18.11.10

Bloempje voor B.


Door de buurmeisjes.
Van alle buren.
Toffe straat.

17.11.10

Farizeeërs

Die heb je natuurlijk ook.
Die met veel misbaar beweren dat ze altijd voor je klaar staan.
En dan liefst overal vertellen dat ze dat gezegd hebben.
"Zie eens hoe onbaatzuchtig ik ben..."
Veelal emotoeristen en tribunespelers van 13 in een dozijn.
Water in wijnzakken.
Gewoon zakken eigenlijk.
Lege, en een lege zak kan je niet rechtzetten.

16.11.10

Samaritanen

Ik noem ze de Samaritanen.
Die mensen die de parabel echt begrepen hebben.
Hem toepassen in hun leven voor hun naaste.
Sterk op de voorgrond en in de bres.
Als onmerkbare zekerheid op de achtergrond.
Zonder veel lawaai maar des te kostbaarder..

15.11.10

Echt profiel

14.11.10

Serene zondag

B. is stilletjes ingedommeld in haar relaxzetel met zicht op haar tuin.
De morfine doet haar werk, eist haar tol.
Het evenwicht tussen slaap en pijn is niet te vermijden.
Het wordt stilaan meer slaap nu in dit stadium van haar ziekte.
Ik heb zachtjes de CD "Geistliche Musik des Spätbarock" opgezet.
Dat hoort ze graag en brengt haar tot rust.
Muziek van Baldassare Galuppi en Johannes Christian Bach gebracht door "Die Deutsche Barocksolisten" met Margaret Marshall, de onovertroffen Schotse soprane.
Kon dit moment maar eeuwig duren.
Een mooie serene zondag.

13.11.10

Lumbago

Nee, een acute lumbago is geen Braziliaanse schone die je acuut komt verrassen in je bed zodat je er niet meer uitkomt.
Zelfs de spuit van de dokter van wacht nam ik er graag bij.
Nog een geluk dat pijn me soms lachbuien geeft.
Zoals bij het telefoontje naar de arts van wacht.
"Ik vrees dat ik een acute lumbago heb"
"Kun je niet tot hier komen"?
"Madam, ik geraak zelfs nog niet uit mijn bed, laat staan tot bij u"

Gevolgd door de slappe lach.
Wat ook geen deugd deed in mijn geteisterde onderrug.
Je moet er iets voor over hebben.

12.11.10

Lila Cortina

Een engel ziet me en volgt me op mijn vlucht,
er zit een engel tussen mij en blauwe lucht.
Durft hij me vertellen dat ik hier verloren loop.
Tussen wil en droom,
altijd onder stroom.

Een vuur onder mijn voeten
drijft me driftig voort.
Ik ben een man tussen het vuur in en de zon,
zal ik verschroeien nog voor ik ergens kom?
Zeg me nu, zeg me waarom
sta ik altijd onder stroom.

'k zie de herten lopen,
'k ben net zo bang als zij.
Johannes wil me dopen
want dan komt het goed met mij.
Maar wat doe ik met mijn vleugels?
Hang ik ze aan een boom?
Ik neem geen speed of coke,
toch sta ik altijd onder stroom.

(Merci Derek)

11.11.10

Voor het meisje met de cello

Dat denkt dat ik alles vergeet, maar dat niet weet dat ik alles onthou.
En dat ik vooral nooit mijn beloften vergeet, altijd hou.
Omdat beloven nooit licht mag gebeuren.
Maar omstandigheden soms doen lijken dat het vergeten is.

Wapenstilstand

Vandaag herdenking van wapenstilstand met dure eden van "nooit meer oorlog".
Herdenking van onschuldige slachtoffers. Soldaten gedwongen in oorlogen die de hunne niet waren. Maar we hebben het nog altijd niet geleerd.
Sta me toe, we zullen het nooit leren.
Behalve dan misschien als het knopje van gans de wereld uitgezet wordt.

7.11.10

Waarom

Waarom ontroert deze muziek mij steeds?
Door Nigel? Beetje rebel zoals ik?
Nee, door de schoonheid ervan. Niet meer, niet min.

B. is zo ziek, zo op het eind van haar krachten en ik weet niet meer wat ik nog kan doen buiten er gewoon zijn voor haar. Er zijn.
Maar dat ik niks daarbuiten kan doen is zo lastig.

6.11.10

Blijven leven

Het belangrijkste is dat je blijft leven.
Niet alsof er niets aan de hand is, neen, dat niet.
Maar wel dat je alles aanneemt wat er nog aan te nemen valt.
Alles samen aannemen, het desnoods aanpassen zodat het nog best meevalt.
Het vraagt wel het ultieme van je positieve ingesteldheid.
Maar dan is het ook heel mooi.
Heel intens.

5.11.10

Catholic coffee morning in Rome

' t moet niet altijd slecht en lelijk nieuws zijn van onze kerk...

Four Catholic men and a Catholic woman were having coffee in St. Peter's Square .

The first Catholic man tells his friends, "My son is a priest, when he walks into a room, everyone calls him 'Father'."
The second Catholic man chirps, "My son is a Bishop. When he walks into a room people call him 'Your Grace'."
The third Catholic gent says, "My son is a Cardinal. When he enters a room everyone bows their head and says 'Your Eminence'."
The fourth Catholic man says very proudly, "My son is the Pope. When he walks into a room people call him 'Your Holiness'."

Since the lone Catholic woman was sipping her coffee in silence, the four men give her a subtle, " Well....?"

She proudly replies, "I have a daughter,

slim,
tall,
38D breasts,
24" waist and
34" hips.



When she walks into a room, people say, "Oh My God."

4.11.10

Bakkes

Assepoester was nog veel mooier geweest moest ze een gezichtje van vlees en bloed gehad hebben in plaats van een glazen muiltje.

