Hatchie!

Niet het tekort aan liefde , maar het tekort aan vriendschap is de oorzaak van slechte huwelijken.

(Friedrich Nietzsche)

Begrip

Anderen begrijpen is kennis.
Jezelf begrijpen is verlichting.

(Lao Tse)

Ondergaande zon

Het is soms best heel eenzaam zonder B. Ik ga ermee slapen en ik sta ermee op met de gedachte aan haar niet meer zijn. Eigenlijk kan niets of niemand haar vervangen. Ik heb trouwens ook de behoefte niet om dat te doen.
Nogal wat mensen denken dat ze een leegte kunnen opvullen door iets anders in de plaats te stellen. Door snel snel lid te worden van een of andere club van gelijkgestemden (gelijkgestoorden zei ik bijna) en te hopen dat je eenzaamheid daar zal verholpen worden. Je maakt enkel jezelf iets wijs en komt er meestal nog bekaaider uit omdat niemend in een dergelijke omgeving complementair kan zijn want ze voelen allen hetzelfde gemis.
Ik kijk nu naar de ondergaande zon helemaal in de verte, over onze tuin en de weiden heen en ik voel B. heel dichtbij. Omdat ze dat ook zo mooi vond.
Net zoals het concert voor orgel en orkest nr. 3 van Georg Friedrich Händel dat nu op de achtergrond speelt, en ik voel me niet eenzaam.

Georg Friedrich Händel (1685-1759)Concert voor orgel en orkest nr.3, HWV.291, op.4, nr.3 in g kl.t

Zielenpoot

"Zielepoot" was het woord dat ik zocht, niet mocht vergeten.
Blijkt nu correct "zielenpoot" te zijn.
De grond van het woord slaat op "zielig".
Wat ik tenvolle onderschrijf.

De Onschuld

Ik denk aan die tijd van idealen
Aan die tijd waarin alles kon
toen de wereld nog verdeeld was
In oost en west
Het was zo duidelijk wie goed was
En zo duidelijk wie slechte
Maar nu de waarheid aan het licht komt
Er bestaat geen goed of slecht
Dan weet ik wat het is
Dan dringt het tot me door
Het is niet de wereld
Maar ik die de onschuld verloor

Wanneer wanneer kwam dat moment
Wanneer vond dat plaats
Wanneer ben ik onderweg
Ik geloofde in waarheid
Ik geloofde in heldendom
Ik geloofde in vriendschap
En dacht dat eerlijkheid bestond
Maar natuurlijk ik leefde in dromen
Ik wou dat ik dat nog kon
Soms heel even als ik naar jou kijk
Zie ik dat het ooit bestond
Dan weet ik wat het is
Dan dringt het tot me door
Het zijn niet de anderen
Maar ik die de onschuld verloor

Wanneer wanneer kwam dat moment
Wanneer vond dat plaats
Wanneer ben ik onderweg
de onschuld kwijtgeraakt
Was het de mislukking
Na een succes
Of het verraad van een goede vriend
Waren het de nachten van slapeloosheid
Na de dag dat jij mij verliet
Was het de vlucht in roekeloosheid
En in alles wat verboden is
Nee, het was de aanblik op die morgen
In de spiegel, mijn gezicht
Toen toen wist ik wat het was

Toen drong het tot me door
Dat ik door de jaren heen
Zo onschuldig ben geweest
Zolang zolang bleek ik een kind
En het komt nog vaak terug
Maar over het algemeen
Verliest de onschuld haar geduld
Toen toen op dat moment
Was er geen weg terug
Want door de jaren heen
Verandert onschuld in schuld
Want door de jaren heen
Verandert onschuld in schuld

Frank Boeijen

Google Translate

Tip van Cyberneefje : vertrouw Google Translate niet blindelings.
Vertaal bvb eens "Ik zoek iemand met koolmezen" van het Nederlands naar het Engels.
Anders lukt dat redelijk die vertaalmachine.
Doe hier de test: Ik zoek iemand met koolmezen

Vier graden

Ja, 4 graden is wel eerder koud om met de motor te rijden.
Maar alle argumenten zijn goed om dat toch te doen.
Mij goed gekleed in laagjes en besloten om eens naar Pops te rijden met de Night Rod. Nog een 100 kilometer en dan is hij ingereden.
Naar Max dus, om hem zijn nieuwjaar in uitgesteld relais te geven.
Brigitte was de meter van Max en ik heb haar beloofd om voor Max meter te blijven in haar plaats. Brigitte zag haar metekind Max graag en ik denk omgekeerd ook. Het is natuurlijk ook een plezante jongen met een goed gevoel voor humor.
't Was wel even fijn om daar op het onverwachtse binnen te wippen. Je bent daar altijd welgekomen.
Nu terug thuis en weer groenten aan het snijden om straks te koken.
Die cursus snijtechnieken heeft heel aanstekelijk gewerkt.

Vogelen op een zondagmiddag

Het betere middagmaal van de vogelaar ( Vogelen )

Een glas bubbels, foie gras, uienconfituur en konfittuur van vijgen op porto en een stuk warm briochebrood. De vogels mogen nu gerust even voorbijvliegen.

De Chef

Gisteravond de nieuwe outfit van "Le Chef de Niort" uitgetest.
Zwarte koksvest, zwarte voorbindschort en een zwart koksmutsje.
Het eten dat ik klaarmaakte was wel lekker maar door de bijkomende presence was het alsof het een sterrengerecht was.
Pas op, niet dat ik dat niet zou kunnen.
Maar niet teveel ineens.

Zouden de kleren dan toch de man maken?
Allez, ik andermans geval dan...

