Some guys have...

Deze morgen gevonden op mijn oprit.
De Granturismo S dan nog wel.
We gaan niet zeveren over een paard meer of min.
Als ge iets doet moet ge het goed doen.

1955

Ja, zo lang geleden reeds.
Of, nog maar zo lang. Wat is het allemaal relatief.
Een seconde, een minuut een uur, een dag, een week, een maand, een jaar, een eeuw.
Te snel voor intense momenten, te traag voor het saaie leven.
Vandaag veel sympathiebetuigingen gekregen. SMS, facebook, telefoon.
Jaja, zelfs vanop de het paaseiland.
Ik denk dat ik me gelukkig mag achten niet vergeten te zijn.
Maar zoals altijd haal je uit de massa de belangrijkste.
Wie het moet weten weet het.
Laat de rest maar raden.
Wel mijn eerste verjaardag zonder Brigitte erbij...

Le nouveau Chef est arrivé...

Chef "On the Move"

Oostende

Vandaag was Brigitte 55 jaar.
Samen met tweelingzus Lut en schoonbroer Filip naar Oostende geweest voor een wel zeer geladen verjaardag. Voor Lut is iedere verjaardag die komt nooit meer dezelfde.
Elk een witte roos aan de zee geschonken.
Voor Brigitte.
In de 7 wereldzeeën...
Het blijft onwezenlijk.

Ik merk ook dat mijn dyslexie toeneemt.
Heel eigenaardig.

Bang voor de zomer

De rekening

Mijn goeie vriend, mijn lijf, heeft me uiteindelijk de rekening gepresenteerd.
Na lang aarzelen waarschijnlijk want we staan elkaar zeer na.
Niet dat ik verrast was, we hadden het afgesproken. Ik mocht krediet nemen, zoveel ik wilde, wat ik maar nodig had om te overleven en om te helpen overleven zolang het nog kon.
Leven puur op kerosene, adrenaline in mensentaal. Branden en verbranden zonder rekening te houden met de eindigheid en de kwetsbaarheid van het mens zijn. Hoog en snel vliegen en denken nooit te moeten landen. Zoals Icaros, tot tegen de zon, tot je vleugels verbranden. Wel niet van hoogmoed. Omdat het moest. Een kwestie van prioriteiten. De enige prioriteit als je geliefde, je vriendje, je levensgezel in stervensnood is.
Maar ook het vuur onder de vulkaan moet plots doven bij gebrek aan brandstof. Zoals bij mij nu.
De geest nog steeds in gevecht, niet versagen, kop naar beneden is nooit een optie geweest.
Maar plots is alle kracht en weerbaarheid van je lichaam weg. Wordt de rekening gepresenteerd.
Misschien maar best, want anders brand je wel helemaal op.
Mijn lijf, mijn goeie vriend, heeft me ook geleerd hoe ik weer vuur onder de vulkaan kan krijgen.
Fijn is dat. Ik volg mijn instinct.
Zoals altijd eigenlijk.

Altijd en nooit

Uiteindelijk zijn er mensen waarvoor je nooit iets goed doet/kan doen.
Doe je wit het is verkeerd, doe je zwart er scheelt ook iets aan.
Ongetwijfeld het soort mensen dat al zagen en zaniken gemaakt werd (;-) ).
Nu, dat is dan ook de soort waar je geen rekening moet mee houden.
Het is toch nooit goed.

Megacoole reggae of is het Cajun?

Megacoole Reggae met snuifje Cajun van The Neville Brothers. Om van te rillen.

Pistachios

Met goeie vriend Philip tot 0h30 op m'n terras gezeten.
Duvel gedronken en pistachios gekraakt.
Over het leven gefilosofeerd.
Hoe mooi het kan zijn.
Ondanks alles.
Ons werk van vanavond was niet helemaal af.
Het kon wel maar toch.
Anders konden we volgende week niet meer verder filosoferen.
En Duvel drinken met pistachios.

Mooi

Het onverwachte, het spontane maakt het leven mooi.
Je hebt niets gevraagd maar toch gekregen.

Radio Kriola

Van de Kaap Verdische eilanden.
Vervult al je zinnen.
En die van je dierbaren op dat moment.

There's always the sun...

How many times have you woken up and prayed for the rain?
How many times have you seen the papers apportion the blame?
Who gets to say?
Who gets to work and who gets to play?
I was always told at school, everybody should get the same.

How many times have you been told if you don't ask you don't get?
How many times have you wasted your money? your Mother said you shouldnt bet.
Who has the fun?
Is it always a man with a gun?
Someone must have told you if you work to hard you can sweat?

There's always the sun.
mmmm
There's always the sun.
Always, always,always the sun.

How many times has the weatherman told you stories that made you laugh?
You know its not upto the Politicians and leaders, when they do things by halves.
Who gets the job?
Of pushing the knob.
Thats what responsibility you draw straws for if your mad enough.

There's always the sun.
mmmm
There's always the sun.
Always, always,always the sun.

There's always the sun.
mmmm
There's always the sun.
Always, always,always the sun.

Altijd al een prachtige track gevonden.
Nog iets meer nu ik zie dat de bassist een T-shirt van Triumph draagt en ik eigenlijk mijn gedachten een beetje aan het zetten ben op een Triumph Thunderbird Storm...

Hmmm, met Angina in bed...

Oorzaken van keelpijn
Men neemt aan dat acute keelpijn in 40% van virale oorsprong is, in ong. 30% wordt een bacterie aangetroffen (hoofdzakelijk streptokokken, waarbij in ong. één op drie gevallen de patiënt drager is van de streptokokken) en in nog eens 30% is geen pathogene kiem aanwezig is.

Andere mogelijke oorzaken van acute keelpijn zijn onder meer:
- Keelirritatie: vooral bij rokers of bij omgevingsfactoren.
- Mononucleosis infectiosa: meestal bij jonge personen die vaak langer dan een week moe en ziek zijn. Gewoonlijk zijn er ook klieren op andere plaatsen; ook lever en milt kunnen gezwollen zijn.
- een ontsteking van de amandelen.
- Mycotische faryngitis: witte stippen in de amandelen. Weinig roodheid of ontsteking en patiënten voelen zich niet echt ziek.
- Difterie
- Malaria: bij rode keel en koorts én terugkeer uit de tropen

Ik ben nog wel jong maar ik kom niet net terug uit de tropen.


