het sleuteltje van haar fietsslot niet meer vond. Ze is me eeuwig dankbaar zei ze. Er zijn geen zekerheden meer...
Die fietssloten trekken trouwens qua veiligheid op niets trouwens.
Of ik ben een geavanceerde schurk, je mag kiezen.
19.11.11
18.11.11
Woorden
We beschikken over duizendmaal meer woorden dan we nodig hebben om ons verstaanbaar te maken, om te communiceren. Ik denk dat een 20-tal woorden volstaan om te leven en te functioneren.
Net zoals in de cartoons over de oertijd : "ik eten", "wij slapen", "jij werken", "zij kwaad" "jij op bakkes krijgen", ... zijn genoeg om er te zijn hier op deze aardkloot.
Maar toch hebben we al die andere woorden nodig om het af te vlakken, de nuances te leggen, onze ziel en onze persoon erin te leggen, zodat het naast functioneel, ook boeiend en plezant wordt.
Of net niet natuurlijk.
Want anderen willen dan weer saai of depri overkomen.
Of hautain maar wel stom.
Of compleet kierewiet.
Allez, willen...
Grapje.
Net zoals in de cartoons over de oertijd : "ik eten", "wij slapen", "jij werken", "zij kwaad" "jij op bakkes krijgen", ... zijn genoeg om er te zijn hier op deze aardkloot.
Maar toch hebben we al die andere woorden nodig om het af te vlakken, de nuances te leggen, onze ziel en onze persoon erin te leggen, zodat het naast functioneel, ook boeiend en plezant wordt.
Of net niet natuurlijk.
Want anderen willen dan weer saai of depri overkomen.
Of hautain maar wel stom.
Of compleet kierewiet.
Allez, willen...
Grapje.
17.11.11
Onafwenbaarheid en starheid
Als de lucht invalt
zijn alle mussen dood.
Gisteren proberen te doen begrijpen tijdens een voordracht omtrent het voorzien van noodplannen.
Het betekent enkel dat je niet alles kunt voorzien en dat je nooit bestand bent tegen onoverkomelijke calamiteiten. Dat je daar dan beter geen energie en zorgen in steekt.
Maar het vergt een beetje fantasie en gevoel voor humor om die beeldspraak te begrijpen.
Plezant en zeer clichématig was nu wel dat het juist een mooi blondje was dat zoveel moeite had om zich die spreuk voor de geest te brengen. Dan maar met handen en voeten uitgelegd. Zo zijn we.
Maar ja, een beetje verstand en fantasie komt winter zomer van pas.
zijn alle mussen dood.
Gisteren proberen te doen begrijpen tijdens een voordracht omtrent het voorzien van noodplannen.
Het betekent enkel dat je niet alles kunt voorzien en dat je nooit bestand bent tegen onoverkomelijke calamiteiten. Dat je daar dan beter geen energie en zorgen in steekt.
Maar het vergt een beetje fantasie en gevoel voor humor om die beeldspraak te begrijpen.
Plezant en zeer clichématig was nu wel dat het juist een mooi blondje was dat zoveel moeite had om zich die spreuk voor de geest te brengen. Dan maar met handen en voeten uitgelegd. Zo zijn we.
Maar ja, een beetje verstand en fantasie komt winter zomer van pas.
11.11.11
Wapenstilstand
Even herdenken dat de toenmalige groten der aarde een tekort hadden aan potentiële slachtoffers die ze konden laten sneuvelen voor "de goede zaak" waardoor hun eigen hachje in het gevaar kwam.
Dan maar beter de wapens neerleggen zullen ze gedacht hebben.
Het enige wat we eraan overhouden is een vrije dag want uiteindelijk hebben we er niets uit geleerd. Uit de verloren levens van al die mensen die soms zelfs niet goed wisten waarvoor ze vochten, meestal zelfs niet wisten waarom ze vochten.
Omdat de politiek, de clerus, het geld hen dat wijsgemaakt had.
Nee, het is nog steeds niet veranderd. We maken nog steeds dezelfde vreselijke fouten. Alleen waken we er nu wat beter over dat de slagvelden wat verder van onze deur liggen.
Fool if you think it's over.
Ook dat niet...
Dan maar beter de wapens neerleggen zullen ze gedacht hebben.
Het enige wat we eraan overhouden is een vrije dag want uiteindelijk hebben we er niets uit geleerd. Uit de verloren levens van al die mensen die soms zelfs niet goed wisten waarvoor ze vochten, meestal zelfs niet wisten waarom ze vochten.
Omdat de politiek, de clerus, het geld hen dat wijsgemaakt had.
Nee, het is nog steeds niet veranderd. We maken nog steeds dezelfde vreselijke fouten. Alleen waken we er nu wat beter over dat de slagvelden wat verder van onze deur liggen.
Fool if you think it's over.
Ook dat niet...
7.11.11
Reserveren
Ik was daarnet wat dagen aan het reserveren in mijn agenda voor volgend jaar.
Best vroeg kun je denken maar ik moet nu eenmaal plannen (de belangrijke zaken toch ;-) ).
Ergens in mei volgend jaar vertrekken we weer met de vrienden van de Poëzie richting Frankrijk.
Naar de baai van de Somme ditmaal.
Om te fietsen voor de meesten maar voor mij weer als Chef van de Gemotoriseerde Logistiek en de Keuken en ondertussen met de Kite HD zeehondjes en zeldzame vogels spotten in het natuurreservaat.
Terzelfdertijd keek ik ook even voor misschien weer een medisch verantwoord weekje weg met de motor met M.
Maar onvermijdelijk kwam ik erop uit dat je niet teveel moet rekenen op plannen in de toekomst.
We zijn hier maar even en het kan zó voorbij zijn.
Zonder dat je er ook maar vooraf over ingelicht wordt.
Dòèn dus als je iets van plan bent.
Best vroeg kun je denken maar ik moet nu eenmaal plannen (de belangrijke zaken toch ;-) ).
Ergens in mei volgend jaar vertrekken we weer met de vrienden van de Poëzie richting Frankrijk.
Naar de baai van de Somme ditmaal.
Om te fietsen voor de meesten maar voor mij weer als Chef van de Gemotoriseerde Logistiek en de Keuken en ondertussen met de Kite HD zeehondjes en zeldzame vogels spotten in het natuurreservaat.
Terzelfdertijd keek ik ook even voor misschien weer een medisch verantwoord weekje weg met de motor met M.
Maar onvermijdelijk kwam ik erop uit dat je niet teveel moet rekenen op plannen in de toekomst.
We zijn hier maar even en het kan zó voorbij zijn.
Zonder dat je er ook maar vooraf over ingelicht wordt.
Dòèn dus als je iets van plan bent.