2.11.10

Animeren

1.11.10

Allerheiligen

Ja, vandaag 1 november en dus Allerheiligen.
Ik vraag me af als in de hemel (het rustoord van de heiligen) nu ook zo een beetje een pedofilieschandaal aan de gang is. Ik kan me inbeelden dat dit aspect vroeger niet meegerekend werd in het heilig verklaren omdat het toen meer onder geilig verklaren gerekend werd.
Er moeten zich daar nu ook wel drama's afspelen.
Beeldt u in, ge zijt al enkele honderden jaren heilig en nu beginnen ze daar aan te twijfelen.
Ge zoudt voor minder van uwe sokkel vallen.

31.10.10

Flavie, Miss October

Naast verdienstelijk muzikante, kenner van gans Pops, vriendin van Silke en gevierd atlete is Flavie ook Miss October op de atletiekkalender van Pops. Horden meerbepaald maar ze loopt en springt ongeveer alles bij elkaar wat er aan titels te verdienen is.
Ook non-stop Pops-Westende-Pops in een ruk met een fikse bocht op de dijk heeft ze sedert deze voormiddag op haar naam. Bewijzen hier onder.
Bemerk de feilloze klasse waarmee ze de bocht neemt.

30.10.10

Zo sterk, zo ziek...

28.10.10

Happy Days

Vandaag verjaart het nichtje van "The Fonz".
Garagisten en vetkuiven vergeten niet licht zoiets...

27.10.10

Pas donnée à tout le monde

Elle n'est pas donnée à tout le monde,
la chance de s'aimer pour la vie.
10 ans 10 mois 10 secondes,
et nous voici

Avant les autres j'aurais su,
que le seul sentiment qui dure,
c'est le chagrin d'une rupture.
Où je n'aurais jamais rompu.

(JC)

25.10.10

Ras Tafari Makonnen

De negus is gevlucht,
ip nun tandem zoender lucht.

Negus
Rasta

18.10.10

Balans

Het vinden van evenwicht en balans in je leven, in je geest is de enige manier om moeilijkheden te kunnen trotseren. Het duurt wel een tijdje.
Je probeert altijd de balans te dwingen in het voordeel van het moment maar eigenlijk lukt dit nooit. Het leven laat zich niet dwingen maar daarom moet je het ook niet gewoon "leven".
Het duurt een tijdje voor je beseft dat je bepaalde zaken niet kunt dwingen maar dat je de omstandigheden zo moet helpen dat ze in balans komen.
Bvb dat je meer geduld moet opbrengen, meer begrip, meer anticiperen, meer bijsturen, de omstandigheden afwachten, soms de stukken zetten in je voordeel op termijn.
Ik besef nu dat je er eigenlijk ook wat maturiteit moet voor kweken, je niet te snel opwinden, vermijden om op te vliegen, de situaties positief inschatten.
Verdraagzaam zijn. Begrip hebben. Empathie. Weetikveel.
En soms de storm gewoon laten overwaaien.
Want een storm is ook niet voor eeuwig.
Zen, Yin en Yang.

17.10.10

Volle dagen

Wel mooi die volle dagen.
Gisteren Max op bezoek bij zijn meter Brigitte.
Hem zondagmorgen een rit op mijn nieuwe brommer beloofd.
Vanmorgen vroeg op, om 6 uur. B. slaapt nog, de morfinepomp helpt haar wel goed. Maar het blijft wel een morfinepomp... . Zonder kan ze niet meer.
"Je hoeft je niet te haasten fluistert ze, ik slaap nog wat en dan was ik nog mijn haar".
Zo is ze : sterk en nog steeds trots maar wel heel broos.
Van de zondagmorgenstilte genoten en geprofiteerd om even mijn geest en mijn botten tot rust te laten komen.
Lang heerlijk warm bad, ogen dicht, net niet in slaap vallen (met linkerhand boven water wegens gisteren serieus verbrand bij het koken ;-) ).
Zon zien opstaan, Harley en Ducati voor de deur gezet.
Schoonbroer Pol die om 9h30 zijn Honda inwisselt voor mijn "Monster".
Ik op de Night Rod Special (dit is geen Harley voor venten in de penopauze maar een Amerikaanse Ducati voor jonge gastjes zoals ik ;-) ) en samen naar "Pops" waar Max al zat te wachten.
Heerlijk door Heuvelland flitsen met een geënthousiasmeerde Max achterop.
Abele, even over de grens in Frankrijk, Westouter, Loker, Dranouter, Kemmel, de Klyte en weer naar Pops waar Max' pa een heerlijke fles witte wijn klaargezet had en zijn ma heerlijke hapjes.
Terug naar Roeselare met Pol die de Ducati nu echt de sporen geeft (het blijft een Italiaans raspaard, daarom verkoop ik hem nooit) en ik met de Night-Rod-in-rodage er achteraan. Heerlijk maar niet evident.
Filmpje met Audrey Hepburn samen met B.
Fazant met witloof in kriek en knolselderpuree gemaakt. Hmmm.
Nu heerlijk achterover.
Wat kunnen onbelangrijke dagen heerlijk zijn.
Maar ongelooflijk belangrijk.

16.10.10

Veel. Integendeel.

Het is niet omdat het stil lijkt dat er niets gebeurt.
Integendeel.
Veel.

11.10.10

Duurder



Alles wordt duurder de dag van vandaag.
Maar je ziet dat als je te goedkoop bent, je zaak
(business voor de gedrevenen) er ook aan ten onder
kan gaan en je het pand te huur moet zetten.
In het geval van 1€ per beurt zal dit
ofwel financieël ofwel fysiek geweest zijn.
Aan zo'n tarieven moet je kapot.

10.10.10

Leven

Leven herleid tot de essentie ervan: leven, overleven, helpen leven, is zo intens en allesomvattend dat het ook alles met zich meetrekt, alle energie met zich meeneemt.
Veel meer dan wat men noemt een rijkgevuld leven ooit kan.
Rijkgevuld lijkt op dat moment oppervlakkig.
Wat het waarschijnlijk wel niet is.
Tiens, 't is vandaag 10.10.10.
Is daar ook een actie rond?

7.10.10

Justine als jurylid



Morgen staat de Black Denim Two Tone versie in mijn garage...