Behandeling van acute keelpijn (angina)
Belangrijk is dat de arts zo snel mogelijk probeert te achterhalen of de acute keelpijn niet veroorzaakt wordt door een andere ernstige aandoening. Elementen die daarbij belangrijk kunnen zijn:
- keelpijn duurt langer dan 7 dagen: kan wijzen op chronische keelpijn ten gevolge van bv. roken
- hoesten: bij streptokokkeninfectie is er geen hoest
- koorts: een temperatuur boven 38,5°C rectaal kan wijzen op streptokokkeninfectie
- hevige slikpijn: kan wijzen op abcesvorming
- keelpijn gaat gepaard met ernstige vermoeidheid: kan wijzen op mononucleose of een andere aandoening zoals leukemie

Ik hoest niet en ben al 7 jaar gestopt met roken, gisteren had ik 38,5 graden "oksaal ;-)"
't zullen streptokokken zijn zeker, een typische ziekte van chefs?

Behandeling
- Lokale middelen: er zijn geen betrouwbare studies die het nut aantonen van lokale ontsmettende en/of pijnstillende middelen.
- Pijnstilling: de voorkeur gaat naar paracetamol, gezien de geringere nevenwerkingen dan acetylsalicylaat. Een bijkomende reden kan zijn dat, indien een verwijdering van de amandelen nodig wordt, het risico op bloeding te groot wordt bij
acetylsalicylaat.

Antibiotica worden ALLEEN voorgeschreven aan risicopatiënten

Ik ben sowieso een risicopatient denk ik...

Lachen, ja, maar gedreven ;-)

Ik kom uit een heel moeilijke periode in mijn leven die ik eigenlijk enkel overleefd heb door mijn zin voor relativeren en mijn optimisme. Nu nog ben ik aan het herstellen van hoe diep ik ben moeten gaan. Fysisch en mentaal. Nooit willen tonen aan de omgeving maar ik zat wel helemaal op mijn tandvlees. Er kon echt geen week meer bij...
Niet iets wat je gratis krijgt, je krijgt iets mee van je ouders maar het grootste deel moet van jezelf komen. Moet je zélf verwerven.
Het is niet de gemakkelijkste weg, je neemt risico's, je moet risico's nemen, je krijgt klappen, je moet klappen krijgen maar je staat telkens weer op, je moet telkens weer opstaan.
Soms weet je niet waarom je weer opstaat want je laten pamperen is zoveel eenvoudiger maar dat ben je niet, dat weet je.
Je vel wordt getaand en getekend door de littekens die je opliep. Net zoals de bolster rond je ziel. Maar de pit blijft gaaf. Je bewaart je onschuld, je nieuwsgierigheid, je dromen, je blijft verliefd op "de blonde van Abba" al is die al lang bijna een mummie ;-).
Ik heb altijd graag mensen doen lachen, een clown voor velen. Maar ik wist tenminste dat ik meespeelde in een circus.
Een ding is een beetje veranderd. In onze "luxe" biotoop ben ik enkel nog geïnteresseerd in mensen die mij ook kunnen doen lachen. Als iedereen in onze luxe-samenleving zijn "kleine miserie" nu eens zelf probeert op te lossen en probeert om anderen een straaltje zonneschijn te tonen, zeg nu zelf, hoe mooi is dat. Dan hebben we allen samen nog extra energie over om de mensen die echt niet zelf hun problemen kunnen oplossen bij te staan.
Dank je "blonde van Abba" op de achtergrond.
Thank you for the music ;-).

Goed voor de koorts.

Magisch realisme in Ardooie

Het was een oude man in een Mercedes.
Bij Mercedes denk ik meestal aan een beenhouwers, landbouwers of zelfstandigen met veel zwart geld. Maar goed, het was een oude man met bruine tanden en een bruine rand rond zijn mond.
Was het van zelfgedraaide sigaretten met extra veel teer of gewoon van pruimtabak, de Heer was het wijs. Als hij dat al was natuurlijk.
Ik kwam uit een oprit naar het erf van een boerderij gereden (waar op de rolluiken "Dirk is niet thuis" ge-airbrushed was) en moest dus stoppen voor de man.
Hij deed me teken om naar zijn wagen te komen en draaide zijn raampje open.
Behulpzaam, en vooral nieuwsgierig, als ik ben stapte ik van mijn Night Rod Special en liet de door Porsche ontwikkelde V-twin nerveus in vrijloop draaien (geef toe, klinkt stukken avontuurlijker dan "stapte ik van de BMW GS met motorblok-uit-de-tijd-van-Adolf-H. die verder als een naaimachine tokkelde").
"Kan ik u van dienst zijn?" vroeg ik.
"Is dit de weg naar Torhout?" vroeg hij me licht sputterend wegens 2 ontbrekende voortanden.
"Nee", zei ik hem. "Daarvoor keer je beter terug naar de autostrade, neem je richting Brugge en aan de afrit Torhout sla je af".
"Ik rij nooit op autostrade's" zei hij.
"Zou ik langs hier ook in Torhout komen?" vroeg hij me.
Het was wel compleet de verkeerde weg maar alles is mogelijk natuurlijk. Ik moest denken aan het feit dat ook alle wegen naar Rome leiden.
De Night Rod Special stond ondertussen nerveus te grommen, gretig om me mee te nemen op de weg naar nergens.
"Tja, ik denk wel dat je langs hier ook in Torhout komt, maar die weg kan ik je niet uitleggen" zei ik hem naar waarheid.
"Moest ik doorrijden tot aan de platse, zouden ze het daar dan weten?" polste hij.
"Ongetwijfeld" zei ik vanuit de wijsheid dat niets onmogelijk is.
"Hartelijk dank" zei de oude man opgelucht en welgemeend waarop hij met enkele zwarte roetwolken uit zijn uitlaat en mijn zicht verdween.
Dirk was ondertussen nog steeds niet thuis waardoor ik mijn weg naar nergens verder zette.

Met Mbo op de NightRodSpecial

Drivin' by the pool.

Medicijnman

Het was zoals de levenswijze medicijnman in de film "Little Big Man" zei: "It's a good day to die". Hij legde zich op een bed in openlucht op een heilige grafplaats voor medicijnmannen en opperhoofden en toen hij daar op z'n dood aan het wachten was en plots een regendruppel in z'n oog plensde zei hij : "Maybe not today then". Hij stond op en ging terug naar z'n dorp.
Ik begrijp hem, net als je denkt dat het niets meer is ontdek je weer nieuwe dingen. Boodschappen gedaan, bezoeken afgelegd, een bagagerek voor de Nightrod besteld, me lid gemaakt van de biblotheek (beter laat dan nooit) en zo eindelijk "Wilde bloemen" van Frank Boeijen gevonden. Eerst niet eten en dan veel gepraat met en gewokt voor Megatje die morgen naar Djerba vertrekt. Morgen brengt me weer iets anders. Misschien weer iets wat ik niet verwacht had.
Ik blijf als een kind nieuwsgierig. Het saaie en de gewoonte is voor de oude mensen. Ik raak mijn onschuld nooit kwijt. Weet ik zeker.