4.11.11
3.11.11
1.11.11
29.10.11
51°15'10" Noorderbreedte / 02°54'45" Oosterlengte
Vandaag ben ik weer naar de plaats gevaren waar ik Brigitte aan de zeven wereldzeeën toevertrouwd heb. Met hetzelfde schip maar nu helemaal alleen, zonder familie en vrienden, samen met andere lotgenoten. Best lastig hoor, opnieuw geconfronteerd worden met je verlies.
De kapitein had ons uitgenodigd voor een herinneringsvaart, net voor Allerheiligen, waar anders iedereen een bloemetje op het kerkhof gaat neerleggen konden wij nu mee op zee.
Het was best emotioneel, we waren met z'n achten die iemand aan de zee terug geschonken hadden.
Het schip deed alle coördinaten aan en op iedere specifieke plaats aangekomen kreeg iedereen de voorplecht voor zich alleen om afscheid te nemen terwijl het schip rond de plaats van uitstrooïng voer.
Op 51°15'10" Noorderbreedte en 02°54'45" Oosterlengte had ik het wel heel moeilijk.
Best eenzaam hoor zo helemaal alleen op de voorplecht, alleen met je verlies.
Ik denk dat ik me in mijn hele leven nog nooit zo alleen gevoeld heb.
Ik had in onze tuin een roos afgeknipt van een van de rozenstruiken die Brigitte altijd zo goed verzorgd had. Dit jaar hadden de rozen nog nooit zo mooi gebloeid. Ongetwijfeld als dank aan Brigitte die hen steeds zo goed verzorgde.
Ik was de enige die een zelf geplukte bloem meegebracht had.
Maar dat kleine roosje was oneindig veel mooier dan alle gekochte boeketten aan boord.
Ik weet het zeker.
Brigitte ook denk ik...
De kapitein had ons uitgenodigd voor een herinneringsvaart, net voor Allerheiligen, waar anders iedereen een bloemetje op het kerkhof gaat neerleggen konden wij nu mee op zee.
Het was best emotioneel, we waren met z'n achten die iemand aan de zee terug geschonken hadden.
Het schip deed alle coördinaten aan en op iedere specifieke plaats aangekomen kreeg iedereen de voorplecht voor zich alleen om afscheid te nemen terwijl het schip rond de plaats van uitstrooïng voer.
Op 51°15'10" Noorderbreedte en 02°54'45" Oosterlengte had ik het wel heel moeilijk.
Best eenzaam hoor zo helemaal alleen op de voorplecht, alleen met je verlies.
Ik denk dat ik me in mijn hele leven nog nooit zo alleen gevoeld heb.
Ik had in onze tuin een roos afgeknipt van een van de rozenstruiken die Brigitte altijd zo goed verzorgd had. Dit jaar hadden de rozen nog nooit zo mooi gebloeid. Ongetwijfeld als dank aan Brigitte die hen steeds zo goed verzorgde.
Ik was de enige die een zelf geplukte bloem meegebracht had.
Maar dat kleine roosje was oneindig veel mooier dan alle gekochte boeketten aan boord.
Ik weet het zeker.
Brigitte ook denk ik...
27.10.11
Spiritueel toegewijde
Spiritualiteit spreekt me zeer zeker erg aan.
Ik zal echter nooit een toegewijde worden.
Vandaag met M. (*) naar het spiritueel middelpunt van de Vedische wetenschap getrokken uit pure openheid voor anere culturen en ook wel uit nieuwsgierigheid. Mooie mensen allemaal, heel gedevoueerd, veel mee gepraat en geluisterd, niet gediscussieerd want ieder heeft recht op zijn eigen mening en leven, maar we wisten al na 1 uur dat we nooit geen toegewijden in de Vedische spiritualiteit zullen zijn.
We zouden het aardse teveel missen om enkel met geestelijke verhevenheid tevreden te zijn.
Wie weet, in een volgend leven misschien?
Of niet?
(*) M, zoals in de James Bond films. Ik leid nu eenmaal een gevaarlijk leven...
Ik zal echter nooit een toegewijde worden.
Vandaag met M. (*) naar het spiritueel middelpunt van de Vedische wetenschap getrokken uit pure openheid voor anere culturen en ook wel uit nieuwsgierigheid. Mooie mensen allemaal, heel gedevoueerd, veel mee gepraat en geluisterd, niet gediscussieerd want ieder heeft recht op zijn eigen mening en leven, maar we wisten al na 1 uur dat we nooit geen toegewijden in de Vedische spiritualiteit zullen zijn.
We zouden het aardse teveel missen om enkel met geestelijke verhevenheid tevreden te zijn.
Wie weet, in een volgend leven misschien?
Of niet?
(*) M, zoals in de James Bond films. Ik leid nu eenmaal een gevaarlijk leven...
23.10.11
Afbraak
Ik heb deze namiddag de zomer afgebroken.
Het zeil voor extra schaduw,
het bamboe rolluik voor extra lichtfiltering.
De zon laat ik nog even aan de hemel.
Om de overgang niet te bruusk te maken.
Het zeil voor extra schaduw,
het bamboe rolluik voor extra lichtfiltering.
De zon laat ik nog even aan de hemel.
Om de overgang niet te bruusk te maken.
22.10.11
21.10.11
Moto Mantra
Harley krishna,
Harley krishna,
krisna krisna,
Harley Harley,
Harley rama,
Harley rama,
rama rama,
Harley Harley
...
Harley krishna,
krisna krisna,
Harley Harley,
Harley rama,
Harley rama,
rama rama,
Harley Harley
...
20.10.11
Bang
Ik ben bang dat ik weer mezelf tegenkom.
Bang dat ik niet over mijn herinneringen heen kan stappen.
Bang dat ik na zoveel maanden nog steeds niet alleen kan aanschouwen wat we ooit zovele keren samen deelden.
Ik zoek zovele redenen om er niet mee geconfronteerd te worden.
Maar toch moet ik het doen. Ik heb mezelf wat krediet gegeven.
Ik kan geen duizend kilometer alleen rijden op een dag, toch niet als het heel besneeuwd kan zijn.
Daarom neeem ik er twee heen en twee terug.
Ik stop zeker bij mijn motorvriend in Pfronten, met zijn mooie custommachines in de Tiefgarage.
Ik moet hem vertellen dat Brigitte niet meer mee is. Nooit meer mee zal zijn.
Ik kan ook geen 7 dagen alleen zijn in de besneeuwde bergen, daarom neem ik er maar 5.
Ik moet vertellen aan de sympathieke eigenaars van het hotel hoog in de bergen, waar we zovele keren verbleven dat Brigitte nooit meer mee zal komen. Dat ze nooit meer haar aanstekelijke lach zullen horen. Maar toch, ik moet het doen. Voor ons twee. Voor mezelf.
Alleen, maar in gedachten met twee.
Bang voor mezelf.
Bang dat ik niet over mijn herinneringen heen kan stappen.
Bang dat ik na zoveel maanden nog steeds niet alleen kan aanschouwen wat we ooit zovele keren samen deelden.