Snel

De dagen gaan zo snel voorbij dat ik me soms afvraag als ik de voorbije dagen geleefd heb.
Maar eigenlijk is het juist omdat ik wel degelijk geleefd heb dat de dagen zo snel voorbij gevlogen zijn.
Als je niet leeft, niets doet, kruipt alles tergend traag voorbij.
Mijn vraag komt eigenlijk voort uit het feit dat ik eigenlijk veel dingen doe die ik vroeger niet deed (alhoewel), me minder bewust van was en die tamelijk routineus en daardoor eerder ongemerkt voorbij vliegen.
Moeilijk? Nee hoor, gewoon leven.
Maar hoe verder in het leven hoe sneller alles voorbijvliegt.
Leren nu en dan een moment vast te houden.
Momenten die je zelf kiest en niet "de wereld".
Juist

Nee

Nee, eigenlijk gaat het niet zo goed met mij.
Zoveel verdriet dat ik probeer te verdringen.
Probeer weg te stoppen achter mijn opgewektheid.
Ik ben altijd al een clown geweest.
Clown, om wat leeft in je hart niet te moeten tonen.
Ik mis Brigitte zo ongelooflijk.
We waren zo'n goeie vriendjes.
Maatjes door dik en dun.

Valentijn

Vandaag geen bloempje...
Ik denk dat je het verlies van iemand dierbaar nooit vergeet. Er is altijd wel iets wat het weer naar voor brengt zoals vandaag bvb.
Misschien dat het later wat minder prominent aanwezig zal zijn maar helemaal weg: nooit.
Wie weet, zelfs niet als je zelf weg bent.

Trouwens, valentijn wordt veelal geassocieerd met rood en liefde maar in 1929 was het rood en afrekening. Lees er alles over op de link achter de titel hierboven.

Zen & de kunst van het motoronderhoud

Vandaag kreeg ik deze bestseller van Pirsig toegestuurd van Marion en Alex.
Met een heel mooie kaart erbij.
Een "klein filosofisch cadeau voor op de motor" zoals Alex schreef.
"Niet onder het rijden lezen" voegde hij er veiligheidshalve aan toe.
Fijn geschenk, van vrienden voor het leven.

Niet meer

Het blijft moeilijk om mijn geest ervan te overtuigen dat B. er niet meer is, er nooit meer zal zijn. Waarschijnlijk ook omdat alles wat ik zie, doe of voel me bijna instinctief aan haar doet denken. Iedere situatie projecteer ik naar een bijna identieke of analoge situatie voorheen.
Ik denk dat het verlies van iemand dierbaar nooit echt volledig geaccepteerd wordt in je geest. We zijn er ook niet op voorbereid of kunnen er vooraf ook geen lessen in leren.
Vooral niet als je elkaar al zo lang kent, zoals ze zeggen : in goede en in kwade dagen. Maar vooral in kwade dagen weet je echt wat je aan elkaar hebt, gehad hebt. De goede dagen zijn achteraf gezien de bonus, de kers op de taart, het mooie dat de pijn van het afscheid iets verzacht.
Maar het verdriet omtrent het vertrek blijft altijd onderhuids aanwezig.

Zondag

Vandaag de verjaardag van zotte Ria (echtgenote van de mooie prins). Wensen verstuurd bij het pré-krieken van de dag wegens weer eens vroeg wakker.
Gaan aperitieven met de shift van Brigitte. Allemaal toffe gasten. Altijd fijn om daar even binnen te springen. Dan gaan eten bij Greta en Pol en de aanwezige kleinkinderen op mijn manier weer wat geplaagd (wat ze eigenlijk wel van mij verwachten). Dan met Pol de volgende rit van de vrienden van de schelp voorbereid op de moto. De Night Rod Special genomen (l'embarras du choix ;-) ) omdat ik hem nog een 400km moet inrijden. Niet dat je dat "voorzichtig accelereren" traag kunt noemen...
Net als de Ducati een heerlijke machine. Ik heb een garage gevuld met iconen.
Geen Griekse.

Twee

Vandaag dag op dag reeds twee maand dat B. er niet meer is.
Het blijft raar doen. Ik praat nog voortdurend met haar.
Net zoals in haar laatste levensmaand toen ze hier naast de haard in haar zetel zat. Slapend van de morfine en de levercoma.
Maar al sliep ze, nu en dan hoorde ze iets als ze wat meer bij het waken kwam.
En toen zag ik haar glimlachen. Want meestal waren het weer van mijn typische verhaaltjes die nergens op sloegen die ik vertelde. Absurde humor.
En daar kon ze altijd mee lachen.
Ja, hetzelfde gevoel voor humor hadden we wel.

Denken aan Brigitte

Ik krijg veel hele mooie reacties op de herdenkingsblog voor Brigitte. Teken dat het waarschijnlijk goed is, dat ik iedereen de kans geef Brigitte nog even vast te houden. Ook al herinneringen gekregen om op te tekenen in dat dagboek. Zelfs Flavie die altijd een antwoord klaar heeft vond het eigenlijk maar goed dat je geen reacties kunt nalaten.
Het is eigenlijk niet nodig en ze weet nu waarom.
Meer zelfs, ze heeft zelf gevonden waarom.
Niet laten van goed te lopen hé Flavie.
En op tijd even stoppen.
Ook dat is nu en dan nodig.

Afscheid in schoonheid

Alles heeft een begin en een eind.
Ook wat mooi is.
Mooi is eindig, niet voor altijd.
Anders wordt het gewoon.
En gewoon is niet meer mooi.

Thuis in de zeven wereldzeeën

51°15'10" Noorderbreedte
02°54'45" Oosterlengte




* * *

Zee
Ik wil alleen zijn met de zee
Ik wil alleen zijn met het strand
Ik wil mijn ziel wat laten varen
Niet mijn lijf of mijn verstand.

Ik wil gewoon een beetje dromen
Rond de dingen die ik voel
En de zee - ik weet het zeker -
Dat ze weet wat ik bedoel.

Ik wil alleen zijn met de golven
Ik wil alleen zijn met de lucht
Ik wil luisteren naar mijn zwijgen
Daarna zal ik verder gaan
En de zee - ik weet het zeker -
Zal mijn zwijgen wel verstaan.

* * *

Zie je - waar ook ter wereld - de zee,
denk dan aan Brigitte,
want de 7 wereldzeeën zijn haar laatste rustplaats.

Valt de regen op je neer,
denk dan aan Brigitte,
want regen is de verdamping van de zee.

Voel je de zon op je gezicht,
denk dan aan Brigitte,
aan haar lach die steeds de zon in ons hart heeft gebracht.