Proost

Als een klein beetje dromen gevaarlijk is,
droom dan niet weinig maar veel.

Marcel Proust (1871 - 1922)

Schrijver/Piloot

Liefde bestaat niet uit elkaar aanstaren,
maar uit samen dezelfde richting inslaan.

Antoine de Saint-Exupéry (1900 - 1944)
Vertrokken en nooit teruggekeerd,
de romantiek zelve...

Alles is voorzien

Het onverwachte uit te leven proberen te weren maakt ook dat je de verrassing uit je leven duwt. Leven enkel in regelmaat, met vaste ankers en referentiepunten. Dinsdagavond op 18h de vuilzak (m/v) voor de deur, zaterdagmorgen om 9h het gras afrijden, de verstarring met de jaren.
Het moet een continu gevecht blijven om het toeval zijn kans te geven, het toeval te laten spelen.
Dan laat je ook de deur open voor verrassingen, meestal mooie.
Zaken die anderen niet meemaken.

Mega Mindy

Vandaag gekregen van Megatje.

Behalve één.

Vandaag kocht ik "Het boek met alle antwoorden" van Carol Bolt.
Geloof me, het werkt.
Stel me een vraag, ik sla het boek willekeurig open en ik geef je een antwoord.
Antwoord op alle vragen.
Behalve op één vraag: "Waarom?".
Waarom daarop niet?

Elastiek

Voor u gelezen bij het binnenrijden van Veurne, een van de betere fuiven qua naam dan toch.
De "Jet Aje Rekker" fuif.

Los daarvan geleerd dat een van de voordelen van het rijden met een motor is dat het eigenlijk een geplande doelloosheid is. Aan ieder kruispunt kun je veranderen van richting.
In functie van de zon, de wind of het zicht.
Very Zen.

Brommer in Rust

Chimay

Met de vrienden van de poëzie, de schelp, de fiets, maar vooral de lach, opnieuw naar Chimay.
De eerste keer dat Brigitte er niet meer bij zal zijn.
Maar toch zal iedereen denken aan de laatste keer dat ze er wel bij was.

Decade

Mijn website bestaat vandaag 10 jaar.
Allez, niet deze blog hier, mijn echte website.

Mooi weer

Het mooie weer maakt het gemis enkel groter.
Niet de donkere dagen zijn het eenzaamst, wel de dagen dat je iedereen naar buiten ziet komen in de zon.

De zee

Vandaag met de motor naar de zee gereden.
De zee rustig en kalm.
Begin en einde van alles.

Geheim

Het geheim van het sukses van Chris10, RV en de Chef van Niort is dat ze aandacht hebben voor wat anderen niet belangrijk vinden.
Quote van RV

Schelpjes

Vandaag een dag verlof genomen en samen met Donald Duck gaan wandelen aan de zee langs het strand. Veel te mooi weer om te werken. Lang geleden dat ik nog schelpjes heb verzameld. Hele mooie in allerlei structuren en kleuren. Ik heb er een paar meegebracht voor bij de foto van Brigitte.
Rond 12h apero op het strand, uit de wind en in de felle zon, in de twee regisseursstoelen die ik steeds in mijn koffer heb. Voor de verandering eens een Zwitserse Fendant gekraakt.
Dan een zeetong gaan eten. Lekker.
Terug thuis mijn Night Rod genomen en wat gaan touren in de nammiddagzon.
Gestopt bij José om een heerlijk alcoholvrij aperitief te drinken en wat bij te praten.
Eigenlijk zou ik iedere keer als het mooi weer is verlof moeten nemen.
Niet iedereen moet dat doen, want dan is het veel te druk en ga je beter werken.

Alles en niets

Ik probeer altijd alles in te schatten: vooraf, wàt terwijl en wàt daarna. Wat is de oorzaak, wat is de reactie en wat is het gevolg. Ik probeer altijd alles te begrijpen en te plaatsen in het geheel der dingen, in het zijn der mensen. Ik zeg nooit dat iets onmogelijk is en ik geloof dat bijna alles mogelijk is, zowel met de wereld als met mij en mijn medemensen.
Ik probeer mens onder de mensen te zijn. Ik vind dit heel eenvoudig maar ik ervaar dat dit niet altijd voor iedereen eenvoudig is.
(P.T.)

Blijven boeien Boeijen

Het werk van Frank Boeijen blijft me boeien.
Muziek en teksten spreken me al jaren aan.
Overal in z'n repertoire vind ik wel iets wat me boeit, aanspreekt.
Waar is de de storm, waar is de bliksem, waar is de onschuld.
Dank Frank ;-).

Dag op dag

Op dit moment is het minuut op minuut, uur op uur, dag op dag reeds 3 maand geleden dat Brigitte overleed. Ze is nog altijd even intens aanwezig in mijn leven, in mijn huis, in mijn geest.
Daar ben ik eigenlijk ook blij om.
Want dit is enkel zo omdat ons leven samen mooi was.
Tijd zal ongetwijfeld het treuren en het leed verzachten.
Maken dat de mooie herinneringen stilaan de overhand nemen.
Ik heb tijd.
Ik neem de tijd.

Nooit geweten

Nooit geweten dat je zo verloren kon lopen in je eigen huis.

Zeg me dat het niet zo is

Zeg me dat het niet zo is
Zeg me dat het niet zo is
Zeg me dat het niet waar is (2x)

Ga je mee vanavond naar ons lievelingsrestaurant
Een tafel voor twee
Ik heb gebeld, ze weten ervan
En we drinken totdat de zon opkomt
En we vergeten
De oneerlijkheid van het lot

Zeg me dat het niet zo is
Zeg me dat het niet zo is
Zeg me dat het niet waar is (2x)

Kom we gaan trek je jas aan
Anders wordt het te laat
Kom eens hier
Ik houd je vast Ik laat je nooit meer gaan
En ik vertel je een grap die je laat huilen van de lach
En we vergeten
De blikken van de mensen in de stad

We doen net alsof het niet zo is
Alsof het niet zo is
Alsof het niet waar is

We doen net alsof ze gewoon verder leeft
Alsof ze gewoon verder leeft

Zelfs als het niet zo is

Hatchie!

Niet het tekort aan liefde , maar het tekort aan vriendschap is de oorzaak van slechte huwelijken.

(Friedrich Nietzsche)

Begrip

Anderen begrijpen is kennis.
Jezelf begrijpen is verlichting.