2.10.10

Chateau d'Yquem 1999

Zonet bij vrienden F. en B. een Chateau d'Yquem van 1999 gedronken.
Vloeibaar goud geschonken door mensen die graag delen.
Eén van de drie flessen van 1999 in de kelder van F.

30.9.10

Kleine vriend

25.9.10

Geduld

Ieder mens heeft geduld. De een al wat meer dan de ander.
Maar ieder mens heeft per dag slecht een welbepaalde hoeveelheid geduld heb ik ontdekt.
Als je geduld op is voor die dag dan moet je zonder verder.
Belangrijk is dus om te bepalen wat het meest geduld verdient.
Als het zover komt is het heel simpel : je hebt enkel geduld voor wie of wat eigenlijk echt de moeite is. Al de rest kan de pot op.
Omdat de rest dan niet belangrijk is.
Compleet niet ;-) .

23.9.10

Eddy

Vandaag heb ik samen met de collega's Eddy uitgewuifd.
15 jaar hebben we samengewerkt en in die tijd zijn we door alles wat we meegemaakt hebben eigenlijk wel vrienden geworden.
Vele moeilijke projecten, sommige waar niemand van geloofde dat we er zouden in slagen maar we hebben het toch maar gedaan.
Het ga je goed Eddy.
Recht van uit mijn hart.

20.9.10

Dromen

Blijf altijd dromen.
Hoezeer de wereld je ook tegenvalt.
Zonder dromen vervaagt je horizon.
Wordt dat wat mooi moet blijven ook somber.

19.9.10

Open Deur

Met BB (beste buurman) naar de opendeurdagen van een gekend Amerikaans motormerk geweest. Eens geposeerd op de enige brommer die me daar kon bekoren (tja, door Europeanen getuned, motor van Porsche, remmen van Brembo,...)

en ook eens een helmke gepast. Van dat type waar de pinnen die er nomaal op staan sedert 1944 uitverkocht zijn.

16.9.10

Pijn

Straks vertrekken we naar de pijnkliniek.
Het wordt allemaal een beetje teveel voor gangbare middelen.
"The Big C" probeert alles om de moraal te ondermijnen.
We laten ons niet doen, we zien wat nog kan. Together we stand.
Heb ook Dirk verwittigd. Een "begaan" medemens en expert.
Dankuwel mensen die ons blijven kennen.
Blijven steunen, hoe ongemerkt ook soms.
Hoe weinig ze er zich soms van bewust zijn.
Maar ze zijn er tenminste.

12.9.10

De essentie

De zon nu en dan mooi door de witte wolken.
B. slaapt in haar zetel onder een fleece op het terras.
Zo tenger en zo broos. Vlak naast mij.
Ik schil aardappelen om er straks puree van te maken, want dat eet ze graag.
De wind speelt door onze bamboeklokken, de schuimbron in de vijver fluistert en de Buddha van een onbekend Indisch kunstenaar staat op het terras heel vreedzaam en wijs te wezen. Vertelt mij dat dit een mooi moment is.
Alles wat telt voor een intens mooie dag.
Meer hoef ik niet.

5.9.10

Ik

Een teveel aan "ik-denken" maakt de wereld slecht.
Jammer dat het meestal niet zo ervaren wordt.
Als je je "ik" op de achtergrond kan plaatsen dan groeit je tevredenheid en geluk rechtevenredig met de afstand waarmee je het achter je laat.

4.9.10

Nothing at all...

3.9.10

Lost

1.9.10

Sprookje

Hand in hand liepen ze over de rode loper naar de open plek midden het grote donkere bos.
Daar waar vuurwerkmakers de duistere nacht in klaarlichte dag veranderden.
Apocalytische reuzen, trommelaars en vuurspuwers uit de hel wezen hen vriendelijk de weg.
De weg naar het licht.
Waar alles begint.

28.8.10

Buddha

Sedert gisteren woont Buddha in mijn tuin.
Recht uit India, in groensteen.
Geen lichtgewicht, loodzwaar.
Ongetwijfeld de echte.
Want het is nu veel rustiger.
Ik post wel eens een foto.

26.8.10

Louter professioneel uiteraard

25.8.10

Anders bekeken

22.8.10

21.8.10

Verwarring in de kerk

Uit het leven gegrepen.
Zij het van zeer occasionele kerkgangers.
B. en ik dus.
Voor de rest een mooie ingetogen begrafenis.

(B): Het is al beginnen regenen
(P): Hoe weet je dat? We zitten toch nog in de kerk.
(B): Er liggen al waterdruppels op de kist.
(P): Da's van de pastoor zijn wijwaterkwispel, tenzij er een gat in het dak is.

Gevolgd door onderdrukt gelach.
Moet kunnen, die mix van ernst en humor.

20.8.10

Hart en ziel

18.8.10

Het hoofd, de mond en de vingers

Zoveel situaties die ik meemak, zoveel gedachten in mijn hoofd waar ik wel iets zou kunnen over zeggen of schrijven. Maar mijn mond en mijn vingers hebben precies geen zin om het te vertellen of neer te schrijven.
Waarschijnlijk gewoon omdat het beter is zo.

15.8.10

Korpsfeest "Garden van de Poëzie"



Na "Het Onbeschreven Blad" en "Het Slekkenkot" enkel vrolijke garden.
Enkel Garde Frans ontbreekt wegens te druk verbaliseren.

Zelfs de duivel

14.8.10

Back to the Future

12.8.10

NYB

"I need you back".
"I never left..."

6.8.10

Negatief

Vreemd eigenlijk, als de essentie van het leven belangrijk wordt heb je de neiging om banale problemen ofwel onder de tafel te vegen ofwel om ermee te lachen.
Maar banaal in de back-to-basic wereld is misschien wel heel belangrijk in de back-to-bullshit wereld. Daar wordt het sarcasme soms wel eens als negativisme gezien.
Tja. Elk zijn problemen.

2.8.10

Straight to the heart...

31.7.10

Eigenlijk ...