* * *

Oostende 29 januari 2011
Een stralend zonnige namiddag op zee.
Een mooie dag om afscheid te nemen.
Precies zoals Brigitte het zou gewild hebben.
Vooral de stilte aan dek op de terugreis was heel betekenisvol.
Iedereen was in die stilte verbonden met elkaar en met Brigitte.
Enkel de wind en de golven mochten iets vertellen.
59 vrienden van Brigitte en van elkaar op de voorplecht,
een ijzige Noordooster maar in volle zon.
Verbonden voor het leven.
Door Brigitte.

* * *

De soundtrack die de kapitein liet horen toen iedereen zijn lange witte roos naast de urne in zee wierp was de serene versie, op een klassieke gitaar, van de openingsdans op ons huwelijksfeest.
Bijna 32 jaar geleden.
Ik had het aan niemand verteld omdat ik dat voor Brigitte en mezelf,
voor ons alleen, wilde op dat moeilijk moment.
"Cavatina", het thema van "The Deer Hunter".
Een film over leven en leren leven.
Mensen willen redden en het niet kunnen.
Leren, leren aanvaarden uit het leven.
Mild worden ondanks alles.
Uit de lessen die je leert.

Een

Het is best eenzaam om alleen je inkopen te doen, alleen thuis te komen en niet te kunnen vertellen wat je gekocht hebt. Alles in de frigo stoppen en denken dat je eigenlijk teveel meegebracht hebt voor 1 persoon. Niet te kunnen vragen als het lekker is wat je klaargemaakt hebt. Alles alleen te moeten opeten. 1 bord, 1 couvert en 1 glas in de vaatwas te steken.
Je af te vragen waarom eigenlijk.

Twee snelheden

Het is moeilijk leven in een wereld waar niet alles synchroon verloopt. Waar de feiten gebeurtenissen, gedachten en emoties op verschillende snelheden evolueren.
Enerzijds heb je het snelle leven van de alledaagse, tastbare, banale dingen. Werken, eten, slapen, wassen, plassen en anderzijds heb je dan je gedachten en uitermate impacterende emoties en gevoelens die in een zeer traag tempo voorbijkomen. Afscheid nemen, gewoon worden aan alleen zijn, missen, rouwen, onzekerheid over toekomst en zin van het leven.
Het puur fysieke afscheid zit in de stroomversnelling van het gewone leven maar het echte afscheid nemen zit in de trage trein van de geest en het hart.
De vraag is als er ooit synchroniciteit geweest is, is, zal zijn.

Therapie

Schrijven kan ook iets therapeutisch hebben.
Iets van je af schrijven. Niet in het bijzonder aan iemand of een groep mensen gericht maar het gewoon eens debiteren, dat het wat uit je geest is.
Het werkt ook. Maar dat is tevens een van de redenen dat je hier op mijn blog geen commentaar kunt geven, anders keert hetgeen je van je afgeschreven hebt terug in een of andere visie die een lezer daarop heeft. Zeg maar een soort boemerang.
Dan is het niet alleen niet van je af geschreven maar je begint ook weer te herkauwen.
En dat is voor koeien.
Op stal of in de weide.

Ik mis je zo ...

D16 GP 2011

Norbert, ervaringsdeskundige...

"Hoeveel mensen je ook willen steunen,
je zult het helemaal alleen moeten doen.
Je zult alleen zitten huilen,
alleen het verlies moeten verwerken.
Niemand kan je daarin helpen.
Hoezeer ze ook hun best doen.
Je staat er alleen voor.
Je moet erdoor.
Willen of niet.
Het is zo."

Achterna

Zoals Renaat zei :
"Op de weg van het Leven
is Brigitte ons enkel énige passen voor.
Laten we die weg verder zetten
haar achterna."

Zo voel ik het eigenlijk.
Zij is voorop, alles gaan verkennen, alles klaarmaken.
Terwijl ik hier alles opruim, alles op z'n plaats zet.
En als alles hier is volbracht, dan volg ik haar naar wat volgen zal.
Zoals ze me geleerd hebben in de marine.
"Als alles volbracht is op het schip,
zet dan de zeesluizen open zodat het in vrede kan zinken naar de bodem."

Wolf in schaapskleren

Deze morgen gaan rijden met de Night Rod.
Lekker weer, de zon, 12 graden en droog.
Heerlijke machine.
Perfect mogelijk om heel rustig te cruizen en
dan met één korte ruk aan het gas te racen.
Subliem.
Een perfecte partner voor de Monster die
ernaast staat in mijn garage.
Wel altijd nerveus die laatste.

Het rijmt

Miene moat Zjorsch
Me ziene Porsch(e)

Kan ik niet...

Moe

Ik ben zo moe.
Precies alsof alles uit mij verdwenen is.
Alsof alles rondom mij opgelost is in niets.
Zo moe.

Niet eerlijk

Het is niet eerlijk dat B. er niet meer is.
Onze wereld heeft niets met eerlijkheid te maken.
Heeft ook niets met "juist" en "recht" te maken.

Thank you

Drie Wijzen

Als je op deze aardkloot lang genoeg uit het Oosten komt dan kom je eigenlijk uit het Westen, kom je eigenlijk uit het Oosten, uit het Westen, uit het ...