(Lao Tse)

Ondergaande zon

Het is soms best heel eenzaam zonder B. Ik ga ermee slapen en ik sta ermee op met de gedachte aan haar niet meer zijn. Eigenlijk kan niets of niemand haar vervangen. Ik heb trouwens ook de behoefte niet om dat te doen.
Nogal wat mensen denken dat ze een leegte kunnen opvullen door iets anders in de plaats te stellen. Door snel snel lid te worden van een of andere club van gelijkgestemden (gelijkgestoorden zei ik bijna) en te hopen dat je eenzaamheid daar zal verholpen worden. Je maakt enkel jezelf iets wijs en komt er meestal nog bekaaider uit omdat niemend in een dergelijke omgeving complementair kan zijn want ze voelen allen hetzelfde gemis.
Ik kijk nu naar de ondergaande zon helemaal in de verte, over onze tuin en de weiden heen en ik voel B. heel dichtbij. Omdat ze dat ook zo mooi vond.
Net zoals het concert voor orgel en orkest nr. 3 van Georg Friedrich Händel dat nu op de achtergrond speelt, en ik voel me niet eenzaam.

Georg Friedrich Händel (1685-1759)Concert voor orgel en orkest nr.3, HWV.291, op.4, nr.3 in g kl.t

Zielenpoot

"Zielepoot" was het woord dat ik zocht, niet mocht vergeten.
Blijkt nu correct "zielenpoot" te zijn.
De grond van het woord slaat op "zielig".
Wat ik tenvolle onderschrijf.

De Onschuld

Ik denk aan die tijd van idealen
Aan die tijd waarin alles kon
toen de wereld nog verdeeld was
In oost en west
Het was zo duidelijk wie goed was
En zo duidelijk wie slechte
Maar nu de waarheid aan het licht komt
Er bestaat geen goed of slecht
Dan weet ik wat het is
Dan dringt het tot me door
Het is niet de wereld
Maar ik die de onschuld verloor

Wanneer wanneer kwam dat moment
Wanneer vond dat plaats
Wanneer ben ik onderweg
Ik geloofde in waarheid
Ik geloofde in heldendom
Ik geloofde in vriendschap
En dacht dat eerlijkheid bestond
Maar natuurlijk ik leefde in dromen
Ik wou dat ik dat nog kon
Soms heel even als ik naar jou kijk
Zie ik dat het ooit bestond
Dan weet ik wat het is
Dan dringt het tot me door
Het zijn niet de anderen
Maar ik die de onschuld verloor

Wanneer wanneer kwam dat moment
Wanneer vond dat plaats
Wanneer ben ik onderweg
de onschuld kwijtgeraakt
Was het de mislukking
Na een succes
Of het verraad van een goede vriend
Waren het de nachten van slapeloosheid
Na de dag dat jij mij verliet
Was het de vlucht in roekeloosheid
En in alles wat verboden is
Nee, het was de aanblik op die morgen
In de spiegel, mijn gezicht
Toen toen wist ik wat het was

Toen drong het tot me door
Dat ik door de jaren heen
Zo onschuldig ben geweest
Zolang zolang bleek ik een kind
En het komt nog vaak terug
Maar over het algemeen
Verliest de onschuld haar geduld
Toen toen op dat moment
Was er geen weg terug
Want door de jaren heen
Verandert onschuld in schuld
Want door de jaren heen
Verandert onschuld in schuld

Frank Boeijen

Google Translate

Tip van Cyberneefje : vertrouw Google Translate niet blindelings.
Vertaal bvb eens "Ik zoek iemand met koolmezen" van het Nederlands naar het Engels.
Anders lukt dat redelijk die vertaalmachine.
Doe hier de test: Ik zoek iemand met koolmezen

Vier graden

Ja, 4 graden is wel eerder koud om met de motor te rijden.
Maar alle argumenten zijn goed om dat toch te doen.
Mij goed gekleed in laagjes en besloten om eens naar Pops te rijden met de Night Rod. Nog een 100 kilometer en dan is hij ingereden.
Naar Max dus, om hem zijn nieuwjaar in uitgesteld relais te geven.
Brigitte was de meter van Max en ik heb haar beloofd om voor Max meter te blijven in haar plaats. Brigitte zag haar metekind Max graag en ik denk omgekeerd ook. Het is natuurlijk ook een plezante jongen met een goed gevoel voor humor.
't Was wel even fijn om daar op het onverwachtse binnen te wippen. Je bent daar altijd welgekomen.
Nu terug thuis en weer groenten aan het snijden om straks te koken.
Die cursus snijtechnieken heeft heel aanstekelijk gewerkt.

Vogelen op een zondagmiddag

Het betere middagmaal van de vogelaar ( Vogelen )

Een glas bubbels, foie gras, uienconfituur en konfittuur van vijgen op porto en een stuk warm briochebrood. De vogels mogen nu gerust even voorbijvliegen.

De Chef

Gisteravond de nieuwe outfit van "Le Chef de Niort" uitgetest.
Zwarte koksvest, zwarte voorbindschort en een zwart koksmutsje.
Het eten dat ik klaarmaakte was wel lekker maar door de bijkomende presence was het alsof het een sterrengerecht was.
Pas op, niet dat ik dat niet zou kunnen.
Maar niet teveel ineens.

Zouden de kleren dan toch de man maken?
Allez, ik andermans geval dan...

Snel

De dagen gaan zo snel voorbij dat ik me soms afvraag als ik de voorbije dagen geleefd heb.
Maar eigenlijk is het juist omdat ik wel degelijk geleefd heb dat de dagen zo snel voorbij gevlogen zijn.
Als je niet leeft, niets doet, kruipt alles tergend traag voorbij.
Mijn vraag komt eigenlijk voort uit het feit dat ik eigenlijk veel dingen doe die ik vroeger niet deed (alhoewel), me minder bewust van was en die tamelijk routineus en daardoor eerder ongemerkt voorbij vliegen.
Moeilijk? Nee hoor, gewoon leven.
Maar hoe verder in het leven hoe sneller alles voorbijvliegt.
Leren nu en dan een moment vast te houden.
Momenten die je zelf kiest en niet "de wereld".
Juist

Nee

Nee, eigenlijk gaat het niet zo goed met mij.
Zoveel verdriet dat ik probeer te verdringen.
Probeer weg te stoppen achter mijn opgewektheid.
Ik ben altijd al een clown geweest.
Clown, om wat leeft in je hart niet te moeten tonen.
Ik mis Brigitte zo ongelooflijk.
We waren zo'n goeie vriendjes.
Maatjes door dik en dun.

Valentijn

Vandaag geen bloempje...
Ik denk dat je het verlies van iemand dierbaar nooit vergeet. Er is altijd wel iets wat het weer naar voor brengt zoals vandaag bvb.
Misschien dat het later wat minder prominent aanwezig zal zijn maar helemaal weg: nooit.
Wie weet, zelfs niet als je zelf weg bent.

