2.8.10
31.7.10
29.7.10
27.7.10
21.7.10
Nationale Feestdag
Zouden de muziekkorpsen op het défilée in Brussel straks ook enkel met vuvuzelas uitgerust zijn?
Het collectief gedrag van voetbalsupporters en militairen vertoont toch veel gelijkenissen?
Het collectief gedrag van voetbalsupporters en militairen vertoont toch veel gelijkenissen?
20.7.10
17.7.10
12.7.10
10.7.10
Vlag
Juist, morgen 11 juli.
Feest van de voetbalploeg met de gele truitjes en de zwarte broeken.
Achter vlaggen lopen gaat eigenlijk aan mij voorbij. Compleet voorbij.
Vanaf het ogenblik dat mensen met meer dan twee achter een vlag lopen is er gevaar dat de gezamelijke herseninhoud of de gezamelijke rede omgekeerd evenredig met de aantallen naar beneden gaat. Neem maar de gemiddelde wielertoeristengroep of voetbalclub als voorbeeld, het hoeven niet altijd "edele" vlaggen te zijn.
Best vreemd, of ook weer niet.
In groep denkt men waarschijnlijk vlugger dat iemand anders nagedacht heeft en het zelf dus niet meer moet. Probleem is dat de aanbrengers van dit soort groepsgedacht meestal niet echt te vertrouwen zijn en enkel de eigen waanideeën willen versterkt zien door meelopers. Het groepsgevoel kan een soort valse warmte genereren, een verkeerd nestgevoel een verkeerde goedkeuring van foute gedachten en idealen.
Maar ja, meedrijven is gemakkelijker dan tegenstroom zwemmen.
Feest van de voetbalploeg met de gele truitjes en de zwarte broeken.
Achter vlaggen lopen gaat eigenlijk aan mij voorbij. Compleet voorbij.
Vanaf het ogenblik dat mensen met meer dan twee achter een vlag lopen is er gevaar dat de gezamelijke herseninhoud of de gezamelijke rede omgekeerd evenredig met de aantallen naar beneden gaat. Neem maar de gemiddelde wielertoeristengroep of voetbalclub als voorbeeld, het hoeven niet altijd "edele" vlaggen te zijn.
Best vreemd, of ook weer niet.
In groep denkt men waarschijnlijk vlugger dat iemand anders nagedacht heeft en het zelf dus niet meer moet. Probleem is dat de aanbrengers van dit soort groepsgedacht meestal niet echt te vertrouwen zijn en enkel de eigen waanideeën willen versterkt zien door meelopers. Het groepsgevoel kan een soort valse warmte genereren, een verkeerd nestgevoel een verkeerde goedkeuring van foute gedachten en idealen.
Maar ja, meedrijven is gemakkelijker dan tegenstroom zwemmen.
8.7.10
Zaam
Eenzaamheid hoeft geen negatieve klank te hebben.
Het is best leefbaar als je er een beetje weg mee weet.
Observeren, denken, fantaseren, beelden en ideeën verschuiven in tijd en context kunnen best boeiend zijn. Boeiender zelfs dan sommige sociale evenementen, contacten, weetikveel.
Ik denk dat ik me nooit verveel.
Hoe alleen soms ook.
Het is best leefbaar als je er een beetje weg mee weet.
Observeren, denken, fantaseren, beelden en ideeën verschuiven in tijd en context kunnen best boeiend zijn. Boeiender zelfs dan sommige sociale evenementen, contacten, weetikveel.
Ik denk dat ik me nooit verveel.
Hoe alleen soms ook.
4.7.10
Be prepared
Ik heb altijd al een dubbel gevoel gehad bij scouting.
Net zoals bij zoveel dingen eigenlijk.
Als ik er goed over nadenk (wat ik meestal doe) heb ik wel een mooie tijd gehad bij de scouts.
Na een -zeer- korte tijd bij de chiro had ik het qua jeugdbewegingen eigenlijk wel bekeken. Vooral het feit dat 80% van de activiteiten bestond uit "vrij voetballen op de koer van de school", ongetwijfeld het gevolg van het gebrek aan creativiteit van de leiding. Nog steeds zegt voetbal mij geen zak (aangezien het over voetbal gaat zou zeggen dat het mij geen bal interesseert overkill zijn, vandaar "geen zak", moest het zaklopen geweest zijn zou ik dus "geen bal" zeggen).
Wel nooit geen last gehad van de steeds obligaat opduikende proost. Gezien de huidige heisa in de kerk een grote geruststelling. Wie weet was die proost wèl geïnteresseerd in "een zak" of "een bal".
Nee, geen chiro dus.
Kort daarna door mijn zwager bij de scouts terecht gekomen. Dat stond me wel meer aan. Gewoon door de creativiteit van de leiding en de toffe bende. Niet meer en niet min. Zo zit het leven in elkaar.
Best avontuurlijk, allerhande overlevingstechnieken leren, kamperen, jezelf in stand houden, met vrienden de wereld verkennen.
Baden Powell daarentegen heb ik nooit iets gevonden. Jaja, de stichter van de scouts maar eigenlijk een soort mens waar ik toch mijn bedenkingen bij had.
Luitenant-Generaal van het Britse leger die zijn ervaringen in India en Afrika wilde overdragen op de jeugd. Misschien goed bedoeld maar ontstaan uit grote-mensen-oorlog in gebieden waar de Engelsen mensen onderdrukten. Ook te zien in de uniformen en de discipline (die in onze scoutsbeweging wel minder te zien was, gelukkig).
Wat ik wel goed onthouden heb is de lijfspreuk van iedere scout, iedere echte scout.
"Be prepared". Het helpt je een stuk verder als het moeilijk wordt.
Echte scout zei ik daarnet. In het hart en niet voor de spiegel, niet voor het uniform. Want dat uniform was er teveel aan. Als mensen zich in hetzelfde pakje laten steken en in cadans achter dezelfde vlag beginnen te lopen dan is er iets mis.
Een vlag is niets voor mij.
Be prepared.
Net zoals bij zoveel dingen eigenlijk.
Als ik er goed over nadenk (wat ik meestal doe) heb ik wel een mooie tijd gehad bij de scouts.
Na een -zeer- korte tijd bij de chiro had ik het qua jeugdbewegingen eigenlijk wel bekeken. Vooral het feit dat 80% van de activiteiten bestond uit "vrij voetballen op de koer van de school", ongetwijfeld het gevolg van het gebrek aan creativiteit van de leiding. Nog steeds zegt voetbal mij geen zak (aangezien het over voetbal gaat zou zeggen dat het mij geen bal interesseert overkill zijn, vandaar "geen zak", moest het zaklopen geweest zijn zou ik dus "geen bal" zeggen).
Wel nooit geen last gehad van de steeds obligaat opduikende proost. Gezien de huidige heisa in de kerk een grote geruststelling. Wie weet was die proost wèl geïnteresseerd in "een zak" of "een bal".
Nee, geen chiro dus.
Kort daarna door mijn zwager bij de scouts terecht gekomen. Dat stond me wel meer aan. Gewoon door de creativiteit van de leiding en de toffe bende. Niet meer en niet min. Zo zit het leven in elkaar.
Best avontuurlijk, allerhande overlevingstechnieken leren, kamperen, jezelf in stand houden, met vrienden de wereld verkennen.
Baden Powell daarentegen heb ik nooit iets gevonden. Jaja, de stichter van de scouts maar eigenlijk een soort mens waar ik toch mijn bedenkingen bij had.
Luitenant-Generaal van het Britse leger die zijn ervaringen in India en Afrika wilde overdragen op de jeugd. Misschien goed bedoeld maar ontstaan uit grote-mensen-oorlog in gebieden waar de Engelsen mensen onderdrukten. Ook te zien in de uniformen en de discipline (die in onze scoutsbeweging wel minder te zien was, gelukkig).
Wat ik wel goed onthouden heb is de lijfspreuk van iedere scout, iedere echte scout.
"Be prepared". Het helpt je een stuk verder als het moeilijk wordt.
Echte scout zei ik daarnet. In het hart en niet voor de spiegel, niet voor het uniform. Want dat uniform was er teveel aan. Als mensen zich in hetzelfde pakje laten steken en in cadans achter dezelfde vlag beginnen te lopen dan is er iets mis.
Een vlag is niets voor mij.
Be prepared.
30.6.10
Incasseren
Incasseren is zoals een kussen.
Hoe diep ook ingedrukt, het blijft altijd nog ergens meegeven.
Noem het maar de gewenning.
Hoe diep ook ingedrukt, het blijft altijd nog ergens meegeven.
Noem het maar de gewenning.
27.6.10
Maskers
Eigenaardig.
Het onderbewustzijn dat de overhand neemt of de ongeuite verlangens die niet meer geremd worden. Komt de ware natuur naar boven, hoe goed weggestopt ook?
Valt het masker dat zo angstvallig gedragen wordt?
Schaamte voor het weggedrongen ware ik dat plots in alle kracht aan de oppervlakte komt?
Het ware "en-soi" dat ontsnapt?
Wel verhelderend die wegvallende sluiers.
Of is het confronterend?
Het onderbewustzijn dat de overhand neemt of de ongeuite verlangens die niet meer geremd worden. Komt de ware natuur naar boven, hoe goed weggestopt ook?
Valt het masker dat zo angstvallig gedragen wordt?
Schaamte voor het weggedrongen ware ik dat plots in alle kracht aan de oppervlakte komt?
Het ware "en-soi" dat ontsnapt?
Wel verhelderend die wegvallende sluiers.
Of is het confronterend?
22.6.10
17.6.10
Ochtend
Iedere ochtend wordt ik gewekt door de vogels.
Best veel vogels hier in het rond, elk met hun gezang.
Maar sinds enige tijd zit er nu ook een vogel met een GSM.
In elk geval, tussen al dat gefluit door hoor ik steevast iets wat op een GSM lijkt.
Zo'n "origineel" GSM geluid, niet zo'n tune zoals de meeste vrouwen in meno- en de meeste venten in penopauze op hun toestel zetten. Je weet wel, zoiets wat hip moet overkomen bij hun kroost en de youngsters op het werk. Man man man.
Neen, zo'n ouderwets GSM geluid, zo'n Engelse ring-tone.