Ik zoek zovele redenen om er niet mee geconfronteerd te worden.
Maar toch moet ik het doen. Ik heb mezelf wat krediet gegeven.
Ik kan geen duizend kilometer alleen rijden op een dag, toch niet als het heel besneeuwd kan zijn.
Daarom neeem ik er twee heen en twee terug.
Ik stop zeker bij mijn motorvriend in Pfronten, met zijn mooie custommachines in de Tiefgarage.
Ik moet hem vertellen dat Brigitte niet meer mee is. Nooit meer mee zal zijn.
Ik kan ook geen 7 dagen alleen zijn in de besneeuwde bergen, daarom neem ik er maar 5.
Ik moet vertellen aan de sympathieke eigenaars van het hotel hoog in de bergen, waar we zovele keren verbleven dat Brigitte nooit meer mee zal komen. Dat ze nooit meer haar aanstekelijke lach zullen horen. Maar toch, ik moet het doen. Voor ons twee. Voor mezelf.
Alleen, maar in gedachten met twee.
Bang voor mezelf.
15.10.11
14.10.11
Snelheden
Een mens bepaalt zelf de snelheid waarmee hij leeft.
Zelfs al denkt hij geleefd te worden en zijn eigen snelheid niet te kunnen beïnvloeden.
Los daarvan is de snelheid waarmee geleefd wordt niet de snelheid die de anderen zien.
Zelfs niet de snelheid die we zelf denken te registreren.
Traag voor de ene is snel voor de andere.
Zo wordt snel ingehaald door traag en laat het ver achter zich.
Zoals een trein met slapenden een peleton met spurtende renners voorbijsteekt.
Zelfs al denkt hij geleefd te worden en zijn eigen snelheid niet te kunnen beïnvloeden.
Los daarvan is de snelheid waarmee geleefd wordt niet de snelheid die de anderen zien.
Zelfs niet de snelheid die we zelf denken te registreren.
Traag voor de ene is snel voor de andere.
Zo wordt snel ingehaald door traag en laat het ver achter zich.
Zoals een trein met slapenden een peleton met spurtende renners voorbijsteekt.
7.10.11
Eenzaam maar niet alleen
In de vroege ochtend een kist op een brancard in het midden van de kerkhofdreef.
Ernaast de priester van het kerkhof met een beamte van het kerkhof in uniform, twee familieleden, drie collega's in extremis verwittigd en vier niet nader te omschrijven enkelingen.
Een kort gebed over de vergankelijkheid van het leven en een zegening met wijwater. De schaarse aanwezigen die op hun beurt symbolisch afscheid nemen en dat was het. Nog geen 10 minuten.
Geen mis, geen muziek, geen offerande, geen herdenkingskaartjes.
Het was best fris op het kerkhof maar de herfstzon scheen mooi door de roeste bladeren over het tafereel. Dat maakte iets speciaals en heel ingetogens van dit afscheid. Heel intens.
Mooier dan vele andere begrafenissen.
Ernaast de priester van het kerkhof met een beamte van het kerkhof in uniform, twee familieleden, drie collega's in extremis verwittigd en vier niet nader te omschrijven enkelingen.
Een kort gebed over de vergankelijkheid van het leven en een zegening met wijwater. De schaarse aanwezigen die op hun beurt symbolisch afscheid nemen en dat was het. Nog geen 10 minuten.
Geen mis, geen muziek, geen offerande, geen herdenkingskaartjes.
Het was best fris op het kerkhof maar de herfstzon scheen mooi door de roeste bladeren over het tafereel. Dat maakte iets speciaals en heel ingetogens van dit afscheid. Heel intens.
Mooier dan vele andere begrafenissen.
4.10.11
Monsieur Leblanc
Dat was hoe ik hem aansprak als ik hem tegenkwam.
Op z'n minst een kerel met een geschiedenis groter dan de gemiddelde medemens.
Zag altijd alles groot, groter, te groots en liet zich daar ook altijd aan vangen. Ving daar ook vele malen anderen mee.
En als hij dan weer eens het deksel op zijn neus kreeg dan bleef hij daar tot ieders verbazing (ergernis veelal) ongelooflijk optimist onder.
Zaterdag is hij echter ook gestorven, net geen 57.
In de grootste eenzaamheid. Pas vandaag werden we er als bij toeval van op de hoogte gebracht.
Maar hem kennende zal hij dat ook een onderdeel van zijn lot gevonden hebben.
Ik weet bijna zeker dat hij het ook niet erg vond.
De tweede collega die ons in minder dan een week ontvalt.
Hoe dan ook veel te vroeg.
Ook de Pa van Rik is in diezelfde week gestorven.
Vreemd maar ik voel nu eigenlijk even teveel de schaduw van de dood.
Op z'n minst een kerel met een geschiedenis groter dan de gemiddelde medemens.
Zag altijd alles groot, groter, te groots en liet zich daar ook altijd aan vangen. Ving daar ook vele malen anderen mee.
En als hij dan weer eens het deksel op zijn neus kreeg dan bleef hij daar tot ieders verbazing (ergernis veelal) ongelooflijk optimist onder.
Zaterdag is hij echter ook gestorven, net geen 57.
In de grootste eenzaamheid. Pas vandaag werden we er als bij toeval van op de hoogte gebracht.
Maar hem kennende zal hij dat ook een onderdeel van zijn lot gevonden hebben.
Ik weet bijna zeker dat hij het ook niet erg vond.
De tweede collega die ons in minder dan een week ontvalt.
Hoe dan ook veel te vroeg.
Ook de Pa van Rik is in diezelfde week gestorven.
Vreemd maar ik voel nu eigenlijk even teveel de schaduw van de dood.
29.9.11
28.9.11
Son Éminence
Deze morgen is Geert overleden. Net geen 55 jaar.
Ik zal me Geert steeds herinneren als een flamboyante kerel die op zijn manier door het leven ging. Zich ook niet teveel aantrok van wat anderen daarvan dachten. Ik mocht hem wel.
We zagen elkaar niet meer zoveel maar als we elkaar dan eens tegenkwamen dan deden we dat altijd in de stijl van Louis XV.
"Bonjour Son Éminence" zei ik steevast waarop Geert iedere keer zei :
"Je vous salue Sa Majesté, vous êtes venus en carosse?"
terwijl we onze denkbeeldige musketiershoed afnamen en een hoofse buiging maakten.
In gedachten speelden we dan mee in een aflevering van de 3 musketiers.
Eigenlijk ook een beetje onze wereld dacht ik dan.
Het ga je goed "Votre Éminence".
Ik buig respectvol tot afscheid.
Ik zal me Geert steeds herinneren als een flamboyante kerel die op zijn manier door het leven ging. Zich ook niet teveel aantrok van wat anderen daarvan dachten. Ik mocht hem wel.
We zagen elkaar niet meer zoveel maar als we elkaar dan eens tegenkwamen dan deden we dat altijd in de stijl van Louis XV.
