Het verhaal gaat van drie koningen die een ster zagen en alles achterlieten om ze te volgen.
Dwars door de woestijn.
Balthasar, Caspar en Melchior. Waarschijnlijk van Perzische afkomst en als je toendertijd in Bethlehem verbleef, dan kwamen ze eigenlijk ook wel uit het Oosten.
Vandaag de dag vergeet men een beetje die geografische insteek van toen en denkt men gewoon dat alles wat uit het Oosten komt wijs en beter is. Niets is minder waar natuurlijk maar het geeft sommigen een veilig gevoel in hun onzekerheid. Onthou dus gewoon dat Perzen toendertijd wat wijzer waren dan de rest van de wereld en dat Bethlehem ten Westen van Perzië lag. Denk er meteen bij dat de koningen eigenlijk naar het Westen reden omdat daar de toekomst lag.
Het verhaal wil ook dat twee van de drie koningen op een kameel reden en dat de derde te voet ging. Als je het mij vraagt was het Melchior die te voet liep, gewoon omdat hij de zwarte koning was.
En dan weet je meteen dat de wereld in die tweeduizend jaar ook niet veranderd is. Nog steeds zijn er mensen die op basis van kleur, vermeende afkomst of beschikbare middelen de eigendommen en gemakken willen verdelen. Ik wed dat de -ongetwijfeld blanke - herders angstvallig hun schapen in de gaten hielden toen ze de drie koningen, maar vooral Melchior in de gaten kregen.
Ulrich, de meest arische herder, zal ongetwijfeld gedacht hebben : "subiet is diene zwarten hier weg met al onze schapen". En dat terwijl Melchior ongetwijfeld liever een kameel had gehad dan een kudde schapen.
Het zou een mooi beeld geweest zijn die karavaan. Beeld je in, een zonsondergang in de woestijn. Met bovenop de roestbruine duinen in de ondergaande zon volgend beeld, zoals van die uitgeknipte figuurtjes in papier die elkaars hand vasthouden.
Voorop 2 koningen met kroon en sierlijke gewaden op een traag bewegende kameel. Daar achter een zwarte koning met een etnische kroon en een hip gewaad met afro prints en helemaal op het eind een kudde witte schaapjes, vrolijk mekkerend omdat ze van die herders verlost waren.
Ik zie het beeld zo voor me. Ik heb er ook al de soundtrack voor.
Op de achtergrond, ondanks het feit dat ik niet gelovig ben, Margaret Marshall de Schotse soprane, met "Et Jesum" van J.C. Bach van de CD "Geistliche Musik des Spätbarock". Voor alle duidelijkheid, niet de soundtrack waaraan ik dacht..