Maar waarschijnlijk is de GSM-rage nog niet echt doorgebroken bij de vogels in mijn buurt. Die ene vogel met een GSM wordt dus hoogstwaarschijnlijk niet opgebeld maar hij test enkel voortdurend zijn ringtone.
Tenzij het geen GSM is maar een vogel wiens gezang ik nog niet ken.
Nu, een vogel met een GSM moet kunnen.
Er zijn zoveel dingen die kunnen.
Best veel vogels hier in het rond, elk met hun gezang.
Maar sinds enige tijd zit er nu ook een vogel met een GSM.
In elk geval, tussen al dat gefluit door hoor ik steevast iets wat op een GSM lijkt.
Zo'n "origineel" GSM geluid, niet zo'n tune zoals de meeste vrouwen in meno- en de meeste venten in penopauze op hun toestel zetten. Je weet wel, zoiets wat hip moet overkomen bij hun kroost en de youngsters op het werk. Man man man.
Neen, zo'n ouderwets GSM geluid, zo'n Engelse ring-tone.
Maar waarschijnlijk is de GSM-rage nog niet echt doorgebroken bij de vogels in mijn buurt. Die ene vogel met een GSM wordt dus hoogstwaarschijnlijk niet opgebeld maar hij test enkel voortdurend zijn ringtone.
Tenzij het geen GSM is maar een vogel wiens gezang ik nog niet ken.
Nu, een vogel met een GSM moet kunnen.
Er zijn zoveel dingen die kunnen.
16.6.10
De Poort
Het is zoals we vroeger, heel lang geleden, beloofd hadden aan elkaar.
We gaan samen naar de poort. Jij als gids, ik als verkenner.
De poort daar heel hoog in de bergen.
Waar we beiden nooit zijn geweest maar waarvan we weten dat ze op ons wacht.
Geen keuze, het moet dan maar.
Jij de gids, ik de verkenner.
Zoals zo lang geleden, jij de knapste van de gidsen, ik de verkenner met de onbegrensde fantasie.
Jij baken voor velen, gids in donkere tijden. Ik de verkenner, ontwaker van wat aan het sluimeren was.
Veel gezien, veel getoond, veel geleid.
Wonderlijke dalen vol zon, stijle tochten in de modder en de sneeuw, adembenemende vergezichten onder blauwe hemel, van niets bewust, alsof het eeuwen duren mocht.
Nu nog steeds de gids en de verkenner.
Veel wijzer maar nog steeds even gedreven.
De laatste tocht naar de poort. Jij de gids, ik de verkenner, ik de gids, jij de verkenner.
Zoveel hebben we aan elkaar geleerd. Hebben we elkaar verteld, elkaar getoond.
Ook hoe we het laatste stuk naar de poort moeten gaan.
Moeilijker dan vroeger, minder mooie dalen, stijlere hellingen.
Maar genietend van ieder mooi moment, ieder mooi moment dat de schaduwen doet ruiken naar de zon. Hand in hand, gids en verkenner, verkenner en gids.
De poort komt dichterbij. De poort waar onze handen uit elkaar moeten glijden.
Maar tegen dan hebben we elkaar geleerd om ook zonder handen bij elkaar te zijn.
Als liefde zolang kan duren, ondanks de fouten en de pijn.
Als liefde zolang kan duren, dan moet het echt wel liefde zijn (*).
(*) Dank u Herman.
We gaan samen naar de poort. Jij als gids, ik als verkenner.
De poort daar heel hoog in de bergen.
Waar we beiden nooit zijn geweest maar waarvan we weten dat ze op ons wacht.
Geen keuze, het moet dan maar.
Jij de gids, ik de verkenner.
Zoals zo lang geleden, jij de knapste van de gidsen, ik de verkenner met de onbegrensde fantasie.
Jij baken voor velen, gids in donkere tijden. Ik de verkenner, ontwaker van wat aan het sluimeren was.
Veel gezien, veel getoond, veel geleid.
Wonderlijke dalen vol zon, stijle tochten in de modder en de sneeuw, adembenemende vergezichten onder blauwe hemel, van niets bewust, alsof het eeuwen duren mocht.
Nu nog steeds de gids en de verkenner.
Veel wijzer maar nog steeds even gedreven.
De laatste tocht naar de poort. Jij de gids, ik de verkenner, ik de gids, jij de verkenner.
Zoveel hebben we aan elkaar geleerd. Hebben we elkaar verteld, elkaar getoond.
Ook hoe we het laatste stuk naar de poort moeten gaan.
Moeilijker dan vroeger, minder mooie dalen, stijlere hellingen.
Maar genietend van ieder mooi moment, ieder mooi moment dat de schaduwen doet ruiken naar de zon. Hand in hand, gids en verkenner, verkenner en gids.
De poort komt dichterbij. De poort waar onze handen uit elkaar moeten glijden.
Maar tegen dan hebben we elkaar geleerd om ook zonder handen bij elkaar te zijn.
Als liefde zolang kan duren, ondanks de fouten en de pijn.
Als liefde zolang kan duren, dan moet het echt wel liefde zijn (*).
(*) Dank u Herman.
14.6.10
Humor, wel of niet en hoe.
Hetgeen waarmee een mens lacht vertelt hoe hij in elkaar zit is wat Johann Wolfgang von Goethe stelde. Inderdaad.
Maar de eerste stap is of een mens eigenlijk wel kàn lachen.
Iedereen kent wel mensen die zichzelf en de wereld zo ernstig vinden dat er niet moet mee gelachen worden. Een soort Calvinistische, erfelijke besmetting ongetwijfeld. Zeer moeilijk om aan te ontsnappen als het ooit eens in de familie gezeten heeft. Meer nog, extra besmettelijk als je in dergelijke kringen furore wilt maken. Lach niet : het is ongepast. Hoezo ongepast? Voor wie ongepast?
Juist, voor die besmette omgeving.
En dan, als je wel humor hebt, waarmee lach je dan? Met anderen? Met andermans ellende, met andermans ongeluk?
Ook niet echt een mooie eigenschap.
Goede humor begint eigenlijk met lachen om jezelf, de dwaze dingen die je doet ook erkennen als dwaze dingen, er het komische van inzien.
En vanuit dat standpunt vertrekkende zul je waarschijnlijk veel mooie humor ontmoeten, veel mooie humor maken.
Dank u JW v G.
Maar de eerste stap is of een mens eigenlijk wel kàn lachen.
Iedereen kent wel mensen die zichzelf en de wereld zo ernstig vinden dat er niet moet mee gelachen worden. Een soort Calvinistische, erfelijke besmetting ongetwijfeld. Zeer moeilijk om aan te ontsnappen als het ooit eens in de familie gezeten heeft. Meer nog, extra besmettelijk als je in dergelijke kringen furore wilt maken. Lach niet : het is ongepast. Hoezo ongepast? Voor wie ongepast?
Juist, voor die besmette omgeving.
En dan, als je wel humor hebt, waarmee lach je dan? Met anderen? Met andermans ellende, met andermans ongeluk?
Ook niet echt een mooie eigenschap.
Goede humor begint eigenlijk met lachen om jezelf, de dwaze dingen die je doet ook erkennen als dwaze dingen, er het komische van inzien.
En vanuit dat standpunt vertrekkende zul je waarschijnlijk veel mooie humor ontmoeten, veel mooie humor maken.
Dank u JW v G.
13.6.10
Gevoel voor humor is relatief
B : "Begraven lijkt me eigenlijk maar niks."
B : "Crematie dan. Maar wat met de uitstrooïng van de as?"
B : "Wat heb je van mogelijkheden?"
P : "Het kerkhof, de strooiweide,..."
P : "Of op de zee misschien, in de territoriale wateren?."
B : "De zee lijkt me dan wel plezanter."
P : "Als je dat gezien de omstandigheden eigenlijk plezant kan noemen."
B : "Ja, dan kan ik nog aanspoelen op een exotisch eiland, onder de palmen..."
P : "Dan ben jij ook een stukje van de zee."
P : "Dan ben jij eigenlijk de zee."
P : "Het is ook mooi als afscheid, alles in de maritieme traditie."
P : "Als je as aan boord komt fluiten ze het "captain on board".
P : "En bij de uitstrooïng luidt men de scheepsbel, drie keer"
P : "En de scheepshoorn, best weemoedig hoor..."
P : "Zoals in dat liedje van Procul Harum."
B : "Ja, dat lijkt me wel wat."
P : "Ik zou het ook wel mooi vinden, met nauwe familie en goeie vrienden".
B : "Ok, dat is dan ook geregeld"
B : "Ik vind de symboliek wel mooi."
P : "Niet dat het iets aan ons scheiden van elkaar verandert."
B : "Crematie dan. Maar wat met de uitstrooïng van de as?"
B : "Wat heb je van mogelijkheden?"
P : "Het kerkhof, de strooiweide,..."
P : "Of op de zee misschien, in de territoriale wateren?."
B : "De zee lijkt me dan wel plezanter."
P : "Als je dat gezien de omstandigheden eigenlijk plezant kan noemen."
B : "Ja, dan kan ik nog aanspoelen op een exotisch eiland, onder de palmen..."
P : "Dan ben jij ook een stukje van de zee."
P : "Dan ben jij eigenlijk de zee."
P : "Het is ook mooi als afscheid, alles in de maritieme traditie."
P : "Als je as aan boord komt fluiten ze het "captain on board".
P : "En bij de uitstrooïng luidt men de scheepsbel, drie keer"
P : "En de scheepshoorn, best weemoedig hoor..."
P : "Zoals in dat liedje van Procul Harum."
B : "Ja, dat lijkt me wel wat."
P : "Ik zou het ook wel mooi vinden, met nauwe familie en goeie vrienden".
B : "Ok, dat is dan ook geregeld"
B : "Ik vind de symboliek wel mooi."
P : "Niet dat het iets aan ons scheiden van elkaar verandert."
11.6.10
9.6.10
Verkiezingen
Ja, de verkiezingen. Opnieuw dezelfde simpele zielen die zich kandidaat stellen (uitzonderingen niet te na gesproken). Hoera, weer een compleet handboek van hoe je een gebrek aan creativiteit en inspiratie kunt tentoonstellen.
Het vertaalt zich telkens weer in de slogans die ze gebruiken op hun affiches.
Wat lezen we momenteel weer aan pogingen om de mensen te verbazen.