Trouwens, valentijn wordt veelal geassocieerd met rood en liefde maar in 1929 was het rood en afrekening. Lees er alles over op de link achter de titel hierboven.

Zen & de kunst van het motoronderhoud

Vandaag kreeg ik deze bestseller van Pirsig toegestuurd van Marion en Alex.
Met een heel mooie kaart erbij.
Een "klein filosofisch cadeau voor op de motor" zoals Alex schreef.
"Niet onder het rijden lezen" voegde hij er veiligheidshalve aan toe.
Fijn geschenk, van vrienden voor het leven.

Niet meer

Het blijft moeilijk om mijn geest ervan te overtuigen dat B. er niet meer is, er nooit meer zal zijn. Waarschijnlijk ook omdat alles wat ik zie, doe of voel me bijna instinctief aan haar doet denken. Iedere situatie projecteer ik naar een bijna identieke of analoge situatie voorheen.
Ik denk dat het verlies van iemand dierbaar nooit echt volledig geaccepteerd wordt in je geest. We zijn er ook niet op voorbereid of kunnen er vooraf ook geen lessen in leren.
Vooral niet als je elkaar al zo lang kent, zoals ze zeggen : in goede en in kwade dagen. Maar vooral in kwade dagen weet je echt wat je aan elkaar hebt, gehad hebt. De goede dagen zijn achteraf gezien de bonus, de kers op de taart, het mooie dat de pijn van het afscheid iets verzacht.
Maar het verdriet omtrent het vertrek blijft altijd onderhuids aanwezig.

Zondag

Vandaag de verjaardag van zotte Ria (echtgenote van de mooie prins). Wensen verstuurd bij het pré-krieken van de dag wegens weer eens vroeg wakker.
Gaan aperitieven met de shift van Brigitte. Allemaal toffe gasten. Altijd fijn om daar even binnen te springen. Dan gaan eten bij Greta en Pol en de aanwezige kleinkinderen op mijn manier weer wat geplaagd (wat ze eigenlijk wel van mij verwachten). Dan met Pol de volgende rit van de vrienden van de schelp voorbereid op de moto. De Night Rod Special genomen (l'embarras du choix ;-) ) omdat ik hem nog een 400km moet inrijden. Niet dat je dat "voorzichtig accelereren" traag kunt noemen...
Net als de Ducati een heerlijke machine. Ik heb een garage gevuld met iconen.
Geen Griekse.

Twee

Vandaag dag op dag reeds twee maand dat B. er niet meer is.
Het blijft raar doen. Ik praat nog voortdurend met haar.
Net zoals in haar laatste levensmaand toen ze hier naast de haard in haar zetel zat. Slapend van de morfine en de levercoma.
Maar al sliep ze, nu en dan hoorde ze iets als ze wat meer bij het waken kwam.
En toen zag ik haar glimlachen. Want meestal waren het weer van mijn typische verhaaltjes die nergens op sloegen die ik vertelde. Absurde humor.
En daar kon ze altijd mee lachen.
Ja, hetzelfde gevoel voor humor hadden we wel.

Denken aan Brigitte

Ik krijg veel hele mooie reacties op de herdenkingsblog voor Brigitte. Teken dat het waarschijnlijk goed is, dat ik iedereen de kans geef Brigitte nog even vast te houden. Ook al herinneringen gekregen om op te tekenen in dat dagboek. Zelfs Flavie die altijd een antwoord klaar heeft vond het eigenlijk maar goed dat je geen reacties kunt nalaten.
Het is eigenlijk niet nodig en ze weet nu waarom.
Meer zelfs, ze heeft zelf gevonden waarom.
Niet laten van goed te lopen hé Flavie.
En op tijd even stoppen.
Ook dat is nu en dan nodig.

Afscheid in schoonheid

Alles heeft een begin en een eind.
Ook wat mooi is.
Mooi is eindig, niet voor altijd.
Anders wordt het gewoon.
En gewoon is niet meer mooi.

Thuis in de zeven wereldzeeën

51°15'10" Noorderbreedte
02°54'45" Oosterlengte




* * *

Zee
Ik wil alleen zijn met de zee
Ik wil alleen zijn met het strand
Ik wil mijn ziel wat laten varen
Niet mijn lijf of mijn verstand.

Ik wil gewoon een beetje dromen
Rond de dingen die ik voel
En de zee - ik weet het zeker -
Dat ze weet wat ik bedoel.

Ik wil alleen zijn met de golven
Ik wil alleen zijn met de lucht
Ik wil luisteren naar mijn zwijgen
Daarna zal ik verder gaan
En de zee - ik weet het zeker -
Zal mijn zwijgen wel verstaan.

* * *

Zie je - waar ook ter wereld - de zee,
denk dan aan Brigitte,
want de 7 wereldzeeën zijn haar laatste rustplaats.

Valt de regen op je neer,
denk dan aan Brigitte,
want regen is de verdamping van de zee.

Voel je de zon op je gezicht,
denk dan aan Brigitte,
aan haar lach die steeds de zon in ons hart heeft gebracht.

* * *

Oostende 29 januari 2011
Een stralend zonnige namiddag op zee.
Een mooie dag om afscheid te nemen.
Precies zoals Brigitte het zou gewild hebben.
Vooral de stilte aan dek op de terugreis was heel betekenisvol.
Iedereen was in die stilte verbonden met elkaar en met Brigitte.
Enkel de wind en de golven mochten iets vertellen.
59 vrienden van Brigitte en van elkaar op de voorplecht,
een ijzige Noordooster maar in volle zon.
Verbonden voor het leven.
Door Brigitte.

* * *

De soundtrack die de kapitein liet horen toen iedereen zijn lange witte roos naast de urne in zee wierp was de serene versie, op een klassieke gitaar, van de openingsdans op ons huwelijksfeest.
Bijna 32 jaar geleden.
Ik had het aan niemand verteld omdat ik dat voor Brigitte en mezelf,
voor ons alleen, wilde op dat moeilijk moment.
"Cavatina", het thema van "The Deer Hunter".
Een film over leven en leren leven.
Mensen willen redden en het niet kunnen.
Leren, leren aanvaarden uit het leven.
Mild worden ondanks alles.
Uit de lessen die je leert.

Een

Het is best eenzaam om alleen je inkopen te doen, alleen thuis te komen en niet te kunnen vertellen wat je gekocht hebt. Alles in de frigo stoppen en denken dat je eigenlijk teveel meegebracht hebt voor 1 persoon. Niet te kunnen vragen als het lekker is wat je klaargemaakt hebt. Alles alleen te moeten opeten. 1 bord, 1 couvert en 1 glas in de vaatwas te steken.
Je af te vragen waarom eigenlijk.