Briefjes en geen munten

Vandaag dag op dag reeds 1 maand dat B. er niet meer is.
Alhoewel we het twee jaar voordien reeds aangekondigd werden blijft het moeilijk om te geloven, te aanvaarden, ten volle te beseffen. De mist in mijn hoofd trekt maar traag weg. De mist die me die eindigheid niet kan doen vatten, zien.
Het is een troost dat we die 2 jaar zo goed voor elkaar gezorgd hebben. Ik voor haar en zij voor mij. Veel beter dan de meesten ook nog maar kunnen van dromen. Zoals ik schreef op haar kaartje moet het echt wel liefde geweest zijn. Anders kun je zoiets niet. En eigenlijk waren we altijd gewoon geweest om voor elkaar te zorgen. Met onze manier van doen, ons gevoel voor realiteit, voor humor ondanks alles, tot op het laatste.
Ik voel wel dat het ook een flink stuk roofbouw op mijn eigen fysiek en psyche geweest is. Altijd positief blijven, dweilen met de kraan open, roeien tegen alle golven in ook al geloof je er zelf niet meer in maar wil je het haar toch nog zachter voorstellen dan het au fond is. Dat doe je maar 1 keer in je leven, kán je ook maar 1 keer in je leven.
Ik ben er ook door veranderd, niet echt veel hoor. Alles is gewoon afgelijnder en scherper geworden van wat het vroeger eigenlijk al was.
Ik verlies compleet geen tijd meer aan onbenulligheden, zinloze discussies, herkauwen van dingen die reeds gezegd of beslist waren, soap- en kermisimago van de zogenaamd beteren, mij laten zeggen wat ik moet denken, moet doen, moet zijn.
Ik geef ook veel sneller een welgemeend "kus mijn kloten" als ik ook maar iets van het voorgaande herken. Waar ik vroeger nog wat beleefd ging blijven tegen mensen die eigenlijk heel onbeleefd hun willetje proberen op te dringen probeer ik nu onmerkbaar subtiel nog onbeschofter te zijn en er gewoon komaf mee maken.
Ik doe enkel nog wat ik belangrijk vind voor mijn leven en wie daar last mee heeft moet maar elders lopen. Zeker niet voor mijn voeten.
Is dit cru? Nee. Niet als je blijft respect hebben voor wie het goed meent, hoe anders zijn/haar gedacht ook kan zijn.
Ik acht me ook gelukkig dat ik steeds de juiste mensen om me heen gehad heb. Maar ook dat is een verscherping geweest. In zo'n momenten herken je de Samitanen van de Farizeeërs, de mensen die het echt goed met je voor hebben van de pratelaars.
Nog een voordeel is dat je die goeie ook veel intenser hebt leren kennen en dat blijft. De andere zijn wat op de achtergrond verdwenen en mogen daar verder blijven resideren. Je bent er toch niets mee.
In moeilijke momenten komt de essentie naar boven.
De essentie die belangrijk is voor je leven.
Al de rest is kleingeld.
Je moet briefjes sparen en geen munten.

Se piangi, se ridi

Indo-Steenkerke

Via Nieuwpoort en Steenkerke vanuit Indonesië naar Roeselare.
Zonder enige twijfel de zus van mijn Buddha.
Daarom ook dat ze mee mocht.

Stil

't is hier een beetje stil omdat ik momenteel eigenlijk veel meer op een van mijn andere blogs aan 't werken ben.
Een mens moet de mensen en zichzelf geen gewoonten laten kweken.
De mensen vooral niet laten denken dat ze je menen te kennen en jezelf vooral niet laten denken dat je nu op routine moogt draaien.

Alleen met herinneringen op nieuwjaar

Voor B. en mezelf.

Happy Newyear

I know what you are going through right now,
to love is to live and loose somehow,
you travel the longest road to find,
there's nobody left to leave behind,

this one's for you,
this one's for me,
this one's for anyone who ever loved someone,
this one's for you,
this one's for me,
this one's is for anyone who ever loved,

i know that it is hard to let it go,
you never saw yourself alone,
i know that it hurts and that it is hard to fall,
you turn in your sleep, if you sleep ... at all,

this one's for you,
this one's for me,
this one's for anyone who ever loved someone,
this one's for you,
this one's for me,
this one's is for anyone who ever loved,
i know that you get your head around me,
i know that you get your head around me,
this one for you...
whoooo....,

this one's for you,
this one's for me,
this one's for anyone who ever loved someone,
this one's for you,
this one's for me,
this one's is for anyone who ever loved someone,

Let's work together...

Zwart

Ze is zo zwart als de nacht.
Nog zwarter dan de nacht eigenlijk.
Maar waarschijnlijk is ze het mooiste meisje op deze wereld.
Zonder twijfel het mooiste meisje op deze wereld.
En toch woont ze in Koekelare.
Spreekt ze heerlijk West-Vlaams.
En toch komt ze uit Ruanda.
Waren alle meisjes maar zo.
Zo puur.

Airport

Herkauwers

Herkauwers (onderorde Ruminantia van orde Artiodactyla, evenhoevigen) zijn herbivoren die hun eten nadat het in de maag geweest is nogmaals in de mond kauwen. Ze vormen de grootste onderorde van de evenhoevigen, met zo'n 200 soorten in meer dan 60 geslachten. Voorbeelden van herkauwers zijn geit, schaap, rund, gazelle, hert en giraffe.
Maar ondanks het feit dat mensen geen evenhoevige herbivoren zijn tref je er wel redelijk veel herkauwers aan. Het gaat niet zozeer om het herkauwen van voedsel maar veeleer om het kerkauwen van situaties, ideeën, gevoelens, uitspraken en gezegden.
Was het bij de mensheid maar bij voedsel gebleven want herkauwende mensen zijn meestal onder te brengen bij die andere soort, de "ertefretters". Nodeloos blijven doordrammen en leuteren over wat reeds genoegzaam veel gezegd is.
Allez, denk ik toch.

Simpel

Het leven is veel simpeler dan de meeste mensen denken.
Je moet enkel de ballast overboord gooien.
Gewoon jezelf zijn.
Voor jezelf en voor de anderen.

Run

"Run Forrest, Run."

Geen witte kerst dit jaar

Leven is als sneeuw,
je kunt het niet bewaren.
Troost is dat zij er was,
uren, maanden, jaren ...

Herman van Veen

Vroege wensen voor 2011

Voor 2011 wens ik jullie allen een boeiend en rijk leven met veel verbeelding en fantasie.
Een kerststal met een benzinepomp, reddingshelicopters, sneeuwbulldozers en een kermiskoers voor de deur bestaat misschien wel niet maar als je even je ogen dicht doet kan het wel.
En pas op, als je een benzinepomp voor je deur plaatst dan komt er gegarandeerd ook een rally voorbij.