"Bonjour Son Éminence" zei ik steevast waarop Geert iedere keer zei :
"Je vous salue Sa Majesté, vous êtes venus en carosse?"
terwijl we onze denkbeeldige musketiershoed afnamen en een hoofse buiging maakten.
In gedachten speelden we dan mee in een aflevering van de 3 musketiers.
Eigenlijk ook een beetje onze wereld dacht ik dan.
Het ga je goed "Votre Éminence".
Ik buig respectvol tot afscheid.
25.9.11
En wat
En wat als wij eigenlijk nooit sterven?
Gewoon van leven in leven glijden zonder dat we het zelf beseffen.
Enkel de medemensen van het leven waaruit we verdwijnen die ons zien sterven.
Maar dat we dan in een leven komen met andere medemensen. Een parallelle wereld zeg maar.
Waar de medespelers er ook niet bij stilstaan dat we van elders komen en opnieuw een ander leven zullen leiden na hetgeen zij mogen meemaken met ons in dat nieuwe leven.
Omdat je je er eigenlijk ook nooit zelf van bewust bent.
Ja, waarom niet.
Gewoon van leven in leven glijden zonder dat we het zelf beseffen.
Enkel de medemensen van het leven waaruit we verdwijnen die ons zien sterven.
Maar dat we dan in een leven komen met andere medemensen. Een parallelle wereld zeg maar.
Waar de medespelers er ook niet bij stilstaan dat we van elders komen en opnieuw een ander leven zullen leiden na hetgeen zij mogen meemaken met ons in dat nieuwe leven.
Omdat je je er eigenlijk ook nooit zelf van bewust bent.
Ja, waarom niet.
24.9.11
23.9.11
22.9.11
21.9.11
Herfst
Vandaag begint de herfst. Niet dat ik daar van wakker lig.
De seizoenen moeten elkaar opvolgen en hun eigenste werk doen.
In een eindeloze sequentie van licht naar donker naar licht naar ...
Het is nu al een tijdje herfst in mij. Maar ook dat is leven.
Een eindige sequentie van licht naar donker naar licht naar ...
De seizoenen moeten elkaar opvolgen en hun eigenste werk doen.
In een eindeloze sequentie van licht naar donker naar licht naar ...
Het is nu al een tijdje herfst in mij. Maar ook dat is leven.
Een eindige sequentie van licht naar donker naar licht naar ...
17.9.11
Morgen en vanavond
De morgen weet niet wat de middag brengt.
De middag weet niet wat de avond brengt.
De avond niet wat de nacht en de volgende morgen hem brengt.
Ook vandaag, morgen en overmorgen hebben dit soort onzekerheid.
Laat deze onzekerheden je leven niet vullen.
Ze staan je geluk van het moment in de weg.
De middag weet niet wat de avond brengt.
De avond niet wat de nacht en de volgende morgen hem brengt.
Ook vandaag, morgen en overmorgen hebben dit soort onzekerheid.
Laat deze onzekerheden je leven niet vullen.
Ze staan je geluk van het moment in de weg.
14.9.11
Zekerheid
Waarom willen mensen geassocieerd worden met een strekking, een groep, een filosofie? Waarom willen mensen bij iets horen, er deel van uitmaken?
Vermoedelijk uit een soort angst om alleen te zijn met wat men doet, denkt, ervaart, begrijpt. Een soort comfort. Als je met meerderen bent geeft je dat een soort zekerheid om geen minderheid te zijn. Een minderheid die kan geviseerd worden.
Maar ook de neiging om tegen stroom in te gaan, niet zomaar mee te doen brengt je in een situatie waar een minderheid virtueel een meerderheid wordt.
Niet dat het je zekerheid geeft.
Vermoedelijk uit een soort angst om alleen te zijn met wat men doet, denkt, ervaart, begrijpt. Een soort comfort. Als je met meerderen bent geeft je dat een soort zekerheid om geen minderheid te zijn. Een minderheid die kan geviseerd worden.
Maar ook de neiging om tegen stroom in te gaan, niet zomaar mee te doen brengt je in een situatie waar een minderheid virtueel een meerderheid wordt.
Niet dat het je zekerheid geeft.
13.9.11
12.9.11
Veel en nooit
Ik ben veel alleen maar ik voel me nooit eenzaam.
Het leven heeft me geleerd om de mooie momenten van mijn bestaan als reserve op te slaan voor ogenblikken waar de wereld je wel eens kan vergeten.
Heeft me geleerd om niet angstvallig bij iets te willen horen, deel te willen zijn van iets.
Als ik soms eens dreig melancholisch te worden,
dan open ik mijn rugzak met herinneringen.
Het leven heeft me geleerd om de mooie momenten van mijn bestaan als reserve op te slaan voor ogenblikken waar de wereld je wel eens kan vergeten.
Heeft me geleerd om niet angstvallig bij iets te willen horen, deel te willen zijn van iets.
Als ik soms eens dreig melancholisch te worden,
dan open ik mijn rugzak met herinneringen.
11.9.11
Naajn ielivven
E. en L. verjaren op naajn iellivn.
De reden dat ik die verjaardagen nooit vergeet.
Wel een beetje gemengde gevoelens omtrent de kapstok van mijn geheugen.
Ik wens E. en L. proficiat omdat de mensheid zich iets triests herinnert.
Maar ook dat is het leven.
De reden dat ik die verjaardagen nooit vergeet.
Wel een beetje gemengde gevoelens omtrent de kapstok van mijn geheugen.
Ik wens E. en L. proficiat omdat de mensheid zich iets triests herinnert.
Maar ook dat is het leven.
9.9.11
Four Seasons in Buenos Aires
Daarnet Astor Piazzolla's versie van de 4 jaargetijden gehoord op het slotconcert.
Four Seasons in Buenos Aires, een mens gaat erbij dromen.
Astor Piazzolla die steeds doet denken aan de tango en een Bandoneon verrast hier toch wel positief door zijn werk voor strijkers. Met de knipoog naar de veel meer gekende jaargetijden door Vivaldi. Ook mooi gebracht door het Kamerorkest vanavond.
Mijn kritisch gezelschap kon het ook smaken.
Four Seasons in Buenos Aires, een mens gaat erbij dromen.
Astor Piazzolla die steeds doet denken aan de tango en een Bandoneon verrast hier toch wel positief door zijn werk voor strijkers. Met de knipoog naar de veel meer gekende jaargetijden door Vivaldi. Ook mooi gebracht door het Kamerorkest vanavond.
Mijn kritisch gezelschap kon het ook smaken.
Slot
Straks naar het slotconcert van de orgelconcerten van Haringe.
Concerten voor orgel enkamerorkest.
Samen met I. en E.
Benieuwd wat die "jonge poezen" ervan vinden.
Concerten voor orgel enkamerorkest.
Samen met I. en E.