Twee snelheden

Het is moeilijk leven in een wereld waar niet alles synchroon verloopt. Waar de feiten gebeurtenissen, gedachten en emoties op verschillende snelheden evolueren.
Enerzijds heb je het snelle leven van de alledaagse, tastbare, banale dingen. Werken, eten, slapen, wassen, plassen en anderzijds heb je dan je gedachten en uitermate impacterende emoties en gevoelens die in een zeer traag tempo voorbijkomen. Afscheid nemen, gewoon worden aan alleen zijn, missen, rouwen, onzekerheid over toekomst en zin van het leven.
Het puur fysieke afscheid zit in de stroomversnelling van het gewone leven maar het echte afscheid nemen zit in de trage trein van de geest en het hart.
De vraag is als er ooit synchroniciteit geweest is, is, zal zijn.

Therapie

Schrijven kan ook iets therapeutisch hebben.
Iets van je af schrijven. Niet in het bijzonder aan iemand of een groep mensen gericht maar het gewoon eens debiteren, dat het wat uit je geest is.
Het werkt ook. Maar dat is tevens een van de redenen dat je hier op mijn blog geen commentaar kunt geven, anders keert hetgeen je van je afgeschreven hebt terug in een of andere visie die een lezer daarop heeft. Zeg maar een soort boemerang.
Dan is het niet alleen niet van je af geschreven maar je begint ook weer te herkauwen.
En dat is voor koeien.
Op stal of in de weide.

Ik mis je zo ...

D16 GP 2011

Norbert, ervaringsdeskundige...

"Hoeveel mensen je ook willen steunen,
je zult het helemaal alleen moeten doen.
Je zult alleen zitten huilen,
alleen het verlies moeten verwerken.
Niemand kan je daarin helpen.
Hoezeer ze ook hun best doen.
Je staat er alleen voor.
Je moet erdoor.
Willen of niet.
Het is zo."

Achterna

Zoals Renaat zei :
"Op de weg van het Leven
is Brigitte ons enkel énige passen voor.
Laten we die weg verder zetten
haar achterna."

Zo voel ik het eigenlijk.
Zij is voorop, alles gaan verkennen, alles klaarmaken.
Terwijl ik hier alles opruim, alles op z'n plaats zet.
En als alles hier is volbracht, dan volg ik haar naar wat volgen zal.
Zoals ze me geleerd hebben in de marine.
"Als alles volbracht is op het schip,
zet dan de zeesluizen open zodat het in vrede kan zinken naar de bodem."

Wolf in schaapskleren

Deze morgen gaan rijden met de Night Rod.
Lekker weer, de zon, 12 graden en droog.
Heerlijke machine.
Perfect mogelijk om heel rustig te cruizen en
dan met één korte ruk aan het gas te racen.
Subliem.
Een perfecte partner voor de Monster die
ernaast staat in mijn garage.
Wel altijd nerveus die laatste.

Het rijmt

Miene moat Zjorsch
Me ziene Porsch(e)

Kan ik niet...

Moe

Ik ben zo moe.
Precies alsof alles uit mij verdwenen is.
Alsof alles rondom mij opgelost is in niets.
Zo moe.

Niet eerlijk

Het is niet eerlijk dat B. er niet meer is.
Onze wereld heeft niets met eerlijkheid te maken.
Heeft ook niets met "juist" en "recht" te maken.

Thank you

Drie Wijzen

Als je op deze aardkloot lang genoeg uit het Oosten komt dan kom je eigenlijk uit het Westen, kom je eigenlijk uit het Oosten, uit het Westen, uit het ...

Briefjes en geen munten

Vandaag dag op dag reeds 1 maand dat B. er niet meer is.
Alhoewel we het twee jaar voordien reeds aangekondigd werden blijft het moeilijk om te geloven, te aanvaarden, ten volle te beseffen. De mist in mijn hoofd trekt maar traag weg. De mist die me die eindigheid niet kan doen vatten, zien.
Het is een troost dat we die 2 jaar zo goed voor elkaar gezorgd hebben. Ik voor haar en zij voor mij. Veel beter dan de meesten ook nog maar kunnen van dromen. Zoals ik schreef op haar kaartje moet het echt wel liefde geweest zijn. Anders kun je zoiets niet. En eigenlijk waren we altijd gewoon geweest om voor elkaar te zorgen. Met onze manier van doen, ons gevoel voor realiteit, voor humor ondanks alles, tot op het laatste.
Ik voel wel dat het ook een flink stuk roofbouw op mijn eigen fysiek en psyche geweest is. Altijd positief blijven, dweilen met de kraan open, roeien tegen alle golven in ook al geloof je er zelf niet meer in maar wil je het haar toch nog zachter voorstellen dan het au fond is. Dat doe je maar 1 keer in je leven, kán je ook maar 1 keer in je leven.
Ik ben er ook door veranderd, niet echt veel hoor. Alles is gewoon afgelijnder en scherper geworden van wat het vroeger eigenlijk al was.
Ik verlies compleet geen tijd meer aan onbenulligheden, zinloze discussies, herkauwen van dingen die reeds gezegd of beslist waren, soap- en kermisimago van de zogenaamd beteren, mij laten zeggen wat ik moet denken, moet doen, moet zijn.
Ik geef ook veel sneller een welgemeend "kus mijn kloten" als ik ook maar iets van het voorgaande herken. Waar ik vroeger nog wat beleefd ging blijven tegen mensen die eigenlijk heel onbeleefd hun willetje proberen op te dringen probeer ik nu onmerkbaar subtiel nog onbeschofter te zijn en er gewoon komaf mee maken.
Ik doe enkel nog wat ik belangrijk vind voor mijn leven en wie daar last mee heeft moet maar elders lopen. Zeker niet voor mijn voeten.
Is dit cru? Nee. Niet als je blijft respect hebben voor wie het goed meent, hoe anders zijn/haar gedacht ook kan zijn.
Ik acht me ook gelukkig dat ik steeds de juiste mensen om me heen gehad heb. Maar ook dat is een verscherping geweest. In zo'n momenten herken je de Samitanen van de Farizeeërs, de mensen die het echt goed met je voor hebben van de pratelaars.
Nog een voordeel is dat je die goeie ook veel intenser hebt leren kennen en dat blijft. De andere zijn wat op de achtergrond verdwenen en mogen daar verder blijven resideren. Je bent er toch niets mee.
In moeilijke momenten komt de essentie naar boven.
De essentie die belangrijk is voor je leven.
Al de rest is kleingeld.
Je moet briefjes sparen en geen munten.