"Het zit snor met Baert" van een niet nader bepaalde dame die waarschijnlijk kort daarvoor met hete was haar snor afgerukt heeft. Laat ons hopen in deze fantasie dat haar man geen snor heeft en hij bijgevolg met hete was... juist.
"Het ideaal recept voor een straffe remedie" van een jongen die eruit ziet alsof hij reeds 2 weken een cocktail van Engels Zout en Prepacol genomen heeft en daar letterlijk en figuurlijk het schijt van heeft. Je zal maar van toilet naar toilet lopen als je voor deze knaap stemt.
"Geef uw fiat aan Mercedes" van een gephotoshopte madam die waarschijnlijk beter Daf als voornaam gekregen had omdat Mercedes toch iets te hoog gegrepen lijkt zo te zien. Alhoewel, alle boeren, beenhouwers en bakkers rijden ook met een Mercedes en dit zijn hardwerkende stemmers die toch ergens hun zwart geld kwijt moeten.
En dan tot slot nog een kandidaat die op slag meer albino lijkt doordat hij het over witte konijnen heeft. Dezelfde trouwens die hoge intellectuele toppen scheerde (schoor?) in de vorige verkiezingen met het blitse "Yow, we kunt", vrij naar Obama. Misschien daarom nu iets met witte konijnen om zijn verwantheid met Barak wat meer te onderstrepen.
"Beam me up Scotty, there's no sign of intelligent life down here".
Het vertaalt zich telkens weer in de slogans die ze gebruiken op hun affiches.
Wat lezen we momenteel weer aan pogingen om de mensen te verbazen.
"Het zit snor met Baert" van een niet nader bepaalde dame die waarschijnlijk kort daarvoor met hete was haar snor afgerukt heeft. Laat ons hopen in deze fantasie dat haar man geen snor heeft en hij bijgevolg met hete was... juist.
"Het ideaal recept voor een straffe remedie" van een jongen die eruit ziet alsof hij reeds 2 weken een cocktail van Engels Zout en Prepacol genomen heeft en daar letterlijk en figuurlijk het schijt van heeft. Je zal maar van toilet naar toilet lopen als je voor deze knaap stemt.
"Geef uw fiat aan Mercedes" van een gephotoshopte madam die waarschijnlijk beter Daf als voornaam gekregen had omdat Mercedes toch iets te hoog gegrepen lijkt zo te zien. Alhoewel, alle boeren, beenhouwers en bakkers rijden ook met een Mercedes en dit zijn hardwerkende stemmers die toch ergens hun zwart geld kwijt moeten.
En dan tot slot nog een kandidaat die op slag meer albino lijkt doordat hij het over witte konijnen heeft. Dezelfde trouwens die hoge intellectuele toppen scheerde (schoor?) in de vorige verkiezingen met het blitse "Yow, we kunt", vrij naar Obama. Misschien daarom nu iets met witte konijnen om zijn verwantheid met Barak wat meer te onderstrepen.
"Beam me up Scotty, there's no sign of intelligent life down here".
8.6.10
René Neels
Vandaag moest ik via omwegen plots denken aan René Neels, verre familie van Marc Sleen. Opgegroeid in Duitsland (bij de BSD) omdat hij een vader beroepsmiltair had maar daarna gestrand in het linkse milieu in Gent. Hij was opvoeder verbonden aan de school waar ik toen zat (zat, studeren kon je het niet echt noemen) maar de directeur van de school noemde hem steevast " 't joenk van Mao". Mao toen nog het symbool van de hardwerkende rode chinees (geef toe, jullie dachten dat ze geel waren). Best een toffe gast die René, uren en nachtenlang mee gepalaberd, op café gezeten en meegeweest naar zijn grote bezieling; een echte linkse drukkerij waar o.a. het drukwerk voor "Vuile Mong en zijn Vieze Gasten", Amada en weetikveel van de persen rolde. Nu, persen, drukkerij, niet teveel van voorstellen. Een oud herenhuis, stencilmachines, een aftands offsetpersje. Ontroerend in z'n eenvoud. Dat speelde echter geen grote rol. De bezieling van de medewerkers was onvermoeibaar en daardoor zo ontroerend. Vechten tegen de bierkaai maar enthousiast blijven. Mooie tijd.
Maar waarom ik er eigenlijk moest aan denken is omdat ik plots weer het liedje "het Apekot" van "Vuile Mong en zijn Vieze Gasten" in mijn gedachten kreeg. Het leven van een eenvoudige jongen, Jean-Pierre genaamd, die op het einde inziet dat hij eigenlijk gans zijn leven gewerkt heeft voor niets en in het ootje genomen werd door "het kapitaal". Goed, daarover kunnen we discussieren maar ik heb de keuze van de naam van de hoofdfiguur altijd hilarisch gevonden. Jean-Pierre.
Je zult maar die naam meekrijgen in een niet francofoon land.
In pakweg Frankrijk, Wallonië of Frans Canada geen enkel probleem.
Maar hier bij ons. Man man man. Je ouders die je voor de rest van je leven opzadelen met acute kansarmoede. Pas op, goedbedoeld want die brave mensjes dachten dat een Franse naam je carrière enkel ten goede kon komen. Akkoord, dat geldt voor Louis, Jules, Marcel, zo'n Franse naam kun je zonder probleem hebben in een Vlaams gebied, maar Jean-Pierre. Nee, teveel van het goede : 2 (twee) Franse namen na elkaar. Overkill, dat doe je niet. Ik zie het die vader zo denken aan het loket van de aangifte van de geboorten : "2 is nog vele beter dan 1, "Maak er maar Jean-Pierre van meneer". Nu, die loketbedienden doen daar niet moeilijk over, ze zien van alles voorbijkomen.
Maar in godsnaam : Jean-Pierre. Vooral dat iedereen het meestal uitspreekt als "Zampjèèr". Je schaamt je de stenen uit de grond. Je hebt het recht om de erfenis van je ouders te weigeren wegens misdaden tegen de mensheid. Gans je leven eerder smalend bekeken worden tot je zelf als een "diltekater" door het leven gaat. Man man man.
Dan pas is het leven een apekot.
En enkel omdat je ouders 5 minuten niet nagedacht hebben...
Zampjèèr. Om koud van te krijgen.
Tenzij je in een apekot zit.
Maar waarom ik er eigenlijk moest aan denken is omdat ik plots weer het liedje "het Apekot" van "Vuile Mong en zijn Vieze Gasten" in mijn gedachten kreeg. Het leven van een eenvoudige jongen, Jean-Pierre genaamd, die op het einde inziet dat hij eigenlijk gans zijn leven gewerkt heeft voor niets en in het ootje genomen werd door "het kapitaal". Goed, daarover kunnen we discussieren maar ik heb de keuze van de naam van de hoofdfiguur altijd hilarisch gevonden. Jean-Pierre.
Je zult maar die naam meekrijgen in een niet francofoon land.
In pakweg Frankrijk, Wallonië of Frans Canada geen enkel probleem.
Maar hier bij ons. Man man man. Je ouders die je voor de rest van je leven opzadelen met acute kansarmoede. Pas op, goedbedoeld want die brave mensjes dachten dat een Franse naam je carrière enkel ten goede kon komen. Akkoord, dat geldt voor Louis, Jules, Marcel, zo'n Franse naam kun je zonder probleem hebben in een Vlaams gebied, maar Jean-Pierre. Nee, teveel van het goede : 2 (twee) Franse namen na elkaar. Overkill, dat doe je niet. Ik zie het die vader zo denken aan het loket van de aangifte van de geboorten : "2 is nog vele beter dan 1, "Maak er maar Jean-Pierre van meneer". Nu, die loketbedienden doen daar niet moeilijk over, ze zien van alles voorbijkomen.
Maar in godsnaam : Jean-Pierre. Vooral dat iedereen het meestal uitspreekt als "Zampjèèr". Je schaamt je de stenen uit de grond. Je hebt het recht om de erfenis van je ouders te weigeren wegens misdaden tegen de mensheid. Gans je leven eerder smalend bekeken worden tot je zelf als een "diltekater" door het leven gaat. Man man man.
Dan pas is het leven een apekot.
En enkel omdat je ouders 5 minuten niet nagedacht hebben...
Zampjèèr. Om koud van te krijgen.
Tenzij je in een apekot zit.
4.6.10
3.6.10
Essentie
Als de essentie van het leven aanklopt dan zie je klaar, moet je klaar zien.
De essentie van het leven is leven, niet meer en niet min.
Dan sta je niet stil bij idioten die hun "leven" vergooien doordat ze eigenlijk van in het begin geen hersenen hadden, primaten zonder meer.
Opgefokte klojo's, geboren in eeuwigdurende kansarmoede, met een kostuum en de verkeerde das, gekozen door hun blasé vrouwen met het ogenschijnlijk interessante leven van een plant of een fossiel. Fokmerries, die de kinderen moeten voorbereiden op een leven in de betere klasse, maar voor de rest mooi moeten meespelen in het toneel van de betere wereld. "Oh wat zijn we beter dan de rest".
Ja hoor.
De essentie van het leven is leven, niet meer en niet min.
Dan sta je niet stil bij idioten die hun "leven" vergooien doordat ze eigenlijk van in het begin geen hersenen hadden, primaten zonder meer.
Opgefokte klojo's, geboren in eeuwigdurende kansarmoede, met een kostuum en de verkeerde das, gekozen door hun blasé vrouwen met het ogenschijnlijk interessante leven van een plant of een fossiel. Fokmerries, die de kinderen moeten voorbereiden op een leven in de betere klasse, maar voor de rest mooi moeten meespelen in het toneel van de betere wereld. "Oh wat zijn we beter dan de rest".
Ja hoor.
1.6.10
28.5.10
Deontologie en plichtethiek
Naar aanleiding van een paar discussies de laatste dagen...
Deontologie
De belangrijkste deontologische filosoof was Immanuel Kant.De deontologie ("plichtenleer", vanuit het grieks, deon, “plicht,” en logos, “rede”) is een ethische stroming, die uitgaat van absolute gedragsregels, vaak, maar niet altijd, gesteld als normen. Er wordt ook wel gesproken over plichtethiek. Iets wat slecht is, is volgens een deontoloog altijd slecht, ook als de uitkomst goed zou zijn, want er bestaat geen "goed" als zodanig; het enige wat goed zou kunnen zijn is de intentie, de goede wil, en die goede wil impliceert de aanvaarding van bepaalde morele wetten. Zo keuren deontologen bijvoorbeeld martelen af, ook als daar levens mee gered kunnen worden.