21-12-2010

Vandaag start de winter,
ik ben naar de bank geweest,
Caroline verjaart, heb een sms gezonden,
ik ben naar de registratie geweest,
er was deze morgen een maansverduistering,
ik heb met mijn nieuwe veldtelescoop een foto genomen van een roodborstje,
Mia is komen poetsen, ze doet dat goed.
A day in the life.

Onwezenlijk

Het blijft zo onwezenlijk dat B. er niet meer is.
Mijn hersenen, mijn hart en mijn ziel geloven het nog steeds niet.
Ik denk nog steeds dat het niet kan zijn. Dat het niet zo is.
Dat het niet kan dat ik haar moet missen.
Dat wij samen oud gingen worden, vriendjes voor het leven.
Ik ben te klein om het te begrijpen. Om het te vatten.
Om alles te vatten.

B. zoals ze altijd was...

De zee en de kapitein

De zee en de kapitein hebben altijd gelijk.

Le temps pour aujourd'hui.
Aujourd'hui, partiellement à très nuageux avec d'abord quelques averses hivernales et ensuite quelques averses de pluie. Maxima proches de +4 degrés. Vent modéré à assez fort de nord à nord-ouest. La nuit prochaine, d'abord sec et partiellement nuageux. Plus tard dans la nuit, de la neige fondante. Minima d'environ +1 degré. Vent modéré à assez fort de nord-nord-ouest revenant à l'ouest-sud-ouest. La température de l'eau est de l'ordre de 4 à 5 degrés. Vagues entre 0,8 et 1,3 m, diminuant jusqu'à 0,5 à 1 m.

Vent (à partir de 4km en mer)
Vent de force 5 à 6 de Nord diminuant jusque vent de force 4 à 5 virant vers le Nord-Ouest.

Vagues (à partir de 4km en mer)
Vagues de 1,3 à 1,8 m, diminuant jusqu'à vagues de 1 à 1,5 m

Veel te heftig voor een mooi en sereen afscheid met de vrienden...

Mooi en moeilijk

Het was mooi vandaag.
Precies zoals B. het zou gewild hebben.
Sereen en stijlvol.
Ik vond het niet zo lastig.
Minder lastig dan de andere familieleden.
Ik leef er dan ook al heel lang naar toe.
Vandaag was het afscheid van de gemeenschap.
Woensdag wordt het afscheid van de intimi.
De uitstrooïng van de asse op zee met een 10-tal echte familieleden en een 50-tal nauwe vrienden en Samaritanen.
Voor mij het echte afscheid van B.
Ik denk dat het dan pas heel lastig wordt.
Het zal bijtend koud zijn op het dek in dit deel van het jaar.
De whistle van "captain aboard" als ze de asse aan boord brengen, het uitvaren met de vlag halfstok, de scheepsbel als de urne in het water gelaten wordt. De scheepshoorn als afscheid als het schip rond de urne vaart. De bloemen op het water als we terugvaren.
Vriend RV, de artiest van Niort, zal een discrete fotoreportage maken. Zoals niemand anders dat kan.
Ik wil een mooie tekst voorlezen op zee. Symboliek voor het leven.
Nu weet ik nog niet als ik zal kunnen.
Woensdagmorgen weet ik dat wel.

Klaar

Ik ben er klaar voor.
Alles is geregeld zoals we samen afgesproken hadden in de voorbije weken.
Ook de vele rouwbetuigingen van dichtbij en zeer ver voelen aan als een hand op mijn schouder.
Van Marc in Brest, Noël in Ascensiun, Marijn in Philadelphia, Noël en Rita in Obergurgl waar wij normaal nu ook deze tijd van het jaar waren, Jan uit de Provence, Gerard en Hilde uit Niort, Geert vanop zijn ziekbed, Evelyn uit Cienfuegos, Matti uit Helsinki en ga zo maar door.
B. zal een uitvaart krijgen waar ze tevreden mee is. Zoals zij het ook voor mij zou gedaan hebben.
Ik ben er klaar voor.
We gaan ervoor.

Mijn vriend de wereldburger...

Philip,
het is in een druilerig Asuncion dat ik het droevige nieuws van Maryse gehoord heb. Zelfs al was het verwacht, het blijft een schok. Herinneringen vlogen en vliegen door mijn hoofd. Ze zullen altijd blijven. Bij deze bied ik dan ook mijn medeleven aan. Later, op een kalmer moment kunnen we bijpraten. Ik vrees, omdat ik maar pas op zaterdagvoormiddag in Zaventem terugkom, dat ik de begrafenis zal missen. Wil mij daarvoor verontschuldigen.
Sterkte,
Noël.

Noël,
Je zal niet te laat zijn.
Het echte afscheid van Brigitte is pas de week erop.
Ik heb een schip gecharterd om de asse van Brigitte op zee uit te strooien
in het gezelschap van een 60-tal nauwe familieleden en echte vrienden.
Onze laatste reis samen.
Daar nemen we echt afscheid op de maritieme wijze.
Blij dat jullie er dan bij kunnen zijn.

Philip

Le gardien du sommeil de ses nuits

Plots

Plots ben ik zo moe.
Plots ben ik zo alleen.
Plots is het huis veel te groot.
Is al de adrenaline die me deed lopen weg.
Weet ik haast niet meer of ik nog leef of niet.
Ik mis je.