Benieuwd wat die "jonge poezen" ervan vinden.
Verheven
Het zoeken is verhevener dan het vinden.
Inderdaad, vandaag met Bertus het "voorlopig gevondene" in de showrooms gaan bekijken, bezitten (heel letterijk), bespreken en tot de conclusie gekomen dat de zoektocht moet verdergezet worden.
Omdat het gevondene niet voldeed aan de diepere zin van de queeste.
Iets speciaals vinden namelijk.
Specialer dan wat reeds in de garage staat.
Een goeie ridder blijft zoeken naar de echte Graal.
Inderdaad, vandaag met Bertus het "voorlopig gevondene" in de showrooms gaan bekijken, bezitten (heel letterijk), bespreken en tot de conclusie gekomen dat de zoektocht moet verdergezet worden.
Omdat het gevondene niet voldeed aan de diepere zin van de queeste.
Iets speciaals vinden namelijk.
Specialer dan wat reeds in de garage staat.
Een goeie ridder blijft zoeken naar de echte Graal.
Feestvarken
Mijn vriend uit Wallonië is vandaag 45 geworden.
Zaterdag geeft hij een aangepast feestje.
Ik zie ernaar uit.
Hem net ge-sms't.
Oeps, Tenerife komt een uur achter nog...
Zaterdag geeft hij een aangepast feestje.
Ik zie ernaar uit.
Hem net ge-sms't.
Oeps, Tenerife komt een uur achter nog...
5.9.11
Mean mean machine versus Mean clean machine
Het wordt een moeilijke keuze, een echt luxeprobleem weliswaar.
Wat wordt mijn vierde motor naast de Honda CB750 van 1992 (bloedmooi icoon onder de eerste naked bikes), de Ducati S2R1000 van 2008 (puur kunst-icoon onder de liefhebbers van Italiaanse volbloedmotoren) en de HD Night Rod Special van 2010 (Amerikaans dragster-icoon dat door Porsche met de watergekoelde Revolution Engine een "echte" krachtbron voor de 400 meter sprint meekreeg).
Mijn vraag onder de vrienden en hun aanverwanten op facebook gaf een duidelijke voorsprong voor de Triumph Thunderbird Storm, een echte vette Engelse machine met 17OOcc 2-cilinder in lijn van -zeer- goeden huize. 2 maal cruiser of the year in America, thuisbasis van HD... . Merkwaardig op zijn minst als we het chauvinisme van de Amerikanen meerekenen.
Mijn andere keuze is de HD Fat Bob (Blackline). Een mean machine op de wijze van Harley. 1600cc in V, vette kloppen en heel veel koppel in de lage toeren. A bike to be seen with (net als de Triumph trouwens).
Als ik puur naar het rijgenot en het no-nonsense-gehalte kijk dan moet ik de Triumph nemen, kijk ik naar de iconische- (en rest-) waarde dan moet ik de Harley nemen.
Enkel Emile (alias Pietje Stek) stemde op facebook voor de Harley (hij gaat dan ook industriële vormgeving studeren en zijn ma stemde voor de Triumph ;-) ).
Toen ik gistermiddag (weer eens) stopte aan de Lanterfanter om iets te eten was ik blij dat mijn maat met zijn Yamaha Midnight Warrior (ook een vette 1700cc) terug was uit verlof.
Hij was de tweede die voor de Fat Bob koos.
Uit nostalgische overwegingen.
Ik geloof hem, maar heb nog niet gekozen.
Het zoeken is verhevener dan het vinden.
Wat wordt mijn vierde motor naast de Honda CB750 van 1992 (bloedmooi icoon onder de eerste naked bikes), de Ducati S2R1000 van 2008 (puur kunst-icoon onder de liefhebbers van Italiaanse volbloedmotoren) en de HD Night Rod Special van 2010 (Amerikaans dragster-icoon dat door Porsche met de watergekoelde Revolution Engine een "echte" krachtbron voor de 400 meter sprint meekreeg).
Mijn vraag onder de vrienden en hun aanverwanten op facebook gaf een duidelijke voorsprong voor de Triumph Thunderbird Storm, een echte vette Engelse machine met 17OOcc 2-cilinder in lijn van -zeer- goeden huize. 2 maal cruiser of the year in America, thuisbasis van HD... . Merkwaardig op zijn minst als we het chauvinisme van de Amerikanen meerekenen.
Mijn andere keuze is de HD Fat Bob (Blackline). Een mean machine op de wijze van Harley. 1600cc in V, vette kloppen en heel veel koppel in de lage toeren. A bike to be seen with (net als de Triumph trouwens).
Als ik puur naar het rijgenot en het no-nonsense-gehalte kijk dan moet ik de Triumph nemen, kijk ik naar de iconische- (en rest-) waarde dan moet ik de Harley nemen.
Enkel Emile (alias Pietje Stek) stemde op facebook voor de Harley (hij gaat dan ook industriële vormgeving studeren en zijn ma stemde voor de Triumph ;-) ).
Toen ik gistermiddag (weer eens) stopte aan de Lanterfanter om iets te eten was ik blij dat mijn maat met zijn Yamaha Midnight Warrior (ook een vette 1700cc) terug was uit verlof.
Hij was de tweede die voor de Fat Bob koos.
Uit nostalgische overwegingen.
Ik geloof hem, maar heb nog niet gekozen.
Het zoeken is verhevener dan het vinden.
4.9.11
Have you ever been to ...
Be my runaway love,
Be my runaway love!
Wanna run away, love? (with you)
I want to run, run run away!!
Have you ever been to Paris in March?
Done the Eiffel tower and the arch?
These days you can get there by train,
Come on, let’s run away!
We can hire some red bicycles
Ride the path along the canals,
Take a trip on a boat down the Seine,
Champagne, and I’ll let you pay!
Be my runaway love,
Be my runway love,
Wanna runway love? (with you)
With you I want to run away!
Have you ever been to Berlin in June?
They say no-one gets up 'till noon,
And the streets are lined with cafes,
Let’s …the way you dare!
Take me to restaurants to dine,
I’ll wear a dress so divine,
You'll find you can’t tear your eyes away,
Later on you can tear it off anyway!
Be my runaway love,
Be my runaway love!
Wanna run away, love? (with you)
I want to run, run run away!
Be my runaway love,
Be my runaway love!
Wanna runaway love with you!
I want to run, run run away!
Don’t keep me waiting,
Anticipating for promises come in,
The oil on the painting drying,
Tears on my face will
Rolling away and my heart
We’ll be aching, again!
Have you ever been to New York in May?
It's the loveliest month so they say!
Uptown and around central park
untill it gets too dark!
And then we can head to a show,
There’s a little hidden bar that I know,
The band playing tango till two
it takes two, and I want to tango with you!
Oh!
Be my runaway love,
Be my runaway love!
Wanna run away, love?
I want to run, run away!
Be my runaway love,
Be my runaway love!