Se piangi, se ridi

Indo-Steenkerke

Via Nieuwpoort en Steenkerke vanuit Indonesië naar Roeselare.
Zonder enige twijfel de zus van mijn Buddha.
Daarom ook dat ze mee mocht.

Stil

't is hier een beetje stil omdat ik momenteel eigenlijk veel meer op een van mijn andere blogs aan 't werken ben.
Een mens moet de mensen en zichzelf geen gewoonten laten kweken.
De mensen vooral niet laten denken dat ze je menen te kennen en jezelf vooral niet laten denken dat je nu op routine moogt draaien.

Alleen met herinneringen op nieuwjaar

Voor B. en mezelf.

Happy Newyear

I know what you are going through right now,
to love is to live and loose somehow,
you travel the longest road to find,
there's nobody left to leave behind,

this one's for you,
this one's for me,
this one's for anyone who ever loved someone,
this one's for you,
this one's for me,
this one's is for anyone who ever loved,

i know that it is hard to let it go,
you never saw yourself alone,
i know that it hurts and that it is hard to fall,
you turn in your sleep, if you sleep ... at all,

this one's for you,
this one's for me,
this one's for anyone who ever loved someone,
this one's for you,
this one's for me,
this one's is for anyone who ever loved,
i know that you get your head around me,
i know that you get your head around me,
this one for you...
whoooo....,

this one's for you,
this one's for me,
this one's for anyone who ever loved someone,
this one's for you,
this one's for me,
this one's is for anyone who ever loved someone,

Let's work together...

Zwart

Ze is zo zwart als de nacht.
Nog zwarter dan de nacht eigenlijk.
Maar waarschijnlijk is ze het mooiste meisje op deze wereld.
Zonder twijfel het mooiste meisje op deze wereld.
En toch woont ze in Koekelare.
Spreekt ze heerlijk West-Vlaams.
En toch komt ze uit Ruanda.
Waren alle meisjes maar zo.
Zo puur.

Airport

Herkauwers

Herkauwers (onderorde Ruminantia van orde Artiodactyla, evenhoevigen) zijn herbivoren die hun eten nadat het in de maag geweest is nogmaals in de mond kauwen. Ze vormen de grootste onderorde van de evenhoevigen, met zo'n 200 soorten in meer dan 60 geslachten. Voorbeelden van herkauwers zijn geit, schaap, rund, gazelle, hert en giraffe.
Maar ondanks het feit dat mensen geen evenhoevige herbivoren zijn tref je er wel redelijk veel herkauwers aan. Het gaat niet zozeer om het herkauwen van voedsel maar veeleer om het kerkauwen van situaties, ideeën, gevoelens, uitspraken en gezegden.
Was het bij de mensheid maar bij voedsel gebleven want herkauwende mensen zijn meestal onder te brengen bij die andere soort, de "ertefretters". Nodeloos blijven doordrammen en leuteren over wat reeds genoegzaam veel gezegd is.
Allez, denk ik toch.

Simpel

Het leven is veel simpeler dan de meeste mensen denken.
Je moet enkel de ballast overboord gooien.
Gewoon jezelf zijn.
Voor jezelf en voor de anderen.

Run

"Run Forrest, Run."

Geen witte kerst dit jaar

Leven is als sneeuw,
je kunt het niet bewaren.
Troost is dat zij er was,
uren, maanden, jaren ...

Herman van Veen

Vroege wensen voor 2011

Voor 2011 wens ik jullie allen een boeiend en rijk leven met veel verbeelding en fantasie.
Een kerststal met een benzinepomp, reddingshelicopters, sneeuwbulldozers en een kermiskoers voor de deur bestaat misschien wel niet maar als je even je ogen dicht doet kan het wel.
En pas op, als je een benzinepomp voor je deur plaatst dan komt er gegarandeerd ook een rally voorbij.

21-12-2010

Vandaag start de winter,
ik ben naar de bank geweest,
Caroline verjaart, heb een sms gezonden,
ik ben naar de registratie geweest,
er was deze morgen een maansverduistering,
ik heb met mijn nieuwe veldtelescoop een foto genomen van een roodborstje,
Mia is komen poetsen, ze doet dat goed.
A day in the life.

Onwezenlijk

Het blijft zo onwezenlijk dat B. er niet meer is.
Mijn hersenen, mijn hart en mijn ziel geloven het nog steeds niet.
Ik denk nog steeds dat het niet kan zijn. Dat het niet zo is.
Dat het niet kan dat ik haar moet missen.
Dat wij samen oud gingen worden, vriendjes voor het leven.
Ik ben te klein om het te begrijpen. Om het te vatten.
Om alles te vatten.

B. zoals ze altijd was...

De zee en de kapitein

De zee en de kapitein hebben altijd gelijk.

Le temps pour aujourd'hui.
Aujourd'hui, partiellement à très nuageux avec d'abord quelques averses hivernales et ensuite quelques averses de pluie. Maxima proches de +4 degrés. Vent modéré à assez fort de nord à nord-ouest. La nuit prochaine, d'abord sec et partiellement nuageux. Plus tard dans la nuit, de la neige fondante. Minima d'environ +1 degré. Vent modéré à assez fort de nord-nord-ouest revenant à l'ouest-sud-ouest. La température de l'eau est de l'ordre de 4 à 5 degrés. Vagues entre 0,8 et 1,3 m, diminuant jusqu'à 0,5 à 1 m.

Vent (à partir de 4km en mer)
Vent de force 5 à 6 de Nord diminuant jusque vent de force 4 à 5 virant vers le Nord-Ouest.

Vagues (à partir de 4km en mer)
Vagues de 1,3 à 1,8 m, diminuant jusqu'à vagues de 1 à 1,5 m

Veel te heftig voor een mooi en sereen afscheid met de vrienden...

Mooi en moeilijk

Het was mooi vandaag.
Precies zoals B. het zou gewild hebben.
Sereen en stijlvol.
Ik vond het niet zo lastig.
Minder lastig dan de andere familieleden.
Ik leef er dan ook al heel lang naar toe.
Vandaag was het afscheid van de gemeenschap.
Woensdag wordt het afscheid van de intimi.
De uitstrooïng van de asse op zee met een 10-tal echte familieleden en een 50-tal nauwe vrienden en Samaritanen.
Voor mij het echte afscheid van B.
Ik denk dat het dan pas heel lastig wordt.
Het zal bijtend koud zijn op het dek in dit deel van het jaar.
De whistle van "captain aboard" als ze de asse aan boord brengen, het uitvaren met de vlag halfstok, de scheepsbel als de urne in het water gelaten wordt. De scheepshoorn als afscheid als het schip rond de urne vaart. De bloemen op het water als we terugvaren.
Vriend RV, de artiest van Niort, zal een discrete fotoreportage maken. Zoals niemand anders dat kan.
Ik wil een mooie tekst voorlezen op zee. Symboliek voor het leven.
Nu weet ik nog niet als ik zal kunnen.
Woensdagmorgen weet ik dat wel.

Klaar

Ik ben er klaar voor.
Alles is geregeld zoals we samen afgesproken hadden in de voorbije weken.
Ook de vele rouwbetuigingen van dichtbij en zeer ver voelen aan als een hand op mijn schouder.
Van Marc in Brest, Noël in Ascensiun, Marijn in Philadelphia, Noël en Rita in Obergurgl waar wij normaal nu ook deze tijd van het jaar waren, Jan uit de Provence, Gerard en Hilde uit Niort, Geert vanop zijn ziekbed, Evelyn uit Cienfuegos, Matti uit Helsinki en ga zo maar door.
B. zal een uitvaart krijgen waar ze tevreden mee is. Zoals zij het ook voor mij zou gedaan hebben.
Ik ben er klaar voor.
We gaan ervoor.

Mijn vriend de wereldburger...

Philip,
het is in een druilerig Asuncion dat ik het droevige nieuws van Maryse gehoord heb. Zelfs al was het verwacht, het blijft een schok. Herinneringen vlogen en vliegen door mijn hoofd. Ze zullen altijd blijven. Bij deze bied ik dan ook mijn medeleven aan. Later, op een kalmer moment kunnen we bijpraten. Ik vrees, omdat ik maar pas op zaterdagvoormiddag in Zaventem terugkom, dat ik de begrafenis zal missen. Wil mij daarvoor verontschuldigen.
Sterkte,
Noël.

Noël,
Je zal niet te laat zijn.
Het echte afscheid van Brigitte is pas de week erop.
Ik heb een schip gecharterd om de asse van Brigitte op zee uit te strooien
in het gezelschap van een 60-tal nauwe familieleden en echte vrienden.
Onze laatste reis samen.
Daar nemen we echt afscheid op de maritieme wijze.
Blij dat jullie er dan bij kunnen zijn.

Philip

Le gardien du sommeil de ses nuits

Plots

Plots ben ik zo moe.
Plots ben ik zo alleen.
Plots is het huis veel te groot.
Is al de adrenaline die me deed lopen weg.
Weet ik haast niet meer of ik nog leef of niet.
Ik mis je.

Sinterklaas

De mooiste bloem

"Schaarse keren" schreef ik gisteren, het was de laatste keer dat we samen iets lekkers gegeten hebben. Brigitte genoot ervan.
Vroeg gaan slapen, nog wat kijken naar TV in de slaapkamer, nog wat vertellen.
Brigitte heeft pijn, veel pijn, veel te veel pijn.
De rest van de nacht moeten we voortdurend opstaan omdat Brigitte zo'n krampen heeft. Ik ben bang dat ik zo moe zal zijn dat ik haar niet meer zal horen als ze me vraagt om samen met haar op te staan. Ik vraag me af hoe lang ik dit nog zal volhouden zonder er zelf onderdoor te gaan.
Rond 4h in de morgen vraagt ze om naar het ziekenhuis te gaan tegen de middag. Ik bel naar Roel die een kamer regelt voor haar. Schoonbroer Pol zal tegen 13h30 komen om samen met mij Brigitte binnen te doen. Roel zal iets vooraf komen om het infuus van haar morfinepomp nog even te verversen.
Net voor we gaan vertrekken wil Brigitte nog even naar het toilet, zoals ik gewoon ben loop ik voor haar en hou haar beide handen vast terwijl ze stapje voor stapje meegaat met mij. Maar ook dat is teveel, ze zakt door haar benen, zo uitgeput is haar lichaam. Ik krijg haar niet meer recht en bel Buurman Dirk die daar zowat 30 seconden later staat om te helpen.
Pol is ook toegekomen. Ik vraag hem snel een ziekenwagen te bellen die 5 minuten later aankomt. Ook Roel is er. Hij helpt ons Brigitte op de berrie te leggen.
Ik rij achter met haar valies die ik 's nachts reeds gemaakt had. Twijfel nog even als ik niet eerst naar haar dienst de lader van haar GSM zal oppikken maar besluit eerst naar de pijnkliniek te rijden om te zien dat alles goed is met haar.
Als ik de kamer binnenkom is ze mij net aan het telefoneren op haar bed. Of ik haar brilletjes niet vergeten heb. Ik help de verpleger om haar op een ander bed met speciale matras te leggen en blijf dan alleen bij haar. Ze vraagt me haar recht te helpen en net als ze rechtzit kijkt ze me heel doordringend aan, ademt ze een 5-tal keer heel diep en sterft ze in mijn armen.
De ziekenwagen bracht haar binnen om 14h05 en om 14h30 is ze overleden. Ze is nooit meer dan een half uur van huis geweest.
Ik had haar beloofd om goed voor haar te zorgen, om haar altijd goed vast te houden, ook als ze vertrok...

Konijn

Hartige konijnkoteletjes met appeltjes gestoofd in Calvados en een goeie natuuraardappel. Klaargemaakt voor B. die met veel smaak gegeten heeft maar zoals steeds zeer weinig. Geen wonder dat ze geen reserves meer heeft.
Ik zie ze ook langzaam tussen waken en slapen vertrekken.
Iedere keer dat ik nog met veel liefde voor haar kan koken is meegenomen.
Maar ik weet, het worden schaarse keren.

Perfect

Pommard Curana 1er Cru

Straks drinken we een Pommard "Les Rugiens" premier Cru van 2000.
Gekregen van F. en en B., speciaal voor B.
F. met zijn waanzinnige wijnkelder.
Die nu en dan als een echte Samaritaan zijn bezit deelt om mensen gelukkig te maken.
En dat bij een heerlijk haardvuur met hout van BB.
Zonet gebracht in ruil voor wat druk op zijn banden.
En smeersel voor zijn keel ;-) .
Thx F. en B. en BB.

Even

Het adembenemende sneeuwlandschap van de weiden en velden achter ons huis doet me even denken dat we in een idyllisch sprookje leven.
Al is het maar even, het verlicht de geest en de gedachten.
Brengt ondanks de kou een beetje warmte.

Tandvlees

Soms raak je bijna op je tandvlees.
Zoals vandaag. Als alles dat maar fout kan gaan fout gaat.
Dan ben je blij dat je die steun hebt.
Die steun die stil en ongedwongen helpt om er weer tegenaan te gaan.
Het is die steun die je erbovenop helpt.
Niet het soort steun dat eerst elders verkondigd wordt en er dan meestal toch niet komt.
De parabel van de Farizeërs en Samaritanen.
Ook vandaag.