Tegenover de deontologie staat het utilisme, een teleologische ethiek die in sommige interpretaties zou stellen dat het goede datgene is dat het grootste voordeel oplevert voor het grootste aantal mensen. Het kenmerk van deze ethiek is dat het fundament van de moraal bestaat uit de extra (morele) waarde die door de handeling wordt voortgebracht.
De belangrijkste deontologische filosoof was Immanuel Kant. Zijn categorische imperatief is een duidelijk voorbeeld van deontologie. Zijn hypothetische imperatief is daarentegen meer vergelijkbaar met het utilisme en dus met de teleologische ethiek. Hoewel de categorische imperatief absoluut is, is het géén norm. Het is namelijk een imperatief voor het autonoom zedelijk bewustzijn, terwijl een norm een maatschappelijke regel is die voor de individuen geldig is. Voor het afzonderlijk individu is de norm dus een facet van een heteronoom moraalsysteem. Een andere bekende deontologische filosoof was John Rawls. Ook mensenrechtenorganisaties als Amnesty International zou men deontologisch kunnen noemen.
Plichtethiek
De Kantiaanse plichtethiek, uitgewerkt door de Duitse filosoof Immanuel Kant, wordt beschouwd als onderdeel van de deontologie. Het gaat uit van morele wetten die leidend moeten zijn in het handelen van mensen. De basisregel die Kant daartoe formuleerde was de categorische imperatief, waarin wordt gesteld dat men zo dient te handelen dat men de consequenties van zijn handelen ook als algemene wet zou willen aanvaarden. Andere vormen van ethiek zijn de deugdethiek en het utilisme.
Op de plichtethiek is veel kritiek. Door de categorische imperatief is er geen ruimte voor interpretatie.
Als men naar de plichtethiek luistert liegt men bijvoorbeeld niet, maar wat doe je als tijdens de Tweede Wereldoorlog Duitsers bij je aankloppen en vragen of je Joden verstopt? Is het dan goed om de waarheid te spreken? Of mag je liegen om levens te redden? Kant vindt van niet, maar de algemene opvatting is dat liegen in zo'n geval wel mag.
Een verdediger van het categorische imperatief zou in dit geval zeggen, dat je enerzijds de Duitsers de waarheid had moeten vertellen maar daarna alles had moeten doen om ze te stoppen omdat het helpen van anderen in nood een net zo morele plicht is als het vertellen van de waarheid.
(uit Wikipedia, de vrije enceclopedie)
Deontologie
De belangrijkste deontologische filosoof was Immanuel Kant.De deontologie ("plichtenleer", vanuit het grieks, deon, “plicht,” en logos, “rede”) is een ethische stroming, die uitgaat van absolute gedragsregels, vaak, maar niet altijd, gesteld als normen. Er wordt ook wel gesproken over plichtethiek. Iets wat slecht is, is volgens een deontoloog altijd slecht, ook als de uitkomst goed zou zijn, want er bestaat geen "goed" als zodanig; het enige wat goed zou kunnen zijn is de intentie, de goede wil, en die goede wil impliceert de aanvaarding van bepaalde morele wetten. Zo keuren deontologen bijvoorbeeld martelen af, ook als daar levens mee gered kunnen worden.
Tegenover de deontologie staat het utilisme, een teleologische ethiek die in sommige interpretaties zou stellen dat het goede datgene is dat het grootste voordeel oplevert voor het grootste aantal mensen. Het kenmerk van deze ethiek is dat het fundament van de moraal bestaat uit de extra (morele) waarde die door de handeling wordt voortgebracht.
De belangrijkste deontologische filosoof was Immanuel Kant. Zijn categorische imperatief is een duidelijk voorbeeld van deontologie. Zijn hypothetische imperatief is daarentegen meer vergelijkbaar met het utilisme en dus met de teleologische ethiek. Hoewel de categorische imperatief absoluut is, is het géén norm. Het is namelijk een imperatief voor het autonoom zedelijk bewustzijn, terwijl een norm een maatschappelijke regel is die voor de individuen geldig is. Voor het afzonderlijk individu is de norm dus een facet van een heteronoom moraalsysteem. Een andere bekende deontologische filosoof was John Rawls. Ook mensenrechtenorganisaties als Amnesty International zou men deontologisch kunnen noemen.
Plichtethiek
De Kantiaanse plichtethiek, uitgewerkt door de Duitse filosoof Immanuel Kant, wordt beschouwd als onderdeel van de deontologie. Het gaat uit van morele wetten die leidend moeten zijn in het handelen van mensen. De basisregel die Kant daartoe formuleerde was de categorische imperatief, waarin wordt gesteld dat men zo dient te handelen dat men de consequenties van zijn handelen ook als algemene wet zou willen aanvaarden. Andere vormen van ethiek zijn de deugdethiek en het utilisme.
Op de plichtethiek is veel kritiek. Door de categorische imperatief is er geen ruimte voor interpretatie.
Als men naar de plichtethiek luistert liegt men bijvoorbeeld niet, maar wat doe je als tijdens de Tweede Wereldoorlog Duitsers bij je aankloppen en vragen of je Joden verstopt? Is het dan goed om de waarheid te spreken? Of mag je liegen om levens te redden? Kant vindt van niet, maar de algemene opvatting is dat liegen in zo'n geval wel mag.
Een verdediger van het categorische imperatief zou in dit geval zeggen, dat je enerzijds de Duitsers de waarheid had moeten vertellen maar daarna alles had moeten doen om ze te stoppen omdat het helpen van anderen in nood een net zo morele plicht is als het vertellen van de waarheid.
(uit Wikipedia, de vrije enceclopedie)
27.5.10
Discrete oase in de stad.
Dit zeg u hoogstwaarscijnlijk niets. Het is een oase in de stad van mensen die wel goed geboerd hebben. Kinderen overal over de wereld die goed hun eigen weg zoeken. Zijzelf tijdelijk uitgeweken naar hun buitenverblijf op een eiland hier wat verderop om een broer samen met zijn 12 vrienden tijdelijk, onderdak te geven in hun villa met zwembad, tennisplein, plaats voor 14 in alle comfort en luxe.
Ik schrijf dit neer vanuit hun kantoor in die villa. Boven dit bureau hangen 2 foto's van toen zus-van-hier en broer-van bij-ons nog klein waren Een typisch mooi vlaams gezin met 10 kinderen, allen netjes op een rij. En helemaal rechts op die foto zit broer-van-hier die stevig vast gehouden wordt door zijn zusje dat net iets ouder is.
Daar onder een foto met 9 kinderen, 4 jaar later maar ook al lang geleden.
Het zusje dat het jongste broertje zo stevig vasthield is er niet meer bij.
Zusje is verongelukt toen het ging fietsen met het jongste broertje.
Broertje weet dat nog en vertelt daar niet graag over.
Maar de band van de negen is daardoor nog sterker geworden.
Leren delen is mooi, het leert je ook verlies delen.
Netwerken
Zonet (*) vanuit het -snelle- netwerk vernomen dat een stuk krapuul de luxe van hoog niveau zijn ontslag "in wederzijds akkoord" gekregen heeft.
Jammer, men had hem de eeuwige kramp in zijn kloten moeten meegeven.
Voor al de mensen die hij voor zijn eigen winstbejag de duuvel aangedaan heeft.
May you rotten in hell. ;-)
(*) al de "belangrijke" zullen dat pas morgen meegedeeld worden, zo zie je maar hoe belangrijk die belangrijke ook maar zijn ;-)
Jammer, men had hem de eeuwige kramp in zijn kloten moeten meegeven.
Voor al de mensen die hij voor zijn eigen winstbejag de duuvel aangedaan heeft.
May you rotten in hell. ;-)
(*) al de "belangrijke" zullen dat pas morgen meegedeeld worden, zo zie je maar hoe belangrijk die belangrijke ook maar zijn ;-)
25.5.10
24.5.10
23.5.10
22.5.10
20.5.10
19.5.10
Draai eens een tong, de uwe.
She sells sea-shells on the shore.
And the sea-shells she sells are sea-shells, I’m sure.
Peter Piper picked a peck of pickled peppers.
A peck of pickled peppers Peter Piper picked.
If Peter Piper picked a peck of pickled peppers,
Where's the peck of pickled peppers Peter Piper picked?
Yellow butter, purple jelly, red jam, black bread.
Spread it thick, say it quick!
Yellow butter, purple jelly, red jam, black bread.
Spread it thicker, say it quicker!
Yellow butter, purple jelly, red jam, black bread.
Don't eat with your mouth full!
I wish to wish the wish you wish to wish,
but if you wish the wish the witch wishes,
I won't wish the wish you wish to wish.
Picky people pick Peter Pan Peanut-Butter,
this is the peanut-butter picky people pick.
There those thousand thinkers were thinking how did the other three thieves go through.
Red lorry, yellow lorry
Red lorry, yellow lorry
Red lorry, yellow lorry
Red lorry, yellow lorry
How many cookies could a good cook cook If a good cook could cook cookies?
A good cook could cook as much cookies as a good cook who could cook cookies.
How much wood could Chuck Woods' woodchuck chuck, if Chuck Woods' woodchuck could and would chuck wood? If Chuck Woods' woodchuck could and would chuck wood, how much wood could and would Chuck Woods' woodchuck chuck? Chuck Woods' woodchuck would chuck, he would, as much as he could, and chuck as much wood as any woodchuck would, if a woodchuck could and would chuck wood.
Mary Mac's mother's making Mary Mac marry me.
My mother's making me marry Mary Mac.
Will I always be so Merry when Mary's taking care of me?
Will I always be so merry when I marry Mary Mac?
Mr. Tongue Twister tried to train his tongue to twist and turn,
and twit an twat, to learn the letter "T".
And the sea-shells she sells are sea-shells, I’m sure.
Peter Piper picked a peck of pickled peppers.
A peck of pickled peppers Peter Piper picked.
If Peter Piper picked a peck of pickled peppers,
Where's the peck of pickled peppers Peter Piper picked?
Yellow butter, purple jelly, red jam, black bread.
Spread it thick, say it quick!
Yellow butter, purple jelly, red jam, black bread.
Spread it thicker, say it quicker!