Wanna runaway love with you!
I want to run, runaway!
3.9.11
2.9.11
Raakpunt
"Nooit" heeft geen einde, net zoals "Altijd" geen einde heeft.
In hun toestand zijn "Nooit" en "Altijd" te beschouwen als oneindig .
Als ik dan denk aan de wiskunde waar een rechte ook geen eindpunt heeft (zij het op oneindig) en wetende dat 2 parallelle rechten elkaar snijden op oneindig dan moeten "Nooit" en "Altijd" elkaar ook raken op oneindig.
In hun toestand zijn "Nooit" en "Altijd" te beschouwen als oneindig .
Als ik dan denk aan de wiskunde waar een rechte ook geen eindpunt heeft (zij het op oneindig) en wetende dat 2 parallelle rechten elkaar snijden op oneindig dan moeten "Nooit" en "Altijd" elkaar ook raken op oneindig.
30.8.11
Karakter
Beter een goed karakter dan een slecht karakter.
Beter een slecht karakter dan geen karakter.
Beter een slecht karakter dan geen karakter.
25.8.11
22.8.11
Denken aan Brigitte
De dag begint weer vroeg vandaag.
Het circus zet zijn tenten op het plein, wit en blauw.
De zandgrond viert weer feest vandaag.
Een kind verkent vol passie het terrein, ik denk aan jou.
Ik wou dat ik je even bellen kon.
Ik wou zo graag nog even met je praten.
Maar je bent al onderweg naar de zon.
Op zoek naar die ene plek onder de sterren.
Ik wou dat ik je even bellen kon.
Ik wou dat ik samen met je lachen kon.
Ik wou toch nog zoveel tegen je zeggen.
Maar jij lacht vast een eind weg in de zon.
En kijkt vannacht vol passie naar de sterren.
Ik wou dat ik samen met je lachen kon.
Ik wou dat ik samen met je lachen kon.
Ik wou dat ik je wakker maken kon.
Ik wou toch nog zoveel van je houden.
Maar je bent nu onderweg naar de zon.
Op weg naar je eigen plek tussen de sterren.
Ik wou dat ik je wakker maken kon.
Ik wou dat ik je wakker maken kon.
http://denken-aan-brigitte.blogspot.com/
(naar Bart Herman)
Het circus zet zijn tenten op het plein, wit en blauw.
De zandgrond viert weer feest vandaag.
Een kind verkent vol passie het terrein, ik denk aan jou.
Ik wou dat ik je even bellen kon.
Ik wou zo graag nog even met je praten.
Maar je bent al onderweg naar de zon.
Op zoek naar die ene plek onder de sterren.
Ik wou dat ik je even bellen kon.
Ik wou dat ik samen met je lachen kon.
Ik wou toch nog zoveel tegen je zeggen.
Maar jij lacht vast een eind weg in de zon.
En kijkt vannacht vol passie naar de sterren.
Ik wou dat ik samen met je lachen kon.
Ik wou dat ik samen met je lachen kon.
Ik wou dat ik je wakker maken kon.
Ik wou toch nog zoveel van je houden.
Maar je bent nu onderweg naar de zon.
Op weg naar je eigen plek tussen de sterren.
Ik wou dat ik je wakker maken kon.
Ik wou dat ik je wakker maken kon.
http://denken-aan-brigitte.blogspot.com/
(naar Bart Herman)
21.8.11
Vincennes
Da laatste dagen was ik met P,G,L en T in de sjieke villa van "Nichtje Sifkie en Neefje Zjors" in Vincennes, vlakbij metrostation Chateau de Vincennes van waaruit we gans Parijs konden verkennen om dan 's avonds op het terras lekker te koken, te eten en na te praten. Een heel mooi weekend.
Voor een geheime queeste, op zoek naar een handpop voor mijn poppenkast.
Eens kind, altijd kind.
Brigitte en ik zijn vroeger een paar keer naar Parijs geweest. Dat kwam me voortdurend voor de geest.
De mooie herinneringen, hoe we samen graag slenterden, winkels doorsnuisterden, dingen opzochten, bezienswaardigheden bezochten, op een terrasje de wereld bekeken, gewoon gelukkig waren met wat was.
Ook nu was Brigitte mee. In mijn hoofd, maar waar kun je beter zitten als geliefde.
Ze hielp me om de weg te vinden, door haar mening te geven over de originele retro Ray Ban (die van Roy Orbison) die ik altijd al wilde, altijd al zocht maar nu pas vond.
Het leven is niet moeilijk, is niet triest als je liefhebt.
Voor een geheime queeste, op zoek naar een handpop voor mijn poppenkast.
Eens kind, altijd kind.
Brigitte en ik zijn vroeger een paar keer naar Parijs geweest. Dat kwam me voortdurend voor de geest.
De mooie herinneringen, hoe we samen graag slenterden, winkels doorsnuisterden, dingen opzochten, bezienswaardigheden bezochten, op een terrasje de wereld bekeken, gewoon gelukkig waren met wat was.
Ook nu was Brigitte mee. In mijn hoofd, maar waar kun je beter zitten als geliefde.
Ze hielp me om de weg te vinden, door haar mening te geven over de originele retro Ray Ban (die van Roy Orbison) die ik altijd al wilde, altijd al zocht maar nu pas vond.
Het leven is niet moeilijk, is niet triest als je liefhebt.
16.8.11
Het Leven
Liever vriend voor het leven dan redder in de nood.
Dat soort heldendom is meestal geen lang leven beschoren.
Dat soort heldendom is meestal geen lang leven beschoren.
14.8.11
Nuchter
Ik weet dat ik soms ongelooflijk sec en nuchter kan zijn.
Zodat het soms met sarcasme verward wordt, wat het wel niet is.
Ik ga meestal voorbij de euforie, voorbij de zinsbegoocheling.
Doet helemaal geen pijn, is heel duidelijk.
Alsof je in de mistbank van het menszijn toch kilometers ver kunt kijken.
Voorbij de illusies van romantiek en de zekerheid van wat nabij is.
Het stoort me niet, het sterkt me alleen.
Jammer dat het me soms kwalijk genomen wordt.
Maar dan is het misschien ook maar zo.
Zodat het soms met sarcasme verward wordt, wat het wel niet is.
Ik ga meestal voorbij de euforie, voorbij de zinsbegoocheling.
Doet helemaal geen pijn, is heel duidelijk.
Alsof je in de mistbank van het menszijn toch kilometers ver kunt kijken.
Voorbij de illusies van romantiek en de zekerheid van wat nabij is.
Het stoort me niet, het sterkt me alleen.
Jammer dat het me soms kwalijk genomen wordt.
Maar dan is het misschien ook maar zo.
12.8.11
Begrip
Je kan niet alles begrijpen maar dat hoeft ook niet om gelukkig te zijn.
Als je dàt begrijpt hoef je eigenlijk niets meer te begrijpen.