Sinterklaas

De mooiste bloem

"Schaarse keren" schreef ik gisteren, het was de laatste keer dat we samen iets lekkers gegeten hebben. Brigitte genoot ervan.
Vroeg gaan slapen, nog wat kijken naar TV in de slaapkamer, nog wat vertellen.
Brigitte heeft pijn, veel pijn, veel te veel pijn.
De rest van de nacht moeten we voortdurend opstaan omdat Brigitte zo'n krampen heeft. Ik ben bang dat ik zo moe zal zijn dat ik haar niet meer zal horen als ze me vraagt om samen met haar op te staan. Ik vraag me af hoe lang ik dit nog zal volhouden zonder er zelf onderdoor te gaan.
Rond 4h in de morgen vraagt ze om naar het ziekenhuis te gaan tegen de middag. Ik bel naar Roel die een kamer regelt voor haar. Schoonbroer Pol zal tegen 13h30 komen om samen met mij Brigitte binnen te doen. Roel zal iets vooraf komen om het infuus van haar morfinepomp nog even te verversen.
Net voor we gaan vertrekken wil Brigitte nog even naar het toilet, zoals ik gewoon ben loop ik voor haar en hou haar beide handen vast terwijl ze stapje voor stapje meegaat met mij. Maar ook dat is teveel, ze zakt door haar benen, zo uitgeput is haar lichaam. Ik krijg haar niet meer recht en bel Buurman Dirk die daar zowat 30 seconden later staat om te helpen.
Pol is ook toegekomen. Ik vraag hem snel een ziekenwagen te bellen die 5 minuten later aankomt. Ook Roel is er. Hij helpt ons Brigitte op de berrie te leggen.
Ik rij achter met haar valies die ik 's nachts reeds gemaakt had. Twijfel nog even als ik niet eerst naar haar dienst de lader van haar GSM zal oppikken maar besluit eerst naar de pijnkliniek te rijden om te zien dat alles goed is met haar.
Als ik de kamer binnenkom is ze mij net aan het telefoneren op haar bed. Of ik haar brilletjes niet vergeten heb. Ik help de verpleger om haar op een ander bed met speciale matras te leggen en blijf dan alleen bij haar. Ze vraagt me haar recht te helpen en net als ze rechtzit kijkt ze me heel doordringend aan, ademt ze een 5-tal keer heel diep en sterft ze in mijn armen.
De ziekenwagen bracht haar binnen om 14h05 en om 14h30 is ze overleden. Ze is nooit meer dan een half uur van huis geweest.
Ik had haar beloofd om goed voor haar te zorgen, om haar altijd goed vast te houden, ook als ze vertrok...

Konijn

Hartige konijnkoteletjes met appeltjes gestoofd in Calvados en een goeie natuuraardappel. Klaargemaakt voor B. die met veel smaak gegeten heeft maar zoals steeds zeer weinig. Geen wonder dat ze geen reserves meer heeft.
Ik zie ze ook langzaam tussen waken en slapen vertrekken.
Iedere keer dat ik nog met veel liefde voor haar kan koken is meegenomen.
Maar ik weet, het worden schaarse keren.

Perfect

Pommard Curana 1er Cru

Straks drinken we een Pommard "Les Rugiens" premier Cru van 2000.
Gekregen van F. en en B., speciaal voor B.
F. met zijn waanzinnige wijnkelder.
Die nu en dan als een echte Samaritaan zijn bezit deelt om mensen gelukkig te maken.
En dat bij een heerlijk haardvuur met hout van BB.
Zonet gebracht in ruil voor wat druk op zijn banden.
En smeersel voor zijn keel ;-) .
Thx F. en B. en BB.

Even

Het adembenemende sneeuwlandschap van de weiden en velden achter ons huis doet me even denken dat we in een idyllisch sprookje leven.
Al is het maar even, het verlicht de geest en de gedachten.
Brengt ondanks de kou een beetje warmte.

Tandvlees

Soms raak je bijna op je tandvlees.
Zoals vandaag. Als alles dat maar fout kan gaan fout gaat.
Dan ben je blij dat je die steun hebt.
Die steun die stil en ongedwongen helpt om er weer tegenaan te gaan.
Het is die steun die je erbovenop helpt.
Niet het soort steun dat eerst elders verkondigd wordt en er dan meestal toch niet komt.
De parabel van de Farizeërs en Samaritanen.
Ook vandaag.

V V D Z M

Gelukkige verjaardag Zwarte Madam.

Moed

De spreuk "Met de moed der wanhoop" wordt meestal gebruikt in omstandigheden waar er eigenlijk geen wanhoop moet zijn. De situatie die ik nu ervaar is er wel zo een :"Niets kunnen doen en er toch blijven voor gaan, er willen voor gaan".
In die context is "de moed der wanhoop" zelfs een steun.
Anders gesteld : "De blik op oneindig en verstand op nul".
Ik zou het nu als volgt stellen :
"Blik en hart op oneindig en verstand op nul".

Winterprik

Niet echt klassiek...

Niet echt een klassieke Harley,
"ginnen buuskru" zoals mijnen vriend Dirk zou zeggen.

The Revolution engine is based on the VR-1000 Superbike race program, developed by Harley-Davidson's Powertrain Engineering team and Porsche Engineering in Stuttgart, Germany. It is a liquid cooled, dual overhead cam, internally counterbalanced 60 degree V-twin engine with a displacement of 69 cubic inch (1130 cc), producing 115 hp (86 kW) at 8250 rpm at the crank, with a redline of 9000 rpm. [81] [82] It was introduced for the new V-Rod line in 2001 for the 2002 model year, starting with the single VRSCA (V-Twin Racing Street Custom) model. [83] [84]

A 1250 cc Screamin' Eagle version of the Revolution engine was made available for 2005 & 2006, and was present thereafter in a single production model from 2005 to 2007. In 2008, the 1250 cc Revolution Engine became standard for the entire VRSC line. Harley-Davidson claims 123 hp (92 kW) at the crank for the 2008 VRSCAW model. The VRXSE Destroyer is equipped with a stroker (75 mm crank) Screamin' Eagle 79 cubic inch (1300 cc) Revolution Engine, producing over 165 hp (123 kW).

Even

Even verstand op nul.
Laat de blasées maar blazen.
Hun microbiotoop betekent helemaal niks.
Behalve in hun microbiotoop zelf dan.

Het probleem

Het probleem voor de meeste mensen is natuurlijk dat ze geen jota wijzer worden over mij als ze mijn blog afschuimen van bij de start.
Ik heb steeds de kunst verstaan om rookgordijnen op te trekken, verkeerde voorzetten te geven, open goals te ensceneren, spielerei kortom.
Of zoals een van mijn zeldzaam goeie vrienden ooit zei :
"otriejeenis diepeistdatnjoekent istndran"

Hihi.

Zekerheden

Niets is zeker,
behalve vandaag en daarvoor.