Yellow butter, purple jelly, red jam, black bread.
Don't eat with your mouth full!
I wish to wish the wish you wish to wish,
but if you wish the wish the witch wishes,
I won't wish the wish you wish to wish.
Picky people pick Peter Pan Peanut-Butter,
this is the peanut-butter picky people pick.
There those thousand thinkers were thinking how did the other three thieves go through.
Red lorry, yellow lorry
Red lorry, yellow lorry
Red lorry, yellow lorry
Red lorry, yellow lorry
How many cookies could a good cook cook If a good cook could cook cookies?
A good cook could cook as much cookies as a good cook who could cook cookies.
How much wood could Chuck Woods' woodchuck chuck, if Chuck Woods' woodchuck could and would chuck wood? If Chuck Woods' woodchuck could and would chuck wood, how much wood could and would Chuck Woods' woodchuck chuck? Chuck Woods' woodchuck would chuck, he would, as much as he could, and chuck as much wood as any woodchuck would, if a woodchuck could and would chuck wood.
Mary Mac's mother's making Mary Mac marry me.
My mother's making me marry Mary Mac.
Will I always be so Merry when Mary's taking care of me?
Will I always be so merry when I marry Mary Mac?
Mr. Tongue Twister tried to train his tongue to twist and turn,
and twit an twat, to learn the letter "T".
17.5.10
16.5.10
Les excuses sont faites pour s'en servir.
Koerierdienst op zondagmorgen.
Voor een goed produkt.
Vandaag.
Want morgen weer ouder.
15.5.10
14.5.10
Hillestraat drive through
Ja, mijn nieuw speelgoed gemonteerd op mijn brommer en eens de straat gefilmd. Op mijn sokken, zonder helm en in mijn T-shirt. De wetenschap mag niet vertraagd worden.
Op SD om geen te vreselijke bestanden te maken.
Redelijk, al zeg ik het zelf.
13.5.10
Hemelvaart
Hemelvaart vandaag.
Rerum Novarum.
De Sossendag van de Tjeven.
Eén pot nat die troep.
Dezelfde hypocrisie, hetzelfde profitariaat.
Niks met de gewone mens te maken.
Tiens, hoe zouden de joden Christus trouwens afgeschoten hebben naar de hemel?
In de veronderstelling dat de hemel boven ons is en de hel onder ons, iets waar we trouwens geen bewijs van hebben.
Opgestegen naar de hemel dus.
Gebonden aan een klein vuurwerk-raketje? (mogelijk want lang daarvoor hadden de chinezen het vuurwerk reeds uitgevonden).
Met een schroef op zijn hoofd als helicopter?
Een schop in zijn gat van Maria Magdalena omdat hij haar genomen had tegen haar zin? (Ze zeggen wel dat ze een zondares was maar met de huidige heisa in de kerk weet een mens niet meer wat hij moet denken omtrent zondaars en slachtoffers daarvan).
Was hij van de grond gegaan met een gewillige volgelinge?
Spannend vak geschiedenis.
Vooral het feit dat het voorbij is.
B. verjaart vandaag. Een mooie dag tot nu.
Misschien de laatste verjaardag die we samen vieren.
Wellicht de laatste na het confronterende nieuws van de laatste scan maandag in Gashuisberg.
Geen geschiedenis maar nu.
En daarom zo intens en tastbaar.
Klik op de youtube clip hier onder want de soundtrack hoort hier bij.
Van blues icoon John Mayall, nog met zijn Bluesbreakers en Mick Fleetwood op leadgitaar.
Legendarisch in al zijn eenvoud.
In al zijn schoonheid.
Zoals vandaag.
Rerum Novarum.
De Sossendag van de Tjeven.
Eén pot nat die troep.
Dezelfde hypocrisie, hetzelfde profitariaat.
Niks met de gewone mens te maken.
Tiens, hoe zouden de joden Christus trouwens afgeschoten hebben naar de hemel?
In de veronderstelling dat de hemel boven ons is en de hel onder ons, iets waar we trouwens geen bewijs van hebben.
Opgestegen naar de hemel dus.
Gebonden aan een klein vuurwerk-raketje? (mogelijk want lang daarvoor hadden de chinezen het vuurwerk reeds uitgevonden).
Met een schroef op zijn hoofd als helicopter?
Een schop in zijn gat van Maria Magdalena omdat hij haar genomen had tegen haar zin? (Ze zeggen wel dat ze een zondares was maar met de huidige heisa in de kerk weet een mens niet meer wat hij moet denken omtrent zondaars en slachtoffers daarvan).
Was hij van de grond gegaan met een gewillige volgelinge?
Spannend vak geschiedenis.
Vooral het feit dat het voorbij is.
B. verjaart vandaag. Een mooie dag tot nu.
Misschien de laatste verjaardag die we samen vieren.
Wellicht de laatste na het confronterende nieuws van de laatste scan maandag in Gashuisberg.
Geen geschiedenis maar nu.
En daarom zo intens en tastbaar.
Klik op de youtube clip hier onder want de soundtrack hoort hier bij.
Van blues icoon John Mayall, nog met zijn Bluesbreakers en Mick Fleetwood op leadgitaar.
Legendarisch in al zijn eenvoud.
In al zijn schoonheid.
Zoals vandaag.
12.5.10
11.5.10
Clint, Che en Oscar
4 Oscars voor "Million Dollar Baby" van Clint Eastwood.
Ongelooflijk ontroerend.
Prachtig gespeeld ook.
Met een slot om heeeel stil van te worden.
De ultieme liefdesdaad.
Morgen "The Motorcycle Diaries".
Over hoe een knappe student uit een rijk milieu definitief zijn richting in het leven kiest.
Definitief een ander leven dan voorbestemd.
Mooi.
Aanraders, allebei.
Ook goed over nadenken.
Je mag een traan wegpinken (1).
Bij allebei de films.
Twee dus.
Ongelooflijk ontroerend.
Prachtig gespeeld ook.
Met een slot om heeeel stil van te worden.
De ultieme liefdesdaad.
Morgen "The Motorcycle Diaries".
Over hoe een knappe student uit een rijk milieu definitief zijn richting in het leven kiest.
Definitief een ander leven dan voorbestemd.
Mooi.
Aanraders, allebei.
Ook goed over nadenken.
Je mag een traan wegpinken (1).
Bij allebei de films.
Twee dus.
9.5.10
8.5.10
Frigolampje
Ja, hier het bewijs dat het lampje in je frigo dooft als de deur dicht is.
Net getest met mijn nieuw speelgoed (op SD en niet HD)
7.5.10
Van jezelf
Als je vriend wil zijn met anderen moet je eerst vriend zijn van jezelf.
Zelf kunnen omgaan met zowel je goede als je slechte kantjes.
Niets verbergen, beseffen wat je "bent" en wat je "maar bent".
Daar ook niet flauw over doen. Eerlijk zijn met jezelf.
Open vizier. Eerlijk met de andere en eerlijk met jezelf.
Anders maak je geen vrienden.
Toch geen echte.
Zelf kunnen omgaan met zowel je goede als je slechte kantjes.
Niets verbergen, beseffen wat je "bent" en wat je "maar bent".
Daar ook niet flauw over doen. Eerlijk zijn met jezelf.
Open vizier. Eerlijk met de andere en eerlijk met jezelf.
Anders maak je geen vrienden.
Toch geen echte.
4.5.10
Pijn
Pijn, altijd pijn, nooit zonder pijn.
Weten dat je nooit meer in je leven zonder pijn zult zijn.
Toch niet als je alert en waardig wil blijven.
Hoeveel moed je daarvoor niet moet hebben.
Hoe sterk je daarvoor niet moet zijn.
Hoe onbenullig ik anderen daardoor vind.
Met hun zorgen die er echt geen zijn.
Met hun onbenullig leven.
Ver, heel ver van mijn bed.
Stukken onbenul.
Weten dat je nooit meer in je leven zonder pijn zult zijn.
Toch niet als je alert en waardig wil blijven.
Hoeveel moed je daarvoor niet moet hebben.
Hoe sterk je daarvoor niet moet zijn.
Hoe onbenullig ik anderen daardoor vind.
Met hun zorgen die er echt geen zijn.
Met hun onbenullig leven.
Ver, heel ver van mijn bed.
Stukken onbenul.
30.4.10
Laatste Middagmaal

Met een van de fijnste collega's die ik ooit gehad heb.
Zou dit de basis geweest zijn van "het laatste avondmaal" van Da Vinci?
De gelijkenissen zijn frappant.
Veronderstel even dat Leonardo middels een soort 15de eeuwse tijdsmachine, slim als hij was, die foto in de toekomst gaan nemen is? Met een of ander snelschilderkopieerapparaat. Foto als "studie" ("étude" voor de meer elitaire kunstkenners) van zijn definitief werk hier onderaan.
Bemerk ook dat ik de enigste ben die de ernst van de zaak inziet.
Zo ben ik nu eenmaal.
29.4.10
27.4.10
Ontdopen
Ja het is me wat in de kerk.
Na al die schandalen is er ook al sprake van ontdopen.
Als ik het zo lees is dit ongetwijfeld de godsdiensttechnische versie van "Keerekeeweerru" in Windows ("return" voor de tragen van geest).
Twee vragen die me onmiddellijk voor de geest komen hierbij :
1. hoe doe je dat?
2. zijn er alternatieven?
Ja hoe doe je dat.
Dopen is eigenlijk water op iemands hoofd gieten dus zou ik denken dat ontdopen kan gebeuren door eens flink met een handdoek op je hoofd te -laten- wrijven. Tot je hoofd zo rood staat als de vlammen van de hel bijvoorbeeld.
Als er verder zo massaal aan ontdopen gedacht wordt zie ik zelfs een gat in de markt. De "ontdoopautomaat" die je zou kunnen vinden naast drank-, brood- en andere automaten. Waarschijnlijk zal het ontwerp er een beetje uitzien zoals een schoenpoetsmachine in een hotel.
Iets waar je je hoofd kunt insteken en waar twee borstels bekleed met handdoeken je hoofd met mechanische precisie afdrogen.
20 seconden moet volstaan om technisch ontdoopt te zijn. Als we 30 seconden rekenen voor het insteken van een muntje, het juist positioneren van de schedel en nog eens 10 seconden voor het vrijgeven van de automaat dan kunnen we per toestel een 60-tal vaandelvluchtigen per uur ontdopen.
We moeten er wel op toezien dat je niet voorover moet buigen om je hoofd in de machine te steken want het zal je maar overkomen dat je toch nog langs achter gepakt wordt tijdens de ontdoping. Weliswaar een vluggertje (zie hierboven de tijdsberekening) maar toch.
De opbrengst van deze automaten kan naar echte goede werken gaan. Niet naar de missies natuurlijk waar paters en andere geestelijken ongestoord achter hun fluit aan lopen.
Goed, zover zijn we al.
Maar dan ben je gewoon ontdoopt en in vele gevallen zal dat ook ontheemd betekenen omdat nogal wat mensen een veilig groepsgevoel nodig hebben. De meesten kunnen het ongetwijfeld niet aan om geloofloos te zijn.
Dan vind ik het alternatief van de ontspoorde "dissident-gedoopte" wel beter.
Zondigen tot je zéker niet meer naar de hemel kunt. Waar trouwens al die pedofiele pastoors, bisschoppen, kardinalen en pausen zullen zitten (die hebben natuurlijk een soort omniumverzekering waardoor ze automatisch al hun zonden kwijtgescholden worden en waarbij er ook niemand verder mag over praten).
Eekes, dan doe je gans je leven je best en zit je voor de rest van je leven op je ongemak.
Nee, liever lustig zondigen zodat je echt zeker naar de hel gaat. Zondigen naar clerusnormen natuurlijk want daar liggen de normen omgekeerd. Zonden waarmee je niemand kwaad doet, zonden waarmee je misschien zelfs iemand een plezier doet.
Breng bijvoorbeeld de ganse zondag door met vrienden op café en wordt lekker goedgemutst, vloek eens dat de vonken uit je mond springen zodat je buurman (m/v) een sigaret of een sigaar kan aansteken, geef een buur/vriend (m/v) die jou (m/v) steeds met die hongerige blik bekijkt maar er nooit echt voor durft uit te komen eens de beurt van zijn/haar leven enz... .
Zorg er wel voor dat je zeker in de hel raakt, die waar enkel plezant volk zit en neem anders een aangepaste verzekering.
Ja, ontdopen, niet echt nodig.
Saai zelfs.
Na al die schandalen is er ook al sprake van ontdopen.
Als ik het zo lees is dit ongetwijfeld de godsdiensttechnische versie van "Keerekeeweerru" in Windows ("return" voor de tragen van geest).
Twee vragen die me onmiddellijk voor de geest komen hierbij :
1. hoe doe je dat?
2. zijn er alternatieven?
Ja hoe doe je dat.
Dopen is eigenlijk water op iemands hoofd gieten dus zou ik denken dat ontdopen kan gebeuren door eens flink met een handdoek op je hoofd te -laten- wrijven. Tot je hoofd zo rood staat als de vlammen van de hel bijvoorbeeld.
Als er verder zo massaal aan ontdopen gedacht wordt zie ik zelfs een gat in de markt. De "ontdoopautomaat" die je zou kunnen vinden naast drank-, brood- en andere automaten. Waarschijnlijk zal het ontwerp er een beetje uitzien zoals een schoenpoetsmachine in een hotel.
Iets waar je je hoofd kunt insteken en waar twee borstels bekleed met handdoeken je hoofd met mechanische precisie afdrogen.
20 seconden moet volstaan om technisch ontdoopt te zijn. Als we 30 seconden rekenen voor het insteken van een muntje, het juist positioneren van de schedel en nog eens 10 seconden voor het vrijgeven van de automaat dan kunnen we per toestel een 60-tal vaandelvluchtigen per uur ontdopen.
We moeten er wel op toezien dat je niet voorover moet buigen om je hoofd in de machine te steken want het zal je maar overkomen dat je toch nog langs achter gepakt wordt tijdens de ontdoping. Weliswaar een vluggertje (zie hierboven de tijdsberekening) maar toch.
De opbrengst van deze automaten kan naar echte goede werken gaan. Niet naar de missies natuurlijk waar paters en andere geestelijken ongestoord achter hun fluit aan lopen.
Goed, zover zijn we al.
Maar dan ben je gewoon ontdoopt en in vele gevallen zal dat ook ontheemd betekenen omdat nogal wat mensen een veilig groepsgevoel nodig hebben. De meesten kunnen het ongetwijfeld niet aan om geloofloos te zijn.
Dan vind ik het alternatief van de ontspoorde "dissident-gedoopte" wel beter.
Zondigen tot je zéker niet meer naar de hemel kunt. Waar trouwens al die pedofiele pastoors, bisschoppen, kardinalen en pausen zullen zitten (die hebben natuurlijk een soort omniumverzekering waardoor ze automatisch al hun zonden kwijtgescholden worden en waarbij er ook niemand verder mag over praten).
Eekes, dan doe je gans je leven je best en zit je voor de rest van je leven op je ongemak.
Nee, liever lustig zondigen zodat je echt zeker naar de hel gaat. Zondigen naar clerusnormen natuurlijk want daar liggen de normen omgekeerd. Zonden waarmee je niemand kwaad doet, zonden waarmee je misschien zelfs iemand een plezier doet.
Breng bijvoorbeeld de ganse zondag door met vrienden op café en wordt lekker goedgemutst, vloek eens dat de vonken uit je mond springen zodat je buurman (m/v) een sigaret of een sigaar kan aansteken, geef een buur/vriend (m/v) die jou (m/v) steeds met die hongerige blik bekijkt maar er nooit echt voor durft uit te komen eens de beurt van zijn/haar leven enz... .
Zorg er wel voor dat je zeker in de hel raakt, die waar enkel plezant volk zit en neem anders een aangepaste verzekering.
Ja, ontdopen, niet echt nodig.
Saai zelfs.
26.4.10
25.4.10
24.4.10
23.4.10
Napoleon en de clerus
Tja, zelfs de hogere hiërarchie van de kerk begint te vallen.
Na de priesters (de kleine man die feilbaar was sowieso en dus kon opgeofferd worden) nu ook de bisschoppen, de kardinalen en straks de paus zelf (onfeilbaarheid heeft ook z'n grenzen).
Failure of imagination weet je wel, "wie had dat ooit kunnen denken...".
Pure bullshit.
Gewoon het bewijs dat gans dat stelsel van celibaat om puur met de core-business bezig te zijn compleet geshift is.
Dat de ganse entourage rond afgoderij (want dat is de kerk ook) finaal ziek is.
Ook daar geldt de ietwat rauwe vlaamse spreuk "Als de uil staat zakt het verstand" ten volle.
Al willen de meeste kaloten dat niet geweten hebben.
Geef mij dan maar de dappere Corsicaan Napoleon.
Hij wist van wanten toen hij zei : "De overwinning is in de vlucht".
Maar weinigen weten dat hij het toen over de vrouwen had (en wist dat als die uil...).
Na de priesters (de kleine man die feilbaar was sowieso en dus kon opgeofferd worden) nu ook de bisschoppen, de kardinalen en straks de paus zelf (onfeilbaarheid heeft ook z'n grenzen).
Failure of imagination weet je wel, "wie had dat ooit kunnen denken...".
Pure bullshit.
Gewoon het bewijs dat gans dat stelsel van celibaat om puur met de core-business bezig te zijn compleet geshift is.
Dat de ganse entourage rond afgoderij (want dat is de kerk ook) finaal ziek is.
Ook daar geldt de ietwat rauwe vlaamse spreuk "Als de uil staat zakt het verstand" ten volle.
Al willen de meeste kaloten dat niet geweten hebben.
Geef mij dan maar de dappere Corsicaan Napoleon.
Hij wist van wanten toen hij zei : "De overwinning is in de vlucht".
Maar weinigen weten dat hij het toen over de vrouwen had (en wist dat als die uil...).
20.4.10
Meest kwetsbaar
Bedrijven, instanties, organisaties zijn vandaag de dag het meest kwetsbaar aan wat men noemt : "Failure of imagination".
Wie had ooit gedacht..., wie zou het in zijn hoofd halen..., allez dat kan toch niet...
Het kan wel.
Wie had ooit gedacht..., wie zou het in zijn hoofd halen..., allez dat kan toch niet...
Het kan wel.
18.4.10
16.4.10
Mooi Thais meisje in restaurant
"Ben je op reis geweest meneer?"
"Nee, waarom?"
"Je bent zo mooi bruin"
"Ah zo, ik bruin gemakkelijk"
"We hebben hier toch nog geen zon gezien?"
"Zaterdag toch? Ik zat op terras voor een familiefeest"
"Zo snel bruin?"
"Ja, als ik terug kom van ski dan ben ik bijna zwart"
"Dat is wel fijn"
"De natuur maakte jou zo mooi bruin, dat is nog veel fijner"
"Ja, je hebt gelijk ;-) (very big smile)
"Nee, waarom?"
"Je bent zo mooi bruin"
"Ah zo, ik bruin gemakkelijk"
"We hebben hier toch nog geen zon gezien?"
"Zaterdag toch? Ik zat op terras voor een familiefeest"
"Zo snel bruin?"
"Ja, als ik terug kom van ski dan ben ik bijna zwart"
"Dat is wel fijn"
"De natuur maakte jou zo mooi bruin, dat is nog veel fijner"
"Ja, je hebt gelijk ;-) (very big smile)
14.4.10
13.4.10
Franglais, Vlengels
In bedrijven zonder "de echte" stakeholder als baas begint het meestal fout te lopen als de namen van de ondersteunende diensten in een niet eigen taal verwoord worden.
Als de personeelsdienst "human ressources" wordt, als de dienst lonen "compensation and benefits" wordt, als bevoorrading en magazijn de "supply chain" wordt, als het onderhoud van de gebouwen "patrimonium" wordt, als men begint te preken over "asset management". Als men niet echt meer weet waarin de firma gespecialiseerd is als men het over de "core business" heeft. Als men begint te spreken over de "werkvloer" als men het heeft over de medewerkers die het echt moeten realiseren.
Kortweg, als de naam van het kind belangrijker wordt dan wat het kind eigenlijk maar uitspookt en de lading niet meer dekt.
Het teveel aan effectieven dat men daardoor genereert moffelt men handig weg door niet over overtallen te spreken maar over de "overhead".
Als gewone strontaffaires "bullshit" worden.
Als de personeelsdienst "human ressources" wordt, als de dienst lonen "compensation and benefits" wordt, als bevoorrading en magazijn de "supply chain" wordt, als het onderhoud van de gebouwen "patrimonium" wordt, als men begint te preken over "asset management". Als men niet echt meer weet waarin de firma gespecialiseerd is als men het over de "core business" heeft. Als men begint te spreken over de "werkvloer" als men het heeft over de medewerkers die het echt moeten realiseren.
Kortweg, als de naam van het kind belangrijker wordt dan wat het kind eigenlijk maar uitspookt en de lading niet meer dekt.
Het teveel aan effectieven dat men daardoor genereert moffelt men handig weg door niet over overtallen te spreken maar over de "overhead".
Als gewone strontaffaires "bullshit" worden.
10.4.10
Misbaar
De Poolse president en een deel van zijn entourage storten neer met een vliegtuig.
Op TV beelden van ontroerde Polen en emotioneel geroerde politiekers.
Ik ken geen enkel regeringsleider waarvoor ik ontroerd of geschokt zou moeten zijn moest hij/zij verdwijnen.
Mis ik iets misschien?
Op TV beelden van ontroerde Polen en emotioneel geroerde politiekers.
Ik ken geen enkel regeringsleider waarvoor ik ontroerd of geschokt zou moeten zijn moest hij/zij verdwijnen.
Mis ik iets misschien?
4.4.10
3.4.10
1.4.10
Ali Farka Touré
De Afrikaanse John Lee Hooker was zijn bijnaam.
Ali Farka Touré. Begenadigd muzikant, genezer, weldoener voor zijn dorp in Mali. En ook een indrukwekkende discografie.
Z'n 2 bekendste albums (langs hier toch) maakte hij samen met Toumani Diabaté, eveneens uit Mali, die de Kora bespeelt. Wonderbaarlijk instrument.
Als je ze tegenkomt, kopen die 2 albums : "In the Heart of the Moon" en "Ali @ Toumani. Hieronder de clip "Ruby". "Be Mankan" is ook ongelooflijk mooi maar die moet je zelf zoeken.
Ali Farka Touré. Begenadigd muzikant, genezer, weldoener voor zijn dorp in Mali. En ook een indrukwekkende discografie.
Z'n 2 bekendste albums (langs hier toch) maakte hij samen met Toumani Diabaté, eveneens uit Mali, die de Kora bespeelt. Wonderbaarlijk instrument.
Als je ze tegenkomt, kopen die 2 albums : "In the Heart of the Moon" en "Ali @ Toumani. Hieronder de clip "Ruby". "Be Mankan" is ook ongelooflijk mooi maar die moet je zelf zoeken.
31.3.10
Meneer D.
Vandaag is mijn goeie vriend "Meneer D." op welverdiende rust vertrokken.
Ik zal hem missen op het werk, weer een klare kijk die verdwijnt.
Maar we hebben een maandelijkse strategische lunch afgesproken.
Om wat te lachen met would-be elitaire nullen, kotjesvolk in foute kostuums, nutteloze drukdoeners met zaagmeel in hun hoofd, mensen die gelukkig ná hun vader geboren zijn, meelopers en eenogen in een blindenwereld.
Maar vooral met het absurde in deze wereld, de humor in ogenschijnlijk ernstige zaken, hetgene wat de "serieuzen" duidelijk ontgaat.
En uiteraard, om de vlam levendig te houden.
De echte vlam.
De vlam die warmte geeft.
De vlam die niet schroeit.
Ik zal hem missen op het werk, weer een klare kijk die verdwijnt.
Maar we hebben een maandelijkse strategische lunch afgesproken.
Om wat te lachen met would-be elitaire nullen, kotjesvolk in foute kostuums, nutteloze drukdoeners met zaagmeel in hun hoofd, mensen die gelukkig ná hun vader geboren zijn, meelopers en eenogen in een blindenwereld.
Maar vooral met het absurde in deze wereld, de humor in ogenschijnlijk ernstige zaken, hetgene wat de "serieuzen" duidelijk ontgaat.
En uiteraard, om de vlam levendig te houden.
De echte vlam.
De vlam die warmte geeft.
De vlam die niet schroeit.
26.3.10
Jonge gast
BB : "wanneer moet je wagen buiten?"
BB2 : "12 mei verloopt mijn contract"
BB : "neem je hem over?"
BB2 : "nee, maar ze zullen hem wel rap kwijt zijn aan 'n jonge gast"
BB : "een ándere jonge gast bedoel je"
bb2 : "juist, ja ;-)"
BB2 : "12 mei verloopt mijn contract"
BB : "neem je hem over?"
BB2 : "nee, maar ze zullen hem wel rap kwijt zijn aan 'n jonge gast"
BB : "een ándere jonge gast bedoel je"
bb2 : "juist, ja ;-)"
24.3.10
21.3.10
Voordeur en daar achter.
Is gehuwd, heeft een relatie, woont samen, heeft een vriend, heeft een vriendin, heeft een LAT-relatie, allemaal zaken die je ziet bij mensen op facebook.
Jammer, de mensen geven zich niet bloot.
Waarom staat er nooit of zeer weinig : rijdt nu en dan een scheve schaats, houdt aan, is een vrouwenzot, gaat geregeld vreemd, is nymphomane, zou graag eens vreemd gaan, loopt zijn pik achterna, maakt carriere met korte rokken en diep décolleté.
Dat zijn toch ook vormen van omgaan of samenleven met anderen?
Raar hé, als de voordeur opengaat is iedereen plots tamelijk betrouwbaar en respectabel.
Enfin, dat zal wel de wereld zijn.
Best plezant.
Jammer, de mensen geven zich niet bloot.
Waarom staat er nooit of zeer weinig : rijdt nu en dan een scheve schaats, houdt aan, is een vrouwenzot, gaat geregeld vreemd, is nymphomane, zou graag eens vreemd gaan, loopt zijn pik achterna, maakt carriere met korte rokken en diep décolleté.
Dat zijn toch ook vormen van omgaan of samenleven met anderen?
Raar hé, als de voordeur opengaat is iedereen plots tamelijk betrouwbaar en respectabel.
Enfin, dat zal wel de wereld zijn.
Best plezant.
20.3.10
13.3.10
Ontroering
In de muziek kan niets mij meer ontroeren dan een sopraan.
Nuchter of zat (ik),
schoon of lelijk (zij) ;-)
6.3.10
4.3.10
3.3.10
Fata Morgana
Ik heb een fata morgana gezien vandaag.
Alleen jammer dat ik juist in de wagen zat op de expressweg tussen Zeebrugge en Brugge.
En niet in de woestijn dichtbij een oase.
Je kent wel die filmbeelden genomen in de woestijn, waar je de horizon in warmtegolven ziet opgaan, dat beeld wat je ook kunt hebben in de verte boven de warme asfalt op een hete zomerdag.
Een soort echo op je zicht. Duurt misschien nog geen seconde.
Maar het is wel een sein van je lichaam.
Dat je er niet naar luistert.
En je moet luisteren, willen of niet.
Alleen jammer dat ik juist in de wagen zat op de expressweg tussen Zeebrugge en Brugge.
En niet in de woestijn dichtbij een oase.
Je kent wel die filmbeelden genomen in de woestijn, waar je de horizon in warmtegolven ziet opgaan, dat beeld wat je ook kunt hebben in de verte boven de warme asfalt op een hete zomerdag.
Een soort echo op je zicht. Duurt misschien nog geen seconde.
Maar het is wel een sein van je lichaam.
Dat je er niet naar luistert.
En je moet luisteren, willen of niet.
21.2.10
18.2.10
17.2.10
15.2.10
14.2.10
Het jaar rond
Het is eigenlijk het jaar rond Valentijn.
Enkel de winkeliers hebben er een (1) dag op gekleefd.
Hopelijk hebben ze zelf ook meer dan een dag om het te vieren.
Enkel de winkeliers hebben er een (1) dag op gekleefd.
Hopelijk hebben ze zelf ook meer dan een dag om het te vieren.
11.2.10
Mijn andere ik
Als ik zo nu en dan deze blog doorloop kom ik vele andere ikken van mezelf tegen.
Ik herken situaties die ik ogenschijnlijk vergeten was, gevoelens die nog sluimeren maar achter een muur van zelfbehoud, zinnen van een romantische ziel die verborgen zijn onder de luchtige snelheid van de optimist.
Ik ben met veel alleen.
Alleen met veel.
Ik herken situaties die ik ogenschijnlijk vergeten was, gevoelens die nog sluimeren maar achter een muur van zelfbehoud, zinnen van een romantische ziel die verborgen zijn onder de luchtige snelheid van de optimist.
Ik ben met veel alleen.
Alleen met veel.
10.2.10
Ciao Philip
grazie allo strepitoso successo riscosso nel 2009 dalle Tribune Ducati MotoGP e dai nuovissimi Ducati SBK Village, ispirati ai grandi villaggi dei paddock americani, anche quest’anno Ducati ti offre la possibilità di immergerti nel cuore delle gare.
La passione per le corse, l’adrenalina della velocità e l’entusiasmo del gruppo sono solo alcune delle emozioni che vogliamo farti provare.
Vivi insieme a noi l’esperienza unica di tifare per i tuoi beniamini direttamente dalle speciali Tribune dedicate ai Ducatisti, dalle curve colorate di Rosso che ti aspettano nei più affascinanti circuiti internazionali.
Scegli l’emozione e assicurati un posto nel cuore del Pianeta Rosso!
Clicca qui per tutti i dettagli.
Il Team Ducati
Jaja, ze kennen me daar in Bologna ;-)
La passione per le corse, l’adrenalina della velocità e l’entusiasmo del gruppo sono solo alcune delle emozioni che vogliamo farti provare.
Vivi insieme a noi l’esperienza unica di tifare per i tuoi beniamini direttamente dalle speciali Tribune dedicate ai Ducatisti, dalle curve colorate di Rosso che ti aspettano nei più affascinanti circuiti internazionali.
Scegli l’emozione e assicurati un posto nel cuore del Pianeta Rosso!
Clicca qui per tutti i dettagli.
Il Team Ducati
Jaja, ze kennen me daar in Bologna ;-)
7.2.10
6.2.10
2 druppels
4.2.10
Oog
Zo onwerelds.
Zo onwezenlijk.
Leven in een orkaan.
Het ene moment volop in de kolk,
weet je niet wat er gebeurt,
gaat het allemaal zo snel,
wordt je ademloos van de jacht,
denk je dat je stikt.
En plots zit je in het oog van de storm,
is er niks wat je beweegt,
niets wat je raakt.
Zie je enkel enorme chaos rond je heen,
blijf je zelf volledig buiten schot.
In het oog van de orkaan.
Geen geluid, geen zuchtje wind.
Het is jou wereld niet.
Enkel schijn,
als je weer wakker wordt,
in de kolk.
Zo onwezenlijk.
Leven in een orkaan.
Het ene moment volop in de kolk,
weet je niet wat er gebeurt,
gaat het allemaal zo snel,
wordt je ademloos van de jacht,
denk je dat je stikt.
En plots zit je in het oog van de storm,
is er niks wat je beweegt,
niets wat je raakt.
Zie je enkel enorme chaos rond je heen,
blijf je zelf volledig buiten schot.
In het oog van de orkaan.
Geen geluid, geen zuchtje wind.
Het is jou wereld niet.
Enkel schijn,
als je weer wakker wordt,
in de kolk.
3.2.10
Meneer D.
Meneer D. heeft vandaag zijn bureau leeggemaakt.
Hij gaat op welverdiende rust.
Raar hem voor de laatste keer op kantoor te groeten.
Ik zie me 30 jaar geleden nog bij hem binnenkomen als stagiair voor een -toen- flitsend nieuw project. Project dat achteraf bekeken het grootste deel van mijn loopbaan gestuurd heeft.
Een van de weinigen die ik zal missen op kantoor.
Hij gaat op welverdiende rust.
Raar hem voor de laatste keer op kantoor te groeten.
Ik zie me 30 jaar geleden nog bij hem binnenkomen als stagiair voor een -toen- flitsend nieuw project. Project dat achteraf bekeken het grootste deel van mijn loopbaan gestuurd heeft.
Een van de weinigen die ik zal missen op kantoor.
31.1.10
28.1.10
Ik volg alleen mijn hart
Ik ging naar een stad
Ik wou iemand worden
Ik zocht naar de chaos
Want ik kwam uit de orde
Zo heb ik geleerd
Niet meer te geloven
Dan dat wat ik zie
Wat ik zie met mijn ogen
Ik volg geen richting
Ik volg geen weg
Ik volg geen licht
Ik volg geen ster
Ik volg geen leider
Ik volg geen vlag
Volg alleen nog steeds
Mijn hart
Was altijd onzeker
Maar ik liet het niet zien
De kritiek die ik kreeg
Heb ik meestal verdiend
Soms hield ik me staande
Soms gaf ik me over
En het hart is geraakt
Maar het is niet gebroken
Ik volg geen richting
Ik volg geen weg
Ik volg geen licht
Ik volg geen ster
Ik volg geen leider
Ik volg geen vlag
Volg alleen nog steeds
Mijn hart
Ik kan het niet verklaren
En ik weet niet waarom
Maar ik wil een rivier zijn
Die stroomt naar de bron
Tegen de berg op
Dwars tegen de tijd
Dansend in de regen
Altijd op reis
En ik heb een wereld gezien
Waar de liefde bestaat
Sporen van oorlog
En sporen van haat
De een met zijn waarheid
De ander zijn god
Ze maken elkaar
Met liefde kapot
Dus Ik volg geen richting
En ik volg geen weg
Volg geen licht
En ik volg geen ster
Volg geen leider
En ik volg geen vlag
Volg alleen nog steeds
Mijn hart
(S.B.)
Ik wou iemand worden
Ik zocht naar de chaos
Want ik kwam uit de orde
Zo heb ik geleerd
Niet meer te geloven
Dan dat wat ik zie
Wat ik zie met mijn ogen
Ik volg geen richting
Ik volg geen weg
Ik volg geen licht
Ik volg geen ster
Ik volg geen leider
Ik volg geen vlag
Volg alleen nog steeds
Mijn hart
Was altijd onzeker
Maar ik liet het niet zien
De kritiek die ik kreeg
Heb ik meestal verdiend
Soms hield ik me staande
Soms gaf ik me over
En het hart is geraakt
Maar het is niet gebroken
Ik volg geen richting
Ik volg geen weg
Ik volg geen licht
Ik volg geen ster
Ik volg geen leider
Ik volg geen vlag
Volg alleen nog steeds
Mijn hart
Ik kan het niet verklaren
En ik weet niet waarom
Maar ik wil een rivier zijn
Die stroomt naar de bron
Tegen de berg op
Dwars tegen de tijd
Dansend in de regen
Altijd op reis
En ik heb een wereld gezien
Waar de liefde bestaat
Sporen van oorlog
En sporen van haat
De een met zijn waarheid
De ander zijn god
Ze maken elkaar
Met liefde kapot
Dus Ik volg geen richting
En ik volg geen weg
Volg geen licht
En ik volg geen ster
Volg geen leider
En ik volg geen vlag
Volg alleen nog steeds
Mijn hart
(S.B.)
23.1.10
22.1.10
21.1.10
Barcelona
De 30ste verdieping was voor mij niet hoog genoeg
Ik keek uit over de stad, over het water
Ik zocht naar iets van jou, maar vond alleen iets van mezelf
Het zei me niets, dat was voor later
Ik zat in Parc Guell
Tussen Gaudi's mozaïeken
Zo gebroken en zo bont en blauw
Als alles in mijn hoofd en in mijn hart
De Ramblas op en neer, ik hoorde wel muziek
Maar ik wist dat die voorgoed veranderd was
En er was niets in Barcelona, niets in Barcelona
Er was niets in Barcelona, niets in Barcelona
Meer dan eens dacht ik dat ik je zag in deze stad
Dat je ergens heel even op me wachtte
Aan een tafel in het midden, maar toen ik goed keek was er niets
Een visioen breekt zo in twee bij een gedachte
Ik at op straat
En dronk door diepe dalen
Liet me rijden door de stad
Langs de hoeren en de kroegen en de havens
Van noord naar zuid, maar nergens iets te halen
En ik wist dat ik voorgoed veranderd was
En er was niets in Barcelona, niets in Barcelona
Er was niets in Barcelona, niets in Barcelona
Ooit kom ik terug
Ga ik Picasso achterna
De harde rake streken
Van een zinderend penseel
Een herinnering vooraf
De herinnering aan jou
Aan hoe je er niet was
En hoe je er nooit komen zou
Geschilderd in je favoriete geel
Dan is er iets in Barcelona, iets in Barcelona
Er was niets in Barcelona, niets in Barcelona
Klik hier voor klank
Ik keek uit over de stad, over het water
Ik zocht naar iets van jou, maar vond alleen iets van mezelf
Het zei me niets, dat was voor later
Ik zat in Parc Guell
Tussen Gaudi's mozaïeken
Zo gebroken en zo bont en blauw
Als alles in mijn hoofd en in mijn hart
De Ramblas op en neer, ik hoorde wel muziek
Maar ik wist dat die voorgoed veranderd was
En er was niets in Barcelona, niets in Barcelona
Er was niets in Barcelona, niets in Barcelona
Meer dan eens dacht ik dat ik je zag in deze stad
Dat je ergens heel even op me wachtte
Aan een tafel in het midden, maar toen ik goed keek was er niets
Een visioen breekt zo in twee bij een gedachte
Ik at op straat
En dronk door diepe dalen
Liet me rijden door de stad
Langs de hoeren en de kroegen en de havens
Van noord naar zuid, maar nergens iets te halen
En ik wist dat ik voorgoed veranderd was
En er was niets in Barcelona, niets in Barcelona
Er was niets in Barcelona, niets in Barcelona
Ooit kom ik terug
Ga ik Picasso achterna
De harde rake streken
Van een zinderend penseel
Een herinnering vooraf
De herinnering aan jou
Aan hoe je er niet was
En hoe je er nooit komen zou
Geschilderd in je favoriete geel
Dan is er iets in Barcelona, iets in Barcelona
Er was niets in Barcelona, niets in Barcelona
Klik hier voor klank
19.1.10
18.1.10
Wie blijft.
Wie blijft komt nooit terug las ik vandaag.
Behoorlijk stevige doordenker die je van allerlei kanten kan benaderen.
Is het goed om te blijven?
Is het beter om niet te blijven om terug te kunnen keren?
Weegt de moeite van het afscheid nemen op tegen de vreugde van het terugzien?
Echt goed om over na te denken.
Behoorlijk stevige doordenker die je van allerlei kanten kan benaderen.
Is het goed om te blijven?
Is het beter om niet te blijven om terug te kunnen keren?
Weegt de moeite van het afscheid nemen op tegen de vreugde van het terugzien?
Echt goed om over na te denken.
10.1.10
1.1.10
31.12.09
Assenstelsel

Een goede hulp voor het bepalen van je kwaliteiten, je opties om een situatie te beheersen,
medewerkers of teamgenoten te beoordelen,
is de credits uitzetten in het assenstelsel "Bekwaamheid-Bereidheid".
Je zult zien, het verheldert je kijk op de zaken.
Ben je echt geschikt voor een job? Is het een job die je zult willen blijven doen?
Is het iemand die goed is voor hetgeen je met hem/haar voor hebt?
Is de waarde van een teamplayer wel ok?
Pas het zelf maar even toe op een of andere situatie. Je kunt het voor veel dingen gebruiken als eerste beoordeling voor een job of een situatie.
Van boer tot terrorist, van non tot prostitué, van scherpschutter tot ingenieur, van biljarten tot vreemdgaan, van golfen tot koken. Ga zo maar door.
Kwadrant 3 is een ideaal. Kwadrant 1 is een onverbiddellijk neen.
De overige 2 kwadranten laten wat marge toe, die afhankelijk van de situatie, toelaatbaar is of niet (ook al in functie van mogelijke evolutie).
Is de bekwaamheid te verbeteren? Is de bereidheid te stimuleren?
Hoe groter een bedrijf, hoe meer medewerkers kunnen overleven in kwadrant 1 en 2.
Ook hoe meer managers ongemerkt kunnen overleven op de vaardigheden van hun medewerkers. Het Peterson-principe met andere woorden.
Probeer maar eens.
Abonneren op:
Posts (Atom)