Begrip is een zeer rekbaar begrip.
Als je dàt begrijpt hoef je eigenlijk niets meer te begrijpen.
Begrip is een zeer rekbaar begrip.
11.8.11
G
Meer nog dan de G7 is het de G3 die de wereld regeert.
Net zoals in het verhaal van de wetten van ellende die allen te herleiden zijn tot de eerste wet (als je een boterham laat vallen op het strand is het steeds met de kant van de confituur in het zand) zijn ook alle wereldlijke wetten te herleiden tot de primaire wet van de G3.
Dat ze daar niet vroeger aan gedacht hebben.
Ging veel werk gespaard zijn.
Net zoals in het verhaal van de wetten van ellende die allen te herleiden zijn tot de eerste wet (als je een boterham laat vallen op het strand is het steeds met de kant van de confituur in het zand) zijn ook alle wereldlijke wetten te herleiden tot de primaire wet van de G3.
Dat ze daar niet vroeger aan gedacht hebben.
Ging veel werk gespaard zijn.
10.8.11
Very Zen
Ik voel me "very zen" vandaag.
In balans met mezelf, in balans met mijn omgeving, in balans met mijn verlies, in balans met mijn aanvaarding, in balans met mijn verwondering, in balans met mijn vragen, in balans met mijn weten, in balans dus.
Eergisteren kocht ik een CD-box met 35 CD's met "Violin Masterworks". Noem me een vioolconcerto en ik heb het nu (en ik had er al veel).
De nieuwe die ik ontdekte hebben mijn voorbije 48 uur gevuld met tevredenheid en ontroering, met emotie en blijdschap. Deze morgen besloot ik het goeie weer snel mee te nemen en nam ik wat verlof in de namiddag.
Met de Ducati, mijn felle Italiaan (alhoewel, het kan ook een felle Italiaanse zijn denk ik) gewoon de baan opgetrokken. Eerst naar Kortrijk en wat gepraat in alle ernst en vooral in alle onzin met mijn goeie vrienden Dirk en Bertus. Dan naar Bellegem platse om op een terras een te drinken met de scouts van "de vrienden van de poëzie" die een fietstocht aan het voorbereiden waren (als je een beetje geld hebt duw je niet meer zelf ;-) ) Hen een beetje begeleid maar op het mooie stuk "downhill" tussen Bellegem en Rollegem niet kunnen weerstaan aan de adrenalinekick van het volle bak accelereren en hen maar achtergelaten wetende dat ze ook plezier hadden. Snel naar mijn hometown, naar de supermarkt, de rest van mijn ingrediënten voor mijn etentje van vanavond gekocht. Vriendelijke mevrouw aan de kassa met gevoel voor humor.
Motor op stal ("aaike motor" zou Louis zeggen) en in de keuken alles gesneden en voorbereid zodat ik alles klaar had tegen 19h want beloofd aan persoonlijke lijfartse M. alles te demonstreren van de ondertussen hilarisch bekende sauce armoricaine. Nog even wat weg en weer gechat en gelachen met V., bezeten C. uit K.. Nu dit alles neerschrijven met behoorlijk luid op de achtergrond (de voorgrond) het adagio uit het vioolconcerto No. 1 in B flat Major, K207 van Wolfgang Amadeus Mozart (voor de kenners).
M. (niet uit James Bond) die me belt om te zeggen dat ze binnen 5 minuten aan de deur staat voor "the proof is in the taste of the Armorican Sauce).
In balans, alles in balans.
Zelfs moesten er fouten in staan.
Alles in balans.
Zen, very Zen.
In balans met mezelf, in balans met mijn omgeving, in balans met mijn verlies, in balans met mijn aanvaarding, in balans met mijn verwondering, in balans met mijn vragen, in balans met mijn weten, in balans dus.
Eergisteren kocht ik een CD-box met 35 CD's met "Violin Masterworks". Noem me een vioolconcerto en ik heb het nu (en ik had er al veel).
De nieuwe die ik ontdekte hebben mijn voorbije 48 uur gevuld met tevredenheid en ontroering, met emotie en blijdschap. Deze morgen besloot ik het goeie weer snel mee te nemen en nam ik wat verlof in de namiddag.
Met de Ducati, mijn felle Italiaan (alhoewel, het kan ook een felle Italiaanse zijn denk ik) gewoon de baan opgetrokken. Eerst naar Kortrijk en wat gepraat in alle ernst en vooral in alle onzin met mijn goeie vrienden Dirk en Bertus. Dan naar Bellegem platse om op een terras een te drinken met de scouts van "de vrienden van de poëzie" die een fietstocht aan het voorbereiden waren (als je een beetje geld hebt duw je niet meer zelf ;-) ) Hen een beetje begeleid maar op het mooie stuk "downhill" tussen Bellegem en Rollegem niet kunnen weerstaan aan de adrenalinekick van het volle bak accelereren en hen maar achtergelaten wetende dat ze ook plezier hadden. Snel naar mijn hometown, naar de supermarkt, de rest van mijn ingrediënten voor mijn etentje van vanavond gekocht. Vriendelijke mevrouw aan de kassa met gevoel voor humor.
Motor op stal ("aaike motor" zou Louis zeggen) en in de keuken alles gesneden en voorbereid zodat ik alles klaar had tegen 19h want beloofd aan persoonlijke lijfartse M. alles te demonstreren van de ondertussen hilarisch bekende sauce armoricaine. Nog even wat weg en weer gechat en gelachen met V., bezeten C. uit K.. Nu dit alles neerschrijven met behoorlijk luid op de achtergrond (de voorgrond) het adagio uit het vioolconcerto No. 1 in B flat Major, K207 van Wolfgang Amadeus Mozart (voor de kenners).
M. (niet uit James Bond) die me belt om te zeggen dat ze binnen 5 minuten aan de deur staat voor "the proof is in the taste of the Armorican Sauce).
In balans, alles in balans.
Zelfs moesten er fouten in staan.
Alles in balans.
Zen, very Zen.
4.8.11
Kommer en kwel
Nee, het leven is niet enkel kommer en kwel.
Het leven is wat je er zelf van maakt. Vooropgesteld dat je in een eerder voortvarende wereld als de onze hier leeft. Het is meestal zo goed of zo kwaad als je zelf wil. Als je er zelf wilt voor doen.
Er zijn mensen die veel tegenslagen hebben en er toch nog het beste van maken. Er zijn ook mensen die weinig tegenslagen hebben maar deze dan zo uitvergroten dat het een leven vol kommer en kwel lijkt. Bij nader inzicht is dit meestal maar een verlangen, een kreet naar aandacht.
"Kijk eens hoe erg mijn leven is", "kijk eens wat ik nu meemaak", "heb medelijden met mij", "help mij". Dit soort mensen kun je niet helpen want de enige hulp die ze kunnen gebruiken moet vanuit hen zelf komen. En dat is meestal niet te verwezenlijken.
Bon, ter illustratie van bovenstaande, de batterij van mijn Ducati was leeg doordat het alarm al te lang aanlag zonder ermee te rijden (met de moto, niet het alarm) maar doordat ik een batterijlader heb aangelegd start het monster weer gelijk de beesten: YES, sla de straat Jaak (hit the road Jack).
Het leven is wat je er zelf van maakt. Vooropgesteld dat je in een eerder voortvarende wereld als de onze hier leeft. Het is meestal zo goed of zo kwaad als je zelf wil. Als je er zelf wilt voor doen.
Er zijn mensen die veel tegenslagen hebben en er toch nog het beste van maken. Er zijn ook mensen die weinig tegenslagen hebben maar deze dan zo uitvergroten dat het een leven vol kommer en kwel lijkt. Bij nader inzicht is dit meestal maar een verlangen, een kreet naar aandacht.
"Kijk eens hoe erg mijn leven is", "kijk eens wat ik nu meemaak", "heb medelijden met mij", "help mij". Dit soort mensen kun je niet helpen want de enige hulp die ze kunnen gebruiken moet vanuit hen zelf komen. En dat is meestal niet te verwezenlijken.
Bon, ter illustratie van bovenstaande, de batterij van mijn Ducati was leeg doordat het alarm al te lang aanlag zonder ermee te rijden (met de moto, niet het alarm) maar doordat ik een batterijlader heb aangelegd start het monster weer gelijk de beesten: YES, sla de straat Jaak (hit the road Jack).
3.8.11
32 jaar geleden omstreeks 15h30
Is het leven eerlijk?
Nee, de wereld heeft niets met eerlijk en rechtvaardig te maken.
Dat maken we ons maar wijs als het ons goed gaat, of als het ons goed uitkomt.
Van de 3 mensen op de foto hierboven ben ik de enige die nog leeft.
Brigitte werd net 54, haar pa amper 49.
Is dat eerlijk? Nee. Is dat rechtvaardig? Nee.
Mag, moet ik van geluk spreken dat ik nog leef?
Niemand die het weet.
Die het kan weten.
30.7.11
Delen
Gemis gaat vooral over "niet meer kunnen delen".
Niet over "niet meer kunnen krijgen".
Kunnen delen is zo essentieel voor geluk samen.
Niet over "niet meer kunnen krijgen".
Kunnen delen is zo essentieel voor geluk samen.
26.7.11
Slim
De mensheid wordt hoe langer hoe slimmer.
Kennis komt hoe langer hoe meer in het bereik van (bijna) iedereen.
Helaas, de mensheid wordt daarom jammer genoeg niet wijzer.
We krijgen ook steeds meer tijd en middelen om dom te doen.
Kennis komt hoe langer hoe meer in het bereik van (bijna) iedereen.
Helaas, de mensheid wordt daarom jammer genoeg niet wijzer.
We krijgen ook steeds meer tijd en middelen om dom te doen.
22.7.11
15.7.11
Het geheel en de delen
Je kunt altijd wel iets moois vinden in je leven.
Is het geheel niet wat je ervan wenst dan zijn er vast delen ervan die je graag hebt. Zijn er delen die je niet graag hebt dan is het geheel misschien wel mooi. Fixeer je op wat mooi is. Het scheelt een stuk.
Is het geheel niet wat je ervan wenst dan zijn er vast delen ervan die je graag hebt. Zijn er delen die je niet graag hebt dan is het geheel misschien wel mooi. Fixeer je op wat mooi is. Het scheelt een stuk.
13.7.11
12.7.11
10.7.11
Best
Wie echt zijn best doet hoeft niets verweten te worden.
De lat ligt niet voor iedereen even hoog.
Hetzelfde resultaat is niet voor iedereen dezelfde verdienste.
Dat zou te gemakkelijk zijn.
De lat ligt niet voor iedereen even hoog.
Hetzelfde resultaat is niet voor iedereen dezelfde verdienste.
Dat zou te gemakkelijk zijn.
9.7.11
Drogen en laven
Tomaten in de oven om te drogen, rauwe ham in de oven om crispy te worden.
Vanavond Tarte Tatin van gedroogde tomaat en Mozarella en daarna Noix St Jacques of bedje van zeewier met Tagliolini, gedroogde tomaat en Parmesan.
Straks met de brommer naar de zee en daarna de dorstigen laven in "De Lanterfanter" of in "De Gevallen Engel"?
Pfffff, 't leven kan lastig zijn.
Vanavond Tarte Tatin van gedroogde tomaat en Mozarella en daarna Noix St Jacques of bedje van zeewier met Tagliolini, gedroogde tomaat en Parmesan.
Straks met de brommer naar de zee en daarna de dorstigen laven in "De Lanterfanter" of in "De Gevallen Engel"?
Pfffff, 't leven kan lastig zijn.
7.7.11
Dag op dag...
Dag op dag 1 jaar geleden.
Foto genomen bij Brigitte en Freddy B. door Brigitte S..
Brigitte amper 5 maand voor ze stierf.
Ongeneeslijk ziek en nog zo levenslustig.
Voorbeeld voor velen.
Met veel kleiner kwalen...
Foto genomen bij Brigitte en Freddy B. door Brigitte S..
Ongeneeslijk ziek en nog zo levenslustig.
Voorbeeld voor velen.
Met veel kleiner kwalen...
5.7.11
1.7.11
Gewoon worden
Je kan veel gewoon geworden.
Je kan veel gewoon leren worden.
Je kan leren alleen te zijn, je kan leren met veel te zijn,
je kan leren niet bang te zijn, je kan zoveel leren gewoon worden.
Maar leren niet eenzaam te zijn is zo moeilijk omdat het je telkens overvalt. Telkens als je het niet verwacht, telkens als je denkt er wat over te zijn. Dan komt het gemis je telkens vertellen dat je eigenlijk eenzaam bent. Hoezeer je het ook probeert te verbergen, hoezeer je het ook probeert te ontwijken, hoezeer je het ook probeert te ontlopen.
Ik rij maar eens met de motor naar de zee.
Om niet alleen te zijn.
Ik mis je zo.
Was je maar hier.
Je kan veel gewoon leren worden.
Je kan leren alleen te zijn, je kan leren met veel te zijn,
je kan leren niet bang te zijn, je kan zoveel leren gewoon worden.
Maar leren niet eenzaam te zijn is zo moeilijk omdat het je telkens overvalt. Telkens als je het niet verwacht, telkens als je denkt er wat over te zijn. Dan komt het gemis je telkens vertellen dat je eigenlijk eenzaam bent. Hoezeer je het ook probeert te verbergen, hoezeer je het ook probeert te ontwijken, hoezeer je het ook probeert te ontlopen.
Ik rij maar eens met de motor naar de zee.
Om niet alleen te zijn.
Ik mis je zo.
Was je maar hier.
Abonneren op:
Posts (Atom)