En dat er geen enkele motor beter rijdt dan een Ducati natuurlijk.
Maar ook dit is van vandaag en ervoor.

Iedere dag

Iedere dag sterf ik een beetje mee.
Zelfs stoere jongens worden week.
Stoere jongens?

Fair

All is fair,
in love and warfare.

Bloempje voor B.

Door de buurmeisjes.
Van alle buren.
Toffe straat.

Farizeeërs

Die heb je natuurlijk ook.
Die met veel misbaar beweren dat ze altijd voor je klaar staan.
En dan liefst overal vertellen dat ze dat gezegd hebben.
"Zie eens hoe onbaatzuchtig ik ben..."
Veelal emotoeristen en tribunespelers van 13 in een dozijn.
Water in wijnzakken.
Gewoon zakken eigenlijk.
Lege, en een lege zak kan je niet rechtzetten.

Samaritanen

Ik noem ze de Samaritanen.
Die mensen die de parabel echt begrepen hebben.
Hem toepassen in hun leven voor hun naaste.
Sterk op de voorgrond en in de bres.
Als onmerkbare zekerheid op de achtergrond.
Zonder veel lawaai maar des te kostbaarder..

Echt profiel

Serene zondag

B. is stilletjes ingedommeld in haar relaxzetel met zicht op haar tuin.
De morfine doet haar werk, eist haar tol.
Het evenwicht tussen slaap en pijn is niet te vermijden.
Het wordt stilaan meer slaap nu in dit stadium van haar ziekte.
Ik heb zachtjes de CD "Geistliche Musik des Spätbarock" opgezet.
Dat hoort ze graag en brengt haar tot rust.
Muziek van Baldassare Galuppi en Johannes Christian Bach gebracht door "Die Deutsche Barocksolisten" met Margaret Marshall, de onovertroffen Schotse soprane.
Kon dit moment maar eeuwig duren.
Een mooie serene zondag.

Lumbago

Nee, een acute lumbago is geen Braziliaanse schone die je acuut komt verrassen in je bed zodat je er niet meer uitkomt.
Zelfs de spuit van de dokter van wacht nam ik er graag bij.
Nog een geluk dat pijn me soms lachbuien geeft.
Zoals bij het telefoontje naar de arts van wacht.
"Ik vrees dat ik een acute lumbago heb"
"Kun je niet tot hier komen"?
"Madam, ik geraak zelfs nog niet uit mijn bed, laat staan tot bij u"
Gevolgd door de slappe lach.
Wat ook geen deugd deed in mijn geteisterde onderrug.
Je moet er iets voor over hebben.

Lila Cortina

Een engel ziet me en volgt me op mijn vlucht,
er zit een engel tussen mij en blauwe lucht.
Durft hij me vertellen dat ik hier verloren loop.
Tussen wil en droom,
altijd onder stroom.

Een vuur onder mijn voeten
drijft me driftig voort.
Ik ben een man tussen het vuur in en de zon,
zal ik verschroeien nog voor ik ergens kom?
Zeg me nu, zeg me waarom
sta ik altijd onder stroom.

'k zie de herten lopen,
'k ben net zo bang als zij.
Johannes wil me dopen
want dan komt het goed met mij.
Maar wat doe ik met mijn vleugels?
Hang ik ze aan een boom?
Ik neem geen speed of coke,
toch sta ik altijd onder stroom.

(Merci Derek)

Voor het meisje met de cello

Dat denkt dat ik alles vergeet, maar dat niet weet dat ik alles onthou.
En dat ik vooral nooit mijn beloften vergeet, altijd hou.
Omdat beloven nooit licht mag gebeuren.
Maar omstandigheden soms doen lijken dat het vergeten is.

Wapenstilstand

Vandaag herdenking van wapenstilstand met dure eden van "nooit meer oorlog".
Herdenking van onschuldige slachtoffers. Soldaten gedwongen in oorlogen die de hunne niet waren. Maar we hebben het nog altijd niet geleerd.
Sta me toe, we zullen het nooit leren.
Behalve dan misschien als het knopje van gans de wereld uitgezet wordt.

Waarom

Waarom ontroert deze muziek mij steeds?
Door Nigel? Beetje rebel zoals ik?
Nee, door de schoonheid ervan. Niet meer, niet min.

B. is zo ziek, zo op het eind van haar krachten en ik weet niet meer wat ik nog kan doen buiten er gewoon zijn voor haar. Er zijn.
Maar dat ik niks daarbuiten kan doen is zo lastig.

Blijven leven

Het belangrijkste is dat je blijft leven.
Niet alsof er niets aan de hand is, neen, dat niet.
Maar wel dat je alles aanneemt wat er nog aan te nemen valt.
Alles samen aannemen, het desnoods aanpassen zodat het nog best meevalt.
Het vraagt wel het ultieme van je positieve ingesteldheid.
Maar dan is het ook heel mooi.
Heel intens.

Catholic coffee morning in Rome

' t moet niet altijd slecht en lelijk nieuws zijn van onze kerk...

Four Catholic men and a Catholic woman were having coffee in St. Peter's Square .

The first Catholic man tells his friends, "My son is a priest, when he walks into a room, everyone calls him 'Father'."
The second Catholic man chirps, "My son is a Bishop. When he walks into a room people call him 'Your Grace'."
The third Catholic gent says, "My son is a Cardinal. When he enters a room everyone bows their head and says 'Your Eminence'."
The fourth Catholic man says very proudly, "My son is the Pope. When he walks into a room people call him 'Your Holiness'."

Since the lone Catholic woman was sipping her coffee in silence, the four men give her a subtle, " Well....?"

She proudly replies, "I have a daughter,

slim,
tall,
38D breasts,
24" waist and
34" hips.



When she walks into a room, people say, "Oh My God."

Bakkes

Assepoester was nog veel mooier geweest moest ze een gezichtje van vlees en bloed gehad hebben in plaats van een glazen muiltje.