29.7.10

Niets

Ik kan helemaal niets doen.
Enkel er zijn.
Dat is juist zo erg.

27.7.10

Wie weet de volgende...

21.7.10

Rituelen

Hoe kleiner de dagen worden, hoe beter je de rituelen herkent.
De kleinste dag bestaat ongetwijfeld enkel uit rituelen.

Nationale Feestdag

Zouden de muziekkorpsen op het défilée in Brussel straks ook enkel met vuvuzelas uitgerust zijn?
Het collectief gedrag van voetbalsupporters en militairen vertoont toch veel gelijkenissen?

20.7.10

Warm

Veel te warm om blogs te lezen,
veel te warm om blogs te schrijven.
Tenzij je hoopt verfrissing voor je geest te vinden,
een korte frisse bries.

17.7.10

Doe dit niet met oma...

12.7.10

Alles

Zelfs als alles in je weent,
je lichaam, je geest, je hart, je ziel.
Schenk dan toch die lach die geruststelling geeft.
Hoe onwaarschijnlijk ook.

10.7.10

Vlag

Juist, morgen 11 juli.
Feest van de voetbalploeg met de gele truitjes en de zwarte broeken.
Achter vlaggen lopen gaat eigenlijk aan mij voorbij. Compleet voorbij.
Vanaf het ogenblik dat mensen met meer dan twee achter een vlag lopen is er gevaar dat de gezamelijke herseninhoud of de gezamelijke rede omgekeerd evenredig met de aantallen naar beneden gaat. Neem maar de gemiddelde wielertoeristengroep of voetbalclub als voorbeeld, het hoeven niet altijd "edele" vlaggen te zijn.
Best vreemd, of ook weer niet.
In groep denkt men waarschijnlijk vlugger dat iemand anders nagedacht heeft en het zelf dus niet meer moet. Probleem is dat de aanbrengers van dit soort groepsgedacht meestal niet echt te vertrouwen zijn en enkel de eigen waanideeën willen versterkt zien door meelopers. Het groepsgevoel kan een soort valse warmte genereren, een verkeerd nestgevoel een verkeerde goedkeuring van foute gedachten en idealen.
Maar ja, meedrijven is gemakkelijker dan tegenstroom zwemmen.

8.7.10

Zaam

Eenzaamheid hoeft geen negatieve klank te hebben.
Het is best leefbaar als je er een beetje weg mee weet.
Observeren, denken, fantaseren, beelden en ideeën verschuiven in tijd en context kunnen best boeiend zijn. Boeiender zelfs dan sommige sociale evenementen, contacten, weetikveel.
Ik denk dat ik me nooit verveel.
Hoe alleen soms ook.

4.7.10

Be prepared

Ik heb altijd al een dubbel gevoel gehad bij scouting.
Net zoals bij zoveel dingen eigenlijk.
Als ik er goed over nadenk (wat ik meestal doe) heb ik wel een mooie tijd gehad bij de scouts.
Na een -zeer- korte tijd bij de chiro had ik het qua jeugdbewegingen eigenlijk wel bekeken. Vooral het feit dat 80% van de activiteiten bestond uit "vrij voetballen op de koer van de school", ongetwijfeld het gevolg van het gebrek aan creativiteit van de leiding. Nog steeds zegt voetbal mij geen zak (aangezien het over voetbal gaat zou zeggen dat het mij geen bal interesseert overkill zijn, vandaar "geen zak", moest het zaklopen geweest zijn zou ik dus "geen bal" zeggen).
Wel nooit geen last gehad van de steeds obligaat opduikende proost. Gezien de huidige heisa in de kerk een grote geruststelling. Wie weet was die proost wèl geïnteresseerd in "een zak" of "een bal".
Nee, geen chiro dus.
Kort daarna door mijn zwager bij de scouts terecht gekomen. Dat stond me wel meer aan. Gewoon door de creativiteit van de leiding en de toffe bende. Niet meer en niet min. Zo zit het leven in elkaar.
Best avontuurlijk, allerhande overlevingstechnieken leren, kamperen, jezelf in stand houden, met vrienden de wereld verkennen.
Baden Powell daarentegen heb ik nooit iets gevonden. Jaja, de stichter van de scouts maar eigenlijk een soort mens waar ik toch mijn bedenkingen bij had.
Luitenant-Generaal van het Britse leger die zijn ervaringen in India en Afrika wilde overdragen op de jeugd. Misschien goed bedoeld maar ontstaan uit grote-mensen-oorlog in gebieden waar de Engelsen mensen onderdrukten. Ook te zien in de uniformen en de discipline (die in onze scoutsbeweging wel minder te zien was, gelukkig).
Wat ik wel goed onthouden heb is de lijfspreuk van iedere scout, iedere echte scout.
"Be prepared". Het helpt je een stuk verder als het moeilijk wordt.
Echte scout zei ik daarnet. In het hart en niet voor de spiegel, niet voor het uniform. Want dat uniform was er teveel aan. Als mensen zich in hetzelfde pakje laten steken en in cadans achter dezelfde vlag beginnen te lopen dan is er iets mis.
Een vlag is niets voor mij.
Be prepared.

30.6.10

Incasseren

Incasseren is zoals een kussen.
Hoe diep ook ingedrukt, het blijft altijd nog ergens meegeven.
Noem het maar de gewenning.

27.6.10

Maskers

Eigenaardig.
Het onderbewustzijn dat de overhand neemt of de ongeuite verlangens die niet meer geremd worden. Komt de ware natuur naar boven, hoe goed weggestopt ook?
Valt het masker dat zo angstvallig gedragen wordt?
Schaamte voor het weggedrongen ware ik dat plots in alle kracht aan de oppervlakte komt?
Het ware "en-soi" dat ontsnapt?
Wel verhelderend die wegvallende sluiers.
Of is het confronterend?

23.6.10

Oase

22.6.10

The Deer Hunter

17.6.10

Ochtend

Iedere ochtend wordt ik gewekt door de vogels.
Best veel vogels hier in het rond, elk met hun gezang.
Maar sinds enige tijd zit er nu ook een vogel met een GSM.
In elk geval, tussen al dat gefluit door hoor ik steevast iets wat op een GSM lijkt.
Zo'n "origineel" GSM geluid, niet zo'n tune zoals de meeste vrouwen in meno- en de meeste venten in penopauze op hun toestel zetten. Je weet wel, zoiets wat hip moet overkomen bij hun kroost en de youngsters op het werk. Man man man.
Neen, zo'n ouderwets GSM geluid, zo'n Engelse ring-tone.
Maar waarschijnlijk is de GSM-rage nog niet echt doorgebroken bij de vogels in mijn buurt. Die ene vogel met een GSM wordt dus hoogstwaarschijnlijk niet opgebeld maar hij test enkel voortdurend zijn ringtone.
Tenzij het geen GSM is maar een vogel wiens gezang ik nog niet ken.
Nu, een vogel met een GSM moet kunnen.
Er zijn zoveel dingen die kunnen.

16.6.10

De Poort

Het is zoals we vroeger, heel lang geleden, beloofd hadden aan elkaar.
We gaan samen naar de poort. Jij als gids, ik als verkenner.
De poort daar heel hoog in de bergen.
Waar we beiden nooit zijn geweest maar waarvan we weten dat ze op ons wacht.
Geen keuze, het moet dan maar.
Jij de gids, ik de verkenner.
Zoals zo lang geleden, jij de knapste van de gidsen, ik de verkenner met de onbegrensde fantasie.
Jij baken voor velen, gids in donkere tijden. Ik de verkenner, ontwaker van wat aan het sluimeren was.
Veel gezien, veel getoond, veel geleid.
Wonderlijke dalen vol zon, stijle tochten in de modder en de sneeuw, adembenemende vergezichten onder blauwe hemel, van niets bewust, alsof het eeuwen duren mocht.
Nu nog steeds de gids en de verkenner.
Veel wijzer maar nog steeds even gedreven.
De laatste tocht naar de poort. Jij de gids, ik de verkenner, ik de gids, jij de verkenner.
Zoveel hebben we aan elkaar geleerd. Hebben we elkaar verteld, elkaar getoond.
Ook hoe we het laatste stuk naar de poort moeten gaan.
Moeilijker dan vroeger, minder mooie dalen, stijlere hellingen.
Maar genietend van ieder mooi moment, ieder mooi moment dat de schaduwen doet ruiken naar de zon. Hand in hand, gids en verkenner, verkenner en gids.
De poort komt dichterbij. De poort waar onze handen uit elkaar moeten glijden.
Maar tegen dan hebben we elkaar geleerd om ook zonder handen bij elkaar te zijn.
Als liefde zolang kan duren, ondanks de fouten en de pijn.
Als liefde zolang kan duren, dan moet het echt wel liefde zijn (*).

(*) Dank u Herman.

14.6.10

Leuven, een vredige avond in het oog van de orkaan

Humor, wel of niet en hoe.

Hetgeen waarmee een mens lacht vertelt hoe hij in elkaar zit is wat Johann Wolfgang von Goethe stelde. Inderdaad.
Maar de eerste stap is of een mens eigenlijk wel kàn lachen.
Iedereen kent wel mensen die zichzelf en de wereld zo ernstig vinden dat er niet moet mee gelachen worden. Een soort Calvinistische, erfelijke besmetting ongetwijfeld. Zeer moeilijk om aan te ontsnappen als het ooit eens in de familie gezeten heeft. Meer nog, extra besmettelijk als je in dergelijke kringen furore wilt maken. Lach niet : het is ongepast. Hoezo ongepast? Voor wie ongepast?
Juist, voor die besmette omgeving.
En dan, als je wel humor hebt, waarmee lach je dan? Met anderen? Met andermans ellende, met andermans ongeluk?
Ook niet echt een mooie eigenschap.
Goede humor begint eigenlijk met lachen om jezelf, de dwaze dingen die je doet ook erkennen als dwaze dingen, er het komische van inzien.
En vanuit dat standpunt vertrekkende zul je waarschijnlijk veel mooie humor ontmoeten, veel mooie humor maken.
Dank u JW v G.

13.6.10

Gevoel voor humor is relatief

B : "Begraven lijkt me eigenlijk maar niks."
B : "Crematie dan. Maar wat met de uitstrooïng van de as?"
B : "Wat heb je van mogelijkheden?"
P : "Het kerkhof, de strooiweide,..."
P : "Of op de zee misschien, in de territoriale wateren?."
B : "De zee lijkt me dan wel plezanter."
P : "Als je dat gezien de omstandigheden eigenlijk plezant kan noemen."
B : "Ja, dan kan ik nog aanspoelen op een exotisch eiland, onder de palmen..."
P : "Dan ben jij ook een stukje van de zee."
P : "Dan ben jij eigenlijk de zee."
P : "Het is ook mooi als afscheid, alles in de maritieme traditie."
P : "Als je as aan boord komt fluiten ze het "captain on board".
P : "En bij de uitstrooïng luidt men de scheepsbel, drie keer"
P : "En de scheepshoorn, best weemoedig hoor..."
P : "Zoals in dat liedje van Procul Harum."
B : "Ja, dat lijkt me wel wat."
P : "Ik zou het ook wel mooi vinden, met nauwe familie en goeie vrienden".
B : "Ok, dat is dan ook geregeld"
B : "Ik vind de symboliek wel mooi."
P : "Niet dat het iets aan ons scheiden van elkaar verandert."

11.6.10

UIT OOSTENDE

Nog altijd een van de betere van Chris Van Durpel op Youtube.

9.6.10

Verkiezingen

Ja, de verkiezingen. Opnieuw dezelfde simpele zielen die zich kandidaat stellen (uitzonderingen niet te na gesproken). Hoera, weer een compleet handboek van hoe je een gebrek aan creativiteit en inspiratie kunt tentoonstellen.
Het vertaalt zich telkens weer in de slogans die ze gebruiken op hun affiches.
Wat lezen we momenteel weer aan pogingen om de mensen te verbazen.
"Het zit snor met Baert" van een niet nader bepaalde dame die waarschijnlijk kort daarvoor met hete was haar snor afgerukt heeft. Laat ons hopen in deze fantasie dat haar man geen snor heeft en hij bijgevolg met hete was... juist.
"Het ideaal recept voor een straffe remedie" van een jongen die eruit ziet alsof hij reeds 2 weken een cocktail van Engels Zout en Prepacol genomen heeft en daar letterlijk en figuurlijk het schijt van heeft. Je zal maar van toilet naar toilet lopen als je voor deze knaap stemt.
"Geef uw fiat aan Mercedes" van een gephotoshopte madam die waarschijnlijk beter Daf als voornaam gekregen had omdat Mercedes toch iets te hoog gegrepen lijkt zo te zien. Alhoewel, alle boeren, beenhouwers en bakkers rijden ook met een Mercedes en dit zijn hardwerkende stemmers die toch ergens hun zwart geld kwijt moeten.
En dan tot slot nog een kandidaat die op slag meer albino lijkt doordat hij het over witte konijnen heeft. Dezelfde trouwens die hoge intellectuele toppen scheerde (schoor?) in de vorige verkiezingen met het blitse "Yow, we kunt", vrij naar Obama. Misschien daarom nu iets met witte konijnen om zijn verwantheid met Barak wat meer te onderstrepen.

"Beam me up Scotty, there's no sign of intelligent life down here".

8.6.10

René Neels

Vandaag moest ik via omwegen plots denken aan René Neels, verre familie van Marc Sleen. Opgegroeid in Duitsland (bij de BSD) omdat hij een vader beroepsmiltair had maar daarna gestrand in het linkse milieu in Gent. Hij was opvoeder verbonden aan de school waar ik toen zat (zat, studeren kon je het niet echt noemen) maar de directeur van de school noemde hem steevast " 't joenk van Mao". Mao toen nog het symbool van de hardwerkende rode chinees (geef toe, jullie dachten dat ze geel waren). Best een toffe gast die René, uren en nachtenlang mee gepalaberd, op café gezeten en meegeweest naar zijn grote bezieling; een echte linkse drukkerij waar o.a. het drukwerk voor "Vuile Mong en zijn Vieze Gasten", Amada en weetikveel van de persen rolde. Nu, persen, drukkerij, niet teveel van voorstellen. Een oud herenhuis, stencilmachines, een aftands offsetpersje. Ontroerend in z'n eenvoud. Dat speelde echter geen grote rol. De bezieling van de medewerkers was onvermoeibaar en daardoor zo ontroerend. Vechten tegen de bierkaai maar enthousiast blijven. Mooie tijd.
Maar waarom ik er eigenlijk moest aan denken is omdat ik plots weer het liedje "het Apekot" van "Vuile Mong en zijn Vieze Gasten" in mijn gedachten kreeg. Het leven van een eenvoudige jongen, Jean-Pierre genaamd, die op het einde inziet dat hij eigenlijk gans zijn leven gewerkt heeft voor niets en in het ootje genomen werd door "het kapitaal". Goed, daarover kunnen we discussieren maar ik heb de keuze van de naam van de hoofdfiguur altijd hilarisch gevonden. Jean-Pierre.
Je zult maar die naam meekrijgen in een niet francofoon land.
In pakweg Frankrijk, Wallonië of Frans Canada geen enkel probleem.
Maar hier bij ons. Man man man. Je ouders die je voor de rest van je leven opzadelen met acute kansarmoede. Pas op, goedbedoeld want die brave mensjes dachten dat een Franse naam je carrière enkel ten goede kon komen. Akkoord, dat geldt voor Louis, Jules, Marcel, zo'n Franse naam kun je zonder probleem hebben in een Vlaams gebied, maar Jean-Pierre. Nee, teveel van het goede : 2 (twee) Franse namen na elkaar. Overkill, dat doe je niet. Ik zie het die vader zo denken aan het loket van de aangifte van de geboorten : "2 is nog vele beter dan 1, "Maak er maar Jean-Pierre van meneer". Nu, die loketbedienden doen daar niet moeilijk over, ze zien van alles voorbijkomen.
Maar in godsnaam : Jean-Pierre. Vooral dat iedereen het meestal uitspreekt als "Zampjèèr". Je schaamt je de stenen uit de grond. Je hebt het recht om de erfenis van je ouders te weigeren wegens misdaden tegen de mensheid. Gans je leven eerder smalend bekeken worden tot je zelf als een "diltekater" door het leven gaat. Man man man.
Dan pas is het leven een apekot.
En enkel omdat je ouders 5 minuten niet nagedacht hebben...
Zampjèèr. Om koud van te krijgen.
Tenzij je in een apekot zit.

4.6.10

Zwemmer zwem

3.6.10

Essentie

Als de essentie van het leven aanklopt dan zie je klaar, moet je klaar zien.
De essentie van het leven is leven, niet meer en niet min.
Dan sta je niet stil bij idioten die hun "leven" vergooien doordat ze eigenlijk van in het begin geen hersenen hadden, primaten zonder meer.
Opgefokte klojo's, geboren in eeuwigdurende kansarmoede, met een kostuum en de verkeerde das, gekozen door hun blasé vrouwen met het ogenschijnlijk interessante leven van een plant of een fossiel. Fokmerries, die de kinderen moeten voorbereiden op een leven in de betere klasse, maar voor de rest mooi moeten meespelen in het toneel van de betere wereld. "Oh wat zijn we beter dan de rest".
Ja hoor.

2.6.10

Givi

1.6.10

Druk vandaag

Veel curieusneuzen vandaag.
Maar veel belangrijker nieuws.
Verjaardag van BB Dirk.

28.5.10

Deontologie en plichtethiek

Naar aanleiding van een paar discussies de laatste dagen...

Deontologie
De belangrijkste deontologische filosoof was Immanuel Kant.De deontologie ("plichtenleer", vanuit het grieks, deon, “plicht,” en logos, “rede”) is een ethische stroming, die uitgaat van absolute gedragsregels, vaak, maar niet altijd, gesteld als normen. Er wordt ook wel gesproken over plichtethiek. Iets wat slecht is, is volgens een deontoloog altijd slecht, ook als de uitkomst goed zou zijn, want er bestaat geen "goed" als zodanig; het enige wat goed zou kunnen zijn is de intentie, de goede wil, en die goede wil impliceert de aanvaarding van bepaalde morele wetten. Zo keuren deontologen bijvoorbeeld martelen af, ook als daar levens mee gered kunnen worden.

Tegenover de deontologie staat het utilisme, een teleologische ethiek die in sommige interpretaties zou stellen dat het goede datgene is dat het grootste voordeel oplevert voor het grootste aantal mensen. Het kenmerk van deze ethiek is dat het fundament van de moraal bestaat uit de extra (morele) waarde die door de handeling wordt voortgebracht.

De belangrijkste deontologische filosoof was Immanuel Kant. Zijn categorische imperatief is een duidelijk voorbeeld van deontologie. Zijn hypothetische imperatief is daarentegen meer vergelijkbaar met het utilisme en dus met de teleologische ethiek. Hoewel de categorische imperatief absoluut is, is het géén norm. Het is namelijk een imperatief voor het autonoom zedelijk bewustzijn, terwijl een norm een maatschappelijke regel is die voor de individuen geldig is. Voor het afzonderlijk individu is de norm dus een facet van een heteronoom moraalsysteem. Een andere bekende deontologische filosoof was John Rawls. Ook mensenrechtenorganisaties als Amnesty International zou men deontologisch kunnen noemen.

Plichtethiek
De Kantiaanse plichtethiek, uitgewerkt door de Duitse filosoof Immanuel Kant, wordt beschouwd als onderdeel van de deontologie. Het gaat uit van morele wetten die leidend moeten zijn in het handelen van mensen. De basisregel die Kant daartoe formuleerde was de categorische imperatief, waarin wordt gesteld dat men zo dient te handelen dat men de consequenties van zijn handelen ook als algemene wet zou willen aanvaarden. Andere vormen van ethiek zijn de deugdethiek en het utilisme.

Op de plichtethiek is veel kritiek. Door de categorische imperatief is er geen ruimte voor interpretatie.

Als men naar de plichtethiek luistert liegt men bijvoorbeeld niet, maar wat doe je als tijdens de Tweede Wereldoorlog Duitsers bij je aankloppen en vragen of je Joden verstopt? Is het dan goed om de waarheid te spreken? Of mag je liegen om levens te redden? Kant vindt van niet, maar de algemene opvatting is dat liegen in zo'n geval wel mag.

Een verdediger van het categorische imperatief zou in dit geval zeggen, dat je enerzijds de Duitsers de waarheid had moeten vertellen maar daarna alles had moeten doen om ze te stoppen omdat het helpen van anderen in nood een net zo morele plicht is als het vertellen van de waarheid.

(uit Wikipedia, de vrije enceclopedie)

27.5.10

Discrete oase in de stad.



Dit zeg u hoogstwaarscijnlijk niets. Het is een oase in de stad van mensen die wel goed geboerd hebben. Kinderen overal over de wereld die goed hun eigen weg zoeken. Zijzelf tijdelijk uitgeweken naar hun buitenverblijf op een eiland hier wat verderop om een broer samen met zijn 12 vrienden tijdelijk, onderdak te geven in hun villa met zwembad, tennisplein, plaats voor 14 in alle comfort en luxe.
Ik schrijf dit neer vanuit hun kantoor in die villa. Boven dit bureau hangen 2 foto's van toen zus-van-hier en broer-van bij-ons nog klein waren Een typisch mooi vlaams gezin met 10 kinderen, allen netjes op een rij. En helemaal rechts op die foto zit broer-van-hier die stevig vast gehouden wordt door zijn zusje dat net iets ouder is.
Daar onder een foto met 9 kinderen, 4 jaar later maar ook al lang geleden.
Het zusje dat het jongste broertje zo stevig vasthield is er niet meer bij.
Zusje is verongelukt toen het ging fietsen met het jongste broertje.
Broertje weet dat nog en vertelt daar niet graag over.
Maar de band van de negen is daardoor nog sterker geworden.
Leren delen is mooi, het leert je ook verlies delen.

Netwerken

Zonet (*) vanuit het -snelle- netwerk vernomen dat een stuk krapuul de luxe van hoog niveau zijn ontslag "in wederzijds akkoord" gekregen heeft.
Jammer, men had hem de eeuwige kramp in zijn kloten moeten meegeven.
Voor al de mensen die hij voor zijn eigen winstbejag de duuvel aangedaan heeft.
May you rotten in hell. ;-)

(*) al de "belangrijke" zullen dat pas morgen meegedeeld worden, zo zie je maar hoe belangrijk die belangrijke ook maar zijn ;-)

25.5.10

Vooral

Niets hoeft, alles kan.
Vooral tot rust komen.
Niemand die met de vinger wijst,
niemand die onterecht iets eist.

24.5.10

La Piscine


Vingt-huit degrées, blonde et bien emballée...

23.5.10

Saint Vincent de Nieul-sur-l'Autise

22.5.10

Favoriet hondje


Ticca in hangmat van Bob.
Bob in mand van Ticca?

20.5.10

Lot

Soms kom je het lot tegen op de weg die je nam om het te ontwijken...

19.5.10

Draai eens een tong, de uwe.

She sells sea-shells on the shore.
And the sea-shells she sells are sea-shells, I’m sure.

Peter Piper picked a peck of pickled peppers.
A peck of pickled peppers Peter Piper picked.
If Peter Piper picked a peck of pickled peppers,
Where's the peck of pickled peppers Peter Piper picked?

Yellow butter, purple jelly, red jam, black bread.
Spread it thick, say it quick!
Yellow butter, purple jelly, red jam, black bread.
Spread it thicker, say it quicker!
Yellow butter, purple jelly, red jam, black bread.
Don't eat with your mouth full!

I wish to wish the wish you wish to wish,
but if you wish the wish the witch wishes,
I won't wish the wish you wish to wish.

Picky people pick Peter Pan Peanut-Butter,
this is the peanut-butter picky people pick.


There those thousand thinkers were thinking how did the other three thieves go through.

Red lorry, yellow lorry
Red lorry, yellow lorry
Red lorry, yellow lorry
Red lorry, yellow lorry


How many cookies could a good cook cook If a good cook could cook cookies?
A good cook could cook as much cookies as a good cook who could cook cookies.

How much wood could Chuck Woods' woodchuck chuck, if Chuck Woods' woodchuck could and would chuck wood? If Chuck Woods' woodchuck could and would chuck wood, how much wood could and would Chuck Woods' woodchuck chuck? Chuck Woods' woodchuck would chuck, he would, as much as he could, and chuck as much wood as any woodchuck would, if a woodchuck could and would chuck wood.

Mary Mac's mother's making Mary Mac marry me.
My mother's making me marry Mary Mac.
Will I always be so Merry when Mary's taking care of me?
Will I always be so merry when I marry Mary Mac?

Mr. Tongue Twister tried to train his tongue to twist and turn,
and twit an twat, to learn the letter "T".

17.5.10

Vandaag

Vandaag kan gans de wereld mijn kloten kussen.
Omdat hij niet eerlijk is.

16.5.10

Les excuses sont faites pour s'en servir.



Koerierdienst op zondagmorgen.
Voor een goed produkt.
Vandaag.
Want morgen weer ouder.

15.5.10

Respect

Respect voor de anderen,
begint bij respect voor jezelf.
(voor DD)

14.5.10

Hillestraat drive through



Ja, mijn nieuw speelgoed gemonteerd op mijn brommer en eens de straat gefilmd. Op mijn sokken, zonder helm en in mijn T-shirt. De wetenschap mag niet vertraagd worden.
Op SD om geen te vreselijke bestanden te maken.
Redelijk, al zeg ik het zelf.

Vrienden?

Vertrouwen, respect, eerlijkheid, openheid.
Ongeveer dezelfde visie en ongeveer dezelfde normen om te leven volgens de 4 hierboven.
De belangrijkste ingrediënten van vriendschap.
Al de rest is...

13.5.10

Hemelvaart

Hemelvaart vandaag.
Rerum Novarum.
De Sossendag van de Tjeven.
Eén pot nat die troep.
Dezelfde hypocrisie, hetzelfde profitariaat.
Niks met de gewone mens te maken.
Tiens, hoe zouden de joden Christus trouwens afgeschoten hebben naar de hemel?
In de veronderstelling dat de hemel boven ons is en de hel onder ons, iets waar we trouwens geen bewijs van hebben.
Opgestegen naar de hemel dus.
Gebonden aan een klein vuurwerk-raketje? (mogelijk want lang daarvoor hadden de chinezen het vuurwerk reeds uitgevonden).
Met een schroef op zijn hoofd als helicopter?
Een schop in zijn gat van Maria Magdalena omdat hij haar genomen had tegen haar zin? (Ze zeggen wel dat ze een zondares was maar met de huidige heisa in de kerk weet een mens niet meer wat hij moet denken omtrent zondaars en slachtoffers daarvan).
Was hij van de grond gegaan met een gewillige volgelinge?
Spannend vak geschiedenis.
Vooral het feit dat het voorbij is.

B. verjaart vandaag. Een mooie dag tot nu.
Misschien de laatste verjaardag die we samen vieren.
Wellicht de laatste na het confronterende nieuws van de laatste scan maandag in Gashuisberg.
Geen geschiedenis maar nu.
En daarom zo intens en tastbaar.
Klik op de youtube clip hier onder want de soundtrack hoort hier bij.
Van blues icoon John Mayall, nog met zijn Bluesbreakers en Mick Fleetwood op leadgitaar.
Legendarisch in al zijn eenvoud.
In al zijn schoonheid.
Zoals vandaag.

12.5.10

The sensitive kind

11.5.10

Clint, Che en Oscar

4 Oscars voor "Million Dollar Baby" van Clint Eastwood.
Ongelooflijk ontroerend.
Prachtig gespeeld ook.
Met een slot om heeeel stil van te worden.
De ultieme liefdesdaad.

Morgen "The Motorcycle Diaries".
Over hoe een knappe student uit een rijk milieu definitief zijn richting in het leven kiest.
Definitief een ander leven dan voorbestemd.
Mooi.
Aanraders, allebei.
Ook goed over nadenken.
Je mag een traan wegpinken (1).
Bij allebei de films.
Twee dus.

9.5.10

Toeren in Brugge



Jaja, de beste paardenmenners ter wereld.
Zelf gefilmd.

8.5.10

Frigolampje



Ja, hier het bewijs dat het lampje in je frigo dooft als de deur dicht is.
Net getest met mijn nieuw speelgoed (op SD en niet HD)

7.5.10

Van jezelf

Als je vriend wil zijn met anderen moet je eerst vriend zijn van jezelf.
Zelf kunnen omgaan met zowel je goede als je slechte kantjes.
Niets verbergen, beseffen wat je "bent" en wat je "maar bent".
Daar ook niet flauw over doen. Eerlijk zijn met jezelf.
Open vizier. Eerlijk met de andere en eerlijk met jezelf.
Anders maak je geen vrienden.
Toch geen echte.

4.5.10

Pijn

Pijn, altijd pijn, nooit zonder pijn.
Weten dat je nooit meer in je leven zonder pijn zult zijn.
Toch niet als je alert en waardig wil blijven.
Hoeveel moed je daarvoor niet moet hebben.
Hoe sterk je daarvoor niet moet zijn.
Hoe onbenullig ik anderen daardoor vind.
Met hun zorgen die er echt geen zijn.
Met hun onbenullig leven.
Ver, heel ver van mijn bed.
Stukken onbenul.