Animeren

Allerheiligen

Ja, vandaag 1 november en dus Allerheiligen.
Ik vraag me af als in de hemel (het rustoord van de heiligen) nu ook zo een beetje een pedofilieschandaal aan de gang is. Ik kan me inbeelden dat dit aspect vroeger niet meegerekend werd in het heilig verklaren omdat het toen meer onder geilig verklaren gerekend werd.
Er moeten zich daar nu ook wel drama's afspelen.
Beeldt u in, ge zijt al enkele honderden jaren heilig en nu beginnen ze daar aan te twijfelen.
Ge zoudt voor minder van uwe sokkel vallen.

Flavie, Miss October

Naast verdienstelijk muzikante, kenner van gans Pops, vriendin van Silke en gevierd atlete is Flavie ook Miss October op de atletiekkalender van Pops. Horden meerbepaald maar ze loopt en springt ongeveer alles bij elkaar wat er aan titels te verdienen is.
Ook non-stop Pops-Westende-Pops in een ruk met een fikse bocht op de dijk heeft ze sedert deze voormiddag op haar naam. Bewijzen hier onder.
Bemerk de feilloze klasse waarmee ze de bocht neemt.

Zo sterk, zo ziek...

Happy Days

Vandaag verjaart het nichtje van "The Fonz".
Garagisten en vetkuiven vergeten niet licht zoiets...

Pas donnée à tout le monde

Elle n'est pas donnée à tout le monde,
la chance de s'aimer pour la vie.
10 ans 10 mois 10 secondes,
et nous voici

Avant les autres j'aurais su,
que le seul sentiment qui dure,
c'est le chagrin d'une rupture.
Où je n'aurais jamais rompu.

(JC)

Ras Tafari Makonnen

De negus is gevlucht,
ip nun tandem zoender lucht.

Negus
Rasta

Balans

Het vinden van evenwicht en balans in je leven, in je geest is de enige manier om moeilijkheden te kunnen trotseren. Het duurt wel een tijdje.
Je probeert altijd de balans te dwingen in het voordeel van het moment maar eigenlijk lukt dit nooit. Het leven laat zich niet dwingen maar daarom moet je het ook niet gewoon "leven".
Het duurt een tijdje voor je beseft dat je bepaalde zaken niet kunt dwingen maar dat je de omstandigheden zo moet helpen dat ze in balans komen.
Bvb dat je meer geduld moet opbrengen, meer begrip, meer anticiperen, meer bijsturen, de omstandigheden afwachten, soms de stukken zetten in je voordeel op termijn.
Ik besef nu dat je er eigenlijk ook wat maturiteit moet voor kweken, je niet te snel opwinden, vermijden om op te vliegen, de situaties positief inschatten.
Verdraagzaam zijn. Begrip hebben. Empathie. Weetikveel.
En soms de storm gewoon laten overwaaien.
Want een storm is ook niet voor eeuwig.
Zen, Yin en Yang.

Volle dagen

Wel mooi die volle dagen.
Gisteren Max op bezoek bij zijn meter Brigitte.
Hem zondagmorgen een rit op mijn nieuwe brommer beloofd.
Vanmorgen vroeg op, om 6 uur. B. slaapt nog, de morfinepomp helpt haar wel goed. Maar het blijft wel een morfinepomp... . Zonder kan ze niet meer.
"Je hoeft je niet te haasten fluistert ze, ik slaap nog wat en dan was ik nog mijn haar".
Zo is ze : sterk en nog steeds trots maar wel heel broos.
Van de zondagmorgenstilte genoten en geprofiteerd om even mijn geest en mijn botten tot rust te laten komen.
Lang heerlijk warm bad, ogen dicht, net niet in slaap vallen (met linkerhand boven water wegens gisteren serieus verbrand bij het koken ;-) ).
Zon zien opstaan, Harley en Ducati voor de deur gezet.
Schoonbroer Pol die om 9h30 zijn Honda inwisselt voor mijn "Monster".
Ik op de Night Rod Special (dit is geen Harley voor venten in de penopauze maar een Amerikaanse Ducati voor jonge gastjes zoals ik ;-) ) en samen naar "Pops" waar Max al zat te wachten.
Heerlijk door Heuvelland flitsen met een geënthousiasmeerde Max achterop.
Abele, even over de grens in Frankrijk, Westouter, Loker, Dranouter, Kemmel, de Klyte en weer naar Pops waar Max' pa een heerlijke fles witte wijn klaargezet had en zijn ma heerlijke hapjes.
Terug naar Roeselare met Pol die de Ducati nu echt de sporen geeft (het blijft een Italiaans raspaard, daarom verkoop ik hem nooit) en ik met de Night-Rod-in-rodage er achteraan. Heerlijk maar niet evident.
Filmpje met Audrey Hepburn samen met B.
Fazant met witloof in kriek en knolselderpuree gemaakt. Hmmm.
Nu heerlijk achterover.
Wat kunnen onbelangrijke dagen heerlijk zijn.
Maar ongelooflijk belangrijk.

Veel. Integendeel.

Het is niet omdat het stil lijkt dat er niets gebeurt.
Integendeel.
Veel.

Duurder

Alles wordt duurder de dag van vandaag.
Maar je ziet dat als je te goedkoop bent, je zaak
(business voor de gedrevenen) er ook aan ten onder
kan gaan en je het pand te huur moet zetten.
In het geval van 1€ per beurt zal dit
ofwel financieël ofwel fysiek geweest zijn.
Aan zo'n tarieven moet je kapot.

Leven

Leven herleid tot de essentie ervan: leven, overleven, helpen leven, is zo intens en allesomvattend dat het ook alles met zich meetrekt, alle energie met zich meeneemt.
Veel meer dan wat men noemt een rijkgevuld leven ooit kan.
Rijkgevuld lijkt op dat moment oppervlakkig.
Wat het waarschijnlijk wel niet is.
Tiens, 't is vandaag 10.10.10.
Is daar ook een actie rond?

Justine als jurylid

Morgen staat de Black Denim Two Tone versie in mijn garage...

Chateau d'Yquem 1999

Zonet bij vrienden F. en B. een Chateau d'Yquem van 1999 gedronken.
Vloeibaar goud geschonken door mensen die graag delen.
Eén van de drie flessen van 1999 in de kelder